Dit artikel verscheen eerder onder andere op libertair perspectief
Veel mensen denken dat libertarisme neerkomt op het recht van de sterkste. Dat is een karikatuur en precies het tegenovergestelde van wat libertarisme werkelijk is. Het recht van de sterkste betekent dat degene met de meeste macht, fysiek of politiek of economisch, kan doen wat hij wil en anderen kan overheersen.
Libertarisme verwerpt dat principe volledig. In een libertarische samenleving is het centrale uitgangspunt dat ieder mens recht heeft op zelfbeschikking en eigendom. Niemand mag geweld gebruiken of dwang uitoefenen tegen een ander, behalve om zichzelf te verdedigen. Dat geldt zowel voor individuen als voor de staat.
Het maakt dus niet uit hoe rijk, machtig of invloedrijk iemand is, zodra hij agressie gebruikt of eigendom schendt overtreedt hij het non-agressieprincipe. Dit beschermt juist de zwakken. De arme boer, de kleine ondernemer en de kwetsbare minderheid hebben in een libertarische orde dezelfde rechten als de miljardair of de politicus. De sterke kan niet simpelweg beslissen wat er gebeurt, want hij mag geen geweld of dwang inzetten om zijn zin door te drijven.
Het echte recht van de sterkste zien we juist in systemen waar de staat alles reguleert. Daar beslist de meerderheid of de machthebber wat de minderheid moet doen, betalen of laten.
Libertarisme breekt met dat model en stelt het individu boven de macht van de meerderheid. Libertarisme is daarom geen junglewet maar een ethisch kader dat ervoor zorgt dat iedereen, sterk of zwak, met gelijke rechten en zonder dwang kan samenleven.
auteur: Roald Schoenmakers
Overgenomen van X, 23 september 2025: https://x.com/roaldcs/status/1970489923011535213





















We spoelen aan op een eiland. We moeten iets eten dus plukken we wat kokosnoten. Komt er opeens een libertariƫr aanlopen die beweert dat die kokosnoten van hem zijn. Sterker: hij beweert dat het hele eiland van hem is, want hij was hier eerder. En hij heeft het eiland al geclaimd, in bezit genomen, en wij moeten zijn privƩ-bezit respecteren. De vissen in de zee zijn ook allemaal van hem, althans, dat beweert hij. Als we een kokosnoot of vis aanraken, dat is volgens hem agressie. Misschien biedt hij ons aan dat we als slaven voor hem mogen werken.
Hoe anders gaat dat op een eiland waar bewoners de Oostenrijkse school aanhangen, naar christelijk-monarchistisch model. De vreemdelingen worden door de koning uitgenodigd om hun verhaal te vertellen, worden van alle gemakken voorzien. De eilanders zijn zelfs zo goed dat ze voorzien in een veilige terugkeer van de vreemdelingen. Dit levert op de achtergrond natuurlijk wel een claim op: ‘wij hebben jullie geholpen, en verwachten reciprociteit, wederkerigheid’.
Wanneer die wederkerigheid achterwege blijft dan is er een probleem, waarbij geweld ter zelfverdediging noodzakelijk kan zijn.
“We spoelen aan (…)”
die voeg ik toe aan mijn verzameling.
Zelf verzonnen?
Ik ben tegen de standenmaatschappij, waarbij bezit zo’n beetje vastligt, en voor de klassenmaatschappij, een meritocratie waarin het erom gaat wat je kunt, hoeveel je je inspant. Tot welke klasse je uiteindelijk behoort heb je zelf in de hand.
Bescherming van vermogen leidt tot Franse aristocratische situaties, waarin achterlijke kleinkinderen alles bezitten. Dat wordt uiteindelijk niet geaccepteerd door de rest.
homesteading gaat uit van “mixing land and labor”. Dus plant je kokos omen dan zijn de klappers voor jou. Staan ze er al dan kan je ze niet claimen.
kokosbomen
Mmm, nou, call me cynical, ik ben tenslotte een ketter, maar dit getuigt toch van een diepe mentale stoornis, niet? Of op z’n minst verregaande onnozelheid.
Het ‘recht’ van de sterkste? Eeehh, welk ‘recht’?
De sterkste doet gewoon wat ie wil omdat niemand ‘m kan tegenhouden. Wat heeft dat met ‘recht’ te maken?
Ik bedoel, and I quote;
“Het maakt dus niet uit hoe rijk, machtig of invloedrijk iemand is, zodra hij agressie gebruikt of eigendom schendt overtreedt hij het non-agressieprincipe. Dit beschermt juist de zwakken. De arme boer, de kleine ondernemer en de kwetsbare minderheid hebben in een libertarische orde dezelfde rechten als de miljardair of de politicus. De sterke kan niet simpelweg beslissen wat er gebeurt, want hij mag geen geweld of dwang inzetten om zijn zin door te drijven.”
Are you on glue? FFS!
Hoe ga je dat afdwingen? Hoe ga je die ‘arme boer, kleine ondernemer en kwetsbare minderheid (OMG)’ beschermen? Wie gaat dat doen? En dan ook nog zonder centrale organisatie? Want Ooh nee, een collectief, the horror!
Het ware beter om eerst te begrijpen hoe de natuur werkt. De sterkste bepaald altijd wat er gebeurt, punt, end of story. Dat is een onontkoombaar feit. En zodra je dat nou snapt kun je misschien ook het volgende snappen. Dat je dus moet zorgen dat kwaadaardigen niet de sterkste zijn, maar dat de goedaardigen dat zijn. En het allerlaatste waarmee je dat bereikt is als individu of te pleiten voor individualisme. Of dacht je misschien dat kwaadaardigen als individuen opereren?
“Are you on glue? FFS!”
Het is wit en geraffineerd. Het echte spul is nog niet verboden maar wel te duur voor velen. Of ze zijn glued. Met suiker en boter nemen ze een prikje. Kritisch nadenken mag ook niet volgens het boekje of programma. FFS zeg.
Maar wie zorgt ervoor dat de goedaardigen de sterksten zijn? De goedaardigen zelf? Zijn ze nog steeds de goedaardigen als ze daar geweld bij gebruiken?
“Zijn ze nog steeds de goedaardigen als ze daar geweld bij gebruiken?”
Lijkt me wel, als ze dit geweld gebruiken tegen de kwaadaardigen.
Ik herhaal; wie het meeste geweld tot z’n beschikking heeft, diens wil zal geschieden. Dus het lijkt me nuttig dat de goedaardigen de kwaadaardigen vernietigen. Ja, ’t is natuurlijk een kwestie van aan welke kant je staat.
Ben weer wat laat, want sommigen moeten nog werken ook…
De libertarische utopia leidt natuurlijk tot de situatie dat degenen die het meest achter bezit aanjagen het meeste bezit verkrijgen, en dus alles naar zich toetrekken. Libertarisme zoals hier beschreven is al net zoals communisme, idealistisch, maar niet uitvoerbaar in de praktijk. Communisme werkt niet omdat de mens doorgaans een egoist is, en libertarisme werkt niet vanwege dezelfde reden.
Bescherming van eigendom kost geld. Het is niet meer dan logisch dat de eigenaar zelf opdraait voor deze kosten. Hoe meer iemand heeft, hoe hoger de kosten van bescherming van eigendom zullen uitvallen, gerekend in een percentage. Bij een groot vermogen zijn deze kosten (en risico’s) vrijwel zeker zó hoog dat ze niet opwegen tegen het gemaakte rendement.
Als je eigenaar bent van alle kokospalmen, wat moet je met al die kokosnoten? Zoiets komt niet voor in de natuur, want: zinloos. Als je eigenaar bent van alle kokospalmen, met het doel kokosnoten zo duur mogelijk te verkopen, dan moet je niet raar opkijken als mensen je minder aardig vinden en respect voor jou en je eigendomsclaim verliezen, en bijgevolg je geclaimde, en door de staat beschermde eigendomsrecht negeren waar mogelijk. Dieren doen dat ook, eigendomsrecht negeren. Je zou daar tegenin kunnen brengen dat mensen geciviliseerd, beschaafd zijn. Maar hoe beschaafd monopolisme is valt nog te bezien.
Wat we nu zien is dat de overheid wordt ingezet om eigendomsrechten van het grootkapitaal te beschermen. De rekening gaat vooral naar de normale mensen, slechts ten dele naar de persoon die eigendomsrecht claimt. Dat is een onderdrukkingssysteem en kwalijk. In de natuur komt zoiets niet voor.
U is op dreef vandaag! Sjappo!
De overheid beschermt ieders eigendomsrecht en zelfs ieders bezit ook dat van de dief.
Het zou logisch zijn dat je afrekent wat je afneemt. Dat je betaalt voor bescherming van vermogen. Veel als de kosten hoog zijn, weinig als de kosten laag zijn.
“Wat we nu zien is dat de overheid wordt ingezet om eigendomsrechten van het grootkapitaal te beschermen.”
Nogal logisch. Immers, de werkelijke overheid – of overlords – IS het grootkapitalisme. De ‘overheid’ die hier steeds bedoeld wordt is slechts het inwisselbare frontje voor de overlords wat de wil van de laatsten uitvoert en tevens dient als pispaal voor het eventuele morrende gepeupel. De werkelijke situatie benoemen – bv in de politiek of in het openbaar of media – is een grote no-no, en wordt sterk vervolgd door het inwisselbare frontje, want dat is immers anti-jeweetwel, oftewel, de waarheid. Waarheid=anti-jeweetwel, anti-jeweetwel=waarheid.
Overigens vormen de overlords een zeer sterk ideologisch collectief. En hoe beter de macht van dit ideologisch collectief te bestrijden of je er tegen te ‘beschermen’ dan in je uppie, mmm? Dus maw, met de libertariers als ’tegenstanders’ van dit collectief der overlords hebben de laatsten geen medestanders meer nodig š
IK zie mij zelf als een soort anarchist die probeert te leven volgens 1 wet, doe een ander niets aan wat je zelf ook niet aangedaan wil worden.Ik heb geen leider nodig,geen wetten die de mens onderdrukken en al helemaal geen Staat die we zelf “mogen”kiezen om onderdrukt te worden!
‘doe een ander niets aan wat je zelf ook niet aangedaan wil worden’
Niet iedereen leeft op dezelfde manier, niet iedereen heeft dezelfde set van normen en waarden.
Zo sta ik er ook in.
‘doe een ander niets aan wat je zelf ook niet aangedaan wil worden’
Mensen leven vanuit een wereldbeeld. Een wereldbeeld is altijd subjectief. Mensen kunnen enorm verschillen hoe ze dingen zien en dingen ervaren. Zo is het mogelijk dat iemand voor de rechter staat omdat hij vindt dat er onder immigranten veel uitschot zit, terwijl de rechter juist van mening is dat immigranten doorgaans een positieve aanvulling zijn. Vanuit het wereldbeeld van de rechter volgt dan een vonnis.
Als de rechter de opvatting aanhangt ‘doe een ander niets aan wat je zelf ook niet aangedaan wil worden’, en zichzelf verplaatst in de positie van een immigrant, dan is het niet zo heel raar dat hij niet ‘overwegend uitschot’ genoemd wil worden, en zijn werk doet als rechter – geredeneerd vanuit zijn subjectieve wereldbeeld.
De Wet van Murphy stelt in essentie dat alles wat fout kan gaan, ook fout zal gaan. Dus het is een kwestie van tijd totdat de vlam in de pan slaat. Ik denk dat het ontbreken van een gedeelde set normen en waarden een deel van het probleem is, anderzijds een overvloed of gebrek aan specifieke informatie. De rechter en de persoon die voor hem staat leven in een heel andere wereld, en bijgevolg zouden ze niet tegenover elkaar moeten staan. Dit kan niet anders dan fout aflopen.
Om het nog maar niet te hebben over immigranten die voor de rechter staan, want dan zal het conflicterende wereldbeeld, en bijgevolg onbegrip, doorgaans nog groter zijn.
Waar recht ontbreekt, en dan bedoel ik wat ervaren wordt als recht, zal vervangend recht intreden. Er is een bepaalde behoefte aan recht, en daarin zal worden voorzien. Voor de ƩƩn is dat islamitisch recht, de ander grijpt naar de bijbel, een ander grijpt terug in de tijd, of een combinatie. Iedereen heeft zo zijn eigen ‘doe een ander niets aan wat je zelf ook niet aangedaan wil worden-idee, waarin eenheid van wereldbeeld ver te zoeken is.
Het gevolg zal mogelijk zijn dat mensen met een gedeelde set van normen en waarden bij elkaar gaan zitten, en mensen die die normen en waarden niet delen op afstand houden. Het opleggen van een gedeelde set normen en waarden door een overheid, normen en waarden die niet breed worden geaccepteerd, is een onderdrukkingssysteem, dat uiteindelijk geen stand zal houden. Al was het alleen maar vanwege de Wet van Murphy.
‘Doe een ander niets aan wat je zelf ook niet aangedaan wil worden’
Heel veel mensen zijn behoorlijk beperkt. Ze leven op een laag bewustzijnsniveau. De ƩƩn heeft nog minder functionerende hersencellen dan een ander. Kortzichtigheid en zelfzuchtigheid, in combinatie met een hoge zelfdunk, komen veel voor. Het zijn deelnemers aan de maatschappij.
‘Doe een ander niets aan wat je zelf ook niet aangedaan wil worden’ is in principe niets anders dan jezelf min of meer als rechter aanstellen over een ander, eigenrichting. Wie zit daarop te wachten? Ik niet in ieder geval.
In het beste geval is die ander overtuigd van zijn goede intenties, geredeneerd vanuit zijn al dan niet beperkte of verwrongen, en in ieder geval subjectieve wereldbeeld, heel vaak in combinatie met hoge zelfdunk en zelfoverschatting.
Ik leef alleen,ga iedereen uit de weg die mij lastig valt..maar kwam uit een andere wereld,die van geweld en hebzucht (bendes)In die wereld waar de meeste hier geen weet van hebben.Ik oordeel niet maar observeer mijn mede mens.Ik wens daartegen ook niet beoordeeld te worden ….
“Een wereldbeeld is altijd subjectief. ”
Meneer de Geit,
Tenzij je een subjectivist bent, gaan we ervan uit dat in een wereldbeeld -wat een gecomprimeerd overkoepelend construct is van waaruit men deduceert- altijd sprake is van objectieve elementen.
Het mag zo zijn dat waarschijnlijk het overgrote deel van dat construct geen relatie heeft met de werkelijkheid, en dus subjectief is, maar niettemin zijn er objectieve elementen die gedeeld worden met anderen, waarover overeenstemming bestaat.
Daar komt nog bij dat men wel heel erg eigenzinnig moet zijn wil dat wereldbeeld grotendeels individueel subjectief zijn, i.p.v. collectief subjectief. Zeker het voorbeeld, dat migratie goed is, is collectief subjectief.
Dus men moet onderscheid maken tussen individueel subjectief en collectief subjectief, de laatste bestaat uit gedeelde subjectiviteit. Collectieve subjectiviteit wordt ook collectief gevormd.
Verder is er nog zoiets als individualiteit, elk inzicht of elke visie of gedachte, ook als die wordt gedeeld met anderen heeft altijd elementen van individualiteit. Dat is niet perse hetzelfde als subjectiviteit.
Bijvoorbeeld: twee mensen kijken naar een huis, de ene is een bouwkundige, de andere een leek op dat gebied, de bouwkundige en de leek zien beiden een huis met dezelfde hoeveelheid ramen en deuren, etc, maar de bouwkundige ziet gezien zijn individuele inzicht in bouwkunde objectief extra elementen, de leek zal waarschijnlijk zijn individueel subjectieve visie erin betrekken. Toch komen beiden overeen wat betreft de vaststelling van objectieve elementen.
Goed dan, het gestelde voorbeeld van de immigrant.
De rechter moet redeneren vanuit het algemeen belang, hanteert dan een collectief subjectief wereldbeeld op dat gebied, waar een gedeelde opvatting bestaat dat men immigranten moet helpen, en dat dat ook nog goed is voor de samenleving. Daar staat dan de opvatting tegenover, die gebaseerd kan zijn op redelijke gronden (sufficient reason) dat asielimmigratie negatieve gevolgen heeft inzake het algemeen belang. Gezien het wereldbeeld van die rechter niet volledig subjectief is, maar gedeeltelijk collectief subjectief, en gedeeltelijk gebaseerd is op objectieve gronden (is collectief gedeeld), en de rechter het algemeen belang in het oog moet houden, en zich zoveel mogelijk moet baseren op objectieve gronden, dient die rechter zich te verdiepen in door anderen opgeworpen claims dat er objectieve gronden zijn waaruit voortvloeit dat (de huidige vorm van) asielmigratie meer schadelijk is voor het algemeen belang van de ontvangende samenleving dan dat het goed doet.
Dus doe anderen niks aan wat je zelf niet aangedaan wilt worden: zadel anderen niet met de problemen van asiel immigranten op.
Zo riep een warhoofdige politicus inzake asiel immigratie eens dat de wereld van niemand en iedereen is. Dan moet hij die immigranten in zijn tuin en huis toelaten, en zijn koelkast laten plunderen, en in zijn bed laten slapen.. Dan is hij snel van dat idee genezen..
Dus: doe een ander niet aan… etc.
Verder speelt, afhankelijk van het geval, praktische haalbaarheid ook een rol in het credo ‘doe een ander niet aan wat..’, en dat is in dit geval: is het jouw taak om de halve wereld te voorzien van zaken die je zelf wilt hebben? Praktisch niet haalbaar. Verder: gezond verstand, is het verstandig om alles op een presenteerblaadje te krijgen, is niet beter voor jezelf en ook voor die persoon om er in zijn eigen samenleving voor te moeten vechten en werken? Dus, dogmatisme met dat credo combineren kan tot absurde conclusies en situaties leiden.
De zogenaamde ‘Wet van Murphy’ bestaat overigens alleen in je verbeelding.
Meanwhile in Trump’s USA, another …ish hate group is cut off. Vorige week was er ook al ƩƩn de wacht aangezet, de ADL en nu de SPLC. I’m starting to like this administration.
https://www.zerohedge.com/political/officially-terminated-fbi-severs-all-ties-splc-patel-slams-disgraceful-record
Het volgende is puur fictief enige vergelijking met een werkelijke situatie is als fictie te beschouwen.
Ik zie vandaag aardig wat kern inzichten over en weer gaan.
# uit het artikel.
Dat is een karikatuur en precies het tegenovergestelde van wat libertarisme werkelijk is.
#
Begrijpt werkelijk elke Libertariƫr wat werkelijk Libertarisme is? Daar schijnt nogal wat discrepantie te zitten.
En wat te doen met de
verbaal/schriftelijk geweld LibertariĆ«r en anders denker ? Sommige mensen kunnen alleen maar door ‘voelen’ veranderen. Omdat het tussen hun oren een intolerante dictatuur is.
Dit is geldig voor alle standpunten met een overtuiging van het gelijk, denken te hebben en geen tegen woord dulden.
Vooral de fanatieke volger cheerleader ook die van sociale influencers en spirituele goeroes die denken een one fits all oplossing te moeten verkopen.
Geen oplossing hooguit een compromis
In de politiek zoekt men naar een uitweg van problemen met collectieve inter menselijke omgang. Tenminste in theorie.
Iets wat we al eeuwen doen en nog steeds niets wat lang stand houd/tevreden mee waren gevonden hebben.
Als er een antwoord is dan lijkt mij dat het iets heel simpels kan zijn..
Zoals verschil accepteren en inzien dat we niet zo perfect zijn als dat we van onszelf kunnen denken. We geen collectief blind vertrouwen in elkaar kunnen hebben gewoon omdat we mens zijn. Niet goed of slecht, zo zitten we nu eenmaal in elkaar geknutseld door misschien wel een Uber hobbyist die het ook maar voor de eerste keer deed. En dan ook niet op gebrek aan ervaring afgerekend mag worden. Misschien wel meerdere Uber hobbyisten die upgrades gedaan hebben en wat zaken over het hoofd gezien hadden. Of was het een bewuste intentie dat deze eigenschappen zo zouden zijn en blijven. Het brengt wel leven in de brouwerij.
Dus we moeten dan maar roeien met de riemen die we hebben. Een paar eigenschappen zijn haat, jaloezie hebzucht, vraatzucht, en een ‘beter dan’ gevoel.
Bij iedere iK draait het universum om deze IK. Maar bestaat deze in de overkoepelende realiteit wel echt? Houd deze Ik zichzelf niet flink voor de gek?
Er is in de Hindu mythology een verhaal waar de Goden de waarheid over de mens zouden gaan verstoppen. Op de hoogste berg nee ooit zullen ze die beklimmen. In de diepte van de zee, nee die zullen ze ooit bereiken. In hun zelf, yep goed idee daar gaan ze het laatste er naar op zoek.
Zoeken naar ‘waarheid’ over jezelf is een ander verhaal dat kan resulteren in vrede met jezelf en de rest. Echter dat zie ik als een persoonlijk proces waar je geen eenheidsworst procedure van kan maken of opdringen en liberaal iedereen zijn keuzes gunt.
Er zijn genoeg mensen die niet zoeken naar collectieve oplossingen, ze ‘zijn’ en doen wat ze doen. Maken zich niet zo druk en kijken met verbazing waarom anderen zich zo druk maken.
En dan noemt diegene die zich druk maakt deze, het volk, de massa of een slaper. Omdat deze niet eens de moeite doet om mee te gaan schreeuwen in het festival van wereldverbeteraars/influencers.
Is dat ook bedoeld om zo te zijn in een bredere horizon? En al helemaal niet als hetgeen hun verteld wordt iets kan zijn wat ze nooit verwacht hadden. Het is niet te vergelijken met een praatje over het weer.
Een soort 80/20 verhouding? Om te voorkomen dat we morgen vijf kilometer achter een fanfare naar het zuiden aanlopen en een dag later weer een ander windstreek.
Een stabile basis van waaruit je kan experimenteren en weer op kan terugvallen.
Net als een kind tijdens het buitenspelen avonturen beleefd en dan weer veilig thuis gaat eten en slapen totdat deze het nest verlaat? Misschien staan we evolutionair gezien nog in kinderschoenen. Hoewel alle Ikjes denken dat het universum om hun draait en de verbeterde uitgave zijn van wat er voor hun was.
Hebben we al die illusies wel nodig om ’te zijn wat we zijn?
Lopen we niet met een rugzak vol met theorieƫn rond en willen daarom veranderen wat dan altijd in de toekomst geprojecteerd wordt en vergeten in het heden te leven.
Als aan die en die voorwaarden voldaan is dan ben ik happy.
Forget it happiness heeft geen voorwaarden nodig. Het is het verlangen om te veranderen wat je gevangen houdt.
Hoed u voor diegenen die roepen collectieve antwoorden te hebben!
Deze zijn hoogstwaarschijnlijk het meest ontevreden met iets of hebben iets anders voor ogen en willen anderen aan hun zijde hebben of verketteren.
Je kan wel tegen collectief onrecht strijden zonder een oplossing voor collectieve omgang te verkopen.
Als je al het rot weg kan snijden blijft er iets gezonds over. Wat dan weer rot kan worden en er weer een nieuwe ronde in een ander model wasmachine gemaakt kan worden.
Hoe meer je, je over imperfecties druk maakt hoe meer rondjes in allerlei wasmachines je kan draaien. Je kan meer verlangens hebben dat in ƩƩn leven kan passen. Dus misschien kom je via actie reactie dan weer terug om verder te spelen in je eigen gecreƫerde keten. Het begint op het mentale vlak. Het lijkt me een eerlijk proces wat respect heeft voor keuzes/verlangens en de wil om ze uit te voeren.
In dat geval kan je ook geen schuldige buiten je vinden als er een schuldige aangewezen moet worden.
# uit het artikel
Het echte recht van de sterkste zien we juist in systemen waar de staat alles reguleert. Daar beslist de meerderheid of de machthebber wat de minderheid moet doen, betalen of laten.
#
Technisch gezien: Onze staat regelt niet alles, wij leven toch in een democratie of wat er voor doorgaat? Wij hebben toch de zeggenschap, het staatsbestuur is toch wat ons vertegenwoordigd?
Ketter pakt vandaag deze kern op en benoemt ‘dat’ wat niet benoemd mag worden ‘ dat jeweetwel’.
Mooi gevonden van Ketter het doet me aan een komische film denken waar iets niet benoemd mocht worden. En dan aangeduid werd met ‘dat waar niet over gesproken wordt’ en dan iedereen wist wat er bedoeld werd.
Ik ga daar mee verder borduren om hem eer aan te doen, ik het goed gevonden vind en makkelijk te gebruiken is. Misschien iets anders geĆÆnterpreteerd maar wel in lijn met zijn kijk.
In mijn ‘dat jeweetwel’, is dat het verwisselbare frontje wat iets vertegenwoordigd waar je geen kritiek op mag hebben omdat je dan anti dinges en zo bent.
Hij zit als meer mensen dan op een punt dat je door een informatief en psychologisch mijnenveld heen gekomen bent.
Je hebt een tot hier en niet verder punt bereikt. Waar het systeem door het systeem voor het systeem geen zwakke plekken mag tonen om zich overeind te houden.
Men zal dan ook kost wat kost bloed laten vergieten en of openbare voorbeelden stellen om dat overeind te houden. Het kielhalen in het verleden om muiterij op een schip de kop in te drukken is een metafoor. Ik ben de Kapitein en het is hier geen democratie of vakbonden leiders clubje.
We kunnen mooie gedichten schrijven in onze politieke poĆ«ziealbums maar als je ‘de draak’ ziet in een hol waar ridder Liber denkt schoon schip te kunnen maken
Dan kan je flink gedesillusioneerd, gefrustreerd en geruĆÆneerd eindigen.
Ook dat zijn rollen die in het grote spel gespeeld worden.
Achter ‘dat jeweetwel’ zit datgene wat in de schaduw zit, wel benoemd wordt maar weggewuifd wordt als complottheorie.
Het ‘dat jeweetwel’ kan ‘dat wat weggewuifd’ wordt afschermen.
Niet iedereen in ‘dat jeweetwel’ is zich daar van bewust. Omdat ‘dat wat weggewuifd’ wordt niet echt zichtbaar is. Maar de burgers zien dat er iets niet klopt. Het ‘dat jeweetwel’ doet niet waarop men gestemd heeft dus er moet iets gaande zijn wat niet direct zichtbaar is.
Zolang ‘dat wat weggewuifd wordt’ actief is kan je dromen wat je wil. En zullen de gevolgen van ‘dat wat weggewuifd wordt’ je ooit wakker maken/dwars kunnen zitten, in je democratische of andere systeem dromen.
# uit het artikel.
Niemand mag geweld gebruiken of dwang uitoefenen tegen een ander, behalve om zichzelf te verdedigen.
#
Ongeveer hetzelfde als doe een ander niet wat u wil dat u niet geschiedt.
Je kan principes/leefregels erop nahouden wat je wilt .
Maar je zal bij oog om oog tand om tand situaties terecht kunnen komen. Wat doe je dan?
Nico de geit belicht het recht hebben en krijgen thema in meerdere reacties. Hij is best wel realistisch in mijn ogen.
In persoonlijke gevallen besluit bij mij spontaan gedrag.
Eigenlijk beslist dit niets, spontaan gedrag oordeelt niet, het doet.
Daarna kan je een periode boos of van slag zijn maar niet op wraak uitgaan. Regelmatig kan je het ombuigen naar diepere inzichten. Mijn visie is dat dingen je niet zomaar overkomen.
En misschien leid wat ons nu collectief overkomt ook tot diepere inzichten. Ik zie steeds meer mensen met onderbouwde kennis hetzelfde totaal plaatje vormen. Hoewel met verschillende kleuren geschilderd en er wat andere patronen op ‘het witte doek’ verschijnen, ze tot dezelfde conclusies voeren. Ook in de Kunst van bestuurlijke systemen ontrafelen heb je een stroming van Realisme en Impressionisme.
We kunnen dromen wat we willen maar zolang je geen rekening met menselijke trekjes houdt.
Zal er een ‘dat wat weggewuifd wordt’ kunnen ontstaan en een kans zien om een ‘dat jeweetwel’ wat geen kritiek ‘op dat jeweetwel ‘ tolereert, te creĆ«ren of te infiltreren.
Als een frontje in ƩƩn land van ‘dat wat weggewuifd wordt’ omvalt onder druk van de mensen die ze zouden moeten vertegenwoordigen. Dan verkleind dat de invloedssfeer en kan er een domino effect ontstaan. Dat moet kost wat kost voorkomen worden. Het zal dan waarschijnlijk grimmiger gaan worden. Totdat de lagere ambtenaren er zelf niet meer aan meedoen om bepaald beleid te handhaven.
Als de wet van Murphy klopt, dan kan je met de nieuwe creatie A.I. beter onder de grond gaan wonen en geen warmtebeeld achterlaten wat opgepikt kan worden door een satelliet.
Wat zou er kunnen gebeuren na een reset?
Stel we hebben op de reset knop gedrukt. Geen ‘dat wat weggewuifd wordt’ en geen ‘dat je weet wel’ wat geen kritiek op ‘dat je weet wel’ tolereert.
Kortom je over alles mag praten en nieuwe frisse start gaan maken.
Gaan we dan weer naïef denken dat de hele wereld het persoonlijke ideale systeem van de één of andere filosoof of influencer zal accepteren?
Zolang iemand denkt (filosofeert?) voor de rest te moeten gaan denken zit je puur filosofisch gezien er al naast te kleunen.
Je zit met iets in je maag waar je geen vrede mee hebt en wil iets beters verzinnen. Even aangenomen dat de intenties zuiver zijn.
Daar zit de denkfout, eigenlijk geen denkfout maar een trucje om je in de draaimolen te houden wat je niet in de gaten hebt. Een slaaf van het verlangen om iets te veranderen. Elk verlangen heeft je ‘bij de ballen te pakken’ en is een drijfveer om verder te spelen, (genotzucht zit er ook bij).
Je eigen onvermogen om de realiteit van de imperfecties van de mens te accepteren en de rest een filosofisch pilletje uit je eigen dokters medicijnkastje te geven.
Je wilt de boel genezen terwijl je zelf aan een non variatie acceptatie syndroom kan lijden.
Aangezien er meer van dat soort filosofische/influencer doktoren zijn.
Is het resultaat een arena van allemaal geneesheren die het niet over het medicijn/behandeling eens kunnen worden.
Sites als deze die een collectief genezingsproces uitdragen van ƩƩn of andere dokter(en) Trekken in de reacties dan ook aardig wat geneesheren aan die een andere remedie in hun medicijnkastje hebben. Deze kan je dan gaan pareren met roepen zoals de term Dunnig Kruger of andere psychologische termen. Een ‘sociale dokter’ die denkt het weten heeft dan ook in zijn visie het recht om een psychoanalyse van wat tegen zijn behandeling is te maken.
Terwijl veel tot de meeste van deze doktoren vergeten om hun eigen ‘problems with variations’ syndroom te genezen als er überhaupt iets te genezen zou moeten zijn.
Oudere mensen. hebben vaak niet meer zoveel verlangens ze worden moe van het spel en zoeken rust. De jongere generaties bruisen van energie en zijn nog niet moe.
Misschien dat er daarom vroeger in gemeenschappen de oudere mensen als raadgevers gezien werden. Dat hoeft niet conservatief te wezen de oudere zien zichzelf terug in de jongeren en kunnen coachen.
Ketter zijn visie heeft een redelijk realistisch gehalte, de wetten die aangenomen worden om de vrije gedachten markt in te perken.
Zijn eigenlijk al een bewijs dat men nu collectief kan inzien wat voor een spel er gespeeld kan worden. Het is een uiting van bang zijn om door de mand te vallen. Als je niets te verbergen en te vrezen hebt dan hoef je ook geen wettelijke brandkast/safe zone/safe House om je heen te bouwen.
Als Ketter het goed ziet dan kan je dromen wat je wil maar hooguit wat marginale invloed kunnen hebben.
Echter nooit geschoten is altijd mis.
Als het leven een grote bezigheidstherapie zou wezen dan is Libertarisch doktertje spelen er ƩƩntje van.
“de wetten die aangenomen worden om de vrije gedachten markt in te perken”
Dat impliceert dat er een markt voor vrije gedachten was, die was zo en zo zeer marginaal. Je verward vrijheid van meningsuiting met vrije gedachte, als vrijheid van meningsuiting wordt ingeperkt, dan wil dat niet zeggen dat de gedachtes vrij en origineel waren, integendeel, men beperkt juist vrij gewone expressies die gedeeld worden door een collectief, en daarom al niet gebaseerd waren op ‘vrije gedachtes’.
Voor vrije gedachtes bestaat bijkans geen markt, dus daar is men niet bang voor. Men zou ze niet eens begrijpen, dus niet weten of ze überhaupt verboden moeten worden….
Dus: vrijheid van meningsuiting en vrijheid van gedachte hoeven niet samen te gaan, en gaan dat doorgaans niet…
Alles wat verboden is wordt op grond van collectieve herkenbaarheid verboden, collectieve herkenbaarheid impliceert dat de gedachte achter de uiting al niet vrij was..
Ik snap je uitleg in beide reacties.
Je kan gedachten niet bepreken maar pas nadat ze to uiting gebracht zijn.
Misschien dat technologie dat in de toekomst kan peilen.
Het tot wetten kan voeren als het te collectief kan worden.
Een voorbeeld van een gedachte die verboden is: dat er sprake is van bewuste omvolking. Die gedachte is op zich al niet vrij omdat ze gebaseerd is enerzijds op de gemiddelde ondermaatse intelligentie, en anderzijds omdat het een sterke verwoording is die soms noodzakelijk is in de politiek om het tij te keren.
Men heeft gelijk als men zegt dat immigratie en de problemen die eruit voortkomen, dat het ze is ‘overkomen’, zonder de bewuste bedoeling. Dat komt omdat de meeste mensen liegen over hun motieven, ze beter inschatten dan ze zijn, en zichzelf daar niet van bewust zijn. Dus de motieven voor ongebreidelde asielmigratie waren die van ijdelheid van prestige (je behoort dan bij de vooruitstrevende elite), minachting voor het gewone volk (allemaal beperkte geesten die achterlopen e.d.), weer ijdelheid, en groepsdenken, carriĆØre maken en lafheid. Het is (de meesten) dus overkomen omdat ze hun eigen motieven niet kennen..
Bewuste bedoeling, als we ervan uitgaan dat de huidige asielmigratie evil is, dat zou nog teveel een eer zijn voor de benedenmaatse intelligentie van de voorstanders..
Alleen simplistische gedachtes die herkenbaar zijn voor een collectief kunnen verboden worden, gedachtes die eigenlijk onvrij zijn, maar de intelligente gedachte, of het intelligente inzicht onttrekt zich aan censuur, of wordt hoogstens domweg slachtoffer omdat het op een grote hoop wordt gegooid.
Dus alleen per associatie van de domheid, kunnen echte vrije gedachtes op een hoop terecht komen waar ze verboden worden. Zelfs ze bestrijden kunnen ze niet, want daarvoor heb je eerst inzicht en begrip nodig, inzicht in wat de gedachtes betekenen.
Tichmann is hier overigens het grootste voorbeeld van ‘per associatie van de domme blindheid’. Iets wat onoverkomelijk is, vandaar geen discussie.
Heb de andere reacties ook gelezen inzichtelijke detail invulling.
“Het accepteren van menselijke imperfectie gaat niet over opgeven of genoegen nemen met minder, maar over jezelf bevrijden van de onrealistische en schadelijke verwachting om perfect te zijn.”
Of het nu gaat om stoĆÆcijnse beoefening, existentialistische vrijheid of boeddhistische mindfulness, de remedie is om de chaotische realiteit van het mens-zijn te omarmen, wat authentieke verbinding, wat groei en vrede mogelijk maakt.”
And some of us get their greatest strength in bringing out clarity, order, and solutions to highly complex and chaotic situations. (Cluster F@ck.)
It`s a valuable skill to have and to be used in many fields, including management, problem-solving, and strategic planning…
Karel Tichmann
04-10-25 at 00:37
#
Of het nu gaat om stoĆÆcijnse beoefening, existentialistische vrijheid of boeddhistische mindfulness, de remedie is om de chaotische realiteit van het mens-zijn te omarmen, wat authentieke verbinding, wat groei en vrede mogelijk maakt.ā
#
Ik pak wat je schrijft en velen hebben daar baad bij gehad.
Ik zal mijn kijk geven.
#
de remedie is om de chaotische realiteit van het mens-zijn te omarmen,
#
Als je een remedie zoekt is dat een verlangen om beter te worden. Beter als?
Op zoek naar waarheid is vanuit een ander verlangen. Niet beter te worden maar de dorst naar antwoorden.
#
om de chaotische realiteit van het mens-zijn te omarmen,
#
Niet noodzakelijk omarmengewoon, accepteren kan al rust en vrede met jezelf en de rest geven. Misschien dat dat je dat ook zo bedoeld kan hebben.
#
wat authentieke verbinding, wat groei en vrede mogelijk maakt.ā
#
Ik weet niet wat ik bij een authentieke verbinding moet voorstellen. Dan zou dat iets moeten zijn wat ik kwijtgeraakt ben maar dat kan ik me niet herinneren. Waarschijnlijk is de verbinding die men heeft exact in harmonie als waar je inner tuning vork op afgestemd is.
Het is waarschijnlijk afhankelijk van wat je kan toelaten in de rol die je wil spelen. Echter ik zie dat niet als permanente fase. Je kan in een korte tijd van tune wisselen. Het gaat om de gemiddelde staat van zijn.
Enjoy the game.
Karel ik was wat vergeten als je genoeg kan uitzoomen dan zie minder chaos in het mens zijn en veel op zijn plek vallen.
Zo hebben professoren vaak genoeg overzicht om complexe materie heel simpel in de kern over te brengen. Het is meestal het middenkader wat geen overzicht heeft het vaak nog complexer gaan maken. Vaak om interessant te doen of een positie te behouden.
Waarheid zoeken heeft geen rituelen nodig.