Ga je fladderend door het leven op basis van emoties? Laat je je normen bepalen door de media, door geloof of door opvoeding? Of investeer je tijd in een rationelere benadering? En doe je een stapje terug en reflecteer je? Op wat je bent, wat je wenst met je leven. En pak je de kans je leven richting te geven?

9 REACTIES

  1. Mooi uitgelegd, maar veel mensen baseren hun “programmering” op het dom vinden van anderen (en hun programmering) of foute mening van anderen zodat het altijd een soort strijd is om onbelangrijke zaken. Bijzaken zijn hoofdzaken in dat geval, op Vrijspreker merk ik daar gelukkig weinig van en hebben de lezers een vrij helder en logisch standpunt en laten zich niet programmeren (om in die termen te blijven) door “valse” emoties. Het nadeel van rationeel denken en afstand nemen om alles te overzien is dat je niet meer terug kunt wanneer alles helder wordt en je bemerkt dat het meeste wat je aangeleerd is in je leven berustte op aannames en pertinente leugens, daarmee plaats je jezelf buiten de samenleving om het zo maar te benoemen en moet je de rest van je leven acteren omdat er geen normaal gesprek meer mogelijk is. Iemand anders daar ervaring mee?

  2. Ja, emigreren naar een land waar je de taal niet spreekt (kent) en je eigen gang gaan. En als terugtrekstrategie de bergen in trekken; een optimale plaats voor partizanen. Succes met het maken van keuzes, Willem.

  3. Mijn tijd van keuzes maken op dat vlak ligt achter me Voight-Kampff, heb mezelf altijd overal thuis gevoeld en verdiende overal mijn geld, met kinderen vrouw in mijn kielzog op menige plekken gewoond, van woonboot naar caravan en van hot naar her. Niet dat het moest maar het vrij zijn en voor een groot deel onafhankelijk was het “streven”, om het bot te zeggen ik had geen rust in m’n reet. Haalde olie voor de kachel, gasflessen om te koken en indien mogelijk sloeg ik een pvc buis de grond in voor water, stroom kwam van een accu als er geen 220 in de buurt was. Telefoon deden we niet aan, heb nu dan wel een 14 jaar oud laptopje en dat is erg genoeg, maar geen smartphone of wat dan ook. Ben nu een daagje ouder en zit nu in mijn penthouse op een seniorenflat net te doen of ik vrij ben, tja wat moet je anders.

    • Ik ben bang dat u aan het einde van uw leven nog geconfronteerd wordt met twee existentiële vragen die wij in een ander topic reeds bespreken:
      1. Laat u zich vaccineren?
      2. Kiest u voor een zg. vaccinatie Ausweis?

      • Heb mezelf nog nooit laten vaccineren Voight-Kampff, ja in vroeger jaren toen ik nog kind was en in de rij stond voor het plaatselijke stadhuis, ben erg voor het zelf genezen namelijk en heb dat ook menigmaal op mezelf toegepast, je hebt namelijk geen last van je hart maar je hart heeft last van jou, draai het om en doe er wat aan. Was een tijd niet in staat tot lopen na een ongeval, u moet in een rolstoel, nee ik moet niks dat bepaal ik zelf wel, kostte me 5 jaar maar ik loop en fiets en niet te weinig. Geen troep in mijn lijf, verplicht? Ja als ze geweld gaan gebruiken dan is het einde verhaal maar op zo’n moment heeft het allemaal geen zin meer en wil je dan in zo’n maatschap nog leven? Blijf ook niet binnen, leef mijn leven en zie mijn kinderen en kleinkinderen wanneer ik dat wil en wanneer het hun uitkomt uiteraard 🙂 . Nee ik maak me daar geen zorgen om, er is veel meer tussen hemel en aarde, Horatio, dan “onze” geest kan bevatten.

Comments are closed.