De weg van wijheid naar vrijheid is enkele decennia geleden geschreven door Henry Sturman. Het is nog steeds actueel. Vandaar deze herpublicatie. Vandaag het zevenentwintigste artikel, over buitenlanders . Een lekker kort artikel.

Libertariers vinden dat iedereen het recht heeft om zich vrij te vestigen, waar ook ter wereld. In de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens is vastgelegd dat iedereen zijn land mag verlaten.

Over het binnengaan van een ander land wordt niets gezegd. Dat is inconsequent, want als je een land verlaat moet je automatisch een ander land binnengaan. Als dat niet mag is het eerste recht zinloos.

Als argument dat je “buitenlanders” zou mogen verdrijven uit Nederland wordt wel gebruikt dat ze profiteren van “onze” uitkeringen. Maar misschien komen ze wel om hier te werken (en belasting te betalen). Je kan het een buitenlander niet verwijten dat het hem wordt verboden te werken en dat hem een uitkering wordt opgedrongen. Buitenlanders of binnenlanders hebben niet eens een recht op een uitkering als anderen gedwongen worden daarvoor te betalen. Het lijkt me dat het recht van de overheid om mensen te bestelen om iemands uitkering te betalen, beter een onrecht genoemd kan worden.

16 REACTIES

  1. De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens is een wat problematisch document. Immers, om iemand rechten te doen toekomen (al is het maar bescherming van eigendom) zul je eerst de rechten van anderen geweld moeten aandoen. Je zou beter kunnen beginnen met de Universele Verklaring van de Plichten van de Mens maar dat verkoopt duidelijk een stuk minder. Bovendien, als iedereen zijn plichten nakomt heeft die de middelen om voorzieningen te kopen om in zijn rechten (of zijn dat wensen) te voorzien.

    Perspectief [14] reageerde op deze reactie.

  2. “Libertariers vinden dat iedereen het recht heeft om zich vrij te vestigen, waar ook ter wereld.”

    Oh, is dat zo. Ik zou zeggen dat dit afhankelijk is van je bedoelingen. Heb je werkelijk het recht om als een alcoholist te leven in een islamitisch land? Heb je het recht om bv als socialist in een kapitalistisch bolwerk te leven met als bedoeling om diezelfde kapitaistische structuur over te nemen en te veranderen in een socialistische? De aanname in de gequote uitspraak is dat iedereen van plan is wat van zijn eigen leven te maken in een setting van arbeidsdeling en metrespect voor andermans eigendom. Een nogal christelijke aanname zou ik zeggen, maar goed, het liberalisme staat dan ook okseldiep in christelijke moraliteit. In een globaliserende en cultureel vermengende wereld is de bovenstaande, christelijke aanname niet langer van toepassing en gevolgmatig incorrect.

  3. De UVRM lijkt mooier dan het is. Een paar argumenten om het document in een wat realistischer licht te zien:

    – Van nature heeft iemand vrijheden en verantwoordelijkheden. Pas nadat die afgenomen zijn (onrecht) kunnen die vervangen worden door plichten die gepaard gaan met rechten. Van nature is geen enkel document nodig. Een mens of dier kan op een eerste blik geïdentificeerd worden als iemand die met rust gelaten dient te worden. Alleen vredelievende toenadering is wenselijk. Pogingen om iemand zijn natuurlijke vrijheden af te nemen of iemand te hinderen of blokkeren om met zijn natuurlijke verantwoordelijkheden aan de slag te gaan getuigen van een verdorven geest.

    – De UVRM gaat uit van inherente menselijke waardigheid. Dat klinkt mooi, maar wie als burger is gebrandmerkt wordt beschouwd als een dier (de kudde van een staatshoofd of stemvee van politici) of als een ding (manipuleerbare objecten voor bestuurders). Dan zijn mensenrechten niet relevant.

    – Nadat derden zich bezondigen aan immoreel gedrag, is aanspraak maken op bepaling UVRM een bureaucratische lijdensweg. Zelfs als die succesvol zou verlopen, leidt het uitsluitend tot herstel van een bepaalde positie en niet tot genoegdoening.

    – De UVRM is een papieren tijger, een product van een spreekwoordelijk bureaucratisch monster, die kan bestaan dankzij onderwerping middels dwang en geweld.

    Van nature heeft ieder mens de vrijheid om te gaan en staat waar hij dat wil. Zolang hij anderen maar met rust laat. Het feit dat een vreemdeling ergens opduikt betekent nog niet dat hij dwingen lastiggevallen mag worden.

    Een groot probleem in het denken van zowel burgers als overheidsdienaren is dat dwang DE norm in hun denken is. Vreemdelingen (burgers) denken dat ze gebruik mogen maken van rechten (dwang, ontvangend). Bestaande bevolking, zowel burgers als overheidsdienaren, worden gedwongen daarvoor de prijs te betalen.

    Er is niets mis met een vreemdeling die ergens opduikt en op een diplomatieke manier met anderen omgaat. Gastvrijheid behoort de norm te zijn. Pas wanneer een vreemdeling zich misdraagt is dat een grond om hem terug te sturen. Iemand op grond van vooroordelen, bureaucratie of misdragingen de toegang weigeren tot een territorium is over de grens van het toelaatbare. Moreel gezien. Waarmee het immorele karakter van wetgeving duidelijk is.

    Nico [5] reageerde op deze reactie.

  4. Het overheidsapparaat produceert vooral regels, wetten, dwang en geweld. Niemand zou iets moeten willen van een overheidsapparaat, behalve uit de weg gaan. Een mens wil niet lastiggevallen worden. Machines moeten er ten dienste van een mens zijn, niet zijn gedrag reguleren.

    Is het niet interessant dat overheidsapparaten zelfs niet in staat lijken te zijn zich aan hun eigen spelregels te houden? Dat is geen ongelukje. Het is onderdeel van het ontwerp. Een programmeur zou zeggen; “it’s not a bug, it’s af feature”. Pas wanneer mensen ageren tegen onrecht weten heersers of een onderdaan daadwerkelijk ruggengraat heeft. Zodat de potentiële dreiging in de kiem gesmoord kan worden (tirannie) of het overheidsapparaat de besten vanuit de bevolking kan filteren (instrumentalisme). Beide mechanismen zijn reeds eeuwen werkzaam.

  5. @Nico [3]: Correctie:

    “Iemand op grond van vooroordelen, bureaucratie of misdragingen de toegang weigeren tot een territorium is over de grens van het toelaatbare”

    moet uiteraard zijn:

    “Iemand op grond van vooroordelen, bureaucratie of misdragingen van anderen de toegang weigeren tot een territorium is over de grens van het toelaatbare”

  6. De werkelijkheid van onnatuurlijke dwang in tegenstelling tot natuurlijke vrijheden en verantwoordelijkheden geldt niet alleen voor vreemdelingen en burgers, maar ook voor iemand die de pech heeft in een adellijke of koninklijke familie geboren te worden. Een erfgenaam of (kroon)prins wordt ook in een rol gedwongen.

    Stel jezelf eens voor dat je als kroonprins geboren wordt. Ik vraag me af of er dan iets natuurlijks in het opgroei- en opvoedingsproces overblijft. Ouders zijn bezig en vaak afwezig vanwege staatsaangelegenheden. Dienaren zetten een plastic gezicht op en gedragen zich kunstmatig. Het karakter van de kroonprins wordt doelbewust gevormd om een onnatuurlijke functie, die niet zou moeten bestaan, te kunnen vervullen. Hetzelfde geldt voor de erfgenaam van bijv. een baron of burggraaf, zij het op een iets andere manier. Deze mensen krijgen net als een burger nauwelijks ruimte om zichzelf te zijn. Dat kweekt frustraties, die vervolgens gecompenseerd wordt met uitspattingen. Dit is het beeld wat ik kon distilleren vanuit allerlei bronnen.

    Het is best interessant om de heersende kant van de maatschappij te proberen te doorgronden, en voor zover mogelijk te begrijpen.
    De film The Hunger games van “Lionsgate films” draait om een gevolg van een opstand die in een ver verleden plaatsvond, een gebeurtenis waar andere bronnen ook melding van maken. Wie stond eigenlijk tegen wie op en waarom?
    De TV-serie Reign draait om troonopvolgers en intriges aan het Franse en Schotse hof. Voor de hoofdpersonen (Schotse koningin en haar man, een Franse troonopvolger) is er nauwelijks ruimte voor menselijkheid, hun individuele noden, verlangens en wensen.

    De mensheid heeft van alles geschreven en gedaan tijdens pogingen om orde op zaken te stellen. En is er (vooralsnog?) niet in geslaagd de charme van eenvoud en een natuurlijke gang van zaken te herstellen. Een groeiende wereldbevolking waarvan het gedrag gereguleerd moet worden is niet het probleem. Het werkelijke probleem zit in de hoofden van mensen. Ziekelijke denkwijzen veroorzaakt ziekelijk gedrag.

  7. Het recht op vestiging is een papieren afspraak tussen landen of overheden. Omdat er grenzen zijn, kan niet iedereen zomaar een grens overschrijden, zonder toestemming van de lokale machthebbers.
    Overheden willen graag dat hun bevolking groter wordt, bijvoorbeeld levert dit meer belastingen op, een groter leger etc.
    Het is echter geen libertarisch standpunt. Het suggereert namelijk dat derden zomaar het eigendom van anderen kan betreden. Dat kan alleen maar met toestemming.
    De overheid bezit de wegen, dus het is aan de overheid om buitenstaanders toe te laten of niet. Echter, is de weg particulier eigendom, moet ook hier de particulier toestemming geven.
    Het recht op…..is vaak niets anders dan afspraken of privileges tussen landen en of groepen.
    Het ERVM is niets anders dan een overeenkomst tussen landen oftewel de overheden, waarbij de agenda bepaald wordt door de overheid en niet de burgers. Van de burger wordt verwacht dat deze gehoorzaamt en betaald voor die overeenkomst. Je kunt een eigen mening hebben, geen probleem, maar de besluitbevoegdheid ligt bij de overheid. Dit is op zijn beurt het gevol van de sociaal democratie. De burger heeft dit deel van haar agenda uit handen gegeven aan de overheid. En zie de gevolgen.

  8. Ik vind het onderscheid naar “het recht OP” en “heet recht OM” wezenlijk.
    Ieder mens heeft het recht OM te gaan en staan en te doen en te laten wat hij nodig acht om zijn leven te kunnen leven. Daarbij hetzelfde recht OM van andere mensen respecterend.

    Het recht OP betekent dat de qonsequenties voor jouw leven bij andere mensen komt te liggen. Hun leven, hun vrijheid om te gaan en staan en te doen en te laten wat zij nodig vinden om hun leven te leven, wordt dan ingeperkt, gereguleerd. Dit is het bestaansrecht voor een derde partij. Beschermheer, maffia, bezetter, overheid.
    Dus zolang mensen geloven in het recht OP zal een onmenselijk leven, namelijk een leven in gevangenschap hun deel zijn. Het recht van de sterkste, van de sluwste van de parasiet heerst.
    De mooie namen zoals democratie, socialisme, liberalisme etc. kunnen dit hooguit tijdelijk verhullen.

    Harrie van Vaore Theu [9] reageerde op deze reactie.
    Nico [10] reageerde op deze reactie.

  9. @Harrie van Vaore Theu [8]: Ik heb geleerd om behoedzaam om te gaan met de term ‘recht’. Om de doodeenvoudige reden dat rechten door iets of iemand worden verstrekt. En dat is een adder onder het gras.

    Van nature heeft een mens of dier vrijheden en verantwoordelijkheden. Je zou kunnen stellen dat iemand van nature het recht heeft om zich bijvoorbeeld vrij te bewegen en het recht om keuzes te maken. Bij conflicten kan dan gesteld worden dat iemand het recht heeft op… bijvoorbeeld privacy, het natuurlijke recht om met rust gelaten te worden.
    Het probleem is alleen dat mensen het deel ‘van nature’ niet kunnen of willen begrijpen. Zodra iemand denkt aan rechten, dan denkt hij aan rechten die een regering met bijbehorend staatshoofd hem kan geven of onthouden. En gaat eraan voorbij dat voor een regering of staatshoofd iemand rechten kan geven, eerst vrijheden ontnomen moeten worden.

    Misschien is dit azijnpissen, maar ik heb gemerkt dat natuurlijke vrijheden met bijbehorende natuurlijke verantwoordelijkheden termen zijn die geen ruimte laten voor misverstanden. Zodra iemand over rechten gaan praten, dan wordt ruimte geboden voor allerlei misverstanden.

    Een voorbeeld van misverstanden zit in de oosterse filosofie; na verlichting kan iemand één worden met het universum. Dat klinkt mooi, maar er wordt feitelijk niet het natuurlijke universum mee bedoeld. In verhulde termen wordt gesproken over een kunstmatig universum, de hogere regionen van de machtspiramide. En piramides zijn niet meer dan een uiting van een doodscultuur. Alleen wie niet langer in staat is om op een natuurlijke manier te denken vindt het kunstmatige universum en een machtspiramide aantrekkelijk. Het is echter hoogstens een onverkwikkelijke erfenis uit een verleden waar de mensheid mee opgescheept zit.

    Harrie van Vaore Theu [11] reageerde op deze reactie.

    • @Nico [10]: Eens.

      Ik doe er goed aan om er in het vervolg aan toe te voegen.

      Het recht OM verkrijgt eenieder door zijn conceptie/geboorte. Verstrekt door de schepper, schepping, bron zo men wil.
      Het recht OP verkrijgt iemand van een menselijke machthebber, simpelweg door geboren te zijn op het door hem geclaimde grondgebied. Door dit te accepteren verliest een mens zijn geboorterecht en wordt horig aan rechten en plichten aan het spel en de spelregels die door een ander mens of groepje mensen werden opgesteld.

      Nico [12] reageerde op deze reactie.

  10. @Harrie van Vaore Theu [11]: Waar het om gaat is geen ruimte te laten voor misverstanden. Dus is het verstandig de bron van een recht te vermelden.

    Natuurrecht begint met het natuurlijke recht om met rust gelaten te worden. Bij een conflict verandert dat in een claim; ik heb het recht om met rust gelaten te worden. Het gaat verder met het recht om natuurlijke grenzen te verdedigen en het recht om natuurrecht te spreken en corrigerende of vergeldende maatregelen te treffen.

    Tot zover is er niets onnatuurlijks aan de hand. Het gaat er alleen om hoe mensen met hun natuurlijke geboorterecht, hun natuurlijke vrijheden en de daarmee gepaard gaande verantwoordelijkheden omgaan. Het gaat pas anders worden wanneer de ene mens over de andere mens wenst te regeren en zijn leven wenst te besturen. De enige manier om dat te doen is een natuurlijke situatie vernietigen en een kunstmatige situatie creëren. Dan wordt er ineens een heel andere betekenis gehecht aan woorden als vrijheden, rechten en verantwoordelijkheden. Want een slaaf (of burger) is slecht vrij om te doen wat zijn opgelegde verantwoordelijkheid vereist en heeft slecht rechten die de slavenhouder (of regering) goed uitkomen omdat de slaaf (of burger) anders niet kan doen wat van hem verwacht wordt.

    Nico [13] reageerde op deze reactie.

  11. @Keinstein [1]: De universele verklaringvan de plichten van de mens zou nog steeds afgedwongen moeten worden met geweld. En wie bepaalt wat die plichten zijn. Jij?….of een andere dictator?

    Ik denk dat een verklaring van de niet-rechten van de mens al meer een stap in de goede richting is. En ik denk niet dat je die op hoeft te schrijven de meeste mensen weten vanuit zichzelf wel wat ze zelf niet zouden willen ondergaan, geweld, diefstal, moord, verkrachting, e.d. Dus dat ze dat ook niet bij een ander mogen doen.
    Helaas zijn de huidige systemen zo dat daders geen of bijna geen consequenties bemerken van hun misdaden (die met een slachtoffer), en gewoon hun gang kunnen gaan.

    Verklaringen met rechten of plichten, wetten, of andere stukken papier, veranderen daar niets aan.

    Keinstein [15] reageerde op deze reactie.

  12. @Perspectief [14]: Inderdaad, de Universele Verklaring van de Plichten van de Mens zijn eveneens problematisch, tenzij je het vrijwillig kunt ondertekenen en weer opzeggen als je er geen trek meer in hebt.

    Verder begrijpen de meeste mensen aan de ene kant prima dat eigendomsschendingen niet kunnen, maar als ze denken van de eigendomsschendingen van een ander te kunnen profiteren dan blijkt toch steeds weer dat er een heleboel voor te porren zijn.

  13. Het is misschien een beetje woordneuken, maar zou je “recht” kunnen vervangen voor “vrijheid”. De rechten van de mens, worden dan de vrijheden van de mens.

Comments are closed.