Er bestaat geen vrijheid zonder verantwoordelijkheid

vrijspreker.nlLibje
Tips voor Libje? Mail ze naar info@vrijspreker.nl

4 REACTIES

  1. Altijd weer interessant hoe taal door staatsreligie is beïnvloed. Voor de ontdekkingsreizigers in het taalgebied op deze website enige diepte analyse:

    Het woord vrijheid zou niet bestaan als er niet ook onvrijheid zou bestaan. Daardoor krijgt vrij-heid de bijsmaak van heit (Fries voor ‘pa’) die toestemming geeft om na overwinningen (kwalificaties) geboekt te hebben aan de slag te gaan met kennis die je vergaard hebt. Jippie.

    Ver-ant-woordelijkheid kan de bijsmaak hebben van werkmieren die middels een woord van heit aan het werk gezet kunnen worden, ook al is pa inmiddels een lijk. Een dergelijk woord wijst op verantwoordelijkheden die toch echt serieus genomen moeten worden. De stelling “Er bestaat geen vrijheid zonder verantwoordelijkheid” wijst dan ook vooral op door derden te forceren gedrag. Middels prikkels; prikkelende woorden.

    Op zich kan dit allemaal goed bedoeld zijn en misschien zelfs gezond uitwerken. De puur natuurlijke werkelijkheid werkt echter anders. Vrijheid zonder door anderen opgelegde verantwoordelijkheid. Je kunt van nature alles doen wat je wilt, maar als er “te” voor staat, zoals in te veel of te weinig, dan veroorzaak je problemen voor jezelf of anderen. Denk aan de grenswaarden van de bloedsuikerspiegel, die niet te hoog of te laag moeten zijn. Denk aan deugdenethiek (zelf-beheersing) en gevolgenethiek (sociale verhoudingen niet laten ontsporen naar onbeheersbaarheid). Je kunt nu eenmaal niet levenslang op pa en ma terugvallen om problemen op te lossen die je zelf hebt veroorzaakt.

    Bij woorden is het een kwestie van smaak proeven. Zit er ergens een bijsmaak aan? Is bijvoorbeeld plicht zoiets als uit jezelf optreden, door vanuit de parkeerstand op te staan en je licht te ontsteken, om ergens licht op te werpen? Of is het iets dat door derden opgelegd wordt? Het eerste is puur natuur en komt vanuit jezelf, het laatste een uiting van staatsreligie.

    Ray Ros [3] reageerde op deze reactie.

  2. @Nico [1]:

    Ik ken er nog een paar woorden om over na te denken tijdens je ontdekkingsreis in het taalgebied

    Onthouden: onthield, onthouden), in het geheugen houden. Toch “ont-houd” je het.

    Genieten: er plezier aan beleven. Een positief ervaring is gekoppeld aan het woord “niet” en wordt beschouwd als een negatief woord. Toch zeggen we “genieten” ipv “gewellen”

    Ontslaan: zeggen dat hij niet meer voor je mag werken.
    “ont-slaan” het woord spreekt voor zich, en is dus iets positiefs. (“ontslaan” is een krachtig woord. Denk er even over na. Wanneer ik hier aan denk, denk ik veel.)

    Zo zijn er nog vele meer in deze “Fork Tongue” taal.
    Doet mij ook denken aan de taal die de overheid gebruikt.

    Nico [4] reageerde op deze reactie.

  3. @Ray Ros [3]: Scherp opgemerkt. Ik loop even je rijtje af:

    – Bij onthield heb je informatie naar het verleden verbannen. Volgens het personage Sherlock Holmes zijn je hersenen als een zolder waarin rotzooi de ruimte inneemt voor wat nuttiger is, reden om af en toe rotzooi af te voeren.

    – Bij ge-niet impliceert ‘niet’ een ontkenning. Het woord ‘negatief’ impliceert ontkennen, positief bevestigen. Wie wil genieten moet bijvoorbeeld inkomende dwang ontkennen, van zich af slaan. Ontstaat er een worsteling ‘je moet toch’ dan wordt genieten onmogelijk gemaakt. Anders uitgedrukt moet genieten gegund worden. Enjoy(en-joy) impliceert dat ook. Joy die mede door de interactie met de omgeving ontstaat. Vandaar dat heersers al eeuwen geleden geforceerd sociaal isolement (ex-communicatie) als drukmiddel inzetten.

    – Over ont-slaan had ik al nagedacht, vooral in het licht van het Engelse ‘fire’ of ‘sack’. Wat voor de een een doemscenario lijkt, is voor de ander gewoon zelfstandigheid. Ik heb ervaring opgedaan met ontslag nemen voor ik overschakelde naar een bestaan als zelfstandige (ZZP) 😀

    Gezien ‘sack’ en de zak van Sinterklaas zit zelfstandigheid in de taboe sfeer. Onderwerping aan een hoogst discutabele maatstaf ‘goed/fout’, die in naam van staatshoofden door regeringen wordt gesteld, is kennelijk het allerhoogste doel van beschavingen. Daardoor wordt daadwerkelijke zelfstandigheid (in alles) taboe verklaard. Stel je voor dat een ieder door overheid gemonopoliseerde taken zou overnemen en zelf zou uitvoeren…

    Zelf-standigheid is het natuurlijke doel van ouders, het doemscenario voor heersers en profiteurs. De eerste wil zichzelf overbodig maken, de laatste zich onmisbaar houden.

Comments are closed.