Het Duitse weblog Netzpolitik kreeg onlangs justitie op zijn dak. De hoogste 
Netzpolitik werd 10 jaar geleden opgezet door Markus Beckedahl en André Meister. In eerste instantie was het een klassiek blog met commentaar van netactivisten. Maar Netzpolitik ontwikkelde zich tot een serieuze speler met een complete redactie die de digitalisering en de gevolgen voor de maatschappij nauwlettend in de gaten houdt.
De crew van Netzpolitik bestaat uit activistische journalisten die een duidelijke positie innemen: het internet moet vrij zijn – net als het dataverkeer en de toegang tot informatie. Netzpolitik bracht als een van de eersten de onthullingen van Edward Snowden en staat vooraan zodra er censuur of inperking van rechten op het net ingevoerd dreigt te worden.
Onze Oosterburen hechten na 45 jaar Stasi- en 12 jaar Naziterreur meer belang aan privacy en vrijheid dan dat Nederlanders helaas doen. Na het ‘landverraad’ van Netzpolitik ontplofte Duitsland zo ongeveer. 1.300 betogers gingen de straat op in Berlijn en er kwam brede steun vanuit de media en alternatieve media voor hun acties.
De Frankfurter Allgemeine Zeitung schreef hierover: ‘Het zegt veel over hoe overheidsinstanties in de publieke opinie hun geloofwaardigheid kunnen verspelen. Hoe groot het wantrouwen tegen overheidstoezicht is en de sympathie die klokkenluiders op internet krijgen. Dit soort aanklachten tegen een blog zal als een boemerang kunnen terugkomen.’
De oppositie in de Bundestag bracht deze kwestie breeduit over het politieke toneel. De minister van Justitie Heiko Maas heeft daarop de openbaar aanklager ontslagen en meer koppen kunnen gaan rollen. Waaronder die van Maas zelf en Thomas de Mazière, minister van Binnenlandse Zaken.
Oprichter Markus Beckedahl ziet de aanklacht voor landverraad als een compliment. ‘Netzpolitik heeft de hoogste onderscheiding gekregen die een regering aan journalisten kan geven.’
























Wanneer is (in NL?) een “Staatsgeheim”? Definitie?
Wie bepaalt dat?
Bij het ontstaan van internet was er begin nog scepsis over het nut er van. Wat kon je er mee? Er waren toen nog heel weinig websites die bovendien weinig nuttige informatie bevatten.
Naarmate dat veranderde wijzigde ook de mening over internet. Toen was het dat internet voor het eerst mogelijk maakte van de eenzijdige en misleidende informatie van machthebbers af te komen, die als een dikke deken over de gecommercialiseerde media ligt. Eindelijk zou door de lage kosten de burger rechtstreeks met zijn medeburgers kunnen communiceren hoe het echt werkt.
Inmiddels is deze opinie ook al weer door de feiten achterhaald. De economische motieven die de gecommercialiseerde media aandrijven tot het overvloedig doorgeven van de mening van machthebbers en het wegdrukken van de feiten aangeleverd door het schrandere en ter zake kundige individu, los van lobbygroepen, blijken ook op internet te herkennen. Naarmate websites meer opbrengsten binnen halen via advertenties , sponsoring of gratis informatie, verdwijnt de kritische inhoud. Gecommercialiseerde zoekprogramma’s doen de rest en maken de relatief weinige websites met relatief objectieve maatschappelijk zinnige feiten bijzonder moeilijk vindbaar.
De toekomstige mening over internet als bron van maatschappelijk zinnige informatie in brede zin zou de volgende kunnen worden. Langzamerhand zie je door machthebbers instanties van de grond trekken die internet informatie stromen volgen. Politiek-economische censuur wordt toch mogelijk ook op internet, omdat er zowel weinig kritische websites over blijven als het feit dat zij geen groot lezerspubliek trekken, waardoor er weinig maatschappelijke verontwaardiging loskomt. De in het artikel genoemde grote verontwaardiging is op de keper beschouwd toch ook heel bescheiden. Aan de andere kant geldt dat al door het effectief onbereikbaar maken van kritische websites via de door de burger gebruikte zoekprogramma’s de drang tot censuur niet echt groot zal worden. Het zal waarschijnlijk beperkt blijven tot die websites die goed geïnformeerd zijn en een relatief groot en ter zake doend lezerspubliek hebben weten aan te trekken.
Hub Jongen [3] reageerde op deze reactie.
@ANP rebel [2]:
“Het zal waarschijnlijk beperkt blijven tot die websites die goed geïnformeerd zijn en een relatief groot en ter zake doend lezerspubliek hebben weten aan te trekken.”
De Vrijspreker wil ook graag die rol van objectieve duidelijke informatie op grote schaal verspreiden.
Alleen als veel mensen de juiste informatie hebben, heb je een kans dat de maatschappij verbetert.
HOE kunnen we die verspreiding beter stimuleren.??
Harrie Custers [4] reageerde op deze reactie.
@Hub Jongen [3]: Door dingen te doen die leuk (trekken de aandacht, wil je bij horen etc.) zijn en aansprekend.
B.v. elke dag spreekt een mens op het binnenhof zich vrij. Dat doet hij op een ludieke manier. B.v. door symbolisch een keten door te knippen. M.a.w. hij bedelt niet, hij claimt zijn vrijheid. Dat elke dag herhalen en natuurlijk via Vrijspreker, Youtube etc. laten delen.
Idem, maar dan in elke gemeente op elk raadsplein/gemeenteplein. Elke dag/maand herhalen.
Overigens, het zou mooi zijn om dan ook informatie beschikbaar te hebben over hoe je dat doet. Afstand nemen van je staatsburgerschap etc. Dus linken met ikclaimmijnnaam, knowyourrights etc.
Comments are closed.