Het leven is niet altijd even simpel. Soms zit het mee, soms zit het tegen. Het gaat er uiteindelijk natuurlijk om hoe je met die tegenslag omgaat. En dat is niet altijd even makkelijk.

Zoals bij sommigen bekend ben ik vorig jaar vrij plotseling naar Dubai vertrokken, na een even plotselinge scheiding. Er waren even geen andere opties op dat moment, en inmiddels ben ik redelijk wegwijs geraakt in Dubai, en begin de maatschappij hier steeds meer te waarderen, en de plannen voor de toekomst beginnen weer vorm te krijgen.

En daar heb ik momenteel een beetje hulp bij nodig. Zoals ik het mijn kinderen leer is het niet erg om hulp nodig te hebben, het is wel erg om het niet te vragen. Vandaar dus dat ik een crowdfunding-actie voor mezelf ben gestart. Deze is hier te vinden. https://www.gofundme.com/helpkimw

Omdat ik bezig ben met grootste plannen en die plannen al aardig vorm beginnen te krijgen is de doelstelling om alle donaties dubbel terug te betalen zodra dat enigszins kan, dus wat dat betreft is het meer een investering dan een donatie.

Om het allemaal nog iets aantrekkelijker te maken wil ik voor lezers van de Vrijspreker nog een extra aanbod doen. Voor iedereen die een donatie doet wil ik een artikel schrijven en publiceren op de Vrijspreker over een onderwerp naar keuze. Dat ik aardig kan schrijven heb ik hier wel enigszins bewezen met een aantal van de populairste Vrijspreker-artikelen.

Zoals het interview met Jesse Klaver

En mijn confrontatie met een PvdA-politicus

Of mijn nog immer actuele cursus “Hoe schrijf ik een verkiezingsprogramma

Kortom: help mij de winter door (en mijn kinderen te bezoeken), en u krijgt een artikel over een onderwerp naar keuze. En over niet al te lange tijd uw inleg ook nog eens dubbel terug. Mooier kan ik het echt niet maken. Voor vragen ben ik uiteraard per mail altijd bereikbaar via kiwicds (apenstaart) gmail.comIMG_20170512_141539

19 REACTIES

  1. @Mrbleusky [3]: In mijn hoofd zitten er twaalf. Nu nog even uittypen…
    Maar nee, er wordt een app gebouwd voor een nieuwe evolutionaire game voor op je mobiel. Vandaag heb ik de designs goedgekeurd, rond 15 december is de app verkrijgbaar in de appstore / playstore.

  2. gauw schrijven dan want gender neutrale robotten hebben er totaal geen behoefte aan……

  3. Geachte hr. Winkelaar,

    U behoort tot mijn favoriete schrijvers en geniet een grote sympathie bij me, maar alvorens zomaar de geldbuidel te trekken had ik toch wel een paar vragen.

    a) “Er waren even geen andere opties op dat moment”.
    Euhm… iemand scheidt plots en besluit dan om (half berooid) naar Dubai te trekken want … “er waren geen andere opties”? Geef toe, dat dit wel erg vreemd klinkt. Van alle mensen die ik ken die ooit scheidden, heb ik nog nooit gehoord dat iemand naar Dubai emigreerde omdat dit de enige optie zou zijn (*). Gaarne dus een woordje toelichting.

    Maar al bij al: mocht u het te gevoelig vinden om daarover te schrijven, nou vooruit dan maar. Tenslotte nemen gedane zake geen keer, dus zelfs al was het maar een vreemde move, dan nog geldt dat eventuele donaties vooral dienen om in de toekomst uit te geven, maar dat brengt me bij …

    b) “de plannen voor de toekomst beginnen weer vorm te krijgen.”
    Tja … ik ben blij voor u maar geef toe, het klinkt wel bijzonder vaag. Als u iets meer kan onthullen, zullen mensen makkelijker geneigd zijn een prijzenswaardig initiatief (bv. het opzetten van een trustkantoor o.i.d.) te ondersteunen dan wanneer een donatie in een zwart gat lijkt te verdwijnen.

    (*) mijn overgrootmoeder emigreerde ooit tamelijk hals over kop na een de facto scheiding helemaal naar Madagascar om haar aggressieve ex-echtgenoot (hoge ome bij de politie) te ontlopen nadat hij haar dankzij zijn geode connecties op het spoor was gekomen na een eerste vlucht naar Frankrijk. Anno 1920 was het buitengewoon ondernemend om als vrouw alleen zomaar (met je dochtertje van 8) van thuis weg te lopen en dan helemaal naar Madagascar te emigreren. Ik ben dan ook apetrots op deze feministe avant la lettre.

    Mrbleusky [7] reageerde op deze reactie.
    jhon [13] reageerde op deze reactie.

  4. Als er eenmaal loyaliteit en trouw is beloofd… dan maakt belofte schuld.

    Een man/vrouw relatie is een heel ander ding dan een gedwongen kindhuwelijk met een heerszuchtig (stief)vaderland of een duivelse ‘(stief)moedertje staat’. Het ene wil je in stand houden of desnoods repareren, van het ander moet je zo snel als mogelijk zo definitief als mogelijk af.

    Kim moet zelf zijn eigen beslissingen nemen, maar het is zoals Scrunitzer stelt, het verhaal roept allerlei vragen op voor wie bij wil springen. Zoals de vraag of er niemand uit het bestaande sociale netwerk is die bij kan of wil springen. Tenzij er geen sociaal netwerk was natuurlijk.

    Mrbleusky [9] reageerde op deze reactie.

  5. @Nico [10]: Pardon, verschrijving. Ik ben nooit te koop geweest, maar wel te huur. En dat hoofdstuk is voorbij. Los daarvan ook niet te koop. Het interessante van (naasten)liefde is dat het niet te koop is, noch af te dwingen.

  6. Oh, die tuin wil ik best helpen hoor.
    Ik snap dat er vragen zijn. En jullie zullen ook snappen dat ik niet al mijn prive informatie op internet zet, vandaar mijn mailadres. Kiwics@gmail.com.

  7. @Mrbleusky [7]: Oh, ik kan er wel wat meer details over kwijt als het u interesseert. Maar het is wel off topic t.o.v. het artikel over crowdfunding t.b.v. KiWi. Laat ik het dus maar zo kort mogelijk houden.
    Nou goed: anderzijds kan het hem mogelijk inspireren.

    Augustine F. was Noord-Franse en was ooit in Anwerpen verzeild geraakt en getrouwd met een gelegaliseerde vechtjas.
    Toen zij, na enkele malen slachtoffer geweest te zijn van huiselijk geweld, besloot hem te verlaten (in die tijd kon scheiden wettelijk niet zomaar), trok ze in 1e instantie terug naar Frans Vlaanderen. Maar ze werd tijdig door een locale agent getipt dat haar man haar op het spoor was en nam de biezen naar Zuid-Frankrijk. Ze was vroedvrouw van opleiding (in die tijd gingen/konden meisjes niet studeren, anders was ze waarschijnlijk arts geworden) en vond werk in haar stiel in een kraamkliniek.
    Ze werkte voor een dokter die zelf op het punt stond te emigreren naar Madagascar, een toenmalige Franse kolonie. Hijzelf had een baan geaccepteerd in de hoofdstad Antananarive. Van hem vernam ze dat er op minder aantrekkelijke locaties nog vacatures waren (lees: in de jungle). Dat leek haar in eerste instantie maar niets. Maar op een dag werd ze wederom getipt dat haar ex haar op het spoor was en dus dacht ze: “dAAr zal ie me toch niet komen achtervolgen, zeker?” en hakte de knoop door. Eenmaal aangekomen, bleek er een vacature in de brousse op 200km van de hoofdstad. OK, daar trok zij dan heen. Het was een klein hospitaal en afgezien van 1 arts en 1 kuisvrouw (eveneens gevlucht voor haar vent, met een zoontje van 4), was mijn overgrootmoeder er de enige blanke in het hospitaaltje en in het hele dorp, samen met haar dochtertje van 9. Voor mijn grootmoeder, toen dus 9, was het zoontje van de meid haar enige kameraadje want met de inboorlingen mocht ze niet spelen. Daar woonden ze 5 jaar.

    Toen dacht Augustine dat haar ex wel met een andere vrouw zou zijn en waagde ze het terug te keren naar Antwerpen.
    En nu komt het: daar startte ze zelf een kraamkliniek op. Was zij geen arts en was het wel wettelijk nodig dat er een arts was? Geen problem: ze huurde er een die bij haar op de payroll kwam.
    Jawel: anno 1925 … vroedvrouw wordt onderneemster en huurt expertise in door hoger gekwalificeerde man voor haar te laten werken. Zelfs nu 100 jaar later is dat best wel een innovatief concept voor velen. Maar mijn overgrootmoeder deed het 100 jaar geleden al.
    Haar kraamkliniek was een eclatant success want ze was erg flexibel en was bereid om tegen een meerkost op aanvraag van de klant de crucifix van de muur te verwijderen wat staatsklinieken in het toen katholieke Vlaanderen nooit zouden doen en andere prive klinieken evenmin. Maar door haar flexibiliteit ging de voltallige Antwerpse Joodse gemeenschap bij haar bevallen en had ze een monopolietje in dat marktsegment. Zelf was ze weliswaar katholiek maar … ze was geen non die een gelofte van armoede had afgelegd! 😉

    Ja voorwaar een indrukwekkende dame.
    Maar helaas had ze 1 zwakte: ze leefde op grote voet en bij haar overlijden was er op wat kleren, meubels en juwelen z.g.a. geen erfenis. Jammer want ik hanteer als stelregel dat wat je kan huren, dat kan je in de regel ook kopen (met hypotheek) dus als zij zuinig geleefd had dan was het historische pand op de Cogels Osylei (huidige marktwaarde dik 2 mln Euro) voor haar dochter geweest en uiteindelijk voor 1/3 van mijn moeder enz.
    Maar helaas: wat antieke meubels, enkele bontjassen en een hoop sierraden, was alles wat ze naliet (totale waarde amper 1/10)
    Nou goed: het is haar volste recht om te genieten van het leven en dat heeft ze volop gedaan, in grote stijl en met talloze aanhouders. Een vaste relatie met een man wou ze niet meer. De enige vaste relatie was … met de Franse meid die haar na 5 jaar Madagascar naar Antwerpen was gevolgd en tot haar door bij haar inwoonde.

    Mrbleusky [18] reageerde op deze reactie.

  8. euhhh Dubai ? mij lijkt het leven daar erg duur . maar veel succes met de crowd funding.

  9. Dit is inderdaad een manier om je geld te verdienen. Ik heb zelf ook in een situatie gezeten dat ik meer geld moest gaan verdienen. Ik kon op dat moment niet snel genoeg een baan vinden. Daarom ben ik op internet gaan zoeken hoe andere mensen dat doen. Toen ben ik op https://www.ship-of-fools.nl/ terecht gekomen en heb ik hun inspirerende verhaal gelezen over hun carnavalsvereniging. Zo heb ik ook een manier gevonden om geld te vieren.

  10. @Scrutinizer [14]: Bedankt, mooi verhaal. Mijn overgrootmoeder had ongeveer 16 kinderen en het was er heel gezellig. Pa ging nogal es naar het café met het loonzakje, dus er zouden ook kinderen van de bakker of andere toeleveranciers bij kunnen zitten. zat het even tegen, en hop, dan zat het weer even mee..
    Kim, ik wens je veel succes, maar ik heb alleen aardappels te veel.

  11. Haha, leuk artikel. Ik ben dan wel benieuwd wat voor een bedrijf je gaat beginnen. Er zijn er tegenwoordig miljoenen op het internet. Ik vind het soms lastig om onderscheid te maken, zoveel pagina’s http://pagina.nu/. Misschien als het een leuk bedrijfje is wat je gaat starten ben ik wel geïnteresseerd om te doneren. Laat het horen!

Comments are closed.