Anarchie, de afwezigheid van heersers, betekent niet automatisch de afwezigheid van regels. Het betekent de afwezigheid van heersers, en daarmee de afwezigheid van onderdanen, ondergeschikten, slaven. Het betekent dus vrijheid. Als je de man in de straat vraagt wat er bij hem opkomt bij het begrip anarchie, dan zal hij op chaos en eventueel ook geweld uitkomen. Hij gelooft dat voor ordo ab chao, heersers nodig zijn. Heersers die hem verlossen van de chaos en die hem vrijheid brengen.

De vraag is echter, kan de mensheid thans zonder heersers leven? Want de mensheid dient wel bepaalde samenlevingsregels in acht te nemen zodat een anarchie functioneert. En eigen verantwoording te pakken en niet meteen terug te grijpen op een hiërarchie. Of wordt het juist een grotere bende met heersers zoals nu en is alles beter dan het huidige systeem? En is de angst voor chaos alleen maar gebaseerd op indoctrinatie?

15 REACTIES

  1. Ik persoonlijk geloof dat we dan alleen in persoonlijke vrijheid kunnen leven, als we bijvoorbeeld de regels kennen van de Rig Veda en ons daar aan houden, het Hindi denken gebasseerd op offering, dus niet op egocentrisch denken en leven, kan ons geven wat het leven de moeite waard maakt, het respect naar alles wat bij de créatie behoord, de geestelijke ziekte die in grote delen van de wereld heerst maakt een gelukkig leven wel haast volkomen onmogelijk, groet !

  2. Met wat Ratio schreef kom je op een golflengte die kan gaan resoneren met de zuivere innerlijke natuur van ieder. Hoewel dat resoneren ook beangstigend kan zijn, omdat het je innerlijk kan overspoelen. Denkbeelden die zó anders zijn dan wat je geleerd hebt via kranten, TV, scholen etc. En misschien ook kerken, moskees etc.
    Deze reactie is noodgedwongen langer dan het bovenstaande artikel. Daar tegenover staat ik mijn best gedaan om het de moeite waard te maken.

    Het moge duidelijk zijn dat je zonder heersers voor jezelf regels moet instellen, om je leven leefbaar te houden.
    En, als je met je leven gaat spelen moet je het niet verliezen.
    En, als je jezelf een leven zonder heerser gunt, dan moet je wel zo sportief zijn om het ook anderen te gunnen. Voor zover die anderen niet met hun eigen leven hebben gespeeld en verloren. Want dan is het “game over”. Van nature definitief, want dood is dood. Iemand die gereanimeerd kan worden was feitelijk niet dood, maar had gewoon de moed nog nét niet opgegeven.
    Een after-life lijkt vooral een fopspeen (Engels; pacifier) om zoet te houden. Een politiek instrument dat door geestelijken in het assortiment van hun winkeltje is gestopt.

    Om niet misvormd, onvervuild, zuiver anarchisme in perspectief te plaatsen kom ik terug op wat ik gisteren hier schreef over elementen die in de strijd zijn geworpen, of zichzelf in de strijd hebben geworpen. Er staan wat kleurcodes bij, waarbij opgemerkt kan worden dat iemand van nature zelf elke wenselijke ‘kleur’ kan aannemen oftewel in ieder gewenst karaktertype kan stappen (als persoonlijkheid, van het Latijnse persona voor ‘masker’). Uiteraard was dit niet het hele verhaal. Daarom even verder, zodat duidelijker wordt hoe het karakterbeeld van de anarchist er eigenlijk uit ziet, wat diens aard is. Je zou kunnen stellen dat een zuiver anarchist een FZP (Freelancer Zonder Personeel) is. En ook anderen zo’n leven gunt. In beginsel, want als die anderen dwarsligger spelen dan spelen ze met hun leven. Als valsspelers wat tot diskwalificatie leidt.

    Gisteren zette ik blauw neer als intellectuele rekenmonsters. Vergelijk dat met marktkooplui die met argumenten aankomen om hun waar te verkopen en niet alleen winst willen boeken om zelf te kunnen leven (IQ ingezet om quitte te spelen) maar liefst extra winst boeken om uit te kunnen breiden. Zolang dat kan. Het ‘rijk’ van de één kan alleen door pover optreden uitbreiden, waardoor bij anderen armoede groeit.

    In het rijtje van elementen dat ik gisteren noemde kwamen niet alle bekende elementen en kleuren voorbij. Paars wordt als kleurcode gebruikt voor het element ‘spirit’, ‘waardigheid’ of ‘wijsheid’. De vraag is of zo’n geest gezonde en zuiver is of misvormd en vervuild. Wat is waardig en wijs om op aan te sturen? Dat er goed voor anderen gezorgd kan worden waarmee winst voor ‘de zaak’ geboekt kan worden, of dat anderen voor zichzelf kunnen zorgen, in de rol van bijvoorbeeld FZP? Een mentaliteitskwestie zou je zeggen.

    Daarmee komen we op een ánder element dat ik gisteren niet noemde, kleurcode transparant. Oftewel, kan alle kleuren aannemen zoals een diamant. De diamanten blik snijdt overal doorheen, als een slijpschijf of boorkop. Tegelijkertijd is het ook het ‘onzichtbare element’ dat in het verborgene werkzaam is en niet gegrepen kan worden, hoogstens gehinderd.
    In het originele denkmodel achter het hexagram komt na het rijtje van de 4 elementen (aarde, water, wind, vuur met kleurcodes groen, blauw, geel, rood) komt het 5e element paars en vervolgens het 6e element dat ‘liefde’ wordt genoemd.
    De zuivere variant is primair op het eigen leven gericht en produceert overvloed die aan anderen wordt uitgedeeld. Zonder op een zuivere manier van jezelf te houden kun je anderen geen (onvervalste) liefde of behulpzaamheid schenken.
    De vervalste variant heeft last van afgunst, misgunnen, jaloezie etc. Valsemunterij en vervalste munten doorgeven is erop gericht om anderen te gebruiken, om zichzelf ‘goed’ te kunnen voelen ten koste van anderen. Of het spookbeeld van vermeende schade te omzeilen. Het eigen leven vormen door de levens van anderen te misvormen, hun innerlijke natuur te schenden. Je zou kunnen zeggen… misbaksels produceren misbaksels. Zoals ‘beschavingen’ die weinig meer zijn dan een handeltje wat winstgevend moet zijn, ook al is daarvoor elders plundering en sloop noodzakelijk.

    Het laatste is de traditionele aard en het karakter van (handels)imperia. Maar toch… de zuivere anarchist is tevens monarch oftewel ‘sole ruler’ over het eigen leven. En pakt ‘empire building’ aan door thuis een eigen gezin met liefst gezond, robuust karakter te kweken en een eigen woning te bouwen. Het rijk alleen kunnen hebben zonder dat anderen te misgunnen. Hoewel opgeblazen imperia en kasten van huizen met een bepaalde walging worden waargenomen, wetende hoe die zijn ontstaan. Ten koste van anderen, hoe mooi een verhaal ook verkocht wordt. Het zijn en blijven lulverhalen. Wie tegen zichzelf liegt, zal ook tegen anderen liegen. En vervolgens anderen voor leugenaar uitmaken, staaltjes van projectie. Ook de realiteit wordt geprojecteerd, van binnen naar buiten. Kijk naar het karakter van een ‘beschaving’ en je weet hoe degenen die er loyaal aan zijn innerlijk misvormd zijn geraakt. Ik zou geen militair, politie-agent of werknemer anderszins aanraden om loyaal te blijven aan perversie.

  3. Met ‘transparant’ doelde ik overigens op principes á la ‘hoe werkt het’, niet de sappige details die iedereen zelf kan uitdokteren en uitvogelen.

    De FZP is een ilustratie van ‘coining a term’. Met de F van ‘go Fuck your Self’. Je laat jezelf toch niet in de een of andere groep inlijven of probeert anderen in te lijven?
    In de Engelse taal wordt de term veelzeggender: FWP. Met de W van de twee lansen die een individuele man en vrouw van nature zijn. Zonder te beroerd te zijn om van rol te wisselen, zodat problemen tenminste opgelost kunnen worden in plaats van verder te blijven etteren. Dan kun je in de cyclus van problemen oplossen tenminste door naar de volgende.

  4. @Bertus [1]:

    Vrijheid betekent ook dat je weet wat je wel en wat je niet kunt maken.

    Dat is letterlijk wat vrijheid NIET betekent. Het is Orwelliaanse taalvervuiling.

    Buiten dat is het ook totaal subjectieve en nietsbetekenende nonsens.
    Wat kun je wel en wat kun je niet maken? Volgens wie? Wie bepaalt dat? Volgens welke criteria?
    300 jaar geleden kon je gerust aan slavernij doen. Was dat dan vrijheid? In het Midden Oosten kunnen homoseksuelen worden opgehangen en vrouwen worden geslagen. Is dat vrijheid?
    Hier in Nederland mag je overduidelijk niet 100% van de vruchten van je eigen arbeid houden. Is dat vrijheid?

    Zullen we het woord “vrijheid” nog wat verder naar de vergetelheid definiëren?

    Vrijheid is vrijheid. En niets anders.
    Als je het woord “verantwoordelijkheid” of “fatsoen” bedoelt (en daar lijkt het op), gebruik dan ook a.u.b. het woord verantwoordelijkheid of het woord fatsoen, in plaats van het woord “vrijheid” te verbasteren. Daar kom je bij libertariers niet mee weg.

    Bertuz [7] reageerde op deze reactie.

  5. @Individualist [6]: Precies.

    O, ja ik weet wat vrijheid is. Maar veel mensen die daar inbreuk opmaken niet. Alhoewel die denken dat hun vrijheid ze het recht geeft inbreuk op die van mij te maken. Juist, omdat niemand weet wat vrijheid is, want dan weet je ook waar die ophoudt. Iemands vrijheid houdt op daar waar die van de ander begint. Ik definieer niks naar de vergetelheid. Leer lezen zou ik zeggen. Leg geen dingen in mijn schrijfsels.

    Ook al zou ik doen aan Orwelliaanse taalvervuiling, dan is dat mijn vrijheid. Je gunt mij die vrijheid kennelijk niet. Wat een terreur en een armoede. Als dat de grondhouding van een libertariër dan wil ik er niets mee te maken hebben.

    X [15] reageerde op deze reactie.

  6. @Floris van den Berg [5]: Niet per se. Er zijn in Nederland genoeg plaatsen waar je op zondag het gras niet kan maaien zonder dat dat op bezwaren of afkeuring stuit. Ik ervaar dat als inbreuk op mijn vrijheid. Overdreven? Veel mensen vinden dat van wel.

    Er zijn voetballers die tijdens het douchen graag hun onderbroek aanhouden wat eveneens vaak afkeurend wordt bekeken. Zelf vind ik het ook vreemd. Maar het moet kunnen, lijkt me.

    Ik rijd graag door, maar ik mag niet overal zo hard als ik wil. Inbreuk op mijn vrijheid. Ik vind van wel, maar leg me er omwille van de veiligheid bij neer en dat ook nog een keer zonder morren.

    Vrijheid, wat is dat? Ben ik alleen maar vrij als ik libertarier ben? En wat betekent dat dan weer? Moet ik meelopen met de libertariers, in een soort van libertarische ganzenpas?

    Floris van den Berg [10] reageerde op deze reactie.

  7. @Bertuz [9]: Vrijheid is vrijheid. Er zijn niet verschillende soorten vrijheden.

    Dat het fatsoenlijk is om niet keihard het gras te maaien terwijl de buren daar last van hebben, daar zijn we het over eens. Van douchen met een onderbroek aan heeft niemand last lijkt mij en wat betreft hard rijden… prima. Maar als je een ongeluk veroorzaakt zijn de gevolgen natuurlijk voor jou. Ondertussen is het natuurlijk ook de vrijheid van de eigenaar van de weg om mallotige automobilisten te weren. Het is immers zijn weg.

    Libertariers vertellen je nu juist niét wat je moet doen. Dat zou van weinig vrijheid getuigen, toch?

    Bertuz [11] reageerde op deze reactie.

  8. @Bertuz [11]: Dat gaat ie niet. Jij hebt het recht om te doen in je eigen tuin wat je wilt. De gelovige buurman heeft vervolgens het recht om je een lul te vinden en nooit met je te willen praten. Overigens kan bijvoorbeeld een verhuurder of een bank best regels met je afspreken over geluidsbeheersing.

    Bertuz [13] reageerde op deze reactie.

  9. Het woord vrij is etymologisch verwant aan het Indogermaanse prijo en het Oudindische priya, dat staat voor “vrede”, “vriend”, “dierbaar”, maar ook voor “eigen”. Die laatste betekenis zien wij terug in het Latijnse “privus”, dat eveneens afgeleid is van priya en de wortel is van “privaat”. Vrij en privaat zijn dus zeer nauw met elkaar verbonden.

    Mensen leven in vrijheid wanneer zij vreedzaam samenleven en elkaar vriendschappelijk behandelen, met respect voor eenieders “eigen”.

    Een vrije samenleving wordt dus gekenmerkt door eenieders respect voor eenieders recht naar eigen inzicht en overtuiging te beschikken over de eigen middelen, ze te gebruiken en aan te wenden voor die doelstellingen die hijzelf als de meest waardevolle beschouwt.

    Vrijheid, in deze zin van vriendschap en vrede, verwijst naar een relatie onder gelijken, meer bepaald naar relaties op basis van vrijwilligheid en wederzijdse toestemming; naar een spontane, niet vooraf geregelde, niet van bovenaf opgelegde ordening.

  10. @Bertuz [7]: Wie willens en wetens aan “orwelliaanse taalvervuiling” doet, diskwalificeert zich daarmee -in ieder geval op dat moment- als een serieuze gesprekspartner en hoeft niet serieus genomen te worden door anderen.

    Orwelliaanse taalvervuiling heeft meestal een doel. Het zorgt vaak voor een bepaalde mate van chaos dan wel verwarring.

Comments are closed.