woensdag, 22 augustus 2018
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Boeren en het klimaat

Als er één beroepsgroep is die behoefte heeft aan accurate weerberichten dan zijn het de boeren en tuinders wel. Dr. Tim Ball schreef artikelen in het Canadese agrarische magazine Country Guide over de impact van het weer en klimaat. Totdat hij ontslagen werd omdat hij schreef over wat er niet klopte aan de wetenschap over de opwarming van de aarde.

Kort na het einde met Country Guide begon Tim Ball een soortgelijke column in het tijdschrift The Landowner. Afgezien van de zonde om het niet eens te zijn met het officiële standpunt van de regering over antropogene opwarming van de aarde (AGW), sprak hij over het falen van Environment Canada om de prognoses voor boeren te verbeteren of zelfs maar rekening te houden met hun specifieke behoeften. Environment Canada besteedde $ 6,8 miljard in een periode van zeven jaar (1998-2005) aan klimaatverandering dat niets opleverde. Eigenlijk nog minder dan niets want een deel van het geld werd gebruikt voor het Canadese klimaatmodel wiens voorspelling één van de slechtste was van alle IPCC modellen:

image

Boeren weten dat een deel van hun succes het vinden van een balans tussen overheidsregels en de realiteit is. Ze weten ook dat ze betere en meer praktische informatie nodig hebben voor hun bedrijf en kennen als intensieve gebruikers zeer goed de beperkingen van de weersvoorspellingen van de overheid. Hun gezonde cynisme breidt zich natuurlijk ook uit van het weer naar klimaatvoorspellingen.

Wanneer Tim Ball met een groep agrariërs sprak, begon hij altijd met de opmerking dat zij meer wisten van het weer en het klimaat rondom hun boerderij dan ieder ander. Alles wat hij kon doen was een plaatje met uitleg geven wat er aan de hand was in hun regio, het continent, het halfrond en de wereld. Ze konden dan zelf bepalen of de veranderingen die ze zagen deel uitmaakten van een groter geheel of afkomstig waren van een lokale wijziging. De klimaatonderzoeksterm hiervoor is relatieve homogeniteit. Daarom kan je de klimaatverandering nooit bepalen door één station te bestuderen omdat je de lokale veranderingen niet kan identificeren en onderscheiden.

Vanuit een operationeel oogpunt voorzien de weerdiensten in alle landen niet in de behoefte van de agrarische, bosbouw en visserijsector om passende informatie te leveren waarmee betere beslissingen genomen kunnen worden. Men heeft bijvoorbeeld real time data nodig dat niet beschikbaar in de meeste gebieden. Ze hebben betere info nodig dan wekelijkse, halfjaarlijkse en jaarlijkse voorspellingen. In plaats daarvan verspillen de diensten miljarden aan de condities die zich over 50 en 100 jaar zouden kunnen voordoen. Terwijl men betere neerslagvoorspellingen nodig heeft, richt hun aandacht zich op temperatuur.

Alle miljarden dollars die besteedt zijn aan ‘de opwarming van de aarde’ hebben de weersvoorspellingen geen meter vooruit geholpen. Sterker nog, het nam het geld voor verbetering af dat de primaire sectoren van de maatschappij en de economie had kunnen helpen. Het is tijd om alle overheidsweerkantoren te sluiten of op zijn minst hun functie te beperken tot het verzamelen van gegevens bepaald door de eindgebruikers.

Bron: Wattsupwiththat

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen, Economie, Internationaal, Milieu, Overheid, Politiek, Wetenschap
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Bertuz schreef op : 1

    Boeren kijken weliswaar naar weers- en klimaatvoorspellingen, maar leven bij de dag en houden rekening met tegenvallers, zoals vele ondernemers. Vanzelfsprekend hebben ze een broertje dood aan verspilling van belastinggeld. Heb ik ook en ik heb geen boerderij.

    peter [3] reageerde op deze reactie.

  2. formidabele schreef op : 2

    Klagen is boeren niet vreemd?
    Merkte al met fruit dat deze afgelopen jaar de prijzen uit de spuigaten gelopen is?
    En dat na een enkele lokale hagelbui?
    Zit mijn inziens meer achter de prijzen op te laten lopen, he Rutte?

  3. johannes schreef op : 4

    Heb een schapen en koeien bedrijf gehad in Wales, +/- 1000 schapen +/- 200 koeien met kalveren, een idée van ons, ziek geworden door het weer altijd regen, fijne regen drissel, ook geld verdienen een probleem als buitenstaander nieuweling en onwetendheid !
    Frankrijk Wijnbouw, gezondheid een stuk beter, nu zijn wij beiden 82 en redelijk gezond, ja een hele andere fylosofie hoord hier bij,
    alle oude families hadden een redelijke reserve, voor de moeilijk tijden, niet alleen het weer, maar ook rond trekkende bandieten, luiken en tralies voor de begane grond ramen, in de blinde muren heuse uitwaaierende schiet gaten, het is allemaal niet nieuw, een nachtvorstje en geen wijn, ziektes dus spuiten met koper sulfate,
    maar goed luister maar naar Leo Ferrer zijn lied “”La Sud”” dan begrijp je waarom het hier ( nog steeds ) goed leven is, groet van uit la douce France !

  4. Nico schreef op : 5

    “Terwijl men betere neerslagvoorspellingen nodig heeft, richt hun aandacht zich op temperatuur.”

    Die twee zijn aan elkaar gerelateerd; verdamping en condensatie.

    Toch duidt het artikel uit reactie [3] op een verband; belastingheffing om subsidie te verstrekken, zoals voor “maatregelen ter bestrijding van marktverstoringen” (neer-slag organiseren). Kennelijk is de moraal van het verhaal dat er eerst een ‘waarheid’ geconstrueerd dient te worden die zich niet altijd aan bepaalde feiten stoort, zodat daarmee weer andere feiten in een bepaalde richting gestuurd kunnen worden. Zoals via genetische modificatie, waardoor onvruchtbaarheid ontstaat, voortplantingsproblemen. Een nieuw feit is dan geboren; gedwongen worden om te kopen en vooral te betalen.

    Netto onder de streep lijkt de agrarische sector op een melkveebedrijf; de puur natuurlijke gang zodanig verstoren dat er opbrengsten uit geperst kunnen worden, winst gemolken kan worden. Er ontstaan wel monoculturen door; alleen wat gecommercialiseerd en uitgebaat kan worden wordt geduld.

    Hier wat verdamping van productie, daar wat neerslag. Hoe ging dat gezegde nu ook alweer? Uitwerpselen glijden of rollen naar beneden, winst stijgt omhoog?

  5. Nico schreef op : 6

    In het bovenstaande verhaal mis ik de voedingswaarde van hetgeen geproduceerd wordt. Kwantiteit (en winst) is iets anders dan kwaliteit. En de manier waarop met grond omgegaan wordt; overbemesten en roofbouw plegen houdt een keer op. Winstbejag gaat ten koste van vruchtbaarheid, zoals regeldruk ten koste gaat van sociale vruchtbaarheid. Druk op de ketel genereert ontploffingsgevaar.

    Dus hoe gaan boeren om met grond, en hoe gaan regeringen om met boeren? Vruchtbaar of (op termijn) onvruchtbaar?

    Bertuz [8] reageerde op deze reactie.
    jhon [10] reageerde op deze reactie.

  6. Bertuz schreef op : 7

    @peter [3]: Dan hoeven ze zich niet met het klimaat of het weer bezig te houden. Is dat ook weer van de baan. Vraagje nog. Krijgen de boeten meer subsidie dan ze aan belasting betalen? Meestal is subsidie een sigaar uit eigen doos. En wat als een boer die subsidie niet krijgt of afneemt?

    peter [9] reageerde op deze reactie.

  7. Bertuz schreef op : 8

    @Nico [6]: Tuurlijk. Zo doen de boeren het.

  8. peter schreef op : 9

    @Bertuz [7]: krijgt zo wie zo een bijstands uitkering..en dan heeft ie de tuin nog..ja..verschil mag er zijn..

    Voor inkomensondersteuning van de boeren is er bijna 500 miljoen, gemiddeld 11.000 euro per boer

  9. Nico schreef op : 11

    Tijd om weer eens flink te vloeken in de kerk, want die kogel moet toch echt door de kerk…

    Boeren. Het begon onschuldig. Zaadjes in de grond stoppen, wachten tot er iets groeide. Zodat er te eten was. zelfvoorzieningslandbouw. Die praktijk is nogal gecommercialiseerd. Zaden die verhandeld werden na ‘veredeling’, oftewel na onvruchtbaar maken. Hoewel met o.a. cosmetische effecten. Gebieden waar landbouw weggejaagd werd zodat afhankelijkheid tussen gebieden gecreëerd werd. ‘Hier’ verplicht overschotten produceren om ‘daar’ veroorzaakte gebreken te compenseren. Een geldstroom die op gang werd gebracht om parasitisme te faciliteren middels BTW en andere belastingen. En het afknijpen van de voedselstroom, om afpersing en chantage met basale behoeften mogelijk te maken.

    Een beetje kapitalist gaat bij deze nieuwere constructies en regelingen direct denken aan bezit en eigendomsrecht, en schiet misschien direct in een kramp. “Aha! Winstkansen!” Door het beheersen van de productie van gemanipuleerde zaden en de mogelijkheid om opbrengsten uit de voedselstroom af te tappen.

    Ondertussen… dringt de vergelijking met zaden van gedachtengoed zich op. Van wie zijn die? Van nature een geschenk, en wat ermee gedaan wordt behoort degene toe die de noodzakelijke inspanningen heeft geproduceerd.

    Een stapje verder is veehouderij door boeren, en door adel mensenhouderij naar het model van veehouderij. De zaden en eitjes waaruit dieren en mensen groeien zijn van nature een geschenk, tenzij er sprake is van misdaad. En toch vond – en kennelijk ook vindt – adel dat mensen die vanuit een soort lijfeigenen, in de derde stand oftewel de burgerstand zijn geboren ook automatisch lijfeigenen zijn. Als slaven die slaven produceren. Zoals een boer die vee bezit, waarna dat bezit weer volgend bezit produceert. Waarmee gedaan kan worden wat er maar gewenst wordt.

    Als je gebrekkige en verziekte denkwijzen desinfecteert, dan kom je tot de conclusie dat puur natuurlijke processen schenden een misdaad is. Jonge dieren die bij ouders worden weggehaald vertonen veel overeenkomsten met mensenkinderen die bij ouders worden weggehaald. In beide gevallen voor de (huidige of toekomstige) opbrengsten. Maar wel een misdaad, want van nature verzelfstandigen dieren en mensen uit vrije wil. En zijn ze dan zelfstandig, geen gebruiksvoorwerp.

    Anders uitgedrukt is adel pas nobel van karakter wanneer ze bevolkingen behulpzaam zijn door zaden van gedachtengoed als geschenk te verspreiden, zodat zelfbestuur wordt gekweekt. Maar niet door opbrengsten af en uit te persen via belastingen, pacht en wat dies meer zij. En zijn werkgevers het hoogstens waard om in die rol te functioneren wanneer ze werknemers zodanig voeren dat ze als zelfstandige (freelancer, ZZP) kunnen kunnen gaan functioneren. Qua aard van adel en werkgevers gaat het hier om het verschil tussen gebruiken om uit te kunnen baten, of als een kennisbron naast anderen staan. Wie voor het eerste kiest is die rol en positie niet waardig, wie voor het laatste kiest wel. Iets dergelijks geldt ook voor auteurs, die kennis als geschenk kunnen verspreiden of er een handeltje van kunnen maken door via auteursrecht, IPR opbrengsten af te dwingen.

    Te veel hedendaagse verdienmodellen hangen van dwang, afpersing en uitpersing aan elkaar. De één die opbrengsten genereert ten koste van de ander, want tot werkelijke individuele zelfstandigheid leiden die verdienmodellen niet.

  10. Nico schreef op : 12

    @jhon [10]: Cowspiracy ken ik. Niet gekeken, omdat vooraf al duidelijk was waarom het gaat. Zie bovenstaand.
    Wat je in dit soort verhalen mist is eerbied voor de intrinsieke waarde van leven. En vrijheid die gebruikt of misbruikt kan worden, zoals voor noodzakelijke behulpzaamheid of uitbaten ten koste van anderen. Wat ons betreft kunnen degenen die misbruiken kiezen tussen zich diep schamen en hun gedrag geloofwaardig veranderen, of uit hun lijden verlost worden. Waardoor anderen onnodig lijden bespaard wordt. Dat mes snijdt aan twee kanten 😉