vrijdag, 27 februari 2015
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Hoe reëel is de geweldloze weg naar ‘Libertarië’?

NachthemelGRED: Een artikel van Nachthemel. De doelstelling van Nachthemel ligt zo dicht bij die van de Vrijspreker, dat het zinvol is te proberen elkaar te versterken door het uitwisselen van artikelen.

Hoe reëel is de geweldloze weg naar ‘Libertarië’?*****
Zodra er weer democratische verkiezingen voor de deur staan, nationaal, provinciaal, dan wel op gemeentelijk niveau, dan breekt er ook onder Libertariërs een soort van ´verkiezingskoorts´ uit. Een verkiezingskoorts die zich onder Libertariërs echter beter laat definiëren als een soort van matige temperatuurverhoging, omdat het ziektebeeld zich hoofdzakelijk zal beperken tot een vergelijk van strategische opties. Op second best.   
Dit omwille de reden dat velen het enerzijds fundamenteel verkeerd vinden om de eigen onderdrukker te kiezen en anderzijds omdat het behalen van een numerieke meerderheid door te stemmen op een Libertarische partij al snel als kansloos wordt ingeschat. Althans, kansloos voor het behalen van een democratische meerderheid bij nationale verkiezingen en kansloos bij de strijd om de meerderheidsmacht bij alle (overige) nationale democratische verkiezingen. En alhoewel alle politieke partijen dit zelfde lot kennen, snijdt dit fenomeen er bij Libertariërs toch wel een flink stuk dieper in.

De oorzaak hiervan is gelegen in de reden dat geen enkele ‘denkbare’ coalitiepartner zal willen samenwerken met een Libertarische Partij die juist een einde aan het gemeentehuis, een einde aan het provinciehuis, ja, die zelfs een einde aan democratische verkiezingen wil maken. Maar tegelijk daarmee ook een einde aan het goede inkomen van mijnheer en mevrouw de minister, mijnheer de staatssecretaris, mevrouw de burgermeester, mijnheer de wethouder, en mijnheer en mevrouw ambtenaar. En wie gaat zijn eigen baan en lucratief toekomstperspectief, vrijwillig, op de waagschaal zetten? En dan nog wel in deze tijd van algehele economische malaise?Veel Libertariërs onderkennen dit probleem maar al te goed en gaan dientengevolge al snel over op strategische alternatieven. Op second best.

Uit ‘hoe groter de overheid hoe groter de afkeer van de Libertariër’ volgt onverbiddelijk dat de allergrootste afkeer onder Libertariërs moet worden verwacht t.a.v. de Europese Unie. (Aangaande het betreffende geografisch stemrechtgebied) En hieraan gelieerd doemen er dan doorgaans twee te volgen hoofdstrategieën op:
Niet stemmen, of
Stemmen op de grootste vijand van je vijand.
Met ‘niet stemmen’ maakt de Libertariër enerzijds duidelijk zich op generlei wijze te willen conformeren aan een (macht)systeem dat hij juist verafschuwt, anderzijds is er ook nog de hoop dat als er maar voldoende kiezers thuisblijven de machtsbasis onder het systeem zal worden weggeslagen. Waarna het systeem dan weer zomaar zou kunnen imploderen. Maar hoe reëel is deze gedachte? En wat volgt er op (politieke) chaos? (Fysiek) geweld.

Bij het ‘stemmen op de grootste vijand van je vijand’ is het idee dat een meer kansrijke partij op een democratische meerderheid, alvast de heetste hangijzers uit het vuur zal weten te halen. Ingevolge het toekomstperspectief van de Libertariër ook weer wat rooskleuriger zal zijn. Maar bij deze optie blijft de vraag: Wat komt er nog meer met de aankoop mee? Betreft het aangekochte uiteindelijk slechts de spreekwoordelijke ‘kat in de zak’? En wordt daardoor het probleem mogelijk nog groter dan het eerder al was? En wat zal er volgen op onbeheersbare economische (en andere) problemen? Uiteindelijk wederom (fysiek) geweld.

Een andere nog niet benoemde optie is wellicht de optie om de Staat al in den beginne als bezettingsmacht te benaderen, geheel volgens Libertarische principes.
NAP: “iedereen heeft de vrijheid te doen en laten wat hij wil, zolang hij geen geweld gebruikt om iemands persoon of eigendom aan te tasten (je kunt wel geweld gebruiken als verdediging tegen iemand die deze regel overtreedt)”. En geweld wordt in dit verband gedefinieerd als het aantasten van de persoon of het eigendom van een ander zonder toestemming of instemming van die ander. Dus ook dan geef je jezelf legitimiteit om je met geweld tegen de geweldpleger, de overheid, te verdedigen. Maar in dat geval heb je bovendien een nogal aanzienlijk wapenarsenaal (en strijders) nodig. Want die overheid is ook groot! Maar het eindresultaat blijft evenwel opnieuw gelijk: (Fysiek) geweld.

Een allerlaatste optie, wellicht meer hoop dan optie, is de gedachte dat een Libertarische Partij eens een democratische meerderheid in het parlement zou kunnen behalen. Maar zelfs dan, zijn ‘de Libertariërs’ dan aan de macht? Op zich al een min of meer paradoxale gedachte.
Maar als we in historisch perspectief daarbij ook nog eens zouden terugkijken hoe de democratische parlementsverkiezingen van 1991 in Algiers verliepen: Het FIS (Islamitische Partij) dat de ene democratische na de andere democratische overwinning behaalde, maar na de overwinning tot ‘verboden organisatie’ werd verklaard en veel westerse media eveneens van mening waren dat ondanks de ondemocratische actie van het leger, Algerije er beter aan toe was zonder het FIS, maar we vandaag zien waartoe het allemaal heeft geleid?
(Het FIS haalde bij de eerste ronde van de parlementsverkiezingen in december 1991 andermaal een democratische overwinning na een eerdere overwinning. Dit werd negatief ontvangen in Algerije. Voor de tweede ronde plaats vond, greep het leger daarom in januari 1992 in, waarna het FIS verboden werd en president Bendjedid, die hervormingen had toegezegd, afgezet werd).
Het feit dat ondergetekende de doelstellingen van het FIS uit dit voorbeeld verre van zich afwerpt, verandert niets aan de conclusie dat ook de zuivere democratische weg niet anders dan een weg naar (fysiek) geweld heeft betekent. En wel tot op de dag van vandaag. Dat we ons zelfs moeten afvragen of de Jihadi’s van vandaag (deels) worden onderwezen door het FIS van toen?
Hoe reëel is de geweldloze weg naar ‘Libertarië’?

Nachthemel.nl

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, EU, Filosofie, Overheid, Politiek, Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Easymoney schreef op : 1

    Als je het boek van Larken Rose leest – Het meest gevaarlijke bijgeloof – ontkomt je niet aan de conclusie dat de overheid here to stay is.
    Het is niet de overheid die zichzelf instandhoudt, nee, het zijn de burgers zelf die menen dat de overheid het ‘gezag’ is, welke het recht heeft om wetten te maken, waarvan de burgers ook nog denken dat de overheid deze wetten mag afdwingen via sancties.
    Het mooie voor de Staat is dat de burgers weten dat dit systeem niet functioneert. De burgers weten dat de staat corruptie, wanprestaties pleegt en totaal inefficiënt is, maar toch het idee hebben dat vroeg of laat er de juiste mensen en juiste regels komen, zodat er een situatie van rechtvaardigheid zal ontstaan. Maar, dit is gewoon niet waar en zal nooit gebeuren. Een slecht mens zal door het krijgen van regeringsmacht, plotseling een goede persoon worden die zal luisteren naar de kiezers en ondergeschikten en zichzelf wegcijferen.
    Je mag het geloof ter discussie stellen, maar niet de overheid, dan ga je wat meemaken.
    Het lang geleden, maar na school was ik 2 maanden werkloos, en ik kreeg bijstand. Ik wilde de bijstand niet hebben, je had de reactie van de ambtenaar moeten zien. Maar, meneer, u als opgeleide moet dit toch begrijpen. Ja, ik begrijp het beter als u denkt. Waar denkt u waar dit geld toch vandaan komt?
    Na 2 maanden had ik werk, en ja hoor, 2 maanden daarna kreeg ik bijstand. Hoe komen die gasten toch aan mijn gegevens? Niet van mij. Ik heb de bijstand aan mijn ouders betaald, want het komt van hun af.

    Hub Jongen [2] reageerde op deze reactie.

  2. Hub Jongen (auteur van dit artikel) schreef op : 2
    Hub Jongen

    @Easymoney [1]:
    Ik vrees (!) dat je gelijk hebt. Het is namelijk duidelijk dat als je enkele mensen bij elkaar hebt, dat er dan toch één een soort leiding krijgt.
    Dit is ook logisch om orde te scheppen en dingen soepel te laten verlopen. Maar dat loopt normaal binnen het NAP.
    De grote kunst is om ook in de staat de menselijke verhoudingen te laten lopen zonder dwang of geweld.

    De weg daar naar toe kan bevorderd worden door zoveel mogelijk macht bij de staat weg te halen bvb door echt te privatiseren.
    Bvb de staat hoeft zich niet te bemoeien met ontwikkelingshulp, kunst, sport, subsidies, en vervolgens zorg en onderwijs.
    Al lerende afschaffing van alle geweldsprojecten

  3. IIS schreef op : 3

    Libertarisme of vrijdenken is de weg naar een machteloze gestructureerde wereld in dienst van de samenleving en is een weg om mensen het besef bij te brengen dat met geweld en afpersing gevoerd door de overheid en politiek (corporatisme) een totaal verloren weg is.

    Zolang men ment dat we nu op de goede weg zijn en dit de weg is en er geen andere optie zou zijn dan mensen en landen te onderwerpen aan één macht die met geweld, wetten en regels iedereen en alles aan zich wil onderwerpen dan zal geweld, oorlog, onderdrukking, afpersen, stelen onder het mom van verdelen ons uiteindelijk naar de totale ondergang brengen. Een ondergang die een libertarische of vrijdenkende wereld zeker niet voor ogen heeft.

    Laat vooral vooropstaan dat het libertarisme of het vrijdenken en vrijleven niet hetgeen is wat ons hier in deze ellendige situatie heeft gebracht.

    Er zal eerst een enorme dreun nodig zijn en een totale ondergang eer er in de samenleving een complete omwenteling zal kunnen plaatsvinden. Er zijn nu nog te veel belangen en grote machten aan het werk die voorkomen dat er een gezond en weldenkende samenleving kan ontstaan.

  4. Prepperoni schreef op : 4

    Goed stuk. Ik opteer de route van Harry Browne’s “How I Found Freedom in an Unfree World”. Laat je libertarische succes niet afhangen van je toevallige landgenoten doen/laten. Trek je eigen plan, laveer om de macht heen ipv deze te bevechten. En bereid je voor, mocht het toch komen tot schaarste en fysiek geweld (het zgn preppen).

    Overigens kon ik het artikel niet terugvinden op nachthemel.nl

    Sander [5] reageerde op deze reactie.

  5. Philosoof G&R Eigenwijs schreef op : 6

    De macht ligt in de massa.
    Massa is niet een twee drie in beweging te krijgen.
    Maar als massa zich gaat bewegen is het ook niet
    vier vijf zes te stoppen.

    Dus naar mijn mening is het zaak steeds druk uit te blijven oefenen op de massa.
    Door het denk beeld van deze massa,
    onze medemensen, constant op allerlei manieren te informeren
    over onze ideeen en de voordelen die dat oplevert.

    Ook de misschien, minder voordelige kanten, aan deze veranderingen dienen belicht en besproken te worden.

    Zodat de punten zeven acht negen tot uiting kunnen komen.
    In een gerichte keuze.
    Waar door de meerderheid van de massa in beweging komt.
    En wij een tien kunnen behalen in welzijn.

    In plaats van zogenaamde welvaart, waar over het algemeen genomen alleen de vrienden van het nu, heersende bestel, veelal, van profiteren.

    Dus is het tijd een door timmert plan van richting en aan pak op te stellen.
    Alleen de kreet ANP. lijkt mij niet voldoende om de massa in
    beweging te krijgen.
    Enige verduidelijking van structuur lijkt mij dan wel gewenst.

    In hoeverre dat gereed is is mij tot nu toe niet duidelijk geworden.

    Je kan wel iets willen, maar dan dringt de vraag zich op?

    WIE _ WAT _ WAAROM!!! EN DAN, DAAR NA!!!!

    Hoe dan ook, daar moet duidelijkheid over zijn, om verder
    te kunnen komen om punt TIEN >te behalen.