zaterdag, 1 maart 2014
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Welk geweld is aanvaardbaar?

politiepaardOns wordt geleerd dat alleen de overheid geweld mag gebruiken. Geweld door anderen zou slecht zijn. Wanneer en door wie mag of moet zelfs moet geweld gebruikt worden? Op grond waarvan? Welk geweld is aanvaardbaar of wenselijk en welk geweld zouden we juist niet moeten aanvaarden? Deze vragen worden gewoonlijk nooit gesteld. Er wordt wel van alles en nog wat verondersteld. Hoe komt dat? Komen de gangbare veronderstellingen overeen met feiten?

Het doel van deze serie artikelen (123) is een dialoog tussen libertariërs en christenen op gang te brengen, liefst tijdens persoonlijke ontmoetingen. Om dat mogelijk te maken is het noodzakelijk een aantal misverstanden uit te weg te ruimen. Inmiddels zou reeds duidelijk kunnen zijn dat atheïsten evenals christenen een nogal vertekend beeld hebben van principes die in de Bijbel te vinden zijn. Wellicht is dat aanleiding om eens (opnieuw?) na te denken over allerlei veronderstellingen.

In het eerste artikel beschreef ik dat het anarchisme annex libertarisme uitgaat van de principes ‘vrijwilligheid’, ‘non-agressie’ en ‘eigendomsrecht’. Het doel van het zogenaamde ‘koninkrijk van God’ is deze principes op een praktische en krachtige manier te herstellen ten behoeve van goedaardige mensen. Het tweede artikel kaartte aan dat niet elk gezag aanvaardbaar is, en dat overheden net als vliegtuigkapers dwang en geweld gebruiken om hun veronderstelde gezag te doen gelden over het denken en handelen van hun gijzelaars. Deze agressie gaat voor goedaardige mensen onnodig ten koste van vrijheid en vrijwilligheid. Het derde artikel beschreef dat dit ten koste gaat van eigendomsrechten, zowel met betrekking tot grondstoffen als mensenlevens. De grote gemene deler is geweld en het verlagen (commodificatie) en verzwakken van mensen, in contrast met vrijwilligheid en krachtige waardigheid.

Waarom schreef ik zojuist dat deze agressie voor goedaardige mensen onnodig ten koste gaat van vrijheid en vrijwilligheid? Wie mij enigzins kent, weet dat ik voor iedere stelling doordachte argumenten heb die ik met genoegen ter toetsing op de spreekwoordelijke tafel leg. Zo ook nu.

Eeuwenlang hebben gezinnen, families en volkeren zelf misdadigers opgepakt, hen berecht en de straffen eigenhandig uitgevoerd. Op die manier was er een liefdevolle en rechtvaardige samenleving, klein- of grootschalig. Dat is bijvoorbeeld goed zichtbaar in de Bijbel, het Oude testament. De vroegere Grieken regelden wetgeving en rechtspraak later door middel van de ekklesia. Geweld als middel om het kwaad uit de samenleving te verwijderen was daarbij normaal, evenals de individuele verantwoordelijkheid van een ieder om op een rechtvaardige en krachtige manier korte metten te maken met dat kwaad.

Vanaf de tijd van het Romeinse rijk werd het berechten en bestraffen van misdadigers, alsmede het toepassen van geweld, definitief geïnstitutionaliseerd. De overheid eigende zich onder de Romeinen de ‘zwaardmacht’ toe, oftewel het monopolie op geweld. De Romeinen zijn uitvinders van rechtspersonen, organisaties die als juridische entiteiten functioneren en een ‘eigen leven’ leiden onafhankelijk van de bestuurders of werknemers van het moment. Op die manier werden overheden mechanisch, hard en onbuigzaam, als ijzer. Mensen die de doelen van deze machines niet op de voorgeschreven wijze dienen worden afgedankt of ongenadig vermalen.

Overheden wensen bevolkingen te ontwapenen, zodat mensen weerloos zijn tegen tirannie en maximaal uitgebuit kunnen worden. Leiders zoals Lenin, Stalin en Mao hebben uitgebreid gedemonstreerd dat een eenmaal ontwapende bevolking eenvoudig en massaal afgeslacht kan worden.

Wetgeving dient primair om de belangen van overheden te beschermen. Rechtspraak dient in de tegenwoordige context primair het overheidsapparaat; een kille, gewetenloze machine. Slachtoffers worden geacht misdaden te ondergaan en geen tegengeweld te gebruiken (wat schadelijk kan zijn voor de toekomstige belastingopbrengsten van de overheid), waarna psychopaten in de rol van politie en rechters beslissen in welke mate de belangen van de overheid zijn geschaad, waarbij wetgeving naar believen wordt geïnterpreteerd en gehandhaafd.

Wie verkracht wordt kan gewoonlijk nog prima de economische doelen van een overheid dienen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat pedofielen en verkrachters gewoonlijk niet aangepakt worden (voorbeeld; de gang van zaken rondom Demmink) of veel te lage straffen krijgen in verhouding tot wat ze hebben aangericht. Slachtoffers zijn zich er gewoonlijk pijnlijk van bewust dat aangifte doen nauwelijks tot geen zin heeft. Wie zich echter toegang verschaft tot informatie die weggehouden wordt voor het publiek, de economische belangen van overheden schaadt of zich aan de macht van de overheid wenst te onttrekken, wordt voortvarend en keihard aangepakt. Hieruit blijkt glashelder welke belangen politie en justitie dient.

Is de hierboven beschreven agressie en het geweld dat de overheden toepassen aanvaardbaar? Dat hangt af van perspectief. Gezien vanuit het perspectief van onze Schepper is er geen sprake van rechtsbetrachting, maar van rechtsverkrachting.

Is krachtig defensief geweld als reactie op offensief geweld te rechtvaardigen? Volgens de normen van onze Schepper dient kwaad uitgeroeid te worden. Wie zich richt naar (door God geschapen) natuurwetten zal zich hier in kunnen vinden. Aan deze norm, het uitroeien van het kwaad, wordt in hedendaagse samenlevingen echter niet voldaan, integendeel. In plaats daarvan worden mensen gepacificeerd en in een toestand van aangeleerde hulpeloosheid gehouden. De gedachte is: “Pas op, doe zelf niets tegen geweld, want anders wordt je bestraft”. Ook en vooral in het geval van overheidsgeweld, oftewel tirannie. Is deze situatie aanvaardbaar? Wellicht voor mensen die nauwelijks nog ‘spirit’ overhebben, uitgeblust zijn, murw geraakt. De natuurlijke, door God geschapen reactie op kwaadaardig geweld is bij hen kennelijk effectief geketend door hun gijzelnemers, de overheid. Zou het niet eens tijd worden deze ketenen van ons af te schudden?

Mijn naam heb ik bewust niet vermeld, immers, de boodschap is belangrijker dan de boodschapper.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Hub Jongen schreef op : 2
    Hub Jongen

    @igor [1]:
    Ja, en belangrijk om verder uit te diepen.
    Zou het analyseren en definiëren van “Wat IS geweld” daarvoor een begin kunnen zijn?
    Waarbij je dan snel komt op agressief en defensief geweld.

  2. Overnight schreef op : 3

    Brinks gaat rechtsgang in om wapens te mogen dragen bij geldtransporten. Is steeds geweigerd omdat ‘alleen de overheid het geweldsmonopolie heeft’

  3. jhon schreef op : 4

    (Mattheus 5:38-41) Gij hebt gehoord, dat gezegd is: Oog om oog, en tand om tand. Maar Ik zeg u, dat gij den boze niet wederstaat; maar, zo wie u op de rechterwang slaat, keert hem ook de andere toe; En zo iemand met u rechten wil, en uw rok nemen, laat hem ook den mantel; En zo wie u zal dwingen een mijl te gaan, gaat met hem twee mijlen.

    Hub Jongen [5] reageerde op deze reactie.
    ric ardo [6] reageerde op deze reactie.
    Schrijver [13] reageerde op deze reactie.

  4. Hub Jongen schreef op : 5
    Hub Jongen

    @jhon [4]:
    Bedoel je dat als je een belastingaanslag krijgt van €10.000, dat je dan € 20.000 moet betalen?

  5. ric ardo schreef op : 6

    @jhon [4]: Ernstige vorm van LAFHEID!!

  6. Philosoof G&R Eigenwijs schreef op : 7

    Als ik het zo allemaal goed begrijp is de schepper die alles heeft gemaakt en in beweging heeft gezet, verantwoordelijk voor zijn werk?
    En hij zag dat het goed was!
    Maar nu zijn er wat mankementen opgetreden.
    En de schepper trekt zich er niets van aan, wel heeft hij, de schepper een handleiding achter ge laten, echter deze wordt door ons, de geschepte niet zo goed ge volgt, en begrepen.
    Dan is het toch zaak dat de schepper zijn werk, als hij daar waarde aan hecht op orde houd.
    Of is onze schepper met vakantie?
    Of is onze schepper overleden en zijn wij daar onkundig van?
    In elk geval vind ik dat we in de steek zijn gelaten, wat de
    reden dan ook mag zijn.
    Dus zijn wij nu met zijn allen zover, dat we het al een hele poos zelf uit zoeken en de gevolgen ook zelf onder vinden.
    Hoe denk je moet het nu verder?
    Gaan wij zo door of geven we de pijp aan maarten, als deze de pijp wil hebben?

    ric ardo [8] reageerde op deze reactie.

  7. ric ardo schreef op : 8

    @Philosoof G&R Eigenwijs [7]:
    De schepper is een verzinsel van een paar mensen lang geleden om hun macht te behouden dmv bangmakerij…. en nu 2500 jaar verder is men nog niet veranderd.

    De pijp hou ik zelf… zo heb ik iig controle over dat wat ik wil.

  8. jhon schreef op : 9

    Godsbewijs 1: Als je relativiteitstheorie toepast op de ruimte/tijd na de ‘Big Bang’ blijkt de tijdsduur van de zes dagen van het scheppingsverhaal in Genesis 1 overeen te komen met de zes in de Bijbel beschreven scheppingselementen in de expanderende ruimte/tijd.

    Godsbewijs 2: Simulaties met de vele parameters van onze natuurkunde hebben aan het licht gebracht dat al bij de kleinste afwijking van slechts één parameter het leven op aarde niet had kunnen ontstaan. Het kan dus geen toeval zijn; daarvoor is het allemaal te onwaarschijnlijk en geraffineerd.

    Godsbewijs 3: De relativiteitstheorie impliceert dat de toekomst van de ene locatie al heden is op een andere locatie. Omdat daarmee de toekomst vast ligt, is er niet echt een vrije wil en is alles gepland.

    ric ardo [10] reageerde op deze reactie.

  9. ric ardo schreef op : 10

    @jhon [9]:

    Wat was er voor de Big Bang?

    Dit soort theoriën komen mijn neus uit omdat die niet te harden zijn laat staan te bewijzen.

    “Omdat daarmee de toekomst vast ligt, is er niet echt een vrije wil en is alles gepland”

    Dus jouw god is een dictator??

    John, ga een band plakken ofzow… en hou je theorietjes bij je over het geloof.. want het is maar een geloof……. geloof ik. 🙂

    jhon [12] reageerde op deze reactie.

  10. Pteranodon schreef op : 11

    Ik vind die hele vraagstelling op zich al niet libertarisch, tenzij er gewoon gepolst wordt (zonder regels te stellen) aan hoe wij allemaal op geweld zouden horen te reageren. De vraag is dus, als er een meerderheid 1 bepaalde mening heeft, wat je met de minderheid doet die een dissidente mening heeft.

    Schrijver [13] reageerde op deze reactie.
    Hub Jongen [14] reageerde op deze reactie.

  11. jhon schreef op : 12

    @ric ardo [10]: volgens de kansberekening heb je voor 50% gelijk en ik de andere helft !

  12. Schrijver schreef op : 13

    @jhon [4]:
    Let op dat dit geschreven is in een tijd dat het normaal was, ook volgens Jezus (Mar 14:43-48), om rovers met het zwaard tegemoet te treden. Je moet alleen wel aanvaarden dat als je een wapen pakt, iemand anders je dan met een soortgelijk of ander wapen kan doden. Ook dat zei Jezus.
    Deze bijbeltekst wordt vaak misbruikt. Feitelijk gaat hij over het feit dat (gewapende) mensen zich niet op stang moeten laten jagen door een belediging.

    @Pteranodon [11]:
    De vraagstelling heeft wel degelijk te maken met het libertarisme, omdat dat uitgaat van non-violence oftewel ‘geen offensief geweld’. Daarmee is echter nog niets gezegd over defensief geweld.

    Hub Jongen [14] reageerde op deze reactie.

  13. Hub Jongen schreef op : 14
    Hub Jongen

    @Schrijver [13]:
    “@Pteranodon [11]: “Daarmee is echter nog niets gezegd over defensief geweld.”
    ls er een meerderheid 1 bepaalde mening heeft, wat je met de minderheid doet”

    Ik heb heel wat discussies gehad over hoeveel defensief geweld je mag gebruiken als je aangevallen wordt.
    Daarbij kwam vaak, dat je evenredig geweld nodig hebt, om het offensieve tot NUL terug te brengen.
    Ik heb dat altijd “theorie”gevonden, en geadviseerd om het offensieve eerst maar neer te slaan. En liever overdoseren dan onderdoseren en dood eindigen!!!

    Schrijver [15] reageerde op deze reactie.

  14. Schrijver schreef op : 15

    @Hub Jongen [14]:
    “…en geadviseerd om het offensieve eerst maar neer te slaan. En liever overdoseren dan onderdoseren en dood eindigen!!!”

    Helemaal mee eens. Mijn artikel was bedoeld om mensen aan het denken te zetten. Persoonlijk denk ik dat alle vormen van offensief geweld wat kwaadaardig is ongenadig en zo krachtig als mogelijk uitgeroeid moet worden. Wat mij betreft geen dosering, maar met volle kracht vooruit, ongelimiteerd door wat dan ook. Dat is de enige manier om een samenleving te krijgen waar geen enkele tolerantie is tegen kwaad, zodat mensen eindelijk eens opgelucht kunnen ademhalen.

  15. Pteranodon schreef op : 16

    OK dus een agressor kan een paar keer zijn gang gaan, totdat hij Schrijver of Hub Jongen tegenkomt, en dan wordt hij of zij buiten gevecht gesteld.
    Ook hier is de theorie en fantasie zeer levendig. Juist doordat het over een onbekende situatie gaat. Wat ZOU de tegenstander in theorie allemaal kunnen uitrichten als je niets zou doen. De fantasie gaat dan tot en met de mogelijkheid dat diegene je zou kunnen doden. Ik denk dat de praktijk allerlei nuances ook denkbaar maakt, zoals daders die worden beetgepakt door omstanders, en die nog gezond blijven. Een individuele libertariër met een pistool had die voor zo’n moment kunnen neerschieten, of zelfs doodschieten, maar wat nu als iemand nog volkomen gezond van lijf en leden is gebleven, misschien wel wat van plan geweest zou kunnen zijn, en die is aangehouden, waardoor het nooit zover heeft kunnen komen?
    De discussie is echt niet afgelopen met van die theoretische gevallen waarin een dader buiten gevecht wordt gesteld en verder niet gepraat wordt over wat er vervolgens gedaan moet worden. Blijft diegene met de brokken zitten van allerlei letsel en een permanente handicap, ofals diegene nog gezond is, zijn er dan ook gevangenissen met toch extra wetten die daarvoor nodig zijn wil het niet ontaarden in een soort “Das Experiment”?

    Schrijver [17] reageerde op deze reactie.

  16. Schrijver schreef op : 17

    @Pteranodon [16]:
    Natuurlijk, er zijn vele nuances mogelijk. Een praktijkvoorbeeld maakte ik eergisteren mee:

    Een tijdje terug waren de ruiten van de auto van onze buurman ingeslagen. De dader had geen helder hoofd. Om een beetje geld te jatten heeft hij een hoop moeite gedaan. Terwijl de deuren van de auto niet eens afgesloten waren.
    Eergisteren stond de dader bij ons aan de deur. Vroeg naar iemand die niet thuis was. Daarna kwam hij nog eens terug met dezelfde vraag en zag ik hem drugs gebruiken, gewoon voor mijn neus. Ik heb ‘m weggestuurd. Ca. een kwartier later ging ik naar buiten om te zien of hij daadwerkelijk van ons terrein was. Niet dus. Hij stond door een raam ons huis binnen te kijken, wellicht om zich, stoned als hij was (totaal van de wereld) een beeld te vormen van hoe hij weer iets kon bemachtigen. Dat ging voor mij te ver. Ik heb ‘m eerst toegebeten dat hij van ons terrein moest verdwijnen. Natuurlijk reageerde hij niet. Daarna heb ik hem beetgepakt en duwend van ons terrein verwijderd. Inmiddels kwam net een buur thuis. We hebben de knul samen duidelijk gemaakt dat als hij nog één keer op ons terrein verschijnt, er vervolgstappen komen. In de huidige samenleving betekent het dat er politie ingeschakelt wordt. In de samenleving die ik voor ogen heb zou dat betekenen dat hij met meer fysiek geweld verwijderd zou worden. Iemand die op dievenpad is mag wat mij betreft heel blij zijn als ‘ie zonder gebroken botten van een terrein komt.

    Over geweld is veel te zeggen. Waar het om gaat zijn een paar dingen; is geweld een monopolie voor de overheid? Is defensief geweld (tegen bijv. een aanvaller) geoorloofd? Moet je offensief geweld toepassen om het kwaad van diefstal, oplichting en wat dies meer zij uit de samenleving te verwijderen? Dat is een uitgebreide discussie. Ik stel mezelf zo voor dat deze website daar niet het podium voor is, het is beter dat gewoon aan een keukentafel te doen met familie en vrienden. Deze website kan echter wel een podium zijn om mensen aan het nadenken te zetten. Exact dat is de reden dat ik af en toe wat schrijf…