VerkoopSocialistische overheden worden altijd onweerstaanbaar aangetrokken door bietenbakken waar zij zoveel mogelijk van andermans belastinggeld in kunnen versnipperen.

De nieuwste bietenbak lijkt de mogelijke doorstart van V&D te worden.

V&D heeft de laatste 20 jaar verlies gedraaid en dat heeft een reden: het concept was kennelijk achterhaald en trok geen klanten en dan raken de centen ooit op.

Het heeft normaal gesproken weinig zin om dit bewezen mislukte concept nieuw leven in te blazen maar wat normaal is voor gewone mensen is niet altijd normaal voor de socialisten die hier aan de macht zijn.

Socialisten geloven dat als iets mislukt dit altijd te wijten is aan te weinig overheidsbemoeienis en dat je daarom precies hetzelfde weer moet proberen maar dan met nog meer overheid en als dat niet werkt laat je er nog heel veel meer overheid op los en herhaalt dit tot dat het een keer wel lukt.

Momenteel is meneer Kahn, investeerder en eigenaar van enige succesvolle kledingketens met de curatoren aan het onderhandelen over de doorstart van wijlen V&D. Hij vindt het risico echter te groot zodat hij en zijn bankrelatie de ING dit elders willen onderbrengen en dat is natuurlijk bij de overheid die staat te popelen om nog eens te mislukken met de V&D.

Het ministerie van economische zaken zit rechtstreeks mee te onderhandelen over hoe de financiële risico’s onder te brengen bij het Bedrijfsleningen Fonds (pensioenfondsen met verplichte deelnemers, dus crypto overheid) en het GO fonds van EZ zodat de belastingbetaler straks de rekening krijgt terwijl de gedwongen deelnemers aan de betrokken pensioenfondsen ook nog eens een deel van hun pensioeninleg kwijt gaan raken, dubbel genaaid zogezegd.

Dat terwijl er een gezond commercieel alternatief is. Het Canadese Hudson Bay dat enige succesvolle winkelketens in Canada, de VS, België en Duitsland heeft wil alleen de panden die V&D van derden heeft gehuurd overnemen en niet wat er verder over is gebleven van de V&D: personeel, een logo en wat voorraden van ongelukkige leveranciers die niet zijn betaald maar wel in het faillissement zijn achtergebleven.

Kortom, de keuze is tussen het overnieuw proberen van een bewezen  mislukt concept op kosten van de belastingbetaler of een overheidloze  nieuwe commercieel veelbelovende variant van zakenlieden die bewezen hebben hun zaakjes te kennen.

Staatssocialisten zullen altijd bind voor de zekere mislukking kiezen.

 

 

 

7 REACTIES

  1. V&D zou een perfect staatsbedrijf zijn, net als de Hema. Oubolige winkels met dure producten -in verhouding tot de kwaliteit- en onverschillig personeel dat serieus een teringhekel heeft aan klanten.

    Het zou zo een staatinstelling kunnen zijn. Dus ik zeg: nationaliseren die hap, als symbool voor de stoffige en impotente NL politiek. Suggestie: noem de winkel F&V en laat stoffige vakbondsleden de tent maar draaiende houden. Jiskefet kan er niet aan tippen…

    Jammer dat de ene na de andere keten momenteel failliet gaat maar er moet echt een frisse wind gaan waaien door die grauwe winkelgebieden.

  2. @hoogleraar Internationale Belastinginspiratie [1]:

    Mijn voorstel is dat de overheid zich nergens mee bemoeit, en dat welk bedrijf dat wil V&D overneemt. Recht op werk bestaat namelijk niet. Dat recht op werk is immers ook non-existent als V&D gewoon totaal ophoudt te bestaan en door niemand wordt overgenomen.

    Overigens levert zoiets altijd werkgelegenheidsgaranties op. Goederen worden namelijk niet via een Star Trek transport-systeem geleverd en verkocht door hologrammen.

    Perspectief [5] reageerde op deze reactie.
    Bertus [7] reageerde op deze reactie.

  3. @Individualist [4]:

    Recht op werk is non-excistent. Klopt helemaal.

    Doet mij aan iets denken wat ik ooit las in dit boek:
    http://www.mensenrechten.org/wp-content/uploads/2014/05/EindevanalhetKwaad.pdf

    Er stond zoiets als dat werkgever en werknemer niet echt bestaan, het zijn gewoon twee mensen die handel drijven, de één bied een dienst, de ander geeft daar geld voor.

    Dit zijn alleen bedachte namen wat is het verschil tussen een werknemer en iemand die gewoon wat werk doet.

    Maar de woorden werkgever en werknemer zijn wel handig voor de politiek, dan kun je de twee tegen elkaar opzetten en je overal mee bemoeien.

  4. De overheid kan aan het functioneren van import, export,
    groothandel en kleinhandel een belangrijke bijdrage leveren:
    namelijk door zich nergens mee te bemoeien en op dit vlak tot ontbinding van haar organen over te gaan.

  5. @Individualist [4]: Recht op werk misschien niet, maar een wettelijk recht op werk weer wel. “Werk moet!”, “Werk Werk Werk!!!” Ken je ze nog? En vandaag? Als wettelijke straf op geen werk: verplicht werk d.m.v. dwangarbeid middels participatiewetgeving. So who is fooling who? Dwangarbeid dat overigens geen werk is, omdat dat ook weer wettelijk is verboden om redenen van oneigenlijke concurrentie.

    Snap u het nog? Ik niet.

Comments are closed.