Vrijdag 16 november is Toine Manders veroordeeld tot een taakstraf van 180 uur. Hij is vrijgesproken van de meeste aanklachten. Hij gaf geen leiding aan een criminele organisatie. Hij is vrijgesproken van het doen van onjuiste BTW aangiftes. Hij is vrijgesproken van diverse overtredingen van de Wtt, Wet toezicht trustkantoren. Hij is wel schuldig bevonden aan het tussen 1 juli 2012 tot en met 28 januari 2014 leiding geven aan het verrichten van werkzaamheden, gericht op het verlenen van trustdiensten door een trustkantoor met een zetel in een niet-aangewezen staat dat niet beschikt over een vergunning van de Nederlandse toezichthouder, De Nederlansche Bank (DNB).

De behandeling van de zaak heeft lange tijd geduurd. De redelijke termijn van 2 jaar waarbinnen een rechter uitspraak hoort te doen is overschreden. Toine en zijn gezin hebben bijna 5 jaar in onzekerheid gezeten. Overschrijding van de redelijke termijn kan een grond voor strafvermindering zijn. De reden van de overschrijding is volgens de rechtbank dat de zaak complex was en ook de agenda van de rechtbank, de officier van justitie en de verdediging speelden een rol. Dit alles betekende dat volgens de rechtbank drie jaar extra onzekerheid gerechtvaardigd was, of in ieder geval niet voldoende reden was om de strafmaat te verlagen. Van de strafmaat zou dan overigens niet veel meer overblijven.

Deze uitspraak staat in schril contrast met de eis van het OM. 24 maanden hechtenis, waarvan 6 maanden voorwaardelijk (met aftrek van de tijd die in voorarrest is doorgebracht). En een verbod tot het verrichten van trust of financiële diensten gedurende een proeftijd van 3 jaar.

Deze uitspraak verbaast me en weegt nationale wetgeving zwaarder dan EU recht. In de Wtt is een bepaling opgenomen die de vrije handel binnen de EU beperkt. De Nederlandse wetgever heeft eenzijdig bepaald dat het niveau van wetgeving aangaande trustdiensten in sommige EU landen niet voldoet aan de Nederlandse maatstaf. En het derhalve niet is toegestaan werkzaamheden te verrichten gericht op het verlenen van trustdiensten door een trustkantoor met een zetel in een niet-aangewezen staat, waarbij tot op heden geen enkele staat is aangewezen, zelfs geen staten met een trustvergunningstelsel zoals Cyprus of Curacao. Op die manier haal je de bodem onder het vrije handelsverkeer in de EU vandaan. Een voorbeeld. Na alle schandalen met de  Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) zouden andere EU landen in het kader van de bescherming van de bevolking bijvoorbeeld de Nederlandse eieren of andere voedselproducten tegen kunnen houden. De NVWA heeft immers meerdere keren bewezen niet te kunnen handhaven. Het eenzijdig beperken van de vrije handel is voor zover ik het begrijp binnen de EU niet toegestaan. En dat is precies wat de bepaling waarop Toine Manders is veroordeeld betoogt.

Toine is derhalve op een discutabel wetsartikel veroordeeld, en is door deze zaak bijna alles kwijtgeraakt. En heeft 5 jaar lang niet of nauwelijks aan zijn bedrijf of toekomst kunnen werken. De belastingfaciliteiten beschikbaar voor multinationals zijn hiermee jarenlang min of meer ontoegankelijk geweest voor het midden- en kleinbedrijf. Toine heeft sinds kort, na de opheffing van zijn beroepsverbod, dankzij een crowdfundingactie waar Vrijspreker een belangrijke bijdrage aan leverde, zijn werkzaamheden weer kunnen oppakken op een aanverwant gebied, namelijk het geven van belastingadvies, maar zal waarschijnlijk nooit meer een trustvergunning kunnen krijgen. Een stuk maatschappelijk onrecht blijft hierdoor bestaan.

link naar uitspraak

13 REACTIES

  1. Kennelijk is NL-wetgeving niet zo geharmoniseerd met EU-wetgeving. Voer voor voor- en tegenstanders van EU en/of nationalistische denkbeelden.

    Uit het bovenstaande springt dat voor trust (vertrouwen) een vergunning noodzakelijk wordt geacht en dis-trust (wantrouwen) gehandhaafd blijft tenzij aan eisen voldaan wordt. Met trust-kantoren die mede dankzij een vergunningstelsel hun zakken kunnen vullen in de hoedanigheid van gatekeepers. Hoewel het nog maar de vraag is of die daarvoor werken als dijkwerkers.

    Verder springt uit het bovenstaande dat groepsleden, en dan met name vanuit overheids-apparaten, menen chronische overlast te mogen bezorgen en schade mogen te berokkenen aan individuen. Over compensatie las ik echter niets. Terwijl de termijn van 2 jaar is opgerekt naar 5 jaar, mogelijk als afschrikwekkend voorbeeld.
    De Volkskrant schreef over Toine Manders:
    “Hij deed niets anders dan de gewone man helpen belasting te besparen. Precies wat grote, dure kantoren ook deden voor grote bedrijven.”

    Wat mij telkens weer opvalt is dat gewone mensen informatie onthouden wordt die ertoe kan bijdragen dat ze minder belast worden, of waardoor ze een gezonder, bevredigender leven zouden kunnen leven. Klinkt als een oude, wrange grap over onrecht:
    “Zegt de pastoor tegen de burgermeester: Hou jij ze arm, dan hou ik ze dom”.

    Waarom problemen bij de wortel aanpakken als je die wortels in stand kunt houden en ervan kunt profiteren door lucratieve nep-oplossingen te bieden?

  2. Gaat Toine Manders in beroep? Want als hij is veroordeeld om basis van dubieuze gronden dan heeft hij daar alle reden toe.

    Maar een zaak bij justitie is natuurlijk een loterij in het gekkenhuis waar machtswellustelingen, belangenverstrengelingen en viespeuken het beleid bepalen. Als ik mijn bronnen op het immer onbetrouwbare internet mag geloven.

    ratio [6] reageerde op deze reactie.

  3. @Hang Bejaarde [5]: wat zou jij doen? Opnieuw jarenlange onzekerheid? Met de mogelijkheid dat een rancuneuze rechter meegaat met dwaze beschuldigingen? En Toine daadwerkelijk voor schut gaat?

    Het is nogal cynisch dat de rechters er bijna 5 jaar mochten doen over het proces, maar dat Toine nu binnen 14 dagen moet beslissen of hij weer jarenlang door de mangel gehaald wenst te worden of niet.

    Hang Bejaarde [7] reageerde op deze reactie.

  4. @ratio [6]: Ik ben geen jurist dus ik kan de technische kant van de zaak niet goed beoordelen.

    Mogen rechters vijf jaar over een zaak doen als er twee jaar voor staat? Of hebben ze maling aan dezelfde wetgeving waar anderen zich wel aan moeten houden? Wat zijn de (potentiele) juridische consequenties daarvan?

    Als Toine Manders dezelfde dingen deed die de grote vier accountants en trustkantoren doen, waarom is het in zijn geval dan anders? Of heeft hij het spel onhandig gespeeld?

    ratio [8] reageerde op deze reactie.

  5. @Hang Bejaarde [7]: ***Mogen rechters vijf jaar over een zaak doen als er twee jaar voor staat?*** Als ze dat doen dan is er de mogelijkheid om dit als een factor te zien de zorgt voor een lagere strafoplegging. Ze claimen uitzonderlijke omstandigheden, omdat de zaak complex was, en kennelijk moeilijk in hun agenda was in te passen. Vind ik eigenlijk flut redenen. Dat ze geen goed agenda beheer hebben daar moet de verdachte niet onder lijden.

    Voor zover ik het begrijp is er nu onduidelijkheid over het rechtmatige handelen van trustkantoren.

    Daarnaast is het zo dat niemand thans dit soort diensten gaat aanbieden aan midden en klein bedrijf.

  6. Zojuist mijn notities inzake deze kwestie even doorgelopen.

    Toine Manders werd door de ‘pestkop op het schoolplein’ op het matje geroepen, niet uitgenodigd voor een ‘ronde tafel gesprek’ maar om voor een soort tribunaal te verschijnen. Alles georganiseerd in naam van de ‘schooldirecteur’. Niet om pesterijen in te dammen, maar verzet tegen pesterijen in te dammen omdat die ertoe dienen om bepaalde verschillen te handhaven.

    Hij werd bij de parlementaire ondervraging behandeld als een programmeerbare robot die op commando een “memory dump” dient te leveren. Immers, hij MOEST opdraven, MOEST vragen beantwoorden. Het was hem VERBODEN te zwijgen. Dat is een ronduit perverse, tegennatuurlijke gang van zaken. Hoewel e.e.a. ook trekjes vertoonde van een ‘held’ die geproduceerd wordt vanwege reacties die bij anderen werden opgewekt.
    Ministers krijgen tijdens parlementaire enquetes op wonderbaarlijke wijze last van geheugenverlies.

    Verder zijn Jessica en Toine de enigen die elkaar The greatest gift of all kunnen geven. En andersom. Aangezien ik daar niemand over hoorde via Vrijspreker, en zij juist daarbij onder druk zijn gezet, kwamen allerlei artikelen en reacties bij mij vooral over als geouwehoer over constructies en regelingen 😉

    Het publiekelijk uitjouwen van rechters zet bepaalde denkwijzen te kakken. Zoals het gegeven dat rechters over het hoofd van anderen te menen mogen te beslissen en hun eigen zin toch wel doorduwen, meestal door iemand te duperen.
    Anders uitgedrukt bestaan perversies door agenten, clubs als het OM en rechtbanken bij de gratie van… de dreiging met geweld. Politioneel en desnoods militair.
    Vreemd dat in een ‘vrij’ land niemand vrij is om perversies af te wijzen en zelf een gezondere koers aan te houden. Klinkt als een buurtje dat door gangsters gedomineerd wordt. Riekt naar tirannie in de context van een tot in het bot geperverteerde wereldorde.

    De mogelijkheid tot een hoger beroep is m.i. een farce om iemand nog wat langer in het riool van juridische bureaucratie vast te kunnen houden. Bureaucratie lijkt vooral ontmoediging tot doel te hebben, in de hoop dat een doelwit doods en gehoorzaam in een gareel plaatsneemt. Perversiteiten die bij ‘goddelijk decreet’ zijn ingesteld zijn er om gehandhaafd te worden, nietwaar?

    Dit alles even scherp op de snede. Waar het mij om ging is dat afwijkingen van datgene wat als voor iedereen gezond beschouwd kan worden afgedwongen en beschermd worden middels asociaal, onaangepast gedrag. Met een fatsoenlijk jasje, hoewel barbaars. Hoe dit heet? Nou, beschaving natuurlijk. Hoe anders?

  7. Al met al blijft het sfeertje ‘als ik maar genoeg mishandel en misvorm, dan gaat een ander vanzelf wel gewenst gedrag vertonen’.
    De panoptische samenleving (Toen: God ziet alles. Nu: Overheid ziet alles) is daarvan een treffende illustratie.
    Behalve dat het aantal berovingen en verkrachtingen misschien omlaag gaat, verminderen ook openlijke uitingen van affectie. Niemand wil immers bespiedt worden. Zelf-bescherming tegen die misdaden is formeel niet verboden, praktisch wel. Schadelijke bijwerkingen van uitgeschreven recepten om sociale problematiek te ‘genezen’ alom.

  8. Onrechtvaardig maar als ik volgende goed begrijp, dan hoeft die taakstraf dus niet.

    “veroordeelt de verdachte tot:

    een taakstraf voor de tijd van 180 (honderdtachtig) UREN;

    beveelt, voor het geval dat de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de tijd van 90 (negentig) DAGEN;

    beveelt dat de tijd, door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de taakstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;”

    Immers als hij de taakstraf niet verricht, dan zou hij 90 dagen cel krijgen maar voorhechtenis wordt in mindering gebracht en dat was meer dan 90 dagen.

    Het lijkt me dus dat als hij gewoon zijn taakstraf weigert uit te voeren, hij evenmin de cel opnieuw in moet.

    Da’s op zich dus goed nieuws.

    Overigens mocht ik dit verkeerd zien en dit niet van toepassing zijn, dan zou ik in zijn geval adviseren de taakstraf niet uit te voeren en gewoon 90 dagen opgesloten te worden.
    Immers als je de keuze hebt tussen de overheid 180 uren van je arbeid schenken, of juist op hun kosten eten, douchen etc. wat doet een recalcitrante libertarier dan? De overheid verrijken of haar verarmen? Kijk, als het nou om andere aantalen uren of dagen ging, zou je uit pragmatische overweging misschien een andere keuze maken, maar als het maar om 3 maanden gaat, is dit de mogelijkheid bij uitstek om de held uit te hangen en een voorbeeld te stellen, niet in de laatste plaats aan je kinderen.

    Uiteraard is het niet aan mij om iets voor te schrijven. Het is louter een bespiegeling.

    En overigens is dit slechts indien en voor zover je de uitspraak niet aanvecht in hoger beroep.

    Gezien de onredelijkheid van de uitspraak, op gronden die in het artikel reeds aan bod kwamen, zou hoger beroep m.i. een betere keuze zijn. En Toine heft daar wel de persoonlijkheid voor en ervaring mee, zoals blijkt uit zijn Triomf in het Insprire-Art arrest.

    Als kosten een rol spelen bij de afweging, kan de vrijspreker wellicht opnieuw een crowdfunding op touw zetten voor ons aller held?

  9. @Een oude bekende [12]: Bezien vanuit het oogpunt van racisme riekt het naar discriminatie. Om maar even wat buzzwords te gebruiken. Grauwe Eeuw profileert zich als een nogal extreme club die een hekel heeft aan racisme en naar gelijkheid streeft. Toine Manders gematigder, maar wil de verhoudingen kennelijk ook wat gelijker trekken.

    De Grootste Gemene Deler is kennelijk dat volgens beiden instrumenten die voor de een beschikbaar zijn, ook voor de ander beschikbaar zouden moeten zijn. Of voor geen van beiden.

    Het verschil is kennelijk dat het een in een bepaalde agenda past, het ander niet. Of dat de een tot controlled opposition is gemaakt en de ander nog onder controle gebracht moet worden om oppositie te mogen voeren. Of…

Comments are closed.