Hartverwarmend. Hoopgevend. De Nederlandse bevolking herdenkt de moord op Theo van Gogh massaal. En geeft daarmee een duidelijke boodschap af naar islamitische terreur. Wij zijn Nederland. Wij staan voor onze waarden. Wij staan voor onze vrijheden. Of…. toch niet? Beeldverslag van een onverschillig, murw land.

6 REACTIES

  1. Zie ook ‘verzetskrant’ Het Parool die een campagne is begonnen om “beledigen van de profeet” strafbaar te maken. Het na-oorlogse verzet in aktie…

    Ook Job Cohen mag vandaag worden herdacht. De lul met vingers die moreel medeplichtig is aan de moord. Theo noemde hem “een burgemeester in oorlogstijd en dat is niet als compliment bedoeld”.

    Helaas is website “De gezonde roker” uit de lucht intussen. Iemand had beloofd om deze eeuwig online te houden maar die belofte is niet nagekomen. Geen idee of dat opzet is geweest of niet.

  2. Ik heb nog regelmatig heimwee naar Theo van Gogh en Pim Fortuyn; opgeruimd met stilzwijgende instemming van het politiek establishment.
    Die heimwee zal de rest van mijn leven bij me blijven; wat dat in de praktijk betekent houd ik voor me.

    • @ Ciao Bella

      Ik heb de beide heren pas later leren kennen. Dat krijg je vanzelf als je in een linkse bubbel verkeerd zonder het te weten. Ik heb echt geluk gehad dat iemand mij de rode pil aanbood. En zo werd ik met een klap wakker. Dat kan dus wel 🙂 Het was een trauma an sich. Ik heb weken zo niet maanden op de kop gehangen. Continue proberen te processen dat de wereld radicaal anders was dan ik altijd dacht. En zo passeerde ik ook de verschrikkelijke gebeurtenissen met Pim en Theo. Waarvan ik voorheen altijd dacht. Dat dat hele rechtse gevaarlijke mensen waren die erom hadden gevraagd. Gewoon typisch links denken dus.
      Al weet je wel dat klopt niet. Maar je kan gewoon niet bij het ratio komen als je zo links bent en iedereen om je heen ook.
      Maar ik ging daardoor zien dat Nederland niet meer het land was waar ik me altijd zo vrij en veilig had gevoeld. Want er kon gemoord worden en iedereen werkte eraan mee door Pim en Theo in een bepaalde hoek te zetten. En zo is de dreiging die uitgaat van een onbetrouwbare overheid nooit meer bij me weggegaan.

      Maar toch zou ik nooit meer terug willen naar de tijd dat je niet helder kon kijken. Daarom heb ik nog lange tijd hoop gehouden voor verdwaasde linkse mensen. Omdat ikzelf als levens bewijs kon dienen en voorbeeld kon stellen. Niemand beter dan ik om zulke mensen de hand te reiken. Dacht ik dan.

      Maar onlangs ben ik tot het inzicht gekomen dat de kloof tussen goed en kwaad te groot is geworden.

      Het is wat Jensen een aantal maanden terug al zei. Dat we linkse mensen links moeten laten liggen. En Jesse Lee Peterson zei onlangs. Dat je wel moet opkomen voor jezelf maar dat de kloof te groot is geworden. Je kunt niet meer anders dan mensen laten lijden en sterven. Zorgen voor jezelf moet voorop staan. Wat niet betekent niks zeggen. Maar de zorg voor jezelf moet eerst komen. Het is een spirituele strijd.

      Ik laat nu vaker mensen gewoon praten over de stres die ze bv. van Corona hebben en geef ik aandacht aan hun gevoel zonder te wijzen naar de feiten. Of in te gaan op de ‘feiten’ waar ze zelf mee komen.
      Dus zo is het toch mogelijk te blijven verbinden in menselijkheid.
      En misschien is eerlijkheid het grootste goed wat je mensen kunt geven. Maar eerlijkheid naar jezelf is nog belangrijker. En er zit een grens aan het menselijk kunnen.

      Enfin. Ik zit ook in continue processen van verandering. Go with the flow.
      Dus mijn overtuiging nu hoeft niet vaststaand te zijn.

      Goed beschouwd denk ik dat het weinigen is gegeven zo’n grote strijd te voeren als Pim en Theo. Het vergt uitzonderlijke moed en een tomeloze energie. Iets wat de beide heren ook uitstraalden. En alhoewel ik niet de heimwee herken die jij omschrijft ken ik wel het gevoel van gemis. Ik mis de rechtvaardige stabiele alfa mannen met natuurlijk leiderschap om ons door deze crisis te loodsen.
      Dus zo word het vanzelf ieder voor zich. En God voor ons allen.

      • De Nederlandse overheid heeft mij 10 jaar genaaid voor meer dan een halve ton € via de Hoge Raad. Dat vergeef ik ze nooit, maar ik kan er niets aan veranderen.
        Ik kan niet terug slaan behalve door ze te laten stikken in hun wensen. Voor mij telt alleen nog het belang van de mensen direct om me heen, niet het landsbelang.
        Inderdaad, ieder voor zich en God voor ons allen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in