Het westerse beeld van Afrika. Is vertekend door fondsenwervingscampagnes. Van NGO’s. Die keer op keer de Afrikaanse zwarte als zielig en hulpeloos neerzetten. En hiermee een duister beeld schetsen. Van een continent dat door ons, de vrijgevige blanke, gered moet worden. Met giften, met ontwikkelingshulp. Geen woord over de grote progressie en successen die behaald zijn. Door de Afrikaanse negers zelf.

Voor zover er rechtse media zijn vertellen deze graag doemscenario’s. Over Zimbabwe. Over Zuid Afrika dat na de apartheid het economisch slechter doet. Over negers die niet in staat zijn hun land op te bouwen. De infame dictators worden in geuren en kleuren beschreven. Echter. Noch linkse noch rechtse media vertellen een neutraal verhaal.

Sub Sahara Afrika is een continent van uitersten. Ik behandel vier landen. Ik geef twee voorbeelden van “the bottom of the barrel”. En twee succesverhalen. Ik baseer me op het BNP per persoon in 2010 dollars. Dit geeft in ieder geval in grote lijnen aan of de bevolking gemiddeld gezien welvarender is geworden. Ik kijk niet naar de PPP. (de koopkracht index, voor een dollar kan je in Afrika veel meer kopen dan in Manhattan).

Zie hieronder.

De successen zijn Mauritius (rood) en Botswana (geel). Als referentie heb ik Albanië toegevoegd (groen). Mauritius doet het dubbel zo goed als Albanië. En als falende staten heb ik Zimbabwe (oranje) en Liberia (paars) gekozen.

Mauritius

Mauritius ligt in de Indische Oceaan en wordt nog tot Afrika gerekend. We zien dat het BNP pp van ruim tweeduizend tot tienduizend dollar is gestegen. In PPP is het BNP pp zelfs meer dan 22 duizend dollar. Het is een open gediversificeerde economie. En het is een voorbeeld van een multiculturele samenleving die een economisch succes is geworden. 70 procent Indiërs, 25 procent negers en nog wat blanken. Vloeken in de rechts politieke kerk. Die stelt dat culturele homogeniteit een randvoorwaarde voor economisch succes is. Dit alles is gelukt zonder veel grondstoffen. En met een zekere verzorgingsstaat. Mauritius staat erg hoog op de index of economic freedom, op plaats 21. Ruim voor Frankrijk dat op plaats 64 staat.

Botswana

Botswana is een economisch succesverhaal. Bij de onafhankelijkheid was het een van de armere landen van Afrika, nu is het een van de rijkste. Anders dan Mauritius beschikt Botswana wel over grondstoffen. Zoals Mauritius een voorbeeld is van een geslaagde multiculturele samenleving ontkracht Botswana “the resource curse“. Het is mogelijk om als land met vrij veel grondstoffen een goede economie op te bouwen. Botswana wist de rijkdom van de diamantmijnen relatief goed te besteden. Het is ook een economisch vrij land, het staat op plaats 40 van de economisch meest vrije landen. De cijfers in de grafiek zijn van het Cato Institute. In PPP eenheden is het inkomen trouwens meer dan 17 k dollar. Een donkere wolk aan de horizon is dat ongeveer een derde van de volwassenen geïnfecteerd is met HIV.

Zimbabwe

Buurland van Botswana. Ooit welvarender dan Botswana. De landhervormingen waren geen groot succes. Van graanschuur van Afrika tot hongerend land. Zimbabwe beschikt net als Botswana over grote voorraden diamanten. En andere grondstoffen. Zimbabwe staat op plaats 174 (van de 180) van de index of economic freedom. Aangevende dat het investeringsklimaat verre van positief is. Bekend feit is de hyperinflatie.

Liberia

Liberia is een land dat zich niet kan verschuilen achter een blanke kolonisator die het land heeft uitgebuit. Ruim 170 jaar geleden riepen ze hun zelfstandigheid uit. Liberia is rijk aan hulpbronnen maar is een van de armste landen van Afrika. Dit komt deels door de burgeroorlogen uit de jaren 80. Het BNP daalde met 90 procent. Liberia is vanuit economische vrijheid perspectief bekeken zeer repressief. Het staat op plaats 165.

Conclusie

Afrika is interessant! Vergeet de propaganda van de NGO’s en de ontwikkelingshulp instanties. Vergeet de platte rechtse retoriek van een verdoemd continent. Ja, er zijn falende staten en dictators. Er zijn zwarten in nood die geholpen kunnen worden. Maar er zijn ook landen die voor economische vrijheid hebben gekozen. Die een spectaculaire economische groei hebben doorgemaakt. En dat is een boodschap die de MSM u zelden vertellen.

Als mensen u vertellen over de resource curse en dat multiculturele samenlevingen economisch zullen falen, U heeft nu twee antwoorden. De NGO’s en de hulporganisaties schetsen een stigmatiserend beeld van de zwarte Afrikaan dat veel verder gaat dan zwarte Piet. Ze weigeren de successen te erkennen en komen steeds weer met dezelfde foto’s van uitgemergelde baby’s die aan uitgedroogde gerimpelde zwarte borsten zuigen.

Nawoord

Verder spelen? Alhier de BNP grafiek generator van het Cato Instituut. Kies de drop down lijst via “countries or regions to select”. Alhier de index van economische vrijheid.

Filmpjes!

 

 

1 REACTIE

  1. Hi Larissa.

    Het was leuk dit artikel te schrijven, is weer eens wat anders. Een boodschap die ik wou overbrengen is dat de mate van economische vrijheid vaak samen hangt met de mate van welvaart. Hoe meer vergunningen, belastingen en hoe meer onzekerheid over eigendom, hoe slechter het gaat.

    Ik zie een multiculturele samenleving zoals in NL ontstaat waar asielzoekers binnen komen op basis van zieligheid als minder gewenst. Dit is maar al te vaak een zaak van bedrog. “minderjarigen” en zogenaamde homo’s uit Kenya. Volgens mij ben jij in bepaalde gevallen voorstander van een multiculturele samenleving. Voeg een paar procent blanken toe en je ziet dat het meestal economisch beter gaat.

    De oorspronkelijke leiders van Zambia en volgens mij ook Botswana die na onafhankelijkheid het roer over namen die hebben meerdere keren geklaagd over luiheid en alcohol gebruik door de zwarten. Dus hier heb je een punt voor in ieder geval Botswana maar waarschijnlijk voor meer landen.

    Liberia is niet 100 procent inheemse stammen, het verhaal is interessanter, er zijn anderhalve eeuw geleden Amerikaanse zwarten over gekomen naar Liberia om daar een soort van vrijstaat te stichten voor de zwarten. Het schijnt dat die de inheemse bevolking niet echt serieus namen, een vorm van zwart op zwart racisme, en dat uiteindelijk de burgeroorlog is gekomen, hoe het precies is gegaan weet ik niet. Moet een interessant voorbeeld zijn voor racisme studies.

    De relatie tussen IQ en economische ontwikkeling is interessant. Ik heb dat weggelaten omdat ik een artikel wou schrijven zonder de standaard linkse of rechtse meningen over Afrika. Zowel links als rechts geven een fout beeld dat hun eigen doelstellingen ondersteund. Links heeft het over uitbuiting in het verleden, de negatieve gevolgen van slavernij (waarbij de Arabische slavenhandel genegeerd wordt), mogelijke herstelbetalingen en kunst die terug moet, en de zielige zwarten die ontwikkelingshulp of voedselhulp nodig hebben. Zwarten zijn zielige slachtoffers van kwade blanken. En rechts schetst een beeld dat meestal de zwarten als dom en lui en onbekwaam neerzet.

    Ze mogen dan vaak een lager IQ hebben, maar er zijn economische successen behaald. Waar de Nederlanders als “slimme Europeanen” met een gemiddeld hoger IQ misleid worden om deel te nemen aan bijvoorbeeld de EU. En doorgeschoten milieu en klimaat beleid. En daardoor economische en monetaire zelfmoord plegen. Kijk ook naar Japan, hoog IQ, heel hoge staatsschuld en economische stagnatie.

Comments are closed.