George Orwell’s “1984” is bekender, maar Aldous Huxley’s toekomstbeeld Brave New World, uit 1932,  beschrijft beter welke kant onze samenleving op gaat.

Een wereld geleid door technocraten die bepalen hoe iedereen leeft en ervoor zorgen dat iedereen gezond en “tevreden” is, waar baby’s via reageerbuisjes ter wereld komen en genetisch worden gemanipuleerd, waar iedereen “gelijk” is – behalve de leiders – en waar alles mag op seksueel gebied maar waar geen echt contact meer is tussen mensen.

Deze Heerlijke Nieuwe Wereld heeft veel weg van de gedroomde wereld van politici, klimaatactivisten en wetenschappers die elkaar hebben gevonden in hun streven naar een gedigitaliseerde eco-staat, waarin zij bepalen wat mag en wat verboden is (vliegvakanties, dieselauto’s, gasverwarming, “discrimineren”, experts tegenspreken), waarin iedereen tevreden wordt gehouden met een “basisinkomen”, waarin niemand rijk of anders mag zijn (“ongelijkheid”, fout!), maar waarin voor de leiders zelf, die in mooie huizen-in-het-groen wonen en vrolijk de wereld over vliegen, andere regels gelden dan voor het plebs.

Met de coronacrisis is voor deze would-be wereldleiders hun ideaal plotseling tastbaar geworden. De staat heeft de totale controle overgenomen over economie en samenleving. Mensen worden aan huis gebonden, kunnen niet vliegen of op vakantie, mogen niet “samenscholen”, krijgen letterlijk mondkapjes voor. Ze worden tevreden gehouden met uitkeringen en digitaal vermaak, maar mogen elkaar niet meer aanraken of feest vieren. Het kan dus, de maatschappij onder controle brengen.

Schok

In eerste instantie, toen de coronacrisis uitbrak, sloeg de klimaatactivisten de schrik om het hart. Zij zagen hun eigen projecten en budgetten in gevaar komen. Ze schrokken van de lage olie- en gasprijzen die een bedreiging zijn voor duurzame energie. Het ergste vonden ze misschien nog wel alle aandacht die ineens naar corona ging in plaats van naar het klimaat.

Inmiddels echter zijn ze hersteld van de schok en beseffen ze dat de coronacrisis enorme kansen biedt om hun agenda uit te voeren. Ze benadrukken de overeenkomsten tussen de twee crises en eisen dat economische “herstelplannen” groener-dan-groen zullen worden. De Franse president Macron zei in de Financial Times: “Niemand aarzelt om diepgaande, keiharde (“brutal”) keuzes te maken als het gaat om het redden van levens. Dat geldt ook voor klimaatrisico’s.”

Klimaatkind Greta Thunberg zei het al: “I want you to panic!”

“Wij kunnen de crisis van deze pandemie veranderen in een kans om onze economieën op een andere manier opnieuw op te bouwen en weerbaarder te maken,“ verklaarde de “president” van de Europese Commissie Ursula von der Leyen in een tweet waarin ze benadrukte dat aan de Europese Green Deal, waarin is aangegeven dat 25% van het EU budget moet worden besteed aan klimaat, niet mag worden getornd.

De Britse klimaatgoeroe George Monbiot zei in The Guardian wat vele andere klimaatactivisten in diverse bewoordingen hebben verklaard: overheden moeten alleen die economische sectoren helpen “die het overleven van de mensheid en de rest van de levende natuur verzekeren”. En u weet wel welke sectoren dat zijn. En niet zijn.

Complot-theorieën

Dat de coronacrisis wordt aangegrepen door de klimaatleiders om hun agenda uitgevoerd te krijgen, is niet zo verwonderlijk, want er zijn veel overeenkomsten tussen de twee. Ik noem er een paar.

  • Zowel het klimaatgevaar als het coronagevaar zijn gebaseerd op een onzichtbare vijand.
  • In beide “crises” wordt sterk geleund op de meningen van een kleine groep maatschappelijk actieve wetenschappers die nauwe banden hebben met de overheid en eco-groeperingen. Wie deze “experts” tegenspreekt wordt weggezet als “ontkenner” of iemand die gelooft in complot-theorieën.
  • In beide gevallen wordt de bevolking angst aangejaagd. Greta Thunberg zei het al: “I want you to panic!” In de coronacrisis hebben politici en media haar opdracht met verve uitgevoerd.
  • In beide gevallen is veel van de angst gebaseerd op computermodellen, die in het geval van corona nu al onjuist zijn gebleken.
  • Zowel coronabeleid als klimaatbeleid zijn gericht op het vermijden van risico’s. Gevaren worden neergezet zonder context. De natuurrampen die het gevolg zouden zijn van klimaatverandering worden niet vergeleken met natuurrampen in het verleden, net als de corona-epidemie niet in verhouding wordt geplaatst tot epidemieën uit het verleden of tot andere gevaren.
  • In beide gevallen wordt vooral gekeken naar de baten van het beleid, niet naar de kosten, en worden alternatieve oplossingen (denk aan de Zweedse aanpak bij corona, of kernenergie bij klimaat) terzijde geschoven.

Het “nieuwe normaal” dat nu is ontstaan in het coronatijdperk heeft dan ook veel elementen in zich die we ook in de toekomstige eco-staat gaan zien.

  • Alle macht komt te liggen bij de staat. Die bepaalt welke activiteiten wel en niet zijn toegestaan en hoeveel geld er naartoe gaat.
  • Bijeenkomsten waar mensen lijflijk contact hebben en lak hebben aan ecologisch verantwoorde leefregels – concerten, uitgaan, festivals, funshoppen – worden tegengewerkt.
  • Contact hebben met elkaar mag alleen “veilig” (dat wil zeggen, virtueel of gedoseerd).
  • Demonstraties worden verboden of zwaar gehinderd.
  • Pinbetalingen worden verplicht, zodat mensen beter kunnen worden gevolgd. Straks kunnen de eco-hopmannen zien of je je klimaatbudget niet hebt overschreden bij het boodschappen doen.
  • Het lokale bestuur krijgt controle over ondernemers, die vrijwel allemaal afhankelijk zijn geworden van overheidssteun. In Amsterdam is dat al merkbaar: terwijl de gemeente private verhuurders oproept om huren kwijt te schelden, weigert de gemeente zelf om dat te doen voor ondernemers die van de gemeente huren.
  • Automobilisten worden nog verder de stad uitgejaagd.
  • De verderfelijke seksindustrie wordt de nek omgedraaid.
  • Vakanties en reizen worden aan banden gelegd.
  • Gelijkheid wordt afgedwongen.

Dat laatste is een cruciaal onderdeel van de Heerlijke Nieuwe Wereld. De verlichte dictators bepalen hoeveel iedereen aan “basisinkomen” krijgt. Dat staat los van hoe hard iemand heeft gewerkt in zijn leven. Wie “teveel” verdient krijgt torenhoge belastingen opgelegd, om “overconsumptie” te ontmoedigen. Die belastingen worden besteed aan subsidies voor biomassacentrales, windmolens, warmtepompen en salarissen voor de leiders en hun aanhang.

U heeft uw hele leven hard gewerkt om na uw pensioen met een camper door Europa te reizen? Jammer voor u, dat kunnen we echt niet toelaten. Veel te vervuilend. Uw pensioen is bovendien al lang verdwenen – opgegaan aan klimaatprojecten en door Rob Jetten overgemaakt aan zijn vriendjes in andere EU-regeringen waar u “solidair” mee moet zijn.

Democratisch effect

Overdrijf ik? Ik hoop het. Maar lees eens mee met dit interview in het AD, waarin onze bekendste televisie-wetenschapper, Robbert Dijkgraaf, vanuit Princeton in de VS beschrijft hoe hij het “nieuwe normaal” ziet na het corona-tijdperk.

“De omarming van de digitale wereld en die van de genetica (!) zal versneld gaan,” zegt Dijkgraaf. “Landen die hier veel in hebben geïnvesteerd … zoals China, Singapore en Korea, komen er ook het beste uit.” China is voor Dijkgraaf een voorbeeld: “China en Singapore hebben technologie omarmd voorbijgaand aan de issues waar we ons in het westen zorgen over maken [zoals privacy].”

Sommige dingen zullen blijvend veranderen, zegt Dijkgraaf opgetogen: “We zitten 6000 km van elkaar verwijderd, ons contact gaat snel, we horen en zien elkaar en het belangrijkste is: de kans op besmetting is nul. Er ontstaat een democratisch effect: als we in de virtuele wereld duiken, zijn we allemaal elkaars buren. We zijn nog nooit zo geïsoleerd en zo verbonden geweest.”

U heeft uw hele leven hard gewerkt om na uw pensioen met een camper door Europa te reizen? kunnen we niet toelaten. Te vervuilend. En uw pensioen is al op

Voelt u hem? U mag “democratie” beoefenen in de “virtuele wereld” waarin we allemaal “elkaars buren” zijn, zolang u maar niet op straat komt en echt verbonden bent met andere mensen. Dan zouden er misschien gevaarlijke gedachten ontstaan die Big Brother zouden kunnen ontgaan.

“Op een bepaalde manier zal de ervaring van deze crisis bij ons blijven en dat is ook goed nieuws,” zegt Dijkgraaf. “Als je kijkt naar de grootste problemen waar we mee kampen – klimaatverandering, voldoende voedsel of water – dan wil je dat de mensheid daar waakzaam mee omgaat. Kijk nu naar buiten en je hoort bijna geen auto’s en er zweven nauwelijks vliegtuigen door de lucht. Zo’n alternatieve wereld is ineens heel voorstelbaar geworden…. Heel lang hebben we in een waan geleefd dat we bepaalde dingen heel erg nodig hadden. We werken keihard voor de vierde vakantie en om te eten in een sterrenrestaurant. Het hele pakket is los zand …”

U hoort het: daar gaat uw “vierde vakantie” en uw etentjes in een goed restaurant, als het aan Dijkgraaf ligt. Maar zou hij zelf ook zijn vakanties opgeven, zijn etentjes, zijn vliegreizen naar conferenties en naar huis, om zijn vrienden en familie op te zoeken? Of wil hij alleen dat wij dat doen?

Geen bal

Veel burgers maken zich zorgen over de economische gevolgen van de lockdown. Wat ze niet begrijpen is dat onze leiders dit geen bal uitmaakt. Zij hebben rechtstreeks toegang tot belastinggelden en de geldpersen van de ECB. Zij zijn verzekerd van goede banen, waardevaste pensioenen, mooie huizen en gerieflijke vakanties. Daarom “investeren” ze ook graag honderden miljarden in het klimaat of geven het weg aan andere EU-lidstaten. Het is namelijk niet hun eigen geld en zij zullen er nooit door worden geraakt in hun bestaan.

Net zoals ik vermoed dat ze fundamenteel onverschillig staan tegenover de desastreuze psychologische en maatschappelijke gevolgen van hun coronabeleid. Het maakt ze niet uit dat door hun lockdown-maatregelen ouderen in eenzaamheid sterven, miljoenen dood gaan aan ziektes die hadden kunnen worden vermeden, aan honger, aan depressie en zelfmoord. Het raakt hen zelf namelijk niet. Dijkgraaf rept er niet over.

Daarom ook proberen ze een terugkeer naar het oude normaal zo lang mogelijk uit te stellen – ook al is daar geen enkele rationele basis voor. Ze willen de geesten rijp maken voor hun Heerlijke Nieuwe Wereld. Ze weten dat ze ermee wegkomen zolang het volk nog in angst verkeert.

De vraag is, blijft het volk bang? Pikt het plebs de eco-dictatuur? Er is veel woede onder burgers. Die richt zich op ogenschijnlijk irrelevante zaken als 5G en verplichte vaccinaties. Daar kun je neerbuigend over doen, maar het zijn toevallig wel instrumenten waar de leiders de bevolking mee kunnen controleren.

Ik denk dat we voor een keuze staan. We kunnen de staat, de controleurs, de “experts”, de klimaatgoeroes, de EU-mandarijnen van ons afschudden – makkelijk zelfs – maar alleen als we onze angst overwinnen, zelf verantwoordelijkheid durven nemen voor ons leven, met alle risico’s en nadelen van dien.

Veel burgers maken zich zorgen over de economische gevolgen van de lockdown. Wat ze niet begrijpen is dat onze leiders dit geen bal uitmaakt

In Brave New World leeft nog een klein groepje “primitievelingen” in een reservaat, buiten de gevestigde orde om, in armoedige en onhygiënische omstandigheden. Ze lijden pijn en worden ziek. Maar ze zijn wel vrij. Een van hen, John Savage, is geschokt over de mentaliteit van de mensen in de Brave New World als hij daar terecht komt. “Vinden jullie het fijn om slaven te zijn?” roept hij uit. “Vinden jullie het fijn om baby’s te zijn?” De grote leider, Mustapha Mond, legt hem uit dat aan zijn boodschap geen behoefte is. “De wereld is stabiel nu. Mensen zijn gelukkig … Ze zijn welvarend. Ze zijn veilig. Ze zijn nooit ziek.”

Dat kan zijn, is het antwoord van Savage, maar, zegt hij: “Ik claim het recht om ongelukkig te zijn … Het recht om oud en lelijk en impotent te worden. Het recht om syfilis te krijgen en kanker … Het recht om tyfus op te lopen …”

Vrij vertaald: wie geen recht heeft om corona op te lopen, is zijn vrijheid kwijt.

8 REACTIES

  1. ” “Ik claim het recht om ongelukkig te zijn enz” Daar heb je het weer, je moet iets claimen om vrij te zijn, dan ben je dus niet vrij. Woorden doen het leuk maar dat is dan ook alles.

  2. Het is zeker zo dat onze politieke leiders streven naar politieke schaalvergroting en graag nog meer digitale controle zouden willen hebben. Ik twijfel er niet aan dat we, gelijk China, een sociale scorekaart gaan krijgen waardoor je niet meer kunt reizen, sigaretten roken, alcohol drinken, vlees eten, vliegen, etc zodra je een zeker quotum hebt overschreden of bv je rekeningen niet op tijd hebt betaald.

    Wat ook steeds meer duidelijk wordt is dat het Westen zijn tijd gehad heeft, ten onder gaat en door Oost-Azië vervangen zal worden. Alleen al hoe deze coronacrisis is afgehandeld door Japan, Zuid-Korea, Singapore, HongKong en Taiwan, vergeleken met de Westerse landen (Zweden uitgezonderd, ofschoon dit de uitzondering lijkt te zijn die de regel bevestigt), vlot efficiënt en doelmatig; met een minimum aan slachtoffers en economische schade maakt duidelijk dat deze transitie voll im schwung is. Het feit dat zowel Rusland en China op een gegeven moment Italië zijn gaan helpen, spreekt hier boekdelen. Ook de volstrekt voospelbare economische malaise die zal volgen als gevolg van de energietransitie zal bijdragen aan de ondergang van het Westen. De regeringsleiders lijken te denken dat het geen kwaad kan als het economisch wat minder gaat. Ook als de wereld er geen platte centimeter groener van zal worden.

    Het voordeel van de economische neergang zal zijn dat de burocraten hun globalistische agenda niet zullen kunnen uitvoeren en in toenemende mate onbeduidend zullen worden. Het nadeel is dat het beste waarop een westerling kan hopen is de persoonlijke butler worden van een succesvolle Chinees, voor wie die Europese butler een status symbool zal zijn.

  3. Titel: “Coronacrisis als opmaat voor de eco-dictatuur”
    Goede titel, Karel.

    Effe doorborduren op Corona crisis en overheidsrol.

    Corona crisis: De corona crisis is een economische crisis.

    Overheidsrol n.a.v. Corona crisis: De regering heeft in nauwe samenwerking met het parlement en onder strakke leiding van het politieke partijkartel, de zelf opgelegde overheidsrol van verzorgingsstaat opgewaardeerd naar dictatuur.

    Argumentatie overheidsrol dictatuur:
    Opgelegd huisarrest, mondkapjes, sociale afstand, testen etc. van law abiding citizens en gezonde en zieke mensen schendt de grondrechten van vrijheid en veiligheid.

    De grondrechten van vrijheid en veiligheid zijn een natuurlijk en onaantastbaar recht. M.a.w. de grondrechten zijn niet door de overheid gegeven en kunnen daarom ook niet door de overheid worden afgepakt.

    Argumentatie gezondheid:
    Individuele gezondheid behoort niet tot het takenpakket (gerelateerd aan de overheidsrol) van de overheid. M.a.w. voor reparatie van een automobile gaat de eigenaar ook niet naar de overheid, maar naar de garage. Dus, het individu is eigenaar van zijn/haar gezonde of ongezonde lichaam.

    Oplossing w.b. zorg:
    Haal de post ‘zorg’ uit de overheidsbegroting en leg zorg v.w.b. de individuele gezondheid bij het soevereine individu. De overheid kan zich dan weer richten op de infrastructuur; wegen aanleggen, bruggen bouwen en data/privacy bescherming.

    Dank voor het artikel.

  4. “Wij kunnen de crisis van deze pandemie veranderen in een kans om onze economieën op een andere manier opnieuw op te bouwen en weerbaarder te maken,“ verklaarde de “president” van de Europese Commissie Ursula von der Leyen ….”.

    Wat mij betreft is deze zin de kern van de zaak en voert ons naar de essentie, de bron, van de crisis.

    Ik ben van mening dat de Corona crises geen opstap is naar opbouw van onze economie, maar dat dat de Corona crisis een economische crisis is.

    Argumentatie.

    In de wereld en ons land hebben we te maken met twee parallelle economieën;
    1. De economie van de money-pushers welke is vormgegeven dor bankiers, lobbyisten, politici, investeerders, juristen en journalisten. Dit zijn parasieten, daar ze uitsluitend speculeren en geld drukken zonder waarde toe te voegen aan de economie. Zij zijn dan ook direct verantwoordelijk voor het opbouwen en inrichten van de parasitaire economie. Deze parasitaire economie voegt geen enkele onder gevoegde waarde toe aan de soevereine samenleving. De economische groei komt tot stand inclusief inflatie. Indien de inflatie van de economische groei wordt afgetrokken (2,54%) dan rest een negatieve economische groei. En dit zelfs na geld drukken, nul percentage rente en forse overheidsinvesteringen.
    2. De economie van de handwerkers zoals bakkers, loodgieters, slagers, ondernemers etc. daarentegen voegt waarde toe aan de economie. De toegevoegde waarde bestaat uit praktische resultaten welke ten goed komen aan het bbp. De waarde economie. De waarde economie bouwt de economie op.

    Welnu, de parasitaire economie staat op instorten daar:
    – Zelfs de combinatie van gelddrukken (Quantitative Easing), nul percentage rente en overheidsbestedingen de inflatie niet kon compenseren;
    – De economie momenteel louter draait op rentebetalingen en schuldenaflossing aan banken. Code rood: want rentestijging betekent economische crash wegens onbetaalbare renteverplichtingen. Om de vraag naar geld af te remmen dient de economie afgeremd te worden. Hiermee kan renteverhoging voorkomen worden. Het grootkapitaal blijft buiten schot daar ze open mogen blijven tijdens de corona crisis en hun behoefte aan liquiditeit wordt opgevangen met het drukken van heel veel geld (zonder dekking van goud). Zoveel geld dat de nationale schuld in bijvoorbeeld de USA in een enkele maand met 30% is gestegen (ben op zoek naar Nederlandse cijfers).
    Het grootkapitaal wordt verstevigd en het midden en klein bedrijf wordt tegelijkertijd de nek omgedraaid. De monopolies gaan verstevigd worden (desnoods met wat extra dure regelgeving om starters te dwarsbomen) en de ondernemende en private middenklasse gaat weggevaagd worden.

    Daarom is de Corona crisis een economische crisis.

    Tenslotte, we kennen het probleem, we weten de oplossing en zijn vleugellam wegens het niet functionerende parlement. Om gek van te worden.

    Dank voor de inspiratie, Karel.

  5. “De staat heeft de totale controle overgenomen over economie en samenleving.”

    I.j.z.e.r.s.t.e.r.k.e conclusie. De bron van de Nederlandse systeemcrisis.

    Niemand krijgt u hieruit gepraat. Wat mij betreft zit hier wel een procesvolgorde in: beginnend met het gecorrumpeerd bestuursmodel van samenleving, welke het gecorrumpeerde economische bestuursmodel mogelijk maakt.

    Ik zou zeggen; dit uitgangspunt vasthouden, frapper toujours, vervolgens 100 volksvertegenwoordigers hiervoor enthousiasmeren en tenslotte de grondwet wijzigen.

    We hebben een startpunt. Steady she goes.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in