maandag, 16 oktober 2017
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Uit de kennis van geld komt vrijheid

beter leven rien - CopyArtikel eerder verschenen op overbeterleven.nl. Geld, een enorm populair thema met een gigantisch taboe. We praten graag over geld in het algemeen, maar niet over ons geld. Het is eigenlijk merkwaardig dat er niet op alle scholen les gegeven wordt in hoe we met geld om moeten gaan. Er zijn mensen die beweren dat dat met opzet zo is: de staat zou niet willen dat de onderdanen te veel over geld weten, want: Ex Scientia Pecuniae Libertas.

Om te leren omgaan met geld moeten we als eerste realiseren wat geld is. In het kort: geld is zowel ruilmiddel als spaarmiddel. Het gebruik als ruilmiddel is duidelijk, dat doen we allemaal. Het gebruik als spaarmiddel is echter veel interessanter, daar schuilt namelijk de (financiële) vrijheid.

Sparen

Sparen is automatisch wanneer we minder consumeren dan produceren. Het overshot aan productie is datgene wat we sparen. Tegenwoordig worden de meeste mensen voor hun werk (= productie) betaald met geld. En onze consumpties betalen we met dit geld. Wanneer we geld overhouden dan sparen we. Wanneer we niets anders zouden doen, dan sparen we automatisch in “geld”.

Met dit geld kunnen we drie dingen doen. We kunnen het bewaren in een oude sok. We kunnen het investeren (of er mee speculeren) en we kunnen er voorraden mee aanleggen. (En men kan het weggeven of verliezen, maar daar wil ik het hier niet over hebben).

Bewaren in een oude sok is een goede methode. We zijn er dan redelijk zeker van dat de munten of briefjes van ons blijven. Maar we weten niet zeker of dat geld wel betaalmiddel blijft, en hoe groot de koopkracht er van zal zijn. De geschiedenis leert ons dat de koopkracht voortdurend afneemt. Ook is er natuurlijk het gevaar dat het gestolen wordt.

Investeren of speculeren

Investeren of speculeren is vrij algemeen. Dit kan door het geld op een bankrekening te zetten (of te laten staan – niets doen is vaak hetzelfde als op een bankrekening laten staan), of door er aandelen of andere waardepapieren voor te kopen, of zelfs door het te beleggen in onroerend goed of andere kapitaal goederen die niet voor eigen gebruik gekocht worden. Wacht even: een bankrekening is toch niet investeren? Toch wel, ook een bankrekening is een investering. Het is investeren met een laag risico, maar het risico is niet nul. (Dat wordt met name in de huidige financiële crisis weer eens duidelijk.) Het verschil tussen investeren en speculeren is simpel: als we rente of dividend krijgen dan zijn we aan het investeren. Kopen we iets in de verwachting om het later tegen een hogere prijs te verkopen, dan zijn we aan het speculeren.

Een andere mogelijkheid is het gespaarde te gebruiken om er spullen voor onszelf mee te kopen. Niet voor onmiddellijke consumptie, maar voor consumptie of verbruik op lange termijn. Hier valt bijvoorbeeld een pen onder. De pen is gedurende een jaar of zo bruikbaar en vertegenwoordigt op deze manier een stuk gespaard vermogen. Stoelen, tafels, een auto of ook een huis vallen hier natuurlijk ook onder – mits volledig betaald.

Lenen

Het tegenovergestelde van sparen is lenen. Als we lenen gebruiken we geld dat we in de toekomst verwachten te sparen om vandaag te kunnen consumeren. Hier zit een addertje onder het gras die maar weinig mensen kennen: lenen kan alleen uit gespaard vermogen. (Dat klinkt zo onschuldig, maar dit zinnetje heeft enorme implicaties. Ik ga daar nu niet op in, dit komt in andere artikelen wel aan de orde.) Nu wil ik enkel vermelden dat lenen niet gratis is. Als men geld leent zal daarover rente moeten worden betaald. Daaruit volgt dat de toekomstige consumpties (of het gespaarde) lager zullen uitvallen. Een voorbeeldje: Hoeveel kost een lening van 100 euro met een rente van 10 euro?

110 Euro?

Nee, dat is onjuist. Bij alle geldzaken moeten we altijd twee (of meer) mogelijkheden met elkaar vergelijken. Het tijdpunt van de vergelijking moet daarbij aan het einde van je leven zijn. In dit voorbeeld stellen we dit gemakshalve even op 70 jaar.

Stel iemand is 20 jaar en moet nu beslissen of hij een lening van 100 euro met een rente van 10 euro wil nemen of niet. Laten we er ook van uitgaan dat de consumptie die daarmee betaalt\d wordt zo wie zo gedaan wordt, het is enkel de vraag nu kopen of pas over een jaar kopen. Die 100 euro verdwijnt dus zo wie zo. Maar hoeveel kost het om nu te kopen (en te lenen) of pas over een jaar (wanneer er gespaard is)?

In het ene geval is men aan het einde van het jaar 10 euro armer dan het andere. Die 10 euro heb is er nu niet om te investeren of speculeren. Bij een rente van 7% betekent dit dat men iedere 10 jaar een verdubbeling van die 10 euro mist. Op zijn 70-tigste verjaardag is de achterstand meer dan 300 euro (vergeleken met iemand die de 100 euro niet geleend had). Voor het eenmalige genot om 100 euro een jaar vroeger uit te kunnen geven betaalt men gedurende zijn leven 300 euro! (wanneer we van 80 of 90 jaar uitgaan wordt dit zelfs 600 resp 1200 euro)

Natuurlijk, de tegoed rente is nu geen 7%. Maar bij een redelijk normale tegoed rente van 4% is het verschil nog steeds bijna 100 euro. De les is duidelijk: een lening aangaan is veel duurder dan algemeen aangenomen.

Conclusie

Als er dan ook 1 ding uit deze inleiding moet blijven hangen is het dit: nooit lenen. Niet voor consumptie, niet voor onroerend goed. Nooit. Lenen, en zeker het lenen van grotere bedragen staat in mijn opinie gelijk aan vrijwillige slavernij. Voor een beslissing die in soms weinige minuten genomen wordt moet men zijn leven lang boeten.

Volgende week wordt dieper ingegaan op de effecten van samengestelde rente.

Ex Scientia Pecuniae Libertas.

Met dank aan overbeterleven.nl

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Nico schreef op : 1

    Als je mensen neerzet als een munt, dan zijn ouders ‘investment bankers’ die investeren in de productie van nieuwe munten. Een soort zelf-vermenigvuldigend vermogen, puur natuur.

    Sparen krijgt zo een andere betekenis, hoewel je kinderen nooit als bezit of eigendom mag beschouwen.

    Speculeren kan zo bezien een ongezonde, schadelijke gewoonte zijn. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor anderen.

    Je kunt eigen kinderen ook niet uitlenen, hoewel je kinderen wel op stap kunnen gaan om zichzelf (qua materiaalsoort) te verrijken of hun waarde elders beschikbaar te stellen.

    Andersom kunnen anderen hun kinderen niet aan je uitlenen, hoewel ze dat wel zelf kunnen doen. “Mag ik je even lenen? Ik heb wat hulp nodig”.

    Rente is een uitvinding van rent-seekers, die zelf geen waarde bieden maar het wel willen ontvangen. Waardoor anderen netto onder de streep verarmen.

    Het leven wordt leuker door te investeren in anderen. Dat is niet zoals bij roulette. Want als het niet wordt wat ervan verwacht werd, dan nog steeds wordt iedereen er blijer van. Want in het verleden behaalde resultaten zijn geen garantie voor de toekomst. Misschien lukte dit probeersel niet, de volgende wel. Gewoon genieten van de magie van het leven.

    Quantative Easing is een verderfelijke gewoonte die mensen bederft. Maak het mensen makkelijk en ze worden gemakzuchtig. Je kunt mensen wel kansen bieden, moet niet te beroerd zijn om eventueel iets voor te doen, maar ze moeten het nog steeds zelf doen. Behandel iemand als een kleuter en de betrokkene ontgroeit dat mentale stadium niet.

    Belasten (met dwingend gezeik en geziek) is de satanische (omgekeerde) versie van makkelijker maken. Belasten is op achterstand zetten onder het mom van “Betalen en verder liefst je bek houden”. Belasting is net als bij de diaconie van een kerk het afkopen van een geweten in plaats van zelf de handen uit de mouwen te steken.

    Inderdaad, uit de kennis van geld komt vrijheid. Zolang je tenminste niet belast wordt met pogingen om je te naaien.

    Bertuz [2] reageerde op deze reactie.

  2. Bertuz schreef op : 2

    @Nico [1]: Hoe zit het dan met de veel gehoorde opmerking dat wij de noordelijke landen moeten betalen voor die zuidelijke landen die teveel schuld hebben? Wie is de slaaf? Noord of Zuid? Als de schuld maar erg groot, is de schuldeiser de slaaf. Van een kleine schuld is de schuldenaar de slaaf. Toegegeven.

    Bertuz [3] reageerde op deze reactie.
    Rien [5] reageerde op deze reactie.

  3. Bertuz schreef op : 3

    @Bertuz [2]: Reactie is voor de schrijver van het artikel bedoeld. Sorry.

  4. Philosoof G&R Eigenwijs schreef op : 4

    Geld: Is het gereedschap, waar mee de natuurlijke menselijke verhoudingen, ten opzichte van elkaar, worden ge sloopt!

    Zonder geld, aanmerkelijk minder, geweld!

    Geld is een verfoeilijk dwaal spoor van de mens, voort komend uit
    hebzucht!
    Het is een asociaal goedje, dat de gehele maatschappij verziekt!!

    HET ZOU VERBODEN MOETEN WORDEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Rien [6] reageerde op deze reactie.

  5. Rien schreef op : 5

    @Bertuz [2]: Ik heb de geldstromen in europa niet geanalyseerd. Maar ik vermoed dat de noordelijke landen aan vendor financing doen. I.e. de zuidelijke landen nemen schulden op en kopen daarmee producten uit de noordelijke landen. Deze schulden worden dan weer door de noordelijk landen gekocht (zij het waarschijnlijk zeer indirect).

    Het probleem is al vaker opgetekend. Het komt ook goed naar voren in “Cities and the wealth of nations”.
    Wat er gebeurt als er een aaneengesloten regio met dezelfde munt gaat werken is dat de elke sector zich zal concentreren in een vrij klein geografisch gebied binnen deze zone.
    Voor europa was dat natuurlijk Duitsland (met NL op sleeptouw).
    Zolang de euro blijft bestaan zullen er goederen van noord naar zuid stromen en geld van zuid naar noord. Het maakt daarbij niet uit of de eurocraten de volledige controle krijgen of niet.

    Wie er nu slaaf is van wie. Wel, dat is niet langer belangrijk. Er is een wederzijdse afhankelijkheid die uiteindelijk in het failliet van het zuiden zal uitmonden. Daarop volgt een werkloosheidsgolf in het noorden. De echte test van de EU (als deze zo lang kan blijven bestaan)

    Nico [7] reageerde op deze reactie.

  6. Nico schreef op : 7

    @Rien [5]: Nou, dan is dat probleem eenvoudig op te lossen. Een interessant voorstel in een editie van The Economist uit 1988 was één wereldmunt, de Phoenix. Zolang er geen valsemunters opduiken is dat een prima idee, probleem opgelost.

    @Rien [6]: Mag jij liegen van je moeder? Er klopt geen hout van wat je stelt. In feite verdedig je met deze woorden een barbaars systeem wat ‘beschaving’ wordt genoemd, wat is gebaseerd op afpersing, chantage, zwendel. Dat getuigt van een moraal die onbehoorlijk naar de kloten is. Vergeet niet, figuren zonder ballen zijn inhoudsloze klootzakken die als kannibalen eerst anderen chemisch castreren om ze vervolgens uit te vreten.

    En nee, dit is niet een donderende stem van de dondergod Thor. Want anders zou je jezelf inmiddels mogelijk diep schamen en je mond gaan spoelen 😉

  7. Aariksu schreef op : 8

    Spreuken hoofdstuk 22, vers 7; de rijke heerst over de arme, en de man die leent, is een slaaf van de uitlener.

    Als het ook maar enigszins mogelijk is niet lenen dus.

  8. Nico schreef op : 10

    @Rien [6] en Philosoof G&R Eigenwijs [9]: Tsja… ouders kunnen kinderen van alles wijsmaken.

    Vanmorgen vond ik het wel leuk om talenkennis op te frissen. Laat Google translate maar op het volgende los. Dat machientje is zelfs in staat om een taal te herkennen, maar vertaalt helaas wat gebrekkig. Dat laatste is irritant maar ook leuk. Als je namelijk iets wat gebrekkig is probeert te ontcijferen, dan dringt de inhoud ook wat beter door. Over geld en waarde:

    Pravý příběh:
    Dříve a daleko jsme žili v zemi, kde lidé platili koruny.
    Je dost divné, že je to republika.
    Daleko od našeho místa narození jsem se dozvěděl: Moje žena je mou Korunou.
    Hrály jsme hru; někdy byla hlavou, já mince. A někdy jsme se otočili. Dvě strany mince se střídavými roli.
    Materiál této mince byl překvapivý. Když smícháte ženu (zlato) s mužem (stříbro), vytváří se titan.
    Titanová mince je užitečná pro titánskou bitvu.
    Byli jsme nuceni bojovat ta bitva.
    Naučili jsme se: Pravá hodnota se nenachází v minci, ale v lidské bytosti. Ve skutečnosti je člověk mincí. Bohužel tam jsou padělatelé.
    Nicméně víme, kdo je naší Korunou. Jsme loajální a věrní sobě navzájem.
    Naše hodnota je uvnitř nás a my nejsme příliš nemocní, abychom ostatní s ním spokojili.
    Tak funguje hodnota. Neznechucuje, ale léčí a obnovuje.

  9. Rien schreef op : 11

    @Philosoof G&R Eigenwijs [9]: Refereer je naar het stukje waar deze text in voor komt: “Ik kan zelf eigenlijk niets bedenken waar het ‘fout’ zou kunnen gaan.”???

    Wel, in die wereld is er geen signaalwerking. Wie gaat wie vertellen wat er geproduceerd moet worden?

  10. hugo schreef op : 12
    Hugo J. van Reijen

    De mening dat kinderen met opzet kennis over financien
    wordt onthouden wordt door mij gedeeld.
    Domhouden van het publiek is een absolute voorwaarde voor de
    mogelijkheid het bestaande overheidsbedrog te bestendigen en zelfs uit te bouwen.
    Banken en verzekeringsmaatschappijen wrijven zich in de handen
    over zoveel medewerking.

  11. Jaas schreef op : 13

    Kennis van geld = vrijheid

    Waar leer je kennis over geld ?

    School

    Wat is tergend slecht ? School

    Om geld te begrijpen, heb je dus geld nodig, want ( privé )scholing. Maar je begrijpt geld niet, als je geen geld hebt hahaha

    Anyway

    Je hebt nu allemaal van die reclames van, je hebt geen geld, maar leen toch maar van ons, ondanks dat je geen vast contract hebt etc.

    Kortom, het creëren van een bubbel.

    Die reclames komen tot mensen, mensen die geld niet begrijpen, maar zo roekeloos handelen en daarmee de volgende crisis aanwakkeren.

    Banken lokken mensen in zo’n transactie

    Scholen onderwijzen niet, niet genoeg.

    Kortom, aan dit verhaal zitten wel haken en ogen

    Als een basis kennis niet geleverd word, handelen mensen roekeloos. Vrijheid bestaat alleen bij de gratie van basis kennis, een basis aan mogelijkheden.