Zweedse aanpak van terugkeerjihadi’s is veel uitgekookter dan iedereen denkt.

Verontwaardiging alom. Een Zweedse stad gaat teruggekeerde jihadstrijders in de luren leggen met gratis huisvesting en rijbewijzen. Met zulke bestuurders heeft het vrije Westen geen vijanden meer nodig, is de teneur van de reacties.

Jammer, zulke haastige en daardoor vaak ondoordachte reacties. De aanpak van de Zweden is juist buitengewoon geraffineerd. Stel je voor, je bent een veteraan van de jihad in Syrië. Je hebt alles mee gemaakt wat er mee te maken is een oorlog. Je adrenalinegehalte is structureel verhoogd en niet meer omlaag te krijgen naar het niveau waar het ooit was. Je bent zo in de ban van actie en strijd dat je niet eens meer weet dat je ooit een ander, meer vreedzaam en stabiel leven hebt gehad.

Dan kom je dus terug naar Zweden. Een land waar dingen zo goed geregeld zijn dat je niet eens meer een idee hoeft te hebben over het leven om een leven te hebben. Een land waar de overheid alles beter voor je weet. Waar alles voor je klaar staat, of het nu een wieg is, een graf of alles wat daar tussenin zit.

In zo’n land komt de doorgewinterde jihadi dus terecht. In zo’n land moet hij dus zijn adrenaline kwijt. In de VS gaat altijd nog het verhaal dat er tijdens de Koude Oorlog generaals waren die aan verveling zouden zijn overleden als de oorlog in Vietnam er niet was geweest. Terugkeerjihadi’s lopen hetzelfde risico in Zweden. Doodgaan van verveling in je gratis huis, met je gratis rijbewijs en je gratis opleiding en van overheidswege aangeboden arbeidsmarktintegratietraject – ook gratis natuurlijk.

Nee, de Zweden hebben het helemaal door. Tegen jihadi’s moet je niet vechten, want dan komen er alleen maar meer van. Je legt ze daarentegen op een geraffineerde manier in de watten en veroordeelt ze tot een fataal nietsdoen, tot een leven zonder de stress waaraan ze gewend zijn geraakt.

De gevolgen daarvan laten zich raden. Fatale gevolgen. Verveling, verlies van identiteit gevolgd door het onvermijdelijke eindstadium: dood door verveling.

Nee, in Zweden zijn ze zo gek nog niet. Onderschat ze niet. Waren onze bestuurders maar zo uitgekookt.

Paul Verhaegh

7 REACTIES

  1. In china geven ze de gevangenen zoveel te eten waardoor ze zo dik worden dat ze nooit door de deur kunnen ontsnappen!

  2. @Pinokkiocratie [2]:

    Akelig om te lezen dat er mensen zijn die zichzelf jood noemen, maar verre van dat zijn en zich verstoppen achter het jodendom, iets wat niet meer is dan een religie, net als het christendom of islam. Wel zijn het nazaten van rondtrekkende handelsreizigers en voormalige Oostblokkers die zich ooit hebben gevestigd in Duitsland. Ook Israël is geen Israël, wat het wel is blijft een raadsel.

    Wat duidelijk is dat dergelijke mensen die zichzelf een etiket hebben verleend van jood heel gevaarlijke mensen zijn, deze mensen hebben namelijk het eindeloze en onuitputtelijke vermogen achter de schermen naar de macht te grijpen, de lust bezitten, meer dan wie dan ook, om op een geraffineerdere manier baas te zijn over de poen en hebben ergens de drive of zelfs een vreemde drang de wereld naar de kloten te helpen.

  3. de wereld naar de klote? …daar zijn ze al geheel klaar mee en nu gaan ze mars bombarderen met eu rotzooi!

    …het is een vervolg op de mislukking van phillietielli want hey wij van de eu gaan alles in het universum plat bombarderen!

    ….alles natuurlijk in het uber kader van de grote knal….

    ….BOEM!

  4. Hoeveel bezoekers van deze website kennen Zweden? Ik niet. Een verhaaltje (over Zweden) horen is niet genoeg om (uit eigen ervaring) te weten wat er feitelijk (in Zweden) gebeurt.

    Volgens Elsevier zouden er gratis rijbewijzen gegeven worden. Echt? Hoe zit het dan met rijlessen? Gratis huisvesting? Echt? Voor hoe lang? Belastingvoordelen? Welke? Voor hoe lang? En wanneer is iemand eigenlijk een ex-Jihadist? Als hij na een verblijf (vakantie, oriëntatie?) op een Zweeds vliegveld aankomt? Hmm….

    Mensen praten maar over Jihad en Jihadisten. Maar wat is een Jihad eigenlijk? Ook onder moslims wordt die term verschillend uitgelegd. De één beschouwt strijden tegen de leugen als Jihad, de ander het zoeken naar of het propageren van waarheid (verlichten), weer een ander het met dwang en geweld onderwerpen van medemensen. En tenslotte zijn er kennelijk ook lieden die het vermoorden van toevallig aanwezige en hen onbekende anderen als Jihad beschouwen. Maar Jihad betekent ‘heilige oorlog’. Wanneer is er sprake van oorlog en wanneer wordt een oorlog heilig? Plenty ruimte voor misverstanden en misstanden.

    Misschien goed om wat eigen ervaringen te melden inzake moslims. Want niet iedereen heeft die. Velen reageren slechts op spookverhalen over ‘het onbekende’.

    Voor ik mijn vrouw tegenkwam heeft het niet veel gescheeld of ik was getrouwd met een (Surinaamse) Hindoestaanse, de dochter van een imam. Mijn eerste kennismaking met moslims. Een gastvrij, vriendelijk en net gezin waarin zowel mentaal als fysiek hygiëne werd betracht. De islam was voor hen eigenlijk een religieuze schil om een leven. Onder die schil kwam ik een gezonde levenswijze tegen.

    We hebben ook in een islamitisch land gewoond. Het viel ons al heel snel op dat het als twee druppels water op een katholieke of anderszins christelijke omgeving leek. Geen enkel probleem met eenvoudige gelovigen. Religieuze fanatici vallen op door verafgoding van hun profeet (de één Jezus, de ander Mohamed), maar zijn ongevaarlijk. Het meeste last heb je van religieuze hypocrieten. Huichelaars die feitelijk doen wat hun goed uitkomt, wat meestal op haantjesgedrag en/of sexuele uitspattingen neerkomt.

    Als er sprake is van geweld, dan heeft dat voor zover ik kan inschatten nooit met religie te maken, maar altijd met politieke factoren (ophitsen, stoken) waar hoogstens religie als sausje overheen wordt gegoten om het voor sommigen wat aantrekkelijker of geloofwaardiger te maken. Maar mensen die zich laten ophitsen of opstoken, slikken per definitie teveel als zoete koek.

    De praktijk: Ieder mens wil liefst in rust en vrede leven. De enige vraag is hoe dat bereikt kan worden. Zelfs mensen die naar de wapens grijpen, willen uiteindelijk toch gewoon in hun eigen woonkamer of tuin kunnen zitten. Het is maar net welke route mensen kiezen om die rust en vrede te kunnen bemachtigen of veroveren. Naar wapens grijpen lijkt me niet bepaald de ideale route om gemoedsrust te verkrijgen.

  5. Een wat diepere gedachte; worstelen en strijden komt als het goed is voort uit noodzaak. Een noodzakelijk kwaad (bijv. verzet leveren, een agressor neutraliseren). Er zijn ook mensen die over een grens gaan en als agressor optreden.

  6. hoe zat dit met onze godsdiensttwisten zo’n 300/400 jaar geleden.

    Het probleem is ontstaan door dat wij niet met hun bewindvoerders door 1 deur konden.

Comments are closed.