zaterdag, 21 mei 2016
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

De Tent

Vrouw IslamGelezen in de Jeruzalem Post: de eigenaar van een damesmodezaak(!) in Gaza kan niet meer naar Turkije reizen om nieuwe handel in te slaan.

Israël houdt de grens met Gaza potdicht vanwege de smokkel van wapens en andere nare zaken die tegen Israël gebruikt zouden kunnen worden. Egypte doet dat nog strikter vanwege de stiekeme hulp die Hamas biedt aan de geestverwante Moslimbroederschap opstandelingen in de Sinaï.

Er is nog een derde manier om Gaza uit te kunnen. Israël laat dagelijks zo’n 10 personen doorreizen naar Jordanië als ze een Jordaans inreisvisum hebben maar Jordanië schijnt de uitgifte van die dingen sterk beperkt te hebben zodat nu zo’n beetje niemand Gaza in of uit komt, ook de eigenaar van die damesmodezaak niet terwijl hij van plan is een tweede damesmodewinkel(!) te openen.

Ziellug voor de man natuurlijk maar ook weer hilarisch: een damesmodezaak in Gaza terwijl ze daar sinds heel lang maar 1 toegestaan model islamitische dameskleding hebben: De Tent.

Een damesmodezaak in Gaza is net zoiets als een varkensslagerij in Teheran.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. John schreef op : 1

    Misschien loopt een kampeerwinkel beter. 🙂

  2. frits schreef op : 4

    @hugovanreijen [2]: Ja, vooral strings met Alow geur.

  3. pcrs schreef op : 5
    pcrs

    Alle grenzen mussen sluss

  4. hugovanreijen schreef op : 6
    Hugo J. van Reijen

    Verborgen verlangens in Cairo
    Geplaatst op mei 23, 2010 door Jielis van Baalen
    Als ik hier soms naar Egyptische TV zenders kijk – met name de muziek zenders – verbaas ik me er steeds weer over hoe sexy de Egyptische dames daar gekleed zijn. De minirokken en weinig verhullende mini-bh’s staan voor mij, els buitenlander, in schril contrast met datgene wat ik dagelijks (op straat) om me heen zie. Vanwaar deze tegenstrijdigheid? En hoe gaan Egyptenaren daarmee om. Ik besluit op onderzoek uit te gaan.

    Een tijd terug stond ik voor een schoenenwinkel te kijken. Naast deze winkel was een lingerie winkel. Daarvoor stonden drie vrouwen, geheel gehuld in donderbruine niqab, giechelend de tentoongestelde minuscule kledingwaar te becommentariëren. De trendy Nike schoenen verraadden hun nog jeugdige leeftijd.
    Je komt tijdens een wandeling door de drukke straten van Cairo’s Downtow allerlei typen vrouwen tegen: jonge meisjes met kleurrijke sluiers en bijpassende strakke jeans; vrouwen van middelbare leeftijd, gekleed in meer conservatieve kleding en vrouwen volledig verborgen onder donkere niqabs.
    Ze maken allen deel uit van de cultuur van Downtown: ze stoppen bij schoenenwinkels om een blik te werpen op de flashy en volgestouwd etalages, gaan banketbakkers binnen om van snel smeltend mango-ijs te genieten. En natuurlijk, mag een bezoek aan een van de talrijke lingeriezaken niet ontbreken.
    De meeste van deze winkels zijn te vinden in de drukste straten van het centrum van Caïro en bieden een scala aan items: van beha’s en slipjes van kunstleer tot Barbie-achtige roze nachtjaponnen met veren en veters. Voor sommigen zijn deze winkels het toonbeeld van het rottende aura van de sociaal liberale intellectuelen in Cairo, met een speciale aantrekkingkracht op de literaire en artistieke elite. Maar voor anderen zijn ze het bewijs van de nieuwe openheid van de hedendaagse Egyptische cultuur.
    Ik raak voor een lingeriewinkel aan de praat met een paar meisjes. Vertel hen dat ik me verbaas over wat ik in de etalages zie. “De mode van dit seizoen is aubergine-kleurige lingerie, maar wij houden meer van turquoise en rode items”, zegt een van hen, een lief uitziend meisje, terwijl ze speelt met een pluk haar die uit haar gestreepte sluier steekt. “Allerlei vrouwen doen hun boodschappen hier, zelfs conservatieve en vrouwen die een niqab dragen.”
    Al pratend met enkele bezoekers van deze winkel – meestal getrouwde vrouwen, jonge bruiden en de aanstaande bruidsparen, wordt me al snel duidelijk dat er een radicaal verschil bestaat tussen de bescheiden kleding die in het openbaar wordt gedragen, en de – blijkbaar – heimelijke seksuele verlangens die zich onvoorwaardelijk achter gesloten deuren afspelen.
    Een jonge man zoekt samen met zijn verloofde in de rekken met zijdeachtige nachtjaponnen en showt haar een veelbelovend model, waarin hij zijn toekomstige vrouw graag gekleed te ziet. “Ik wil niet dat mijn vrouw gekleed is in een oude nachtpon tijdens onze huwelijksreis!” De verloofde reageert niet op zijn opmerking en vraagt de verkoopster brutaal naar haar een passende kunstleren minirokje met bijpassende beha.
    Ondertussen blijf ik mij verbazen over deze tegenstrijdigheid. “Welke tegenstrijdigheid?” Vraagt hij, zichtbaar verrast. “Vrouwen in Egypte kunnen dragen thuis wat ze willen, dit is vrijheid. Natuurlijk, in het westen dragen vrouwen mini-rokken op de straat, die voelen dus minder de behoefte om sexy ondergoed te dragen.”
    In de etalages worden doelbewust ‘hoofdloze’ etalagepoppen gebruiken, zodat ze er niet uitzien als echte vrouwen. En al helemaal niet sexy. Nou ja… denk ik, terwijl ik ‘oog in oog’ sta met etalagepop gehuld in een lederen beha, spijkers en stalen kettingen, naast een pop gehuld in een overweldigend rood visnet en vlinder-vormige G-string. Maar niemand lijkt er op te letten.
    Maar hebben dit soort winkels dan nooit problemen met meer fundamentalistische moslims? “We hebben nooit echt ernstig probleem met de Moslimbroeders had”, vertelt de eigenaar van een van de winkels. “Er is weleens sprake geweest van een soort ‘keuring’. Ik heb twee keer een controle van mijn winkel gehad, maar in het algemeen zijn de lingeriezaken in het centrum volledig geaccepteerd. Niemand geeft er meer om.” In het moderne Egypte is “sexy is aanvaardbaar geworden gedurende de afgelopen 10 tot 15 jaar. Dat komt door de meer open houding van Egypte naar de buitenwereld. Alle lingeriestoffen voor de winkels van (groter) Cairo worden voornamelijk lokaal geproduceerd.”
    Hij geeft toe dat de verkoop dit jaar laag is geweest als gevolg van de wereldwijde economische crisis, en dat veel vrouwen overgestapt zijn op slechte kwaliteit en goedkoop ondergoed in plaats van aankopen in een van duurdere winkels.
    Toch het type klanten de laatste jaren nauwelijks veranderd. “Velen zijn nog steeds gehuld niqab of hoofddoek, maar zijn er trots op om te zeggen dat ze thuis dragen wat ze willen!”

    Naam * [7] reageerde op deze reactie.
    Wladimir van Kiel [8] reageerde op deze reactie.
    Nico [9] reageerde op deze reactie.

  5. Naam * schreef op : 7

    @hugovanreijen [6]:
    Nou nou, wat een vrijheid daar… ik word bijna jaloers.

  6. Wladimir van Kiel (auteur van dit artikel) schreef op : 8
    Wladimir van Kiel

    @hugovanreijen [6]: vergeet niet dat zo’n 10% van de bevolking van Egypte uit Koptische christenen bestaat.

  7. Nico schreef op : 9

    @hugovanreijen [6]: Mijn ervaring in een christelijk land (Nederland) en een islamitisch land is dat religie een grote berg sexuele frustratie kweekt.

    Allerlei gedrag wordt in zo’n religieuze cultuur verboden. Dat kweekt frustraties die er op de één of ander manier uitmoeten. De grote gemene deler is dat een vrouw ondergeschikt wordt geacht aan een man en zichzelf niet mag zijn, waardoor mannen vrij spel hebben. De man die erop los naait is een stoere vent, de vrouw wordt geacht kuis te blijven en als speeltje of personeel van de man te functioneren. In religieuze omgevingen is het hypocrisie en venijnige psychologische spelletjes wat de klok slaat.

    Overigens komt dit gedrag weer niet voor bij eenvoudige christenen of eenvoudige moslims. Daar is de sfeer een stuk ontspannener, is er meer waardering en ademruimte. Het zijn de religieuze fanatici die in hun gezinnen om omgeving allerlei onnodige problemen veroorzaken.