Hub Jongen is volgens velen de stamvader van het libertarisme in Nederland. Hij vertelt hier hoe hij in aanraking is gekomen met het libertarisme, tijdens de première van het eerste deel van de verfilming van Atlas Shrugged.

 

4 REACTIES

  1. Als ik het voetstuk van Hub even negeer en terugdenk aan rechtstreeks contact, dan is komt die herinnering overeen met de wat uit dit filmpje spreekt: Een rustige, respectabele man.

    Misschien illustreert dit filmpje ook een probleem van libertariërs; hoog opgeleiden spreken een andere taal dan laag opgeleiden. Degenen uit ‘welgestelde families’ een andere taal dan uit ‘onbelangrijker families’. Als je een boodschap over profiteurs etc. wilt overbrengen, dan moet je als een octopus zijn die op verschillende manieren kietelt denk ik. Of desnoods als een Kraken waandenkbeelden kraakt. Niet stiekum, maar gewoon openlijk. En moet je voor zowel ‘het publiek’ als scriptschrijvers achter de schermen recht voor de raap kunnen zeggen waar het op staat. Om geloofwaardig te zijn. Een theoretisch verhaal is voor velen niet meer dan bla bla. Daarnaast… een praktisch verhaal door de een of andere charismatische sukkel die emoties bespeelt komt met een houdbaarheidstermijn, daarna is het uitgewerkt. Zowel theoretisch als praktisch gezien zal zo’n verhaal niet kunnen standhouden.

    Als ik hier even een humoristische draai aan geef, dan zou ik zeggen dat Hub en degenen die ook zo denken, en vanuit een bepaalde achtergrond komen, misschien het best kiezen voor een soort duet, waar tweestemmig (bijv. voor hoog en laag opgeleiden) hetzelfde liedje wordt gezongen, wat dan liefst in elkaar overvloeit. Zoiets niet slechts een verhaal vanuit mannelijk perspectief vertellen, óf een verhaal vanuit vrouwelijk perspectief , maar samen iets dat voor ieder herkenbaar is. Recent kwam ik iets dergelijks tegen. Er moet nog wat aan de framing gesleuteld worden, maar het begin is er. Daarover schreef ik voor een ander platform het onderstaande, en daar kunnen libertariërs best wel over nadenken. Omdat Atlas Shrugged niet zonder reden over schouderophalen gaat, waarna Atlas niet zonder reden in staking gaat. Hoog tijd om eens te gaan praten, maar dan anders dan anders?

    I Belong To You: . Hoewel mooi gezongen toch een kritische noot:

    Wat je in beeld ziet is een werkrelatie. Een kortdurend project. Hoewel professioneel gezien netjes uitgevoerd, toch ook een schijnvertoning, als je dan zingt “Ik behoor je toe”.
    Je zou zeggen, dat een man en vrouw in het echte leven elkaar toebehoren als een linker- en rechter hersenhelft. Dan praat je niet meer over elkaar toebehoren, behalve als er iemand aan komt om die linker- en rechterhelft tegen elkaar uit te spelen of van elkaar te scheiden.

    Zo gaat dat met framing: Het is maar net hoe je iets neerzet. Vanuit een ander perspectief ziet een situatie er anders uit.

    • Technische ‘storing’ door typefout, beeld en geluid vielen even weg. Hier gaat het beter 😉

    • Het duet van Anastacia en Eros Ramazzotti is een sprekende illustratie. Maar… uit wat wij een goede familie noemen hebben we ooit een ander liedje gehoord wat óók aanspreekt. Misschien omdat we die familie met eigen ogen aan het werk hebben gezien. Ware kunstenaars, een variant op het thema van vroegere barden.

      Voor ik een hyperlink plaats, waarvan ik hoop dat anderen er niet hyper van worden, eerst een toelichting: Er wordt weleens gezegd dat iemand op de ene schouder een engeltje heeft staan die zoete woordjes fluistert en op de andere schouder een duiveltje voor het betere stookwerk. Praktisch gezien huizen die engel en duivel in je eigen lichaam, onder je eigen schedelpan. Daar heb ik weleens over geschreven, alleen noemde ik toen die engel en duivel ‘liegebeesten’ die je misleiden. Misleiding is misleiding, of het nu linksom of rechtsom gaat. En van misleiders kun je maar beter af zijn.

      En dan nu…. tromgeroffel…. een prachtig lied door hedendaagse barden, wat live misschien nog wel mooier klinkt dan via een studioopname: I wish I were an angel/a>. Denk daar achteraan… I wish I were Me. De niet mismaakte, onvervalste versie daarvan.

  2. Ik ken deze man niet, wel de Uitkijk van heel vroeger, zonder hem te horen weet ik waar ze het over hebben, en daar heb je als mens weinig aan, want je moet je persoonlijke vrijheid van denken, op doen door te leven, via Darwins theorie, de assimilatie van het goede, andere taal ander niveau, moet je je daar voor schamen, de autodidacten zijn het verste in hun denken, en passen het ook toe, hoe groter de geest hoe groter het beest, is zo’n afdoener van geleerdheid, de afkoopsom, wordt steeds kleiner, nu is weten gedevalueerd tot elitair gebeuren, net als hetero zijn, beetje vies al die kinderen maken, mijn zorg is nu, verbranden of begraven onder grote brokken basalt, ik kies voor mijn waddenzee, groet !

Comments are closed.