Vlak na de Tweede Wereldoorlog besloot de Nederlandse overheid tot een grote geldzuivering. Dit was nodig om de bankbiljetten die door de Duitse bezetter in omloop waren gebracht uit de economie te kunnen halen en om vermogens die collaborateurs gedurende de oorlog hadden vergaard ongeldig te kunnen maken. Op 6 juli 1945 werden alle 100 guldenbiljetten ongeldig verklaard en op 26 september 1945 werd al het overige Nederlandse papiergeld in één klap ongeldig en alle banktegoeden werden bevroren. Men kreeg in de daaropvolgende maanden slechts toegang tot een tegoed nadat was bewezen dat het geld op een rechtmatige wijze was verkregen. In de week van 26 september 1945 konden de oude bankbiljetten en munten worden ingeleverd en geruild voor het nieuwe geld. Om deze week te kunnen doorkomen, kreeg iedere Nederlander een nieuw tientje, het zogenaamde Tientje van Lieftinck, naar de minister van Financiën Piet Lieftinck, die deze hele operatie leidde.

Aan het begin van de week had iedere Nederlander dus evenveel geld te besteden, namelijk een tientje. De meest egalitaire samenleving ooit! Maar aan het eind van de week had de één geen geld meer, een ander had zelfs een tientje schuld, en een derde had van zijn oorspronkelijke tientje inmiddels twee tientjes gemaakt. Als men zo verder had moeten leven, was de ongelijkheid ongetwijfeld verder gegroeid, hoewel de mensen en families die tot de ‘haves’ en die tot de ‘have nots’ zouden behoren dynamisch zouden kunnen wisselen.

The Credit Suisse report found 2.3 million new dollar millionaires 
were created over the past year, taking the total to 36 million. 
Photograph: Carl Court/Getty Images

Anders dan marxisten denken (PvdA’er Hans Spekman: “Herverdelen is een feest!”), is een dergelijke ongelijkheid, die tot stand gekomen is zonder enige vorm van geweld of dwang, volkomen gerechtvaardigd, aangezien deze het resultaat is van vrije individuen die in vrijheid beslissen wat zij met hun geld doen. Juist het beperken van deze ongelijkheid, door het belasten van de ‘haves’ en het subsidiëren van de ‘have nots’, is onrechtvaardig, want dit grijpt met overheidsdwang in op de vrije keuzes van mensen. Feitelijk is een dergelijk beleid niets anders als onderdrukking.

Bestaan er dan geen nadelen aan een grote inkomens- en vermogensongelijkheid en heeft de overheid geen taak om deze te bestrijden? Het blijkt, dat landen met een grote ongelijkheid ook te kampen hebben met hoge criminaliteitscijfers, lage scholingsgraad en veel interne spanningen, terwijl landen met een kleine ongelijkheid deze problemen veel minder kennen. Rechtvaardigt dit echter een gedwongen herverdeling? Of het gedwongen opbreken van grote en machtige bedrijven?

 

ingevoegd vanwege censuur door YouTube:

Video staat in Tim Gielen z’n Telegram kanaal. https://t.me/timgielen/3

Veel overheden gebruiken voor hun herverdelingsbeleid de Gini index of coëfficiënt, naar de Italiaanse statisticus Corrado Gini (1884-1965). Deze coëfficiënt varieert tussen 0 (iedereen volkomen gelijk) en 1 (één persoon heeft alle eigendom en de overigen niets). De Gini index voor inkomensongelijkheid is voor Nederland ca. 0,29 en wereldwijd ca. 0,63. De Gini index voor vermogensongelijkheid is voor Nederland ca. 0,90. De vermogensongelijkheid is hier groter dan die in de VS (0,85) en Nederland staat hiermee in de wereldwijde top tien.

Natuurlijk bestaat er ook ongelijkheid die niet het gevolg is van vrije wil, maar van dwang. Deze kan het beste bestreden worden door te zorgen voor een goede rechtsorde, die de onvrijwillige overdracht van eigendom tegen gaat. Er is geen enkele reden waarom de politiek zich daarmee zou moeten bemoeien.

Door

Peter de Jong

6 REACTIES

  1. Knap gemaakt en knap van alles aan elkaar gelinkt.
    Paar opmerkingen
    1. op basis van beursomvang worden State Street Black Rock en Vanguard als bewijs geleverd dat er een elite is. Echter dit zijn de grootste beheerders van beleggingsfondsen en ETF’s ( mandjes aandelen die de beursindex volgen) Aangezien die enorm populair zijn geworden, zit het grootste deel van de beurs in die fondsen en veel minder individuele aandelen bij particulieren/pensioenfondsen, die namelijk juist die makkelijke indexfondsen kopen. Dat de hele softdrank industrie bij slecht een paar bedrijven zit, is geen sterk elite argument. We weten allemaal van de legendarische concurrentie tussen Coca en Pepsi. Als je dan een complot ziet is het ooit afschieten van de de kleine Exota concurrent, door de staatsomroep/VARA een alternatief voorbeeld. Om die grote hoeveelheid aandelen nu als bewijs van de elite op te voeren, is wat kort door de bocht.
    2. veel van de slechte dingen die door de elite gedaan zouden worden, blijkt door overheden gedaan te zijn. Er zal best op een aantal gebieden tussen big pharma en big government samengewerkt worden, maar in deze docu is het verband wel erg dun onderbouwd en is veel meer fouts op het conto van big government te schrijven.
    3. dat armoede en honger door de elite vergroot wordt, is wat overdreven gezien juist dat de laatste decennia de wereld armoede enorm gedaald is. En big corp verkoopt liever meer spullen aan rijke Afrikanen dan aan arme. Juist big gov heeft belang bij het volk dom en arm te houden.
    4. ik heb er moeite mee dat uitvindingen door de elite worden tegengehouden; hoogstens door big Gov: vgl het voorbeeld van de magneettrein van Siemens, die is na miljarden investeringen door Siemens, door big gov gestopt vanwege het voorzorgprincipe bij het ene ongeluk met 4 doden. Zou datzelfde argument op auto’s zijn toegepast, moesten we nu fietsen, hoewel…
    5 ook dat big Pharma ons willens en wetens van ziektes voorziet, om ons afhankelijk te maken, gaat mij wat ver. De overheidsregels om medicijnen pas na 10 jaar op de markt te krijgen, doden meer mensen (die geen of latere behandeling krijgen) dan foute medicijnen. Ik vind ook dat vaccins wat erg snel gaan, maar om dan nu alles over een kam te scheren en de steeds beter werkende chemo voor borst- huid- etc kanker maar als machtsmiddel af te doen is weer wat al te kort door de bocht.

    Elk van bovenstaande punten is een enorme discussie waard, en laten we die vooral houden, maar svp wel graag met echte achtergronden.

    • Goede punten, Overnight! Ben ik het zeker mee eens. Ik heb deze video genoemd, omdat in een corporatistisch systeem (crony capitalism) er al snel machtige conglomeraten ontstaan die hun locked-in klanten kunnen benadelen. In een echte vrije markt met volop concurrentie zou dat niet mogelijk zijn, althans niet langdurig.

      Als de overheid deze door haarzelf veroorzaakte problemen probeert te corrigeren, bijv door inkomensnivellering en door het verbieden van fusies, is het eindresultaat nog steeds onrechtvaardig, want in een vrije markt had de situatie er wss heel anders uit gezien. Dit is echter wel wat linkse partijen steeds onder ‘eerlijk’ en ‘niet eerlijk’ verstaan (‘eerlijke beloning’) en waar ze tot voor kort veel stemmen mee trokken. Het grote publiek maakt helaas nauwelijks of niet onderscheid tussen ‘crony capitalism’ en ‘capitalism’ en er zijn helaas weinig plaatsen in de wereld waar de markt helemaal vrij is.

      • jawel Peter, en daarom ben ik het er ook niet mee eens dat het filmpje uitgegumd is: Deze video is verwijderd wegens schending van de servicevoorwaarden van YouTube.
        Door het ons te onthouden, is het lastig er verder over te discussiëren en tot betere conclusies ( ook van mij) te komen. Ik vind het erg dat filmpjes waar ik het deels niet mee eens ben, HIER, door Youtube verwijderd worden.
        Was al weer een tijdje geleden dat we er hier mee geconfronteerd werden, alsof het weghalen van andere, onwelgevallige theorieën, de wetenschap bevordert.
        Weer een reden om dit soort filmpjes, ook op een ander platform te zetten.

  2. Er was meer te besteden dan dat tientje. Munten bleven namelijk geldig. Die week leende mijn moeder de inhoud van mijn spaarpot van mij. Daarin zat 40 gulden. Het tientje was uitgereikt in de vorm van tien gloednieuwe biljetten van een gulden. Ik zie ze nog voor mij.

    • Ja, de inflatie hakt er flink in. Mijn moeder ging altijd met haar vriendinnen naar het snoepwinkeltje op de hoek. Daar had je al veel keus voor een halve cent. Voor een stuiver kon je een grote zak chocoladepindas kopen. Ze legden een keer al hun halve centen bij elkaar, maar kwamen nog een halve cent te kort. De brutaalste vriendin liep daarmee het winkeltje binnen en kwam even later juichend naar buiten: “Ik heb ze!” ?

      https://youtu.be/p5oU4V-XQtM

Comments are closed.