De afgelopen maanden zien we steeds meer mensen die het vertrouwen in de politiek opzeggen. De valse politieke beloftes, de lege retoriek en steeds meer van hetzelfde door schulden met schulden op te willen lossen, jagen de beleggers de beleggingen uit en in het goud. Het gehannes waarbij de VS politici meer belang aan hun komende herverkiezing hechtten dan aan het echte schuldenprobleem was voor velen de druppel die de vertrouwensemmer in de politiek deed overlopen.

Dat politieke oplossingen in het verleden ‘leken’ te werken, maar juist door de vrije markt werden opgelost, komt nu echt te einde. Je kunt schulden niet oplossen door meer schulden te maken, of te verordonneren dat het morgen beter wordt. Schulden moeten altijd terugbetaald worden en niet alleen door de toekomstige generaties! of met geïnflateerde waardeloze centen. Dat beginnen nu steeds meer mensen in te zien, al of niet geholpen door een downgrading van de US kredietwaardigheid.

Het libertarisme waarschuwt al jaren tegen deze ontwikkelingen en hoewel we hier moeilijk het “ik zei het toch’ kunnen onderdrukken is belangrijker nu te bepalen wat er nog te redden valt en te voorkomen dat we van kwaad tot erger gaan.

En dat we naar erger gaan is bijna zeker als we het aan de politiek overlaten. Nu de kreten ‘solidariteit’ en ‘de zwaarste lasten voor de sterkste schouders’, niet meer voldoende zijn (en waren), dacht men de EU problemen met eerst 5 miljard, toen 10 toen 20 en vervolgens 35 miljard en nog meer gebakken lucht Euro’s op te lossen. Och als je op een virtuele ivoren toren hoog boven het gemene volk woont, is een miljardje meer of minder niet belangrijk, nietwaar Rutte? Nu vervolgens tig miljard niet meer werkt gaan we fase 2 van het politiek denken in: meer centrale macht en nu dus één centrale valuta, met één centrale bank en Europese obligaties waarbij de verscheidene landen hun financiën aan Merkel en Sarkozy moeten overlaten. Hoezo soevereiniteit? Blijkbaar geldt dat als we met z’n allen naar de kelder gaan, het niet zo erg is als dat alleen met de slechteriken gebeurt. Ik geef u nu al vast door dat na fase 2, die ook niet zal werken, er in het politieke denken fase 3 komt: anderen de schuld geven en dat leidt meestal tot conflicten en erger.

Bij deze steeds uitbreidende machtsconcentratie zijn zelfs duizenden libertarische bloggers in het nadeel. U zorgt dus allereerst nu voor u zelf en denkt aan goud achtige beleggingen, cash en reserves. Maar ga dan niet lijdzaam het einde afwachten, laat anderen zien, horen, lezen dat de politiek vuur met benzine aan het blussen is, dat het menes is met de aftakeling van uw geld en pensioen. Dat we afstevenen op nog veel grotere problemen en dat de politiek niet de oplossing, maar het probleem is: daar zien we nu elke dag nieuwe en duidelijker voorbeelden van, dus zo moeilijk is het nu niet meer om anderen daarvan te overtuigen. Nu verliezen steeds meer mensen hun vertrouwen in de politiek, dus nu staan die open voor echte (libertarische) oplossingen. Investeer daar wat tijd in, degenen die uw raad en die van de Vrijspreker.nl opvolgen, zullen binnenkort uw vrienden zijn!

14 REACTIES

  1. De Mexicaanse visser en de zakenman:

    Een Amerikaanse zakenman is in het zuiden van Mexico op vakantie. Hij staat op de pier van een schilderachtig vissersdorpje van de warme middagzon te genieten en ziet een bootje binnenlopen. De jonge Mexicaan die aan het roer staat, stuurt het scheepje behendig naar de aanlegsteiger. In de laadruimte liggen een paar grote blauwvintonijnen en de vakantieganger complimenteert de visser met zijn vangst.

    “Hoe lang heb je erover gedaan om die te vangen?”, vraagt de Amerikaan geïnteresseerd.

    “Oh, een paar uur of zo,” antwoordt de visserman.

    “Waarom ben je dan nog niet wat langer gebleven om nog meer van die mooie vissen te vangen?”, merkt de zakenman op.

    De Mexicaan schuift zijn hoed wat op zijn achterhoofd en zegt: “Met deze vangst heb ik weer genoeg om mijn gezin voorlopig te kunnen onderhouden.”

    De Amerikaan wordt plotseling serieus, “Maar wat doe je dan met al je vrije tijd?”

    Glimlachend antwoordt de zeeman, “Ik slaap uit, speel wat met de kinderen, kijk een beetje voetbal op de tv en tussendoor neem ik siësta’s samen met mijn vrouw. Soms ga ik ’s avonds even naar het dorp om met mijn vrienden gitaar te spelen en te zingen en een biertje te drinken…”

    De Amerikaanse zakenman onderbreekt het relaas van de Mexicaan en zegt:
    “Moet je horen, ik ben afgestudeerd in economie en ik kan je wel helpen met het maken van nog meer winst. Je kunt bijvoorbeeld beginnen met wat langer door te vissen per dag. Je kan de extra gevangen vis ook nog verkopen en met dat extra geld kan je weer een grotere boot aanschaffen, waardoor je nog meer vis gaat vangen.

    En voor je het weet heb je zoveel geld dat je er makkelijk nog een tweede schip bij kunt nemen, en een derde, een vierde, net zolang tot je de trotse eigenaar van een hele vissersvloot bent.”

    Bezeten van zijn eigen briljante ideeën vertelt de zakenman aan één stuk door over het maken van steeds grotere winsten.
    “En dan hoef je straks je vis niet meer aan de gewone man te verkopen, maar direct aan de visverwerkende industrie; misschien kan je dan zelf wel een conservenfabriek beginnen. En dan ben je helemaal eigen baas over het vissen, het verwerken en de verkoop, man. Dan kan je eindelijk dit gat verlaten en een huis kopen in Mexico-stad, of in Los Angeles, of New York als je wilt, en van daaruit kan je het bedrijf nog veel verder uitbreiden.”

    Omdat hij het zo nog nooit had bekeken,vraagt de visser: “Maar, eh, hoelang gaat dat dan wel niet duren?”

    Na wat hoofdrekenwerk geeft de Harvardstudent antwoord: “Ongeveer vijftien, misschien twintig jaar, misschien wat korter als je hard je best doet.”

    “En dan, señor?” vraagt de Mexicaan.

    “Nou, dat is het betere werk!” roept de Amerikaan enthousiast, “want als de tijd er rijp voor is, verkoop je het hele zaakje en dan strijk jij miljoenen op, dan ben je schatrijk.”

    “Miljoenen? Zó, werkelijk? Wat zou ik daar dan allemaal wel mee kunnen doen?” vraagt de jongeman ongelovig.

    De zakenman kijkt hem een beetje meewarig aan en spreekt hem pocherig toe: “Met zoveel geld, kerel, kun je binnen de kortste keren lekker met pensioen gaan, koop je een leuk optrekje in een schilderachtig vissersplaatsje, kan je lekker uitslapen, de hele dag tv kijken, met je kleinkinderen en je vrouw samen leuke dingen doen, lekker naar de stad gaan en een biertje drinken met vrienden, beetje gitaar spelen en zingen en dansen. Geweldig toch?”

    Moraal van dit verhaal:

    Weet wat er in het leven werkelijk toe doet, en ontdek dan dat het allemaal al onder handbereik ligt.

    M. van den Heuvel [2] reageerde op deze reactie.
    joepie [14] reageerde op deze reactie.

  2. Genoeg is genoeg.
    Overconsumptie daar gaan we aan kapot.

    Simpel ga naar Den Hoer in Den Haag en ga maar eens protesteren.

    Dan komen er een paar van die loveparade typjes in uniform , en die meppen met liefde je schedeldak plat , want ze zijn dienstverleners tegenwoordig ( ja je kan ze inhuren….echt waar ).

    En dan kan Sasha de Hoer des avonds op het NO-SS Hoernaal weer vertellen dat een stel EXTREEM RECHTSE activisten de ” openbare orde ” hebben verstoord ( overlastgevers kan ook hoor!).

    En dan gaat prosti Sasha snel vertellen hoe onvrij men wel niet elders op de wereld is…….en dat wij het hier wel heel erg goed hebben en zo vrij zijn.

    PS. prettige vakantie.

  3. Als de Libertarische Partij ooit nog wat wil… NU is de tijd me dunkt.

  4. ‘jagen de beleggers de beleggingen uit en in het goud’

    Goud is ook gewoon een belegging. Goud ging vrijdag ook gewoon naar beneden.

    Ik denk dat de oorzaak van de neergang gelegen is in de beperking van krediet. Iemand die zijn schulden af MOET lossen is verplicht (een deel van) zijn bezittingen te verkopen.

    Zie ook: ‘Marc Faber: Gold and Silver Will Drop Again, Prepare for Volatility’

    http://www.youtube.com/watch?v=K85T5j-4JqI

    Offthegrid [10] reageerde op deze reactie.

  5. “En dat we naar erger gaan is bijna zeker als we het aan de politiek overlaten.”

    Nee dat IS zeker!

    Goed stukje Overnight! En ja, we moeten het woord verkondigen. Hmm, dat klinkt klef…

  6. @Theo

    LOL, aan het einde van het verhaal is de visserman weer terug bij af…

    Volgens mij hoefde hij niet mee te werken om hetzelfde te bereiken als wat hijzelf al voor ogen had… en had bv. gewoon beter kunnen doen wat hij doet met eventuele “vooruitgang” in zijn leven uit eigen overtuiging & autonomisch…

    Het enige wat hij bereikt had door samen te werken is dat hij de zakenman helpt om geld te verdienen en zijn gezin te onderhouden.

    Is de betekenis uit de eerste alinea de (oorspronkelijke) Nederlandse maatschappij op gebaseerd? Als ik het bekijk vanuit de vissersmans(socialisme) perspectief.
    De kijk van de zakenman kennen we nu al goed genoeg(zie banken en geldsysteem- kapitalisme- economie- Het Angelsaksische model en het Rijnlandse model).

    Aanvulling altijd welkom :-D!

  7. @Theo: een typisch valse-voorstelling op socialistische wijze, die parabel.
    Want er worden een paar dingetjes verzwegen.
    Voorbeeld: die vis die de man vangt en verkoopt, daarmee voedt hij mensen. Door lui te blijven, blijven een hoop mensen dus verstoken van goed voedsel.
    De potentiële arbeiders in een conservenfabriek komen er niet, want er komt geen conservenfabriek. Jammer, maar die arbeiders zijn nu dus verstoken van een inkomen.
    Enzovoort, enzovoort.
    Kijk niet naar wat de kapitalist verdient, maar kijk naar hoeveel mensen hij blij maakt met zijn producten of diensten!

    Theo [9] reageerde op deze reactie.

  8. @Kim (niet ingelogd) [8]:

    Ga eerst maar eens leren wat goed voedsel is! Dan praten wij verder.

    Conservenfabriek!!!! Tjonge jonge jonge…..

    Die man verkoopt zijn vis niet en is niet lui.Hij maakt gebruik van wat hij nodig heeft en niet meer. Hij weet gewoon beter wat leven inhoud dan de kapitalist en gebruikt daardoor geen antidepressiva’s zoals de kapitalist. Zijn vis uit de zee smaakt wel duizend keer beter dan de vis uit blik van de kapitalist.Als de kapitalist tenminste zijn zee niet heeft vervuilt met olie!!

    Kim (niet ingelogd) [11] reageerde op deze reactie.

  9. @Nico de Geit [5]:

    Goud ging vrijdag ook gewoon naar beneden.

    Voor iemand die pretendeert veel aandelen te hebben en barst van de euro’s en hier nogal wat regels heeft neergetikt inzake zijn mening over beleggen, plaatst u hier niet zo’n slimme opmerking.

    Goud zakt namelijk ELKE vrijdagmiddag een beetje. Omdat dit de gemoederen rustig houdt als de beurzen gesloten zijn in het weekeinde en omdat de goudprijs gemanipuleerd wordt. Door 5 personen in de London Gold fixing, die 2 keer per dag “telefonisch bij elkaar komen” en de goudprijs bepalen, de zogenaamde “fix” bepalen, elke werkdag om 10.30 uur en om 15.00 uur. Deze fix wordt veel gebruikt voor de spottransacties op heel de markt.

    Geef de goudprijs echt helemaal vrij en iedere bezitter zou in zijn handen klappen van de ECHTE marktwaarde van goud, ongeacht weekeinde of niet.

  10. @Theo [9]: Beste Theo, vanwaar die kennelijke agressie?
    Jouw parabel raakt nu eenmaal kant noch wal, daar kan ik ook niets aan doen. Dat heeft niets met vis uit blik te maken, ik eet mijn tonijn ook liefst zo vers mogelijk.
    Het heeft echter alles te maken met het feit dat de door jou zo verfoeide kapitalist er voor zorg draagt dat heel veel anderen ook een inkomen hebben. En dat er daardoor heel veel mensen gelukkig zijn.
    Dat verzwijgt jouw parabel, want als je de werkelijkheid zou willen benaderen, dan kom je er achter dat die kapitalist uiteindelijk veel meer mensen gelukkig maakt dan alleen zichzelf, in tegenstelling tot de door jou bewierookte visser.

    Theo [12] reageerde op deze reactie.

  11. @Kim (niet ingelogd) [11]:

    Laten we he er maar op houden dat jij de zakenman bent en ik de Mexicaan.

    Jij betaald je blauw om eens per jaar 3 weken van het leven van een Mexicaanse vissers te mogen proeven.
    Je besteedt je hele leven aan zwoegen voor dingen die de Mexicaan voor vrijwel niks verkrijgt.
    De kapitalist denkt gelukkig te zijn als hij iedere jaar een grotere boot of grotere auto kan kopen. Niet in de gaten hebbend dat de simpele Mexicaanse visser duizend maal vrijer leeft zonder al die stress en kredieten.

    Kennelijk heb je helemaal niks begrepen van het stukje.

Comments are closed.