De jacht heeft een slechte naam. Het afschieten van wilde dieren wordt door steeds minder mensen begrepen. Het is echter noodzaak willen we in de toekomst nog over een zekere soorten diversiteit beschikken. Dit is deels het gevolg van te succesvolle jacht uit het verleden die de grote vleeseters als de wolf heeft uitgeroeid.

De Oostvaardersplassen waren lange tijd de parel van de Nederlandse natuurontwikkeling. Tot men te succesvol werd en er in de winter te weinig eten was voor de grazers. Zonder natuurlijke vijanden bleken deze gevangen te zitten in hun reservaat en waren met tevelen om te overleven. Deze dieren mochten de trieste langzame hongerdood ervaren.

Dit principe zal zich steeds herhalen bij afwezigheid van soorten als de wolf.

Niet alleen de grazers worden hiermee geconfronteerd, er zal ook een bever overschot komen, evenals tal van andere soorten. De natuurbrug bij Zandvoort die de Waterleidingduinen met de Kennemerduinen verbindt is niet voor niets gesloten. De exploderende damherten populatie dreigt anders nog een duingebied kaal te vreten.

Een reden dat we in west Europa nog beschikken over roodwild is waarschijnlijk gelegen in het feit dat de elite graag ging jagen. En dus zich het recht voorbehield op de jacht op deze dieren. Het is dus te betogen dat de selectieve jachtrechten deze diersoorten juist in stand hebben gehouden.

Een zelfde mechanisme zou ook kunnen gaan gelden voor het behoud van soorten als de leeuw en het jachtluipaard in de derde wereld. Zolang de opbrengst van de jacht opweegt en groter is dan alternatieven zullen er mensen zijn die deze vorm van trophy hunting aanbieden. De meesten onder ons mogen dit dan onsmakelijk en onwenselijk vinden, zolang er duurzaam geld verdiend kan worden aan de jacht op een diersoort zal deze diersoort overleven. Juist het verbieden van de jacht zal ervoor zorgen dat er geen duurzame aanbieders zijn maar dat er roofbouw wordt gepleegd.

Eenieder die ervoor is om de jacht op wilde dieren in bijvoorbeeld Afrika te verbieden moet beseffen dat dit de prijs van de jacht op deze dieren opdrijven. En de winsten. Als we leeuwen alleen nog maar in circussen willen zien (oh nee, dat mag ook al niet meer, dierentuinen dan maar zolang die wel zijn toegestaan?) zullen we vooral de jacht moeten verbieden en demoniseren.

NB: Voor de goede orde, een dier is volgens mij geen drager van rechten en plichten. Het kan geen rechtshandelingen aangaan. In praktijk zien we dan ook dat in de eerste plaats een deel van de beter gestelden natuurparken inrichtte. Zo is de Hoge Veluwe, een van onze mooiste gebieden, in eerste instantie via prive initiatief beschermd. De moeflon, bedreigd in zijn natuurlijke habitat, is door de rijkere medemens met een voorkeur voor de jacht over Europa verspreid en daardoor  een minder bedreigde diersoort geworden, en is ook op de Hoge Veluwe te vinden. Jacht kan dus wel degelijk goed uitpakken voor de bescherming van een diersoort. En soms is afschot in een situatie zonder top predators juist humaan. Hoe vreemd het ook moge klinken.

12 REACTIES

  1. Breed onderwerp. Het gevaar van er gesproken wordt in termen van antropomorfisme ligt op de loer. Dat schept verwarring. Dus die valkuil vermijd ik nu even. Laten we een duidelijk onderscheid maken tussen de mensheid en het dierenrijk.

    Het gaat sowieso fout bij de behandeling van mensen. De behandeling van bijstandsgerechtigden, inclusief verbale mishandeling en psychische verkrachtingen, voldoet niet aan de normen zoals gesteld in de Wet Dieren. Terwijl mensenrechtenverdragen uitgaan van menselijke waardigheid. Oeps.

    Een gezond respect voor de natuur kan de mens vaak niet verweten worden. Als je natuurlijke vijanden van dieren uitroeit, dan moet je gaan jagen om de wildstand niet te laten ontsporen. Haasjes vermenigvuldigen zich snel, wat ook geldt voor bijv. herten zonder natuurlijke vijanden. Er ontwikkelen zich behoorlijke kudde’s waar boswachters niet blij mee zijn omdat ook elegante beesten moeten eten.

    Het kan ook anders, door zoals in vroegere tijden alleen te doden om te kunnen eten en niet meer dan dat. Maar daarvoor is de situatie momenteel te zeer ontspoord.

    Dieren genieten (in tegenstelling tot burgers) van natuurlijke vrijheid. En ze nemen verantwoordelijkheid door voor zichzelf en vaak ook voor de dieren rondom hen te zorgen. Ze zijn dus inderdaad geen drager van rechten en plichten. Want daarvoor moet eerst de natuurlijke vrijheid ontnomen worden. Dieren hebben het vanwege vrijheid vaak beter dan mensen, ook en zelfs als ze gedomesticeerd zijn. Een hondenleven is vaak beter dan het leven van een loonslaaf.

    In dit artikel wordt aangekaart dat dieren en planten rechten zouden moeten krijgen. Zodat bijv. de boom een rechtspersoon wordt. Ik heb sterk de indruk dat dit artikel bol staat van antropomorfisme, maar feit is wel dat mensen die zich sterk maken voor dierenrechten niet snappen dat daarvoor vrijheid ontnomen moet worden.

    Kennelijk moet en zal de mens dieren domesticeren en als eigendom behandelen, net zoals mensen tot burgers gedomesticeerd worden (tam gemaakt om bijv. in het ‘huis van Oranje’ te kunnen en mogen verblijven) om voortaan als staatseigendom behandeld te worden. ’t Is toch wat…

    Nico [4] reageerde op deze reactie.

  2. Een dier dat tam en gedwee is gemaakt heeft weinig van zijn oorspronkelijke natuur over.

    Een mens die tam en gedwee is gemaakt heeft weinig van zijn oorspronkelijke innerlijke natuur over. Misschien tijd om er eens over na te denken wat ‘menswaardig’ nu eigenlijk betekent?

  3. @Nico [1]: Ik wil m.b.t. het laatste misverstanden voorkomen.

    Er is het ‘huis van Oranje’ met een territorium. Waar de koning wordt voorgesteld als een herder over zijn schapen annex burgers. Een koning stelt overheidsdienaren aan, huurlingen. Lees vanuit dat perspectief dit, zodat je begrijpt dat huurlingen annex overheidsdienaren best weleens anders kunnen denken dan een staatshoofd:

    Ik ben de goede herder; de goede herder geeft zijn leven voor de schapen. Maar de huurling en wie geen herder is, die de schapen niet tot eigendom heeft, ziet de wolf komen en laat de schapen in de steek en vlucht; en de wolf grijpt ze en drijft de schapen uiteen. En de huurling vlucht, omdat hij een huurling is en zich niet om de schapen bekommert. Ik ben de goede herder en ik ken de mijnen en word door de mijnen gekend, zoals de Vader mij kent en ik de Vader ken; en ik geef mijn leven voor de schapen.

    (Johannes 10)

  4. @Harrie van Vaore Tjeu [3]: De jacht op mensen zou zich moeten beperken tot menselijk ongedierte, oftewel het deel van de mensheid dat niet goedwillend is maar last heeft van geestesziektes zoals ‘hoogmoed’ en ‘heerszucht’. In die zin is de mens de natuurlijke vijand van gestoorde mensen. Deze jacht heet soms oorlog, soms ‘rotzooi opruimen’, zoals ook software een systeem kent voor garbage collection

    Nico [6] reageerde op deze reactie.
    Igor [10] reageerde op deze reactie.

  5. Voor wat betreft garbage collection:

    Het biologische immuunsysteem weert indringers zoals bacteriën, parasieten en schimmels af. Dit kan misgaan wanneer het immuunsysteem is aangetast door AIDS. Dan kunnen indringers ongehinderd hun gang gaan.

    Het immuunsysteem van de menselijke geest weert schadelijke denkwijzen af. Dit kan misgaan wanneer het immuunsysteem is aangetast door een spreekwoordelijke AIDS.

    Het immuunsysteem van een staat weert indringers af. En zou gestoorde, schadelijke elementen moeten identificeren. Hier gaat het mis. Ook goedwillenden worden door dit immuunsysteem lastiggevallen.

    De mens(heid) zou als een immuunsysteem moeten functioneren voor het dierenrijk, om daar gestoorde elementen te identificeren en te elimineren. Bijvoorbeeld: Een leeuw mag dan wel denken dat hij de ‘king of the jungle’ is, maar als hij een mensenkind aanvalt dan pleegt hij majesteitsschennis. En dus zal er jacht op hem gemaakt worden. Normaliter zou een leeuw dat trouwens niet doen, net zoals de koningsslang wel ongedierte of klein wil eet, maar geen gevaar is voor mensen.

  6. Je hebt een punt maar ik blijf het raar vinden een libertarier hier toch geweld promoot, zeker gezien de historische link waar je zelf al aangeeft dat het voornamelijk de heersers waren die de “plezierjacht” bedreven.

    Op zich heb ik geen problemen met jagen, inderdaad het is noodzakelijk om een balans te houden, zeker hier in NL waar de roofdieren ontbreken is het inderdaad zinvol om de prooidieren populatie binnen de perken te houden.

    Maar goed, vrijheid blijheid, men moet maar zien wat met doet, met het soort mensen dat voor de fun dieren kapot schiet is niet mijn soort mensen en ik kan mij ook zeker situatie indenken waar ik aanleiding zou zien om sadistische geweld naar dieren te bestempelen als NAP schending en namens het dierlijke slachtoffer in te grijpen.

    Ik snap dat je dieren niet gelijk stelt met mensen, maar er lijkt hier geen middenweg te bestaan, dieren zijn geen mensen maar het zijn ook zeer zeker geen objecten die naar hartenlust misbruikt en geschonden worden en hoewel je dat niet op die manier zegt komt het daar wel op neer toch?

    Niet echt goed voor de PR ook, we willen af van de wetten en regels, niet echt heel bijdehand om dat de onderbouwen met zaken als plezierjacht of kinderarbeid aangezien dat een veel gevallen toch niet als heel wenselijk wordt gezien, dat je het dan onderbouwd met uitzonderingen waar dit wel wenselijk is eigenlijk gewoon stupide want het is preken voor de eigen parochie, geen enkele outsider zal zich aangetrokken voelen tot libertarisme aan de hand van dit soort artikelen – je zou zelf mogelijk het tegendeel bewerkstelligen; de overheid moet het jagen beter faciliteren – aan de hand van dit artikel zou ik daar niet echt een passend antwoord op hebben, een beetje respect voor dieren is best ok, laat het geen argument zijn “voor” de roverheid.

    Nico [9] reageerde op deze reactie.

  7. @Igor [8]: Over de “plezierjacht”:

    Volgens wikipedia komt de term sadisme van de naam van markies de Sade, een aristocraat. Deze man praktiseerde kennelijk sexueel sadisme. Hij schreef onder andere het boek Justine, over misbruik van deugden.

  8. @Nico [5]:
    um nee, het heet nooit oorlog, een rechtvaardig oordeel is altijd individueel, oorlog is altijd collectief en dus ook per definitie onrechtvaardig.

    Daarnaast is de ultieme veroordeling en zeer zware taak waar ook weer de verantwoordelijk bij een individu ligt en moreel gezien nooit recollectiveert kan woorden, iedereen die deze taak geen zeer zware opgave vindt is ook per definitie ongeschikt voor deze taak.

    @Nico [6]:
    creative oplossingen zijn zieke oplossingen er zijn maar 3 soorten oordelen; 1) dader>slachtoffer compensatie. 2) verbanningen 3) het ultieme oordeel.

    Het opsluiten van mensen is niet zinvol of rechtvaardig en kan alleen functioneren door structurele NAP schending door de overheid, ook de private oplossing die aangedragen worden zijn vaak onderbouwd met structurele NAP schending door private partijen, sommige beslissingen dien je persoonlijk verantwoordelijk voor te zijn, ik weet niet op het rechtvaardig is om een inbreker in je huis dood te schieten maar ik weet wel dat het niet rechtvaardig is om een ander hier tegen betaling opdracht toe te geven.

    Nico [11] reageerde op deze reactie.

  9. @Igor [10]:
    Oorlog: Mee eens. Ik herstel; het heet niet zo, maar deze jacht wordt wel gewoonlijk zo genoemd.

    Opsluiten: Artsen zetten mensen in quarantaine om ervoor te zorgen dat een virus (zoals een ziekelijk denkbeeld) zich niet verspreidt en er geen verdere slachtoffers vallen. En ze proberen een geneesmiddel te vinden voor degenen die in quarantaine zijn. De bedoeling is dus goed, heilzaam.

    Dat is een andere gedachte dan iemand in een hok (cel) van een gevangenisstraf stoppen, waar de betrokkene gaat bedenken hoe hij de volgende keer niet gepakt kan worden. Het publiek is tevreden want de dader is ‘gestraft’, maar weet donders goed dat er ook zoiets als recidive bestaat. Het lijkt rechtvaardig, maar is in feite een nep-geneesmidddel, waarmee ook de schade voor de slachtoffers niet is gecompenseerd. Daar is weer ander juridisch gehannes voor nodig (civiel-rechtelijk), een volgende lijdensweg.

  10. Pardon, geen hok van een gevangenisstraf, maar van een gevangeniscomplex 😀

Comments are closed.