maandag, 27 mei 2019
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Vervangingsbias

Vrijspreker: U denkt dat de ‘attribute substitution‘ ook bij libertariërs veel voorkomt. Het effect dat mensen ongemerkt een moeilijk probleem door een gemakkelijk vervangen.

Opperdienaar: Allereerst een niet libertarisch voorbeeld: iemand die gevraagd wordt of hij het Ford aandeel een goede koop vindt geeft een antwoord over een nieuw Ford model waar hij enthousiast over is. De eerste vraag die moeilijk te beantwoorden is wordt zonder dat de antwoorder het door heeft vervangen door een antwoord op een voor hem gemakkelijkere vraag.

Of mensen die gevraagd wordt het percentage Afrikaanse landen in de VN te noemen (moeilijke vraag), vlak nadat ze het nummer 10 of nummer 65 voorbij zagen komen op een rad van fortuin. Ongemerkt slipt het gemakkelijk oproepbare nummer als anker in het percentage van de moeilijke vraag.

Vrijspreker: Hoe komt dat terug bij libertariërs?

Opperdienaar: De moeilijke vraag is: Hoe realiseer ik een vrije samenleving? Of zelfs alleen maar: hoe duw ik het een beetje de goede kant op? Of eigenlijk alleen maar hoe zorg ik dat het iets minder hard bergafwaards gaat?

Die moeilijke vraag wordt dan ongemerkt vervangen door de vraag: Hoe krijg ik veel volgelingen? Hoe hoor ik bij een groot, groeiend, succesvol, onstuitbaar verzet? Weet je wat? Ik wordt een etnocentrische cultuur homogenist. Je kunt het verschil haast niet zien. Die willen ook een betere wereld. Kijk die eens groeien tegen de verdrukking in. Als het groeit en het is reactionair, moet het wel goed zijn.

Vrijspreker:Zoals socialisme en mohammedanisme.

Opperdienaar: Kennelijk, want het groeit en trekt volgelingen aan. Michael Malice heeft een mooi boek geschreven over hoe de libertariers het momentum aan het nieuwe rechts verloren, genaamd: The new Right.

Of luister hier naar een interview met hem door Dave Smith.

Ik denk dat voor politieke bewegingen geldt: In plaats van te vechten voor een ideaal dat niet te bereiken is, dan maar iets idioots proberen wat wel te bereiken is.

 

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. johannes schreef op : 1

    Steeds maar weer nieuwe en andermans ideéen in de denksoep gooien, het wordt een smakeloze brei, kom zelf tot conclusies, zelfstudie, bijvoorbeeld waar ( komt de echte macht van daan ), Farage ontvangt enorme bedragen Joods_Zionistisch geld, dit zelfde geld voor meerdere zogenaamde oppositie partijen, nee dit is niet mijn wereld, ik wil volks referendums, goed met manipulatie, maar toch een duidelijk doel : groet !

  2. Nico schreef op : 2

    Die attribute substition duikt op allerlei manieren op. Het is een beetje als de gemakkelijkste weg zoeken. Bevalt een poppetje in een functie of positie niet? Dan is de makkelijkste weg om dat attribuut te vervangen. De weg van de minste weerstand. Ik kan zo een aantal schadelijke bijwerkingen van dat recept noemen.

    De vraag is niet wie er gelijk heeft, maar hoe iets in elkaar zit. Hoe werken processen eigenlijk? Wat is de dynamiek van oorzaken en gevolgen? In termen van traditionele staatsreligie een verhaal over de brede en smalle weg. Het kronkelpaadje richting zelf-herstel na culturele deformatie (dwingende, misvormende invloeden van buitenaf) moet je toch echt zelf bewandelen. Psychisch. Spiritueel. Hoe je het noemen wilt.

    Een vrije samenleving kan niet zonder zelf-bestuur door ieder. Hoe kom je daar? Opmerkelijkerwijs ligt het antwoord in ieder verstopt, begraven onder een berg chemisch afval in termen van denkbeelden die zijn aangepraat. En dat is geen technisch verhaal over constructies en regelingen. Het is ook geen ‘sexy verhaal’, zoals dat in gangbare staatsreligie wordt verondersteld.

    Sexy wordt meestal vertaald naar de kleren van iemands lijf scheuren en eens flink naaien om te zien wat erin zit. Om die reden dacht ik gisteren onderweg na over een beter woord, passender. Daar kwam uit… sensueel. Denk aan sensoren die signalen opvangen, een sensei (leraar of lerares) die signalen verzendt.

    Hoe ziet een andere manier van denken er uit? Hoe smaakt dat? Hoe voelt dat? Nou… luister eens rustig naar het liedje van At last van Céline Dion en vervang degene over wie gezongen wordt met een bepaalde manier van denken. Laat het rustig doordringen en er gaat een nieuwe wereld voor je open.

    Aan die nieuwe wereld zijn natuurlijk wel voorwaarden verbonden. Ook weer bezongen door Céline Dion in het liedje Treat her like a lady. Bijvoorbeeld hier:
    “Treat her like a lady
    I’ll make a good girl crazy
    If you don’t treat her like a lady”

    Over je eigen manier van denken gek maken gesproken. Daar komen allerlei problemen van, want karma is a bitch. Zó waardevol is het om je manier van denken te behandelen als zou het een gentleman of lady zijn. Helse straffen roep je over jezelf af door af te wijken van een kern-gezonde manier van denken. Hoewel anderen dat gezien culturele verplichtingen liefst omdraaien; helse straffen als je je eigen manier van denken niet als hoer van anderen gebruikt. Zo gezond zit cultuur dus in elkaar. in de kern gebrekkig en rottig.

    Om maar even verder te gaan met muzikale-opvoeding-maar-dan anders:
    Leiders en hun medewerkers worden door allerlei verplichte verschijnselen van buitenaf in een positie geduwd die Gary Moore bezingt in het liedje Still Got The Blues ( hier Live At Hammersmith ): “Here in my heart, there’s an empty space”. Waarmee dan eigenlijk de geest (psyche) bedoelt wordt.

    Zijn dit uitingen van ‘hoogstaande cultuur’ en/of de gevolgen daarvan? Als je vecht, vecht dan voor iets dat bereikbaar is. Net als anderen tegen je eigen (originele) innerlijke natuur en de innerlijke natuur van anderen vechten riekt naar (zelf)afbraakprocessen. Dan kun je nooit winnen, maar wordt je net als anderen een loser. Bijvoorbeeld van verloren levenskwaliteit.