Morgen is het 11 jaar geleden dat Pamela Hemelrijk op veel te jonge leeftijd is overleden. Zij schreef in 2004 een prachtige parabel ‘Flatgebouw Nederland’ die indertijd veel indruk op me maakte. Deze parabel ‘Polderiek Nederland’ is een hommage aan haar.

———————————————————————————————-

Een aantal decennia geleden, nadat onze polder drooggemalen was, bood Esther Heerst (een part time Holistisch Therapeut) aan om haar bioresonantie apparaat aan de treurwilgen te hangen en om de taken op haar te nemen die gemeenschappelijk geregeld moesten worden. Zoals gemalen, wegen, sluizen en dergelijke. “Prima, droge voeten lijkt ons wel prettig en klinkt beter dan kieuwen kweken”, zeiden wij, en we benoemden haar tot Dijkgraaf. Een soort water manager avant la lettre, we voelden ons de koning te rijk.

Esther besloot vlot daarna de collectieve lasten inkomens- en vermogensafhankelijk te maken. Voortaan moesten wij 5 % van ons inkomen afdragen en 1% over ons vermogen boven een drempel van een ton. Stiekem vonden wij het wel prettig dat de overbuurman van Joris Goedbloed, Robbert Berren, een grootgrondbezitter, daardoor het hardst gepakt werd. Zal hem leren, die opschepper met zijn zwembad in de tuin.

Onze Dijkgraaf meende in al haar wijsheid dat we het in onze polder niet alleen konden rooien dus werden we, zonder er om gevraagd te hebben, in allerlei grotere verbanden gerommeld. Zo waren we opeens ook onderdaan van een Provincie, een Natiestaat, een supranationaal verband en nog wat andere internationale verbanden. Mevrouw Heerst had altijd haar mond vol over de deugden van democratie maar referenda over deze zaken vond ze kennelijk niet nodig.

Wat de Provincie nou eigenlijk doet mag Joost weten, net zoals de Nederlandse Bank, nu we een Euro hebben. Die munt is ons ook in de maag gesplitst overigens en zou ons veel voordeel opleveren. We wachten nog steeds tot die zilvervloot aanmeert, maar dat geheel terzijde. De EU was erg bruikbaar voor Esther om regelgeving door te voeren die niemand wilde. “Het moet van de opperpolder”, was dan het devies. De Provincie tikt wegenbelasting binnen, ‘provinciale opcenten’, dus zullen ze zich wel bezighouden met de wegen. Joris Goedbloed sleet op die wegen veel van zijn tijd in de file, optimaal genietend van waar hij veel voor had betaald. Op weg naar een baantje dat netto inmiddels bijna niets opleverde in een koekblik van een auto, omdat een fatsoenlijke en veilige auto door de wielen zakte van alle belastingen die er in de loop der tijd opgestapeld waren. Maar Joris bleef toch krampachtig vastgeklampt zitten aan de riemen van het galei. Zijn verplichte scholing, onder controle van mevrouw Heerst, bleek erg effectief om hem in het gareel houden.

Tegen deze tijd waren, door alles wat Esther en haar handlangers naar zich toe hadden getrokken, de belastingen voor iedereen ondraaglijk hoog geworden. Robbert Berren was allang vertrokken uit de polder. Hij is voor een leuk bedrag, opgehoest door Joris en zijn collega lijfeigenen, onteigend. Hij schijnt nu te rentenieren in Thailand. Een projectontwikkelaar en de gemeente hebben daarna ook leuk geboerd door het bestemmingsplan van agrarisch naar wonen te wijzigen. Door de kunstmatige grondschaarste waren huizen onbetaalbaar geworden, maar dat werd door Esther geweten aan de vrije markt en als reden aangevoerd om nog meer taken in handen te krijgen.

Ondanks de enorme hoeveelheden aan afgeperst geld die getoucheerd werden hadden Esther en de rest van haar parasieten bende, namens ons en onze (klein) kinderen (toekomstig belastingvee cq onderpand) een imposante schuld opgebouwd. Wie dat ooit terug gaat betalen is een groot vraagteken want polderbewoners mogen geen kinderen meer krijgen, wegens milieu enzo. Meer kinderen doet de waterspiegel stijgen en wee je gebeente als je dan in een polder woont. Dus zegt Esther dat we immigranten nodig hebben om de polder op peil te houden. Behalve Zwarte Piet, die komt er niet meer in. Er wordt veel geld uitgegeven aan windmolens om het tij te keren en iedereen wordt van het gasnet gehaald. Terwijl in omringende polders juist gas wordt gepromoot om de zeespiegel in bedwang te houden. Zelfs de strapatsen van de kolderieke Koning Knoet verbleken bij de acties van mevrouw Heerst.

Joris Goedbloed dacht dat met al die ambtenaren en toezichthouders die op zijn zak teerden alles goed geregeld zou zijn. Niets bleek minder waar. Omdat Esther de banken nodig had bij het uitvoeren van haar plannen had zij ‘fractional reserve banking’ legaal gemaakt. Dat leidde uiteindelijk tot een financiële crisis waar, je raadt het al, Joris Goedbloed, voor op moest draaien. Ook de gezondheidszorg was door mevrouw Heerst zwaar verwaarloosd. Een stevig griepvirus leidde al snel tot een overbelasting van ziekenhuizen. In plaats van af te treden vanwege dit bunkerharde falen, pretendeerde Esther de redder des polderlands te zijn door – voor het eerst in de geschiedenis – gezonde ipv zieke mensen op te sluiten en de economie ten gronde te richten. Boze tongen beweren nu dat door het gemak waarmee de polderdanen deze lockdown ondergingen de machtsbelustheid Esther naar het hoofd is gestegen en dat ze nu overweegt om de lockdown ook in te zetten onder het mom van de planeet redden. Economie dood is minder CO2 uitstoot. Esther en haar roversbende worden toch wel doorbetaald en ze is er inmiddels achter gekomen dat onzichtbare vijanden, zoals virussen, systemisch racisme en moleculen, ideaal zijn om het volk angst aan te jagen. Joris Goedbloed is in ieder geval alvast gebukt gaan staan want hij weet al wie de corona crisisheffing voor de kiezen gaat krijgen.

Je vraagt je af hoe onze Dijkgraaf overal mee weg komt. Ze heeft 2 meesterzetten gedaan: de scholing onder controle gekregen en de media subsidiëren met belastinggeld. Daar krijg je neutralere berichtgeving van volgens haar. Right. Toen rond de eeuwwisseling iemand opstond uit de polderklei om de Leviathan met lemen voeten te doen wankelen, hebben de media vakkundig gezorgd dat hij letterlijk Kaltgestellt werd.

“Want never, in the history of human conflict, hebben de pers en de politiek in dit land zich zo eendrachtig ingespannen om gans een volk op te hitsen tegen één man.”  – Pamela Hemelrijk

Iemand met kritiek op het desastreuze, onmenselijke, onrechtvaardige en onnodige lockdown beleid wordt thans steevast door de media neergezet als complotdenker.  Diezelfde media hebben onlangs nog weer 11 miljoen Euro extra (afgeperst van meneer Goedbloed cum suis) gekregen van een andere ‘polder dweller’, ene meneer ‘Slob’ (vertaal dat eens naar Engels), om vooral door te gaan met de ‘broodnodige’ berichtgeving over COVID-19.

Inmiddels, Anno Nu, is iedereen afhankelijk van Esther en haar trawanten. De helft werkt direct of indirect voor die kongsi en de rest van de polder hangt aan elkaar van subsidies, toeslagen en speciale privileges dus die kliek kan nooit meer weggestemd worden. Zodra ergens ‘subsidieadviseur’ gezien wordt als een echte baan is het einde nabij. Het plunderen en parasiteren zal doorgaan totdat Joris Goedbloed door zijn hoeven zakt, Hansje Brinker het bijltje erbij neergooit en ze zich aansluiten bij het wassende leger van handophouders en struikrovers. If you can’t beat them, join them.

Multinationals zoals Unilever pakken de biezen, naar de UK nog wel. Blijkt toch wel mee te vallen die Brexit ellende die onze vermaledijde media ons voorspeld hadden. Een aantal libertariërs heeft het advies “Vertrekken” in de voornoemde Flatgebouw parabel ook ter harte genomen en de onderlopende polder verlaten. Die zitten in oorden als Panama, Uruguay, Dubai, Indonesië, Malta, Hongarije, Cyprus etc. De Libertaire Partij probeert nog dapper tegen de tsunami van collectivisme in te spartelen en op het zonnedek van de Titanic een zetel te veroveren. Het zij hen gegund, maar onze polder is waarschijnlijk gedoemd te zinken. And the band played on.

Lieve Pamela, je scherpe pen wordt node gemist.

Requiescat in pace.

Hijseenberg, September 2020

3 REACTIES

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in