Reacties
  1. Nico schreef op : 1

    Na alle ‘vooruitgang’ is er op dit punt niets veranderd. Ik herinner me nog goed de woorden van politie-agenten:

    Tegen mij: “Je bent gek” (vanwege niet gehoorzamen aan perversie)

    Tegen mijn ‘andere helft’ (vrouw): “We weten dat hij veel van je houdt. Dat is niet goed!”

    Tsja… bruikbaarheid hé, dat is waar het kennelijk om gaat. Waartoe gehoorzaamheid een voorwaarde is. Als alles om bruikbaarheid en geld draait gaat verdringt dat het werkelijk waardevolle. Geïnstitutionaliseerde kapitaalvernietiging, of er nu gehoorzaamd wordt of niet. Perversiteit regeert!

  2. Nico schreef op : 3

    @jhon [2]: Ik heb gisteren even naar je reactie zitten turen, maar de framing zit ernaast. Daardoor kan het nooit wat worden. Het gaat in dat verhaal alleen maar om wie zeggenschap over anderen mag hebben, meer is het eigenlijk niet.

    Dit doet me denken aan een groepje dat ik ergens in 1995-1996 een verhaal voorhield. Vervolgens was de reactie “maar dat punt zijn we toch al voorbij?” Waaruit bleek dat ze nog ver van dat punt verwijderd waren. Ze vatten het niet. Dat komt ervan, als anderen van alle kanten bestookt worden met misleidende indoctrinatie. Helaas heeft het jaren geduurd voor ik in staat bleek om de hete brij, waar zo strategisch omheen gedraaid wordt, onder woorden te brengen. Ondertussen is het, vanwege heersende cultuur, verplicht tegen muren aan kletsen of anders zwijgen. Maar ja, ik heb me laten vertellen dat systematisch azijnpissen die muur uiteindelijk doorbreekt 😀 Hoewel kerven en snijden ook bijdragen leveren. Vervelend, pijnlijk maar ook noodzakelijk.

    Ik zal je een hint geven, dezelfde als ooit. Een verhaal gericht aan een volkje waarin ik voor de gelegenheid wat woorden heb vervangen, en tekst in andere volgorde geplaatst, voor andere beeldvorming:

    … Want dat wat ik u heden voorhoud is niet te moeilijk voor u en het is niet ver weg. Het is niet in de hemel, zodat u zou kunnen zeggen: Wie zal voor ons naar de hemel opstijgen om het voor ons te halen en ons te laten horen, zodat wij het kunnen doen? Het is ook niet aan de overzijde van de zee, zodat u zou kunnen zeggen: Wie zal voor ons oversteken naar de overzijde van de zee om het voor ons te halen en het ons te laten horen, zodat wij het kunnen doen? Want dit woord is heel dicht bij u, in uw mond en in uw denkbeelden, om het te doen. Zie, ik heb u heden het leven en gezondheid voorgehouden, maar ook de dood en ongezondheid.

    Ik roep heden de hemel en de aarde tot getuigen tegen u: Het leven en de dood heb ik u voorgehouden, de zegen en de vloek! Kies dan het leven, opdat u leeft, u en uw nageslacht!

    Maar als u zich afkeert en u niet luistert, en u zich laat verleiden om u voor denkbeeldige goden [of duivels] neer te buigen en die te dienen, dan verkondig ik u heden dat u zeker ten gronde zult gaan.

    Aldus corrigeerde ik hier de valse profeet Mozes volgens Deuteronomium 30; vals als in ‘niet zuiver gestemd’ zodat valse noten ontstaan waar kattengejank en hondenconcerten uit voortkomen.

    Misschien duidt dit verhaal de kloof tussen theorie en praktijk, zet dit de cultuur die om de dood draait te kijk. Iemand voor het blok zetten en diens kop desnoods op het hakblok leggen in de strijd tussen verondersteld goed en fout levert een doodse bedoening op. Leven wordt dan dood gereguleerd, onvervalste liefde verstikt en vervangen door vervalsingen, surrogaten.

    Een andere traditionele denkfout is “wordt zoals mij, dan komt alles goed”. Wat kan iemand nog meer wensen dan leven waar van genoten kan worden, en een dosis onvervalste liefde (vrije circulatie) om dat werkelijk de moeite waard te maken? Levenskwaliteit is niet maakbaar maar moet groeien, voor zover het niet belast wordt met het gezeik, de stront en het gif van anderen. Het is in ieders belang om naar gezondheid in alle dimensies te streven, voor en door iedereen.

    De metafoor van brood is wel illustratief; van nature is een individueel leven zelf-rijzend, hoewel bij ouderdom krimp optreedt. Daar hoeft een wannabe bakker geen gist aan toe te voegen. Zonder perversiteiten rijst een leven op, reist het misschien ook wat rond, maar wordt het niet te groot, te pompeus. Luchtig, maar toch ook voedzaam voor anderen en desnoods met een harde korst ter zelf-bescherming. Want te klein is onhandig en te groot wordt lastig. Alles wat je bouwt moet je ook onderhouden en beschermen hé?

    Joden weten het; heb je een hekel aan iemand dan wens je ‘m veel (loon)slaven toe; een regiment medewerkers. Want die hebben aansturing, huisvesting, levensonderhoud en bescherming nodig, onmachtig als ze zijn gemaakt en gehouden. Dat wordt net zo angstvallig en krampachtig als “je moet je geld voor je laten werken” en dan bang zijn dat je het kwijtraakt.

Reageer ook, maar check eerst de huisregels

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Reacties met meer dan vijf links worden gemodereerd voor ze worden weergegeven om SPAM tegen te gaan. Je kunt <a> <b> <i> tags gebruiken in je commentaar.
Ga naar Gravatar om je Avatar aan te passen.