zeemeeuwLibertarianism has only a tiny ideology: “THOU SHALT NOT AGRESS”  H.J. Jongen sr. In het eerste hoofdstuk van deze rubriek hebben we het gehad over enkele gesprekken met personen die een geheel andere, verkeerde, mening hadden over het Libertarisme. Iemand vond het Libertarisme extreem “rechts”, terwijl een ander het extreem “links” vindt. Hieruit blijkt weer eens dat veel mensen niet goed raad weten met de libertarische filosofie. En dat terwijl die toch erg eenvoudig is. Als je het tenminste door hebt.

De oorzaak dat velen er niet goed raad mee weten, ligt bij hun opleiding en bij de voorlichting door politici en media. Politici en media weten vaak zelf niet precies waar ze het over hebben, en ik verdenk velen van hen dat ze de verwarring bewust in stand houden; het geeft hen de gelegenheid om vaag te zijn en bepaalde zaken in hun eigen voordeel uit te leggen. Als je om nadere uitleg vraagt, blijkt vaak dat men met “links” iets bedoeld als communisme en socialisme. Met “rechts” heeft men meer moeite, en al snel valt het woord: fascisme. Als je dan zegt dat fascisme toch hetzelfde is als “nationaal-socialisme”, weet men het helemaal niet meer, en men ontwijkt verdere verklaring.

Steeds weer blijkt dat het Nolan-schema dat we reeds eerder in de VRIJBRIEF bespraken, een einde kan maken aan deze verwarring. Je kunt met behulp van dat schema op de eerste plaats zelf een goed inzicht in het politieke vlak krijgen. Maar het is ook een uitstekend middel om aan anderen duidelijk te maken hoe dat in elkaar zit. Als hulpmiddel daarvoor is door Marshall Fritz de bekende kleinste politieke quiz ter wereld ontworpen. In een volgend artikel in deze serie zullen we daar nog wel eens op terug komen*.

Net als ik de vorige keer nader ben ingegaan op de opmerking over rechts, zal ik vandaag de opmerking over links wat meer belichten. We hadden bezoek van een vriend, een gepensioneerd technicus. Deze vond het Libertarisme zo “extreem links”. Op de vraag om eens te vertellen waarom hij dat vond, antwoordde hij: “Wel dat is nogal duidelijk, jullie willen de grenzen wagenwijd open zetten voor iedereen, jullie willen vrije drugs, en je wilt het leger afschaffen, om maar een paar dingen te noemen.”

Het is moeilijk om een begin te vinden aan een antwoord op al die verkeerde, halfware, en dus foutieve, opmerkingen. Gelukkig dacht ik op tijd aan de stelling van Karl Hess:
Libertarianism has only a tiny ideology: ‘Thou shalt not aggress”.
Eenvoudig: GIJ ZULT GEEN AGRESSIE PLEGEN.

En weer was mijn gesprekspartner het daar helemaal mee eens. Het is zeer opvallend hoeveel mensen het daar mee eens zijn en dit toch niet konsekwent in hun leven toepassen.

Echter door dit principe te bespreken, waren we wel op dezelfde golflengte gekomen en konden we vandaar uit samen verder gaan. We besloten om eerst het immigratie punt te bespreken. Ik vroeg hem of hij niet vond dat, als hij dat wilde, hij dan bijvoorbeeld in Spanje aan de Middellandse Zee zou moeten mogen wonen. Het antwoord was: “Natuurlijk moet dat mogen, maar dat is iets heel anders. Ik zou dan namelijk de mensen daar niet tot last zijn en ik zou in mijn eigen levensonderhoud voorzien”. Uit het antwoord blijkt dat er (minstens) twee zaken door elkaar gehutseld werden. Het immigratiepunt, en het punt dat aan immigranten zoveel vergoedingen worden betaald. De verhalen daarover zijn veelvuldig, en die hoef ik hier niet te herhalen. Het bezwaar bleek na enige discussie terug te brengen te zijn op die uitkeringen, en niet op het vrije verkeer van mensen op deze aarde.

Sterker nog is dat heel veel immigranten afkomen op de overvloedige voorzieningen die ze kunnen genieten door naar een Europees land te komen. Zonder al die voorzieningen zouden zeer veel immi-granten niet eens komen, en zou het probleem alleen daardoor al tot een fractie worden gereduceerd (Nog los van de besparingen die het op zou leveren doordat minder ambtenaren zich er meer hoeven bezig te houden). Om welke reden mensen naar een ander land willen gaan, doet dan ook niet meer ter zake.

Op dit moment lijkt het er op dat immigranten in de EEG wel toegelaten worden om politieke redenen, maar niet om economische redenen. Als met economische redenen bedoeld wordt dat de betreffende persoon uit de staatsruif komt schrokken, en dus profiteert van belastinggelden die voortkomen uit opbrengsten van productie van anderen, is dat inderdaad af te keuren. De oorzaak daarvan ligt echter bij het beschikbaar stellen van die uitkeringen. Mensen die in landen wonen met slechte omstandigheden horen daarvan en worden erdoor verleid. Hierdoor komen we echter weer op een ander punt, namelijk dat van de belastingen, en dat is een onder-werp op zich. We moeten ons nu bij het onderwerp immigratie op zich houden.

Als een persoon in een ander land betere mogelijkheden ziet om zijn leven vrijer en/of aangenamer te leven, dan is dat ook een economische reden, en deze is in Iibertarische opvattingen een heel acceptabele. Het is zelfs positief te ervaren dat een mens zijn omstandigheden wil verbeteren want als hij dat op een eerlijke en rechtvaardige manier doet, profiteren daar ook weer vele anderen van.

Na deze analyse was het bezwaar van mijn vriend tegen de Libertarische stelling dat ieder mens vrij moet zijn om te gaan en staan waar hij wil op deze aarde, weggenomen. Hij vindt nu ook dat vrije verplaatsing hoort tot de vrijheid van het individu.

Uiteraard geldt deze stelling alleen maar zolang de “immigrant” geen inbreuk maakt op de rechten van een ander. Zolang hij geen agressie pleegt!

Ik heb alle zijwegen van dit gesprek niet belicht om het stuk niet te lang te maken. Het is nu zelfs al zo lang geworden dat ik over de andere “linkse” bezwaren van mijn vriend, namelijk de drugs en het leger, een volgende keer wil terugkomen.

* Deze kleinste politieke quiz ter wereld kunt u aanvragen bij de redactie.

wat is libertarisme 2

klik op afbeelding voor groot

wat is libertarisme 2 deel 2

13 REACTIES

  1. “Thou shalt not aggress” gecombineerd met “Do what thou wilst” is een zinnige, bevredigende levensfilosofie.

  2. Maar wat denkt de libertarier over Roemenen die in Nederland komen werken voor minder dan het loon dat een Nederlander behoort te verdienen?
    Vaak hebben Nederlanders een dure opleiding genoten, en hebben oostblok-mensen meestal hun papieren gekocht voor nog geen €100.
    Veel ven hen zijn zo per vrachtauto onderweg op de Europese wegen, terwijl er meer dan 25.000 chauffeurs thuiszitten.
    Zo heb ik ca €20.000 voor mijn vrachtautopapieren gegeven.

    Harrie van Vaore Tjeu [3] reageerde op deze reactie.

  3. @John [2]: Dat heet onrecht.
    Echter, dat onrecht wordt niet veroorzaakt door die Roemeen.
    Het zijn overheden die dergelijk onrecht veroorzaken. En dùs een echte vrije markt onmogelijk maken.

    Waarbij ik dien aan te tekenen dat het ook zeer menselijk is om je eigen vak, handel of wat dan ook te beschermen. Bijvoorbeeld door de overheid allerlei eisen te laten stellen (licenties, diploma’s, vergunningen …). En daardoor de toetreding door anderen moeilijk te maken en liefst onmogelijk.

    John [4] reageerde op deze reactie.
    Nico [6] reageerde op deze reactie.

  4. @Harrie van Vaore Tjeu [3]:
    Dat begrijp ik.
    De Nederlandse chauffeur was ooit Europawijd de beste in zijn vak.
    Een Roemeen of Ukrainer is echter bij lange niet van hetzelfde niveau.
    Zij worden gespot door recruteurs, bijna letterlijk terwijl ze op kar met ezel rijden, overgehaald om chauffeur te worden, en een maand later rijden ze door Europa met een 40-tonner.
    Echter, als bedrijf kun je niet concurreren tegen andere bedrijven met goedkopere werknemers.
    Net zoals je in Turkije Syrische paspoorten kunt kopen, kun je in hun landen een rijbewijs en andere papieren kopen.
    Ik zou hen niet willen beletten dit vak uit te oefenen, maar wel gelijk voorwaarden en omstandigheden eisen.

    Harrie van Vaore Tjeu [5] reageerde op deze reactie.

  5. @Harrie van Vaore Tjeu [3]: Je stelt dat overheden het probleem van oneerlijke concurrentie veroorzaken. Dat klopt niet. In bijv. Polen of Roemenië liggen lonen lager dan in Nederland. In Nederland kan de regering de interne markt afschermen door drempels op te werpen. Maar, het zijn nog altijd werkgevers die de situatie van werkloze Nederlanders veroorzaken door Polen of Roemenen aan te nemen. Ze nemen hun sociale verantwoordelijkheid niet, maar zijn puur uit op maximale winst.

    Er zijn vele varianten op dit thema, zoals productie verplaatsen naar goedkopere landen ten koste van de plaatselijke beroepsbevolking.

    Moet de staat nu echt ingrijpen om het gedrag van werkgevers bij te sturen? Dat lijkt me in ieder geval geen stelling die bij een libertariër past.

    • @Nico [7]: ik kids voor een korte reactie.
      Het feit dat er staten zijn, veroorzaakt die oneerlijke concurrentie.
      Niet het feit dat een mens vrijwillig dezelfde klus voor een lagere vergoeding wil doen.
      Door gedwongen lid te zijn van een bepaalde staat kan de ene mens zich op achterstand geplaatst voelen ten opzichte van een ander mens in een andere staat.
      Hij heeft geen keuze. De sociale lasten, belastingen etc. maken dat hij “minder gevraagd” is. En nee, daar heeft hij zelf nooit echte zeggenschap in gehad. Dat is allemaal door anderen voor hem besloten.

      De staten moeten voor mij niets doen, behalve dan ophouden te bestaan.

      Een ondernemer moet zijn sociale verantwoordelijkheid nemen?
      Ieder mens behoort vrij te zijn in het maken van zijn afwegingen. En – gelukkig – zijn die afwegingen nooit alleen maar gebaseerd op geld.
      Ieder mens behoort ook de consequenties van zijn keuzes – Bv het verlies van klanten – te accepteren en er van te leren.

      Nico [12] reageerde op deze reactie.

  6. Utopisch gepraat. Er moet iets zijn van vaderlandsliefde anders wordt het een slagveld. Je kan niet iedereen maar binnen laten. Dan vergeet je wat de historie teweeg heeft gebracht. Het land is in honderden jaren met veel bloed, zweet en tranen opgebouwd. Dat is van essentiële betekenis. Zit gewoon in ons systeem.

    Henk [10] reageerde op deze reactie.

  7. @Plato [9]: Je hoeft ook niet iedereen binnen te laten. In een vrije samenleving is alles immers privaat bezit. Dus ook de infrastructuur. En de eigenaar bepaalt wie hij wel of niet toestaat op zijn grondgebied, waaronder dus ook wegen, vliegvelden en havens. Dus jij kunt als eigenaar van een weg gewoon weigeren wie je wilt. De eventuele negatieve consequenties zijn dan natuurlijk ook voor jouw rekening. Denk bijvoorbeeld aan het verlies van klanten of dat jij door anderen geweigerd wordt.

    In een vrije samenleving is discriminatie toegestaan. En dat vormt een belangrijk verdedigingsmechanisme om de eigen cultuur binnen een bepaalde regio te bewaken en zo stabiliteit te waarborgen.

    In vrije, hoogontwikkelde anarchistische samenlevingen -met name in de vroege middeleeuwen- gebeurde dat dan ook. Mede daardoor konden dergelijke samenlevingen intern stabiel blijven en welvarend worden.

    Plato [11] reageerde op deze reactie.

  8. @Henk [10]: Ja, daar ben ik het me eens. Maar dat is theorie. Nu de praktijk. We hebben immers zo’n samenleving niet en die komt er niet ook. Hoogstens schuiven we een beetje op in de goede richting. Om praktische redenen moeten we er thans van uit gaan dat het land van de huidige inwoners is en dat die kunnen bepalen wie er binnen mogen komen. Het is immers door ons en onze voorouders tot stand gekomen en dat hoeven we niet met buitenstaanders te delen. Sommige libertariers zijn op de gebied echt de weg kwijt.

  9. @Nico [12]: ja, inkrimpen naar een nachtwakerstaat als eerst stap. Daar hoort bij perspectief bieden aan de huidige “lakeien van de macht”. Ambtenaren, subsidieontvangers, ontvangers van uitkeringen, aan de overheid toeleverende bedrijven …. kortom aan heel veel mensen.
    Wellicht is een eerste stap een vereenvoudiging via een basisinkomen.

    Zelf meen ik dat tegelijkertijd een tweede complementaire munt geintroduceerd/gefaciliteerd dient te worden. Een munt – rentevrijstelling – die lokale en regionale activiteit (zelfvoorziening) faciliteert. Eentje die ook zaken die niet in geld zijn uit te drukken waardeert. Zorg, aandacht, vrijwilligerswerk enz.
    Naar het gedachtengoed van Silvio Gesel en naar praktijkvoorbeelden zoals Wörgl en Querncy.

Comments are closed.