Een onlangs gepubliceerde studie in Research Square beschrijft de enorme toename van grondstoffen en materialen die nodig zijn om de temperatuurdoelstellingen van 1,5-2 °C te behalen, die zijn vastgelegd in het Internationale Klimaatakkoord van Parijs uit 2015. De realisatie hier van is niet alleen peperduur tot onbetaalbaar, maar leidt zelfs tot veel hogere kooldioxide-emissies, omdat het veel extra fossiele brandstoffen vereist in de mijnbouw, raffinage en transport.

De auteurs van het artikel concluderen dat de vraag naar grondstoffen en materialen voor de omschakeling op ‘elektrisch’ de vraag naar batterijen, zonne- en windenergie sterk zal doen toenemen, om al dit binnen de afgesproken deadlines van dit Parijse Klimaatakkoord koolstof-neutraal te kunnen maken. De grondstoffen en materialen zijn nu nog voldoende beschikbaar, maar de enorme hoeveelheden die er van nodig zullen zijn zullen een werkelijk enorme toename van de winning en productie ervan vereisen.

“We merken op dat hoewel de vraag nu al toeneemt, deze over het algemeen de huidige geologische reserves niet overschrijdt”, aldus het rapport. “De jaarlijkse productie van materialen zoals neodymium (Nd), dysprosium (Dy), tellurium (Te), glasvezels en polysilicium voor de solarbranche moet echter aanzienlijk worden verhoogd, omdat de geplande decarbonisatie van de energiesector grote hoeveelheden materialen vraagt, wat weer de verdere ontwikkeling van bestaande en nieuwe minerale grondstoffen vereist.”

De extra vraag naar grondstoffen en materialen zal een enorme toename van de productie vereisen en een flink deel van de totale wéreldproductie gaan uitmaken. Bijvoorbeeld, bij het 1,5 °C -scenario zou alleen al de vraag naar het schaarse zilver voor in de vele zonnepanelen 10% van de héle wereldproductie uitmaken. De vraag naar het schaarse aluminium en koper voor de infrastructuur van de energiesector zou bijna een vijfde van de huidige productie vergen. De jaarlijkse behoefte aan ‘solarglas’ en glasvezel-composieten voor windturbine-bladen kan 25% of meer van de jaarlijkse wereldwijde productie worden. Voor sommige materialen (dysprosium, neo-dymium, polysilicium, tellurium) zou de vraag de huidige wereldwijde productie-capaciteit zelfs aanzienlijk overtreffen, deze productie zou dan zeer sterk moeten worden verhoogd. Alleen al de metalen voor windturbines zouden een verdrievoudiging van de wereldwijde productie van zeldzame metaalertsen benodigen, terwijl de uitbreiding van de hoeveelheid zonne-cellen een nóg grotere toename van de wereldwijde telluriumproductie vereist. De toekomstige vraag naar het mineraal polysilicium voor de solarbranche zal de huidige productie-capaciteit ook met meer dan het dubbele overtreffen.

Al dit zal een verschuiving in álle productie- en consumptieprioriteiten afdwingen, men kan niet álles tegelijk en flinke prijsstijgingen voor producten. Het zal buitensporige geopolitieke macht geven aan landen die de winning, productie en raffinage van deze zeldzame materialen domineren, zoals bijvoorbeeld nu China, aldus het rapport. “Aangezien de winning en/of verwerking van sommige kritieke grondstoffen en materialen geconcentreerd is in een handvol landen, hebben deze dan een groot economisch en geopolitiek belang”, aldus het rapport. “Toeleveringsketens van grondstoffen en mineralen zijn al vaker gebruikt als middel om politieke en economische druk uit te oefenen in internationale geschillen.”

Ook vanuit milieu- en klimaatperspectief zijn de vooruitzichten abominabel. “Mijnbouw, raffinage en verwerking van ruwe ertsen zijn vaak behoorlijk energie- en emissie-intensief. Dit soort mijnbouw-activiteiten beïnvloeden de gezondheid van werknemers en bevolking en verslechteren of vernietigen complete ecosystemen. Bij de winning van grondstoffen voor batterijen en accu’s voor de steeds toenemende aantallen elektrische- auto’s, fietsen, smartphones, computers en ga maar door, zijn er nú al tálloze mensen en kinderen in landen in Zuid-Amerika, Afrika, India die grote gezondheidsschade oplopen en zelfs een flink verkorte levensduur hebben. De cumulatieve kooldioxide-uitstoot van alle benodigde extra mijnbouw- en productie-activiteiten zou zeer aanzienlijk zijn en zou goed zijn voor zeker 9% van de totale wereldwijde uitstoot van broeikasgassen…” aldus het rapport.

(bron)

(bron)

 

10 REACTIES

  1. In de basis is het eenvoudig. Er is een wet van behoud van energie. Dan is er ook een wet van behoud van verbruik en van vervuiling. Bij vervuiling telt alleen die vervuiling die op een “zwarte lijst staat”. De rest van vervuiling telt als “schoon/verantwoord”. Een mens moet eten nietwaar. Neem het criterium “natuurlijk”. Aardolie en gas en kolen zijn ook natuurlijk. Maar er niemand die ’s ochtends een litertje olie drinkt. Of ’s avonds een hapje kolen eet. Dan maar niets doen? Zeker niet. De mens gooit zijn poep en pies ook niet meer op straat. Maar het debat over de transitie zou weleens wat eerlijker, opener en wetenschappelijker gevoerd mogen worden.

  2. Vreemd dat je niets hoort over bio-diesel.

    Eerst maar eens afwachten of de oversterfte doorzet, want depopulatie brengt een land vol bossen, landerijen en kastelen dichterbij. Graag geen woningbouw, en beperkte migratie. Hele wijken kunnen worden teruggegeven aan de natuur, dat wordt nog een hele schoonmaakklus.

    Boer Koos is bang dat hij straks geen werk meer heeft. Het opruimen van de rotzooi na depopulatie is echt heel veel werk.

    Boer Koos, boos: https://www.youtube.com/watch?v=V8GbyRwd4EU

  3. Een nieuwe diesel is zeker schoner dan zonnepanelen en windmolens, en al helemaal schoner dan kolencentrales. Gooi je bio-diesel in je tank, dan is het hernieuwbaar. Een accu gaat kapot, een dieselmotor kan wel een miljoen kilometer draaien – of zelfs meer – met het nodige onderhoud.

    • Bij moderne diesel motoren zijn de uitlaatgassen schoner dan wat er aan zuurstof binnenkomt.

    • En waar komt die ‘bio’-diesel vandaan denk je??? Zoals de naam al suggereert van biologisch materiaal, dat klinkt geweldig. Het kan gemaakt worden van maisolie en koolzaadolie bij ons, maar in de praktijk komt bijna alle ‘bio’ uit sojaolie en steeds meer palmolie uit tropische landen. Om plantages voor palmolie of soja te verkrijgen worden in de bosrijke gedeeten van die landen (Brazilië, Indonesië etc.) gigantische oppervlaktes oerwoud gekapt en in brand gestoken om daar palmolie-plantages aan te leggen of sojavelden. Dat ‘bio’ leidt dus tot het káppen van bomen, bomen die de beste CO-2 verwijderaars zijn die er bestaan. Het heeft dus netto geen énkel effect om op bio-diesel te rijden, gewone diesel is net zo groen als die oplichterij van die bio-diesel. Die ‘bio’ toevoegingen aan diesel en benzine zijn vérder ook nog eens schadelijk voor de motor die daardoor sneller slijt en dus eerder vervangen moet worden, dat moet ook weer geproduceerd worden, dat kost ook weer energie, geeft CO-2 uitstoot etc. De Groene Leugen.

      • Het moet allemaal in balans, tussen bossen, landerijen en kastelen. Steden vol volk en vuil passen niet in het plaatje. Maar aan de overbevolking wordt hard gewerkt.

        Misschien een leuk hobby-project: zelf bio-diesel verbouwen.

      • ‘En waar komt die ‘bio’-diesel vandaan denk je?’ Van planten. Als het hernieuwbaar moet zijn kost dat ruimte. Je moet kijken of die ruimte er is, en als het nodig is herstructureren. Build Back Better.

  4. prikje hier, prikje daar
    het probleem ligt er gewoon in dat een mens niet meer op tijd dood wil gaan,
    Hou er eens mee op, ik weet het 75% schijt dan in z’n broek van angst!

  5. Misschien is de energie ‘hernieuwbaar’. De windmolens zijn dat niet. Die dingen gaan een jaar of 10 mee (dacht ik) en daarna kun je ze alleen nog maar slopen en het puin ergens op de stort gooien. Maar dat mogen wij niet weten want dat is niet goed voor de ‘beeldvorming’.

    Nu proberen ze van de bladen van die dingen surfplanken o.i.d. te maken. Iets anders lijkt niet te kunnen. Is dat nou duurzaam of duurzaam?

    • business as usual, ‘groen’ is het laatste groeimodel voor het neo-kapitalisme

Comments are closed.