Gonzalo Boye is de in internationaal strafrecht gespecialiseerde advocaat die de president van Catalonië Carles Puigdemont verdedigt (wie in 2017 illegaal uit zijn ambt is gezet door de Spaanse regering en vanuit ballingschap strijdt voor de bevrijding van Catalonië).

In zijn laatste boek heeft Boye het over Catalangate, de spionagezaak die op 18 april door The New Yorker aan het licht werd gebracht op basis van het onderzoek van de organisatie Citizen Lab, verbonden aan de Universiteit van Toronto, die had ontdekt dat 65 Catalaanse onafhankelijkheidsaanhangers illegaal waren bespioneerd met behulp van de programma’s Pegasus en Candirú (bron).

De Spaanse regering ontkende hier iets mee te maken te hebben en probeerde Citizen Lab in diskrediet te brengen. Enkele dagen later werd, in wat een afleidingsmanoeuvre leek te zijn, onthuld dat ook de Spaanse president en diverse ministers met behulp van Pegasus waren bespioneerd. Zij probeerden hun verantwoordelijkheid te verdoezelen, maar dit ontslaat hen niet van het feit dat zij de vermeende daders van Catalangate zijn, hoewel het grootste deel van de Spaanse pers dit heeft aangegrepen om niet langer over het bespioneren van de Catalanen te spreken.

Tot slot heeft de Spaanse regering toegegeven dat zij in 2019 met Pegasus 18 Catalaanse onafhankelijkheidsstrijders heeft bespioneerd, met de goedkeuring van rechter Pablo Lucas Murillo van het Hooggerechtshof. Het gaat om 18 zaken uit 2019, maar er zijn nieuwe gevallen omdat de door Citizen Lab ontdekte gevallen verwijzen naar andere data, die in 2017 waren (1 geval) en 2020 (64 gevallen), maar niet van 2019. Deze moeten dus bij de reeds ontdekte gevallen worden opgeteld: 65 + 18 = ten minste 83 zaken!

De spionagezaak Boye is handig om te begrijpen hoe justitie in Spanje te werk gaat. Rechter Lucas Murillo gaf toestemming voor het afluisteren van advocaat Boye en tegelijkertijd was hij de rechter die uitspraak deed over het beroep van de advocaat inzake de immuniteit van de Catalaanse leden van het Europees Parlement Puigdemont, Comín en Ponsatí. Reeds in die tijd probeerde Boye beroep aan te tekenen tegen deze rechter wegens gebrek aan onpartijdigheid, wegens een publicatie en verklaringen tegen de Catalaanse onafhankelijkheid. Maar de rechter verdedigde zijn onpartijdigheid heftig, en nu weten we dat hij ’s morgens toestemming gaf om de advocaat te bespioneren en ’s middags besliste over zijn beroep!

Bovendien kan een rechter volgens de Spaanse wet wel toestemming geven voor het onderscheppen van communicatie, maar in geen geval voor wat Pegasus mogelijk maakt: toegang tot de volledige inhoud van de mobiele telefoon (communicatie, documenten, video’s, foto’s…) en ook de mogelijkheid om deze te controleren (camera’s en microfoons activeren, e-mails schrijven of verwijderen…). Bovendien moet deze informatie altijd onder gerechtelijk toezicht staan, terwijl bij Pegasus de informatie wordt gecontroleerd door het Israëlische bedrijf NSO, buiten de EU, dat in opdracht van degenen die betalen, de mobiele telefoons infecteert.

Zo verdedigde Boye, terwijl hij werd bespioneerd, onder meer Syrische leiders die in Duitsland waren berecht en veroordeeld. Wat hij zijn klanten vertelde was in het bezit van het Israëlische bedrijf. Kunnen we er zeker van zijn dat deze informatie niet werd gebruikt?

Het ernstige is dat de commissie van het Europees Parlement die de met behulp van Pegasus gepleegde misbruiken onderzoekt, alleen Polen en Hongarije wil onderzoeken, en niet Spanje. We weten dat de EU een vereniging is waar Spanje lid van is en Catalonië niet, maar als de EU niet medeplichtig wil zijn aan schendingen van de burgerrechten van Europese burgers, moet zij niet toegeven aan de Spaanse druk.

Naam inzender bekend

2 REACTIES

  1. Dit soort dictatoriaal wangedrag door overheden is standaard in de door de EU overheerste landen.
    je moet en zal gehoorzaam in het gareel.
    Ik zeg: niet doen en kom op voor je eigen mening.

  2. “maar als de EU niet medeplichtig wil zijn aan schendingen van de burgerrechten van Europese burgers, moet zij niet toegeven aan de Spaanse druk”.

    Ik kan werkelijk niet begrijpen hoe iemand er een gedachte op na kan houden die op wat voor wijze dan maar ook veronderstelt dat er van de EU iets te verwachten valt dat eventueel positief uit zo kunnen vallen voor de “Europese burgers”.

Comments are closed.