De TV-serie “Painkiller” is een zesdelige Netflix-serie gebaseerd op waargebeurde feiten rondom de opiaten crisis in de Verenigde Staten. De serie vertelt het verhaal van de familie Sackler en hun farmaceutische bedrijf Purdue Pharma, dat de pijnstiller OxyContin op de markt bracht. OxyContin werd agressief gepromoot als een effectieve maar onschuldige pijnstiller, terwijl het in werkelijkheid een sterk verslavende opioïde is.
De serie volgt onder andere Edie Flowers, een jurist die de praktijken van Purdue probeert aan te pakken. Geheel in de stijl van Netlfix is dit uiteraard een zwarte vrouw, die symbool staat voor een team van onderzoekers. Net als het geval was in de serie Chernobyl, waarbij 1 vrouw symbool stond voor een groep wetenschappers.
En ook geheel conform de linkse bagger die doorgaans uit Tinseltown komt, is hier al het kwaad te wijten aan kapitalisme en greed. Net zoals een vliegtuigcrash te wijten is aan zwaartekracht.
Maar als je een libertarische bril op zet dan kijk je er toch wat anders naar. De FDA (overheid) gaf het stempel ‘approved’ aan OxyContin. Waardoor artsen het zonder probleem konden voorschrijven, sterker nog, volgens de FDA was het beter dan andere painkillers, minder verslavend, omdat de langzamere afgifte van de werkzame stof volgens de FDA “is believed to reduce the abuse liability”
Over liability gesproken, wie moet er boeten mocht deze claim niet kloppen? Zoals ook bij Softenon het geval was of een ander ‘safe and effective’ goedje? Niemand, sterker nog, bij falen gaan die instanties vragen om meer geld bij de overheid en dat krijgen ze meestal ook. Prima incentive structuur, maar daar hoor je Netflix niet over.
In de serie wordt wel uitgelicht dat de FDA officer die de approval gaf uiteindelijk bij Purdue Pharma gaat werken. Weet niet of dat waargebeurd is maar die “revolving door” problematiek is algemeen bekend. Goh, hoe zou je dat nu kunnen oplossen? Ik denk meer belasting betalen en meer geld naar de FDA.
In een libertarische maatschappij zul je ook verslavingsproblematiek hebben. Maar in ieder geval niet doordat een arts die je vertrouwt zegt dat het ok is en ook niet betaald door je verzekeringsmaatschappij.






















In een libertarische maatschappij zullen verslaafden om te beginnen problemen hebben om een plek te vinden waar ze kunnen rondhangen, slapen, bedelen, dealen en gebruiken omdat alle wegen en parken privaat zullen zijn waar de eigenaars alle varianten van ongewenst volk zullen weren. Bv omdat toegang tot privaat eigendom niet gratis zal zijn en je een toegangspas nodig hebt, tegen een kleine vergoeding, om de wegen en parken bij jou in de buurt te betreden. Dat gaat problematisch worden voor de have-nothings.
Ik kan mij voorstellen dat verslaafden een lening afsluiten om een afkicktraject te betalen, waarbij de rente betalingen niet aangenaam zullen zijn vanwege de hoge default ratio’s. Mogelijk zijn er vrouwen van succesvolle mannen die hun moeder- en verzorgingsinstincten niet kunnen bedwingen en een liefdadigheidsorganisatie oprichten om de verslaafden te helpen, of is dat hun miserable status in stand houden?
Dat is hard, ik weet het. Maar zachte heelmeesters laten stinkende wonden.
de vraag is ook of het probleem wel zo groot zou zijn als nu. Thans is er een incentive om drugs heel sterk te maken (zie ook in de drooglegging de shift van bier naar whisky) , betere marge/handiger vervoer. Ook de verslavingsfactor is bij een verbod hoger, beter voor de gegarandeerde omzet van een anonieme supplier, maar als het een ‘ brand’ is dan wil je daar juist niet mee geassocieerd worden.
Daarnaast zal de prijs enorm dalen bij normale competitie , dan kun je – ook omdat de kwaliteit gegarandeerd is – veel langer zonder overlast te veroorzaken ‘normaal’ gebruiken. Analoog aan de ‘functional alcoholic’ , iets waar ik uiteraard zelf totaal geen ervaring mee heb 🙂
LOL, ik weet niet of het nog steeds zo is, maar er waren tijden dat artsen nog wel eens uit hun eigen medicijnkastje snoepten. Vanzelfsprekend belanden zij niet op straat. Net zo min als de CEO’s die een pilletje nemen voor een belangrijke onderhandeling. Om nog maar te zwijgen van politici. John F. Kennedy was een wandelende apotheek, ofschoon je de medicatie wel had moeten reverse-engineeren vanuit zijn uitwerpselen; Adolfje gebruikte het een en ander, zeker in zijn latere jaren; Zelensky natuurkijk en zo zijn er nog veel meer. Misschien is dat ook niet zo vreemd omdat de druk op die mensen verpletterend moet zijn.
Ik kan me voorstellen dat libertarisme tot alcoholisme leidt, en ook tot een situatie waar incentive tot gebruik van drugs sterk is, als je als libertartier niet eens meer naar fictie film (anarcho-democratische drek uit Tinseltown) kan kijken zonder de vulgaire realiteit erbij te moeten betrekken, dan begrijp ik dat men zoekt te ontsnappen.
In de libertarische samenleving wordt het een strijd, vulgair bezitsbejag zal niet voldoende zijn om de geesten te bevredigen, men zal rijkdom, prestige en macht najagen, en degenen die niet aan de top kunnen geraken zullen, geteistert door hun kleine winkeliersgeest, hun toevlucht moeten tot middelen voor ontsnapping aan de vulgaire werkelijkheid.
‘Third places’, met Shelby: https://www.youtube.com/watch?v=gC-hOE9HWmg
Lees ook de reacties, samenvattend: ‘Shelby is naief’.
Vroeger had je de stad, met stadsmuren en stadspoorten. Er stond bewaking bij de poort, niet iedereen mocht naar binnen. Voorganger van de stad: de burcht. Op de burcht woont de burgerij.
Ik ken niet het hele verhaal, maar mbt produktaansprakelijk in het algemeen: wanneer een fabrikant zegt dat zijn produkt veilig gebruikt kan worden (ongeacht of FDA dat ook zegt) is de fabrikant toch aansprakelijk?
Mee eens dat de FDA daar nie bij nodig is, sterker zonder FDA en miljarden aan testen, zou de fabrikant in eigen beheer misschien nog wel rigoreuzer testen voordat zij iets op de markt zet vanwege aansprakelijkhed.
Of, de patient de vrije keuze latend, een medicijn zonder aansprakelijkheid, goedkoop te mogen proberen.
Overheid, big business & rechterlijke macht varen in hetzelfde schuitje van gedeelde belangen. De trias politica is mislukt. Daarom is er geen werkelijke aansprakelijkheid meer, net als bij de covid medicijnen en waarschijnlijk een heleboel andere. Voor jou en mij nog wel natuurlijk. Wij kunnen opgesloten worden voor een ‘hate crime’, wat natuurlijk heeeel anders is dan een deugdelijk geformuleerde maatschappelijke visie.
Trias politca is nergens in de wet gedefinieerd. Keiharde criteria ontbreken. Met andere woorden je kan niet zeggen dat het mislukt is. Het had de politiek, de wetgever en de rechtspraak wel gesierd de leer meer gestalte te geven.
Recht voor zijn raap zeggen dat een produkt veilig is doet een producent niet. Is een mes veilig of een schaar of een wapen? Productaansprakelijkheid gaat over de vraag of een product de veiligheid biedt die ervan verwacht mag worden. Als een pistool uit elkaar klapt bij een schot, is het niet veilig. Maar dat je iemand om zeep brengt, is vanuit de productaansprakelijkheid bezien enkel punt. Ook niet als de kogel pas in het hoofd uit elkaar spat. Tenzij dat uit elkaar spatten niet gewenst is geweest, maar het toch gebeurde.
Kan je het volgende toelichten?
#
In een libertarische maatschappij zul je ook verslavingsproblematiek hebben. Maar in ieder geval niet doordat een arts die je vertrouwt zegt dat het ok is en ook niet betaald door je verzekeringsmaatschappij.
#
Zero,
Idd, waarom zou dat in een libertarische maatschappij per definitie niet het geval zijn?
Het moet iets heel logisch en duidelijk wezen wat ik mis .
Want op deze site mogen alleen ’the best of the best what the country has to offer reclame maken voor een Libertarische maatschappij.
Een beetje een Libertarische Groene Barrett.
Comments are closed.