Het kan de laatste tijd alleen maar over Zwarte Piet gaan, zo lijkt het. Je zou bijna denken dat het een afleidingsmanoeuvre is om het vooral maar niet over wezenlijke dingen te hebben. Maar toch ga ik het even over die Pietendiscussie hebben, want eigenlijk moeten we gewoon luisteren naar de hoofdrolspeler: de Sint!Luisteren naar de Sint, wie is er niet grot mee geworden? En omdat Sint ook met zijn tijd meegaat maakt hij tegenwoordig dagelijks de Sintcast. En die barst van de humor, wijsheid en ongezouten meningen. De Sintcasts zijn kort maar krachtig, vaak deels op rijm, en volgens velen een genot om naar te luisteren.

Enkele reacties van luisteraars:

Geniaal erg grappig, maar ook een goede boodschap in verwerkt – Kelly

Echt een meesterwerk! Prachtig gebruik van de NL taal – AZ

Wat een genot weer. – HvZ

Kortom: de Sintcast is absoluut de moeite waard om eens te beluisteren.

Dit was de eerste waarin Sint zich fan toont van Hans Teeuwen

 

De tweede

Waarin Sint het heeft over Sylvana Simons.

De derde: waarin Sint op rijm de intocht bespreekt.

En vandaag kwam deel vier waarin Sint een definitieve uitspraak doet over de Pietendiscussie.

De Sint is van plan om tot en met 6 december dagelijks zijn Sintcast online te zetten.

16 REACTIES

  1. Ik zit eigenlijk wel te wachten op SinterSylvana die samen met Witte Dick over de daken rijdt. En dan zure bekjes in de schoorstenen gooit voor de stoute kindjes. Lijkt mij nog leuker dan Theo en Thea.

    Hier is Witte Dick: https://www.youtube.com/watch?v=89UfQUVqy_k

    Ik zal de Sintcast beluisteren zodra die ouwe wat snoep in mijn schoen heeft gestopt. Zorg ik voor een wortel voor het paard.

  2. Ach, dat hele verhaal over Witte Dick en Zwarte Piet lijkt vooral om nep-baarden en verhullende make-up te draaien. Doet denken aan Pan-Cake van Max Factor die acteurs en presentatoren opsmeren om er voor de camera toch nog een beetje leuk uit te zien. Een recept met gevolgen bij frequent gebruik (uitdroging van de huid), aldus bepaalde geluiden.

    Voor mij liever een sappig verhaal met gezonde niet-misleidende ingrediënten dat zowel innerlijk als uiterlijk verfrist. Met gedoseerde hydraterende uitwerking, aanbevelenswaardig omdat het gezond uitwerkt 😉

    Helaas worden verhalen over Sinterklaas en Zwarte Piet als een grijs gedraaide plaat. Je zou toch denken dat een beetje disc-jockey wel wat anders kan bedenken dan dat. Verandering van spijs doet eten?

  3. Ik denk dat de overheid zit achter clubjes als Kick Out Zwarte Piet. Het zal wel deel uitmaken van het omvolkingsprogramma.

  4. Als je naar een KOZP-demonstratie gaat en je zegt daar dat je het niet met ze eens bent, word je meteen opgepakt, en vervolgd. Dat zegt wel iets natuurlijk.

    https://www.youtube.com/watch?v=gV6npVq5TX8

    Uw overheid en de MSM zetten volop in op KOZP-clubjes en werken hard aan vervolging van andersdenkenden. Ik mag onderhand ook wel op gaan passen met mijn berichten hier op internet. Voor je het weet heb je gewapende agenten aan je deur en word je afgevoerd.

  5. Na een eerste luchtige reactie op podcasts een serieuzere reactie op Sinterklaas in de rol van directeur van zijn eigen castingburo, zoiets als de Kerstman dat kennelijk is voor elfjes. Dan komen onderwerpen in beeld zoals productie, werving en selectie die breder relevant zijn dan alleen maar voor de Kerstman en Sinterklaas.

    De opmerking van IIS over Zwarte Piet als slavenhaler zou weleens terecht kunnen zijn. Sinterklaas laat het mogelijk aan Zwarte Pieten over om kandidaten voor de cast voor te stellen. Gezien de associatie met slaven is het de vraag in hoeverre die kandidaten vrijwillig op komen draven voor een casting. Misschien worden ze in de zak gestopt annex ontvoerd. Misschien werden ze in den beginne gestript van have en goed, werd levensonderhoud voor hen als een molensteen om de nek gemaakt, een vishaak die aanleiding werd om hen op de pof van een pofbroek, pofmouwen en molensteenkraag te voorzien die dan terugverdiend moesten worden. Je weet maar nooit. Er zijn allerlei wegen die tot dienstbaarheid leiden, niet alleen de vrijwillige maar ook de gedwongene.

    Er zit nogal zwart/wit denken door dit verhaal geweven. In die context is het artikel Als ik beledig… misschien interessant. Betreft o.a. de Ubuntu filosofie vanuit Afrika, en zwart/wit denken. Vanuit de Ubuntu filosofie wordt voor zover ik weet iedereen (plant, dier, mens) als autonoom individu beschouwd, tegelijkertijd deel van een groter geheel zoals een woonplaats of regio. Vervolgens komt balanceren; individuele autonomiteit handhaven, tegelijkertijd uitreiken naar de omgeving door belangstelling te tonen, elkaar behulpzaam te zijn. Een dergelijke filosofie hanteert naar het schijnt ook Ubuntu Linux. Waarbij zwart en wit niet relevant zijn en vrolijk met elkaar mengen.

    Vanuit het Ubuntu perspectief is het wat vreemd dat sommigen dan toch aandringen op groepsvorming, op een manier die de balans scheeftrekt. Vervuiling van deze filosofie. Verplicht groepslidmaatschap, wat op allerlei gronden kan plaatsvinden. Met gevolgen als, vanuit dat artikel, “Weet je waarom een los dier altijd wordt aangevallen? Omdat het niet bij de kudde wil horen. En weet je waarom een slang dood wordt gemaakt zodra hij uit zijn hol komt? Omdat hij alleen is.” Bij een zuivere hantering van een zuivere filosofie kunnen wel projectteams ontstaan, zoals Sinterklaas en zijn cast, maar wordt overwicht niet misbruikt om een balans scheef te trekken. Ook niet tussen Sinterklaas en de Zwarte Pieten. Balanceren is een kunst.

    Wanneer ieder individu in beginsel geacht wordt autonoom te zijn, betekent dat bijvoorbeeld als freelancer (ZZP) werkzaam zijn en alle functies in de eigen bedrijvigheid zelf te vervullen. Zoals dat van nature hoort te zijn. Natuurlijk is het mogelijk om via casting een projectteam samen te stellen en te coördineren, maar de eerste vragen zijn dan wel waarom en waartoe. Groepsvorming gaat gepaard met een bepaalde magie, uitgaande van wetenschappelijke gegevens, en een bepaalde schier religieuze gedachte (wereldbeeld, toekomstbeelden). Is die wetenschap eigenlijk wel zuiver van aard? Leidt die schier religieuze gedachte tot perversies en/of extremiteiten?
    Opmerkelijkerwijs zijn er te weinig bestuurders van organisaties die over dit soort onderwerpen nadenken. ‘Het is nu eenmaal zo’ is niet meer dan een flauwe smoes die van te weinig ‘spirit’ getuigt. Waarbij het nog maar de vraag is of de denkbeelden daarin eigenlijk wel zuiver van aard zijn. Stel je een Sinterklaas voor die Zwarte Pieten laat ronselen vanwege verwende kinderen, of een Kerstman die om die reden elfjes laat ronselen. Productie opdrijven om meer kadootjes te produceren kan van symptoombestrijding getuigen. Ver-wennen is een afkorting voor verkeerd wennen.

    Evenzo kan ik me voorstellen dat het verschijnsel van zich uitbreidende (overheids)organisaties vooral van symptoombestrijding getuigt. De oorzaak is immers vooral een mentaliteitskwestie op grond van een (zelf)bestuurlijke filosofie. Waarom geven waarom gevraagd wordt, of zelfs wat geëist wordt, maar niet wat nodig is? Vooral bij decadentie (verval) is dat onverstandig.

  6. @Nico de Geit [13]: Het hele gebeuren wekt vooral de indruk van een gevecht om wie er de baas is en bovenal tradities willen handhaven of juist aanpassen. Overigens zonder openlijk duidelijk te maken waarom die tradities precies gehandhaafd zouden moeten worden. Traditie als dogma, verheven boven kritiek met een taboe erbij ter bescherming. Zoals vaak lijkt het meer om het dogma te gaan dan om de inhoud.

    Een duit in het zakje:
    Zwarte Piet het schrijnend gebrek aan leiderschap

  7. Eerlijk is eerlijk, ‘een gevecht om wie er de baas is’ is wat gechargeerd. Maar toch. Goede bedoelingen achter verschijnselen als de Kerstman en Sinterklaas nemen niet weg dat het mentale landschap wat aangepast wordt.

    Vergelijk ik dat met eigen ervaringen als opvoeder, dan is er het hele jaar om af te tasten waar behoefte aan is om bepaalde ontwikkelingen te faciliteren. Dat is niet afhankelijk van feesten of tradities. Gewoon een kwestie van vinger aan de pols houden en doen wat nodig is, of wat ‘het’ gezelliger maakt. Hoewel sommigen misschien wachten met een schenking tot een feest, om zichzelf en hun kinderen uit te lijnen met traditie. Daarnaast worden er kennelijk cadeaus gegeven die overbodig zijn.

    Vergelijk je dat met voorzieningen zoals winkels, dan valt op dat initiatief-rijken veelal afhankelijk zijn van gunsten zoals bankleningen. Hoewel overheids-organisaties ook de Sinterklaas kunnen uithangen met subsidies. Wat je dan mist is het uitgangspunt dat iedereen individueel autonoom zou moeten zijn, en zelf-standig met initiatieven aan de slag zou moeten kunnen gaan. Voor zover ze niet ongezond en schadelijk uitwerken, zoals benauwend, verstikkend.

    Dat doet dan weer denken aan goden die met stervelingen in de weer gaan, zodat (markt)reuzen ontstaan. Is het gezond voor een van nature vrije markt om grote verschillen tussen ‘groot’ en ‘klein’ te creëren, met misbruik van macht (mogelijkheden) die dan onvermijdelijk ontstaat, of juist gezond als liefst zoveel mogelijk in het midden plaatsvindt als bijv. freelancer of winkelier zonder personeel?

    Kortom; bemoeienis kan best goed bedoeld zijn, alleen is het wel de vraag wat die bemoeienis veroorzaakt. Door een Kerstman en Sinterklaas kunnen ouders wat rigide worden en kinderen verwend raken, door subsidies kan er een bom onder creatieve en sociale vruchtbaarheid gelegd worden. Dit soort onderwerpen zouden openlijk besproken moeten kunnen worden, iets anders dan verplicht tegen een muur moeten kletsen.

Comments are closed.