maandag, 26 februari 2007
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Schuldgeld (4)

Ik geloof dat bancaire instituten gevaarlijker zijn voor onze vrijheid dan een bezettingsleger. De macht tot geldcreatie moet van de banken worden afgenomen en worden teruggegeven aan de mensen aan wie het toebehoort.

Thomas Jefferson, 1743-1826 President en medeauteur van de Onafhankelijkheidsverklaring van de Verenigde Staten

Schuldeconomie

Wat velen niet beseffen is dat ons fiatgeld uit schuld bestaat. Zonder schulden zou er nu derhalve ook geen geld bestaan. Telkens als er een lening wordt afgesloten door de overheid, bedrijfsleven of burgers dan wordt er extra krediet gecreëerd. Dit krediet vindt haar weg van uitlener naar schuldenaar. Hiermee worden begrotingstekorten gefinancierd, waardoor er staatschulden ontstaan. Deze staatsschulden nemen alleen maar toe in de wereld. De rente op deze staatsschulden wordt betaald via belastingheffing en het aangaan van meer schulden. Deze overheidsfinanciering van schulden vindt plaats via de uitgifte van staatsobligaties, welke worden afgegeven aan banken, fondsen en particuliere beleggers. In het geval van de banken wordt het geld voor deze schulden geleend van de centrale bank, die doorgaans onder de overheid valt. Dit geld rouleert via een vorm van rondpompcircuit. Ergo, de centrale bank leent aan de banken voor een bepaald percentage, waardoor banken in staat zijn de obligaties aan te schaffen. Het geld gaat weer naar de overheid, maar nu niet meer in de vorm van krediet, maar contant geld. Dus het krediet (M3) is dus contant geld (M1) geworden, want de overheid besteedt het bijvoorbeeld aan grootschalige projecten die dan betaald kunnen worden. Hiervoor hoeft dus geen extra belasting voor worden geheven. Hier ziet men het perverse effect van overheidsschuld, obligaties, centrale bank en bancaire sector.

Wanneer er geld wordt uitgeleend aan bedrijven, vanwege extra financiering, overnames, uitbreiding of extra productie dan creëert de centrale bank het krediet en wordt via de banken aan de bedrijven geleverd, waardoor deze laatsten het geld contant kunnen maken en zodoende de economie inloodsen. Bij consumentenkrediet gebeurt precies hetzelfde. De huiseigenaren geven een hypotheek af voor hun woning en krijgen daar dan de financiering voor van de banken of financiële instellingen, die het op hun beurt weer van de centrale bank lenen. Het krediet wordt gebruikt om de bouwondernemingen, makelaars en vorige huiseigenaren te kunnen betalen. Alle nieuwe schulden, dus obligaties, hypotheken en leningen worden op zo’n manier geschapen. Daardoor is de schuldenlast in de wereld nooit zo hoog geweest als nu.

Valse concurrentie

Om te kunnen concurreren met het bancaire kartel moet men toegang hebben tot het creëren van fiatgeld. Voor iemand of een bedrijf, die te maken heeft met een normale inkomsten- en vermogensbron is dit schier onmogelijk. De reden is eenvoudig, want het vermogen en de inkomsten worden uitgehold door de inflatie en de daaraan vloeiende prijsstijgingen. Als een bank bijvoorbeeld ¤ 1 miljoen zou uitlenen bij een rentepercentage van 5% dan betaalt de bank daarvan 1,5% aan de centrale bank en houdt zelf 3,5% daaraan over. Wanneer de ontwaarding 10% is geweest dan hoeft de bank alleen maar een verhoging van het leenbedrag uit te geven om deze inflatie bij te benen. Let wel de bank heeft geen eigen vermogen, want al het geld is gecreëerd uit het niets. De 3,5% die de bank overhoudt na aftrek van de interbancaire rente is gegenereerd vanuit de productie die de lener heeft verricht. Deze persoon moet 5% van de waarde van de lening afstaan aan de bank en dient daar werkelijke productie voor te hebben geleverd. Degene die wil concurreren zal snel tot inzich komen dat zijn of haar vermogen in rap tempo verdampt, vanwege de inflatie, die hij of zij niet kan genereren, want dit geld wordt niet uigeleend vanuit het niets, maar vanuit zijn of haar eigen vermogen. Daardoor is niemand in staat om het bancaire kartel te verslaan. Hierop zijn door diverse bedrijven oplossingen voor gevonden en dat betekent dat deze de banken, tezamen met de centrale bank met hun eigen middelen verslaan. Hieronder volgen deze bedachte oplossingen en de daaraan klevende nadelen.

Derivaten

Dat dit systeem ooit spaak zal lopen is voor een aantal economen, vooral van de Oostenrijkse School wel duidelijk. Krediet en schuld vormen namelijk het drijfzand van een economie. Uiteindelijk komen we in een situatie waar er een vorm van schuldslavernij ontstaat. Iedereen heeft een schuld aan een bank of financiële instelling, waardoor zij zeer kwetsbaar zijn voor een teruggang van de economie. Om dit te voorkomen blijft de centrale bank geld en krediet bijdrukken. Want mocht de kredietcreatie tot stilstand komen dan stoppen ook de financiële activiteiten welke op deze schuld zijn gebouwd. Veel waninvesteringen die zijn gemaakt vanwege deze enorme fiatgeldinjecties moeten dan worden geliquideerd. Om dit te voorkomen moet de schuldberg groter worden. Iedereen begrijpt natuurlijk dat dit een onhoudbare zaak wordt.

Hiernaast ziet men de kredietberg (M3) van de Verenigde Staten die een bijna verticale tendens laat zien. Dr. Chris Martenson beschreef de enorme creatie hiervan met $1000 miljard alleen al over de laatste 10 maanden. Dan hebben we het niet over de gigantische kredietcreatie met betrekking tot de derivaten in de wereld. Mondiale derivaten, welke bestaan uit futures, opties, warrants, swaps, swaptions en turbo’s zijn nu berekend op zo’n $300 biljoen. In feite groeit de kredietberg exponentieel, omdat zelfs de centrale banken de macht hebben verloren over de uitgifte daarvan. Zowel Ben Bernanke van de Federal Reserve als Jean-Claude Trichet van de ECB hebben hier al voor gewaarschuwd. We zijn nu in een situatie beland dat niemand meer weet hoeveel exact het krediet is in de wereld. Dit komt omdat sinds de loslating van Bretton Woods het een eigen leven is gaan leiden. Iedereen geeft nu krediet aan iedereen, banken, creditcard-bedrijven, financiële instituten, winkeliers en warenhuizen. Allemaal creëren ze krediet, zonder dat er een dekking voor aanwezig is, alleen maar om de economie voort te laten rollen. Aan het LTCM-debacle in 1998 hebben we een voorproefje gehad hoe zo’n derivatenindustrie de algehele economie kan bedreigen.

Geldstroom

Zoals reeds eerder aangegeven moet het krediet kunnen doorstromen om de economie op peil te houden. Mocht deze doorstroming, ook wel velocity genaamd, ophouden dan stagneert niet alleen de economie, maar zijn de gevolgen niet te overzien. Waninvesteringen worden meteen geliquideerd, waardoor leveranciers en klanten van deze projecten of bedrijven schade zullen ondervinden. Dit leidt tot een achteruitgang in bedrijvigheid, welke weer zal leiden tot een scherp toenemende werkloosheid. Dit heeft weer tot gevolg dat banken, bedrijven en burgers niet verder willen lenen of uitlenen, die daardoor verdere hinder en schade van zal ondervinden. Om het tekort aan leningen te overbruggen zal men geneigd zijn om de spaargelden aan te spreken, waardoor er een run op de banken ontstaat. Iedereen wil namelijk zijn contante geld van de bank afhalen om aan de financiële verplichtingen te kunnen voldoen.

Waardoor zou zo’n mogelijkheid kunnen ontstaan? Ik heb al eerder gewezen op de kwetsbaarheid van de onroerendgoedmarkt en we zien nu de situatie dat in de Verenigde Staten en in andere landen de huizenmarkt stokt en zelfs terugloopt. Dit betekent dat de consumenten niet meer zeker zijn dat de waarde van hun huis vermeerdert, waardoor er minder ‘overwaarde’ lees: meer schuld wordt aangegaan. Omdat de waarde daalt zullen de banken niet meer bereid zijn om zoveel uit te lenen als in het verleden en ook huizenkopers en consumenten voorzichtiger zijn om langetermijnverplichtingen aan te gaan in zo’n onzekere markt. De banken en financiële instellingen zullen hun rentes moeten verhogen om de onzekerheidsmarges in te dekken. Zoals bekend worden er hogere rentes berekend in onzekere omstandigheden, dat wil zeggen, als de klant niet geheel kredietwaardig is of te weinig onderpand heeft. Nu dat de waardestijging is afgenomen of gestokt zullen deze banken hun rentes moeten aanpassen. Omdat het fiatgeldsysteem alleen berekend is op een verdere schuldcreatie zullen vele schuldenaren in de problemen komen. De renteuitgaven zijn dan zover verhoogd dat diegenen die in de marge zitten als eerste moeten liquideren. Dit verhoogt de verdere druk op de markt, waardoor prijzen verder naar beneden zullen worden bijgesteld. Zodoende ontstaan er verdere problemen met de andere huizenbezitters, die hun onroerend goed moeilijk of onmogelijk kunnen verkopen. Er zijn eenvoudigweg te weinig kopers voor deze huizen.

Conclusie

We zijn nu op een cruciaal moment aangekomen en dat is dat de huizenmarkt in alle westerse landen bijna of geheel tot stilstand is gekomen. Ik verwacht derhalve weinig goeds van de uitkomst en zie dit dan ook als het einde van een tijdperk en het begin van een nieuwe. De enorme kapitaalsoverdracht die in het volgende decennius zal gaan plaatsvinden zal voor velen een schok zijn. Het tijdperk van fiatgeld en schuldopbouw zal ten einde komen en een periode van enorme saneringen dan gaan plaatsvinden. Dit gaat gepaard met een zeer pijnlijke omschakeling voor de meeste mensen, omdat er voor het eerst in decennia de kosten weer in overeenstemming moeten zijn met de opbrengsten.

Zoals Dr. Albert Bartlett vertelde in zijn toespraak Arithmetic, Population and Energy: ,,de grootste tekortkoming van het menselijk ras is haar onvermogen om de exponentiële functie te begrijpen.” De internationale financiële expert Steven Lachance heeft hierover geschreven dat uiteindelijk elk schuldgeldsysteem failliet gaat en zal instorten, dus ook met ons systeem. Er resteert voor de centrale banken maar twee mogelijkheden:

1. Het installeren van een nieuw monetair systeem, dus de toevlucht naar een andere munt, waardoor de oude munt haar waarde verliest. Helaas is dit maar een tijdelijke oplossing, of;

2. De terugkeer naar een geldwaardesysteem en de centrale bank zichzelf moet opdoeken en het geld geheel aan de markt moet gaan overlaten. Dit is een permanente oplossing.

John Exter heeft reeds in 1974 een omgekeerde pIramide samengesteld, waarin hij laat zien hoe de financiële waarde is opgebouwd. De basis van dit systeem vormt goud, zodat elke financieel middel haar grondslag vindt in het gele metaal. Derhalve is het onontkoombaar dat dit systeem in alle hevigheid zal terugkeren in de nabije toekomst.

Essays:

The End of Money; Dr. Chris Martenson, Financial Sense, 8 januari 2007
How Debt Money goes Broke; Steven Lachance, Financial Sense, 12 december 2005
Arithmatic, Population and Energy; Dr. Albert Bartlett, Global Public Media, 6 februari 2006
A Frightening Worldwide Currency Crisis, an Unstable Monetary System; David Morgan, Financial Sense, 8 januari 2007
The Value of Money; Greg Pickup, Foundation for the Advancement of Monetary Education, 3 januari 2003
The Rise and Fall of the Gold Basis; Prof. Antal E. Fekete, Financial Sense, 12 mei 2006.
Money Markets and Metals, Interview with John Exter; Franklin Sanders, The Moneychanger, juni 1991.

Literatuur:

Reflections on the Pure Theory of Mr. J.M. Keynes; F.A. Hayek, Mises Institute, 17 februari 2007
Inflation-indexed Securities, Bonds, Swaps and Other Derivatives; Mark Deacon, Andrew Derry, Dariush Mirfenderenski; John Wiley & Sons, 28 mei 2004
When Genius Failed, The Rise and Fall of Long Term Capital Management; Roger Lowenstein, Random House Trade, 9 oktober 2001

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Economie
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Daniel schreef op : 1

    Het kaartenhuis van Nout (en Gerrit).

    Stel je eens voor dat Zalm voor zou stellen om jaarlijks ¤ 50 miljard aan nieuw geld te drukken om daarmee de economie te stimuleren. Dat is evenveel als éénderde van de totale Nederlandse begroting. Hij zou voor gek worden verklaard en iedereen zou hem wijzen op de gevolgen voor inflatie en kracht en waarde van de euro.

    Toch gebeurt het, onder verantwoordelijkheid van Gerrit, jaar na jaar. Het is nooit besproken in het parlement dus die stellen er ook geen lastige vragen over. Nog sterker. Vrijwel geen kamerlid weet dat het gebeurt. Eigenlijk praat niemand erover, alleen ingewijden weten ervan.

    Waar we het over hebben?

    De groei van de hoeveelheid uitstaande hypotheken. Uit de laatste cijfers van het CBS blijkt dat de totale hypotheekberg de afgelopen twee jaar met ¤ 100 miljard is gestegen tot ¤ 500 miljard. De afgelopen tien jaar is er ¤ 350 miljard aan nieuw hypotheekgeld bijgekomen.

    Dat betekent dat er nu al tien jaar lang gemiddeld ¤ 35 miljard per jaar extra in de economie wordt gepompt. Geld dat grotendeels uit het niets werd gecreëerd. Dat is meer dan een prettige financiële injectie of een gezonde portie economische doping.

    Wie profiteren er allemaal van al dit nieuwe geld?

    Ten eerste de nieuwe huizenbezitters zoals u en ik. Maar daarnaast natuurlijk de geldverstrekkers. Vanaf de eerste maand dat er rente wordt betaald, mag de bank een aardig deel ervan als winst boeken. Nu snapt u waarom General Motors twee procent van de Nederlandse hypotheekmarkt in handen heeft.

    Dan Gerrit zelf natuurlijk. De zes procent aan overdrachtsbelasting wordt meestal gezellig meegefinancierd en vult de schatkist een beetje aan. Alle beetjes helpen immers. Maar laten we de tussenpersoon die de hypotheek heeft geregeld niet vergeten. Die krijgt meestal één procent van het bedrag direct in handen. Dan hebben we de verkopende makelaar die meestal ook één procentje opeist. Dan natuurlijk de notaris en de kopende makelaar. O ja en natuurlijk de makelaar die het taxatierapport mag verzorgen. Ook deze pakt makkelijk een paar duizend euro.

    De rest van het geld gaat naar de projectontwikkelaar in het geval van een nieuwbouwhuis of de oude (speculerende?) huiseigenaar. Daarnaast gaat er vaak nog geld naar meegefinancierde keuken- en badkamerboeren, parketplakkers en gordijnenstikkers.

    Die ¤ 50 miljard wordt dus goed besteed en zorgt elk jaar keurig voor een lekkere economische impuls. Dit kunstje, aangejaagd door extreem lage rentes, wordt wereldwijd uitgehaald. Met succes, The Economist waarschuwt voor huizenbubbels in de VS, Europa, Azië en Australië.

    Willem Middelkoop
    ——————————————————————————–
    Willem Middelkoop is journalist, marktcommentator bij RTL Z en columnist bij Inveztor.

  2. mrXL schreef op : 2
    mrXL

    @Willem: Er wordt nooit "meer geld" in de economie gepompt; het wordt simpelweg herverdeeld van mensen die geld op hun spaarbankboekje hebben staan naar mensen die het geld drukken.

    En dit zonder hun medeweten!

    Jouw benaming "die 50 miljard wordt dus goed besteed" is dus flauwekul. Als ik geld uit wil geven aan een nieuw huis of aan een nieuwe badkamer, heb ik daar geen overheid voor nodig die het van me steelt via inflatie en het dan zelf uitgeeft. (nooit aan mij trouwens)

    Je begrijpt het principe niet helemaal volgens mij.

  3. Vlad Tepes schreef op : 3

    [2]

    precies!

    anders zou je de economie op die manier net zo goed elk jaar een ‘impuls’ van 500 miljard kunnen geven. of 5000 miljard!! nog beter, willem.

  4. Albert S. schreef op : 4

    [2] Geheel mee eens, het is geen ‘nieuw’ geld in de betekenis van extra waarde, maar verwaterd geld in de betekenis van fiatgeld opgebracht door het gehele volk in de vorm van ontwaarding van het geld wat ze in hun portemonnaie hebben of op hun banksaldi. Dit heet ook de erosie van inflatie.

  5. Andre schreef op : 5
    Andre

    [4]
    Kom je toch inderdaad weer uit op dat verdraaide edelmetaal. Een redelijke outfit kun je kopen voor een ounce goud kost nu net zoveel als begin 20e eeuw. Goud werd niet méér waard, fiat-papiergeld (en dat geldt zeker en vooral ook voor de US dollar) werd minder waard.

  6. Armin schreef op : 6

    [2] Volgens mij snap jij niet wat de schrijver bedoeld. Hij snapt het principe heel goed, maar zegt wat anders dan jij kennelijk denkt.

    In feite zegt hij hetzelfde als jij, maar dan zonder meteen het waardeoordeel erbij te plaatsen. En daar hebben meer mensen op deze site last van, dat men geen analyse kan maken zonder waardeoordeel. Als je niet expliciet zegt dat het ‘fout’ is, zeg je dus dat het ‘goed’ is …

    Willem’s analyse is echter geheel corrrect. Tot nu toe heeft dit schuldgeld voor ongekende welvaartsgroei gezorgd. Alleen is er die kans op een bubble. In die zin is ‘met succes’ dus relatief. En lees zijn laatste zin nu nog eens … 🙂

  7. Albert S. schreef op : 7

    [5] Exact, de spijker op de kop André. Goud wordt niet meer waard, maar andere zaken worden minder waard ten opzichte van goud. De waarde van goud is hetzelfde als in de Romeinse tijd. Voor 1 ounce goud kon je 2000 jaar geleden een toga en een paar sandalen kopen. Nu koop je er een mooi pak voor tezamen met een paar goede schoenen. Plus ca change, plus ca meme chose.

  8. Armin schreef op : 8

    [7] Klopt, maar dat is niet waar dit artikel tegen ageert. Wat jij beschrijft is inflatie. Over de voors en tegens daarvan is bij de eerdere artikelen een flinke discussie geweest.

    Wat hier aangegeven wordt is dat er fors geld geschapen wordt zonder – tenminste aldus de auteur – tegenwaarde in de economie. Hierdoor zal een zeepbel ontstaan die – ook weer aldus de auteurs – onvermijdelijk gaat barsten.

    Maar ook al vereist zeepbellen en inflatie kunnen samengaan, maar hoeven dat niet. Je kunt zeepbellen hebben zonder inflatie (Japan) en andersom (bijvoorbeeld 2% inflatie zonder een masaale kredietbel).

    Persoonlijk zie ik inflatie niet als een probleem, maar lichte inflatie zelfs een zegen. Zeepbellen echter kunnen op korte termijn flink schade aanrichten. Op lange termijn niet voor een samenleving, maar individuele personen kunnen hun hele leven de gevolgen van zo’n zeepbel dragen.

  9. Andre schreef op : 9
    Andre

    [7]
    "Ik geloof dat bancaire instituten gevaarlijker zijn voor onze vrijheid dan een bezettingsleger"

    Absoluut waar wat mij betreft, en ook volgens de mensen die de financiële touwtjes in handen hebben. Niet voor niets hebben John D. Rockefeller, Paul Warburg en J.P. Morgan in 1913 een de-facto staatsgreep gepleegd, waardoor de FED is opgericht. De FED is NIET zoals wordt verondersteld onder controle van de regering, maar is een samenwerkingsverband tussen privé-banken. Zij hebben de monetaire touwtjes in handen, en niet meer het Congres, met alle gevolgen van dien.

  10. Cornoo schreef op : 10

    Het probleem is dat je er ook niet als één land uit kunt stappen. Je kunt het probleem wel zoveel mogelijk verkleinen. (Met als goed begin de hypotheekrente-aftrek), maar je zult tot op zekere hoogte mee moeten gaan met de VS e.d. Als daar uiteindelijk een gigantische bel barst, barst er bij jouw een kleinere bel en sta je er dan relatief goed voor.

  11. Armin schreef op : 11

    [9] Volgens mij snap jij het principe van een centrale bank niet. Dat de FED niet onder controle staat van de overheid is juist een zegen! Het is dan ook bewust gedaan om overheden te weerhouden van het aanzetten van de drukpers of ander monetair beleid voeren op basis van politieke gronden.

  12. Andre schreef op : 12
    Andre

    [11]
    Oh, dat mag je me rustig uitleggen, ik weet inderdaad niet alles. Ga je gang !

    Voordat je van wal steekt, wil er wel even graag op wijzen, dat de FED geen concurrentie heeft. Ze kunnen ongestraft doen wat ze willen.

    Verder is de ene overheid de andere niet. Een overheid zoals die door de Founding Fathers van de VS destijds is gedefinieerd, is m.i. wel degelijk in staat om met de tengels van de drukpersen af te blijven. Vanaf 1913 ging het mis. Vind je niet ?

  13. Replysofa schreef op : 13

    Dit zijn de eerste 10 minuten nog maar…
    www.youtube.com…

  14. Armin schreef op : 14

    [12] Probleem is dat veel libertarierts denken vanuit het utopische liberaal paradijs. Vanuit zo’n visie is wellicht een goudstandaard en geen FED ideaal.

    Een wereld zoals de Fouding Fathers gedefinieerd hebben bestaat al lang niet meer. Het is ook maar zeer de vraag of die vandaag de dag nog zou functioneren. Tijden veranderen en oplossingen daarom ook. Toen de FED opgericht werd, had je een andere werkelijkheid dan bij de stichting en andere werkelijkheid dan nu.

    In de werkelijke wereld hebben overheden voortdurend druk om geld te drukken, indirect monetair beleid te voeren en er is het gevaar van democratische omwentelingen. Zelfs kleine overheden (die altijd groeien) hebben die druk. En in extreme, je zou maar 4 jaar de SP aan de macht hebben.

    Om die reden is het monetair beleid weg van de staat gesteld. Een mesterzet! Want met succes, want overheden waar ook ter wereld hebben herhaaldelijk geklaagd dat een centrale bank niet deed wat ze wilden. En niet eens de minsten. Reagan klaagde bijvoorbeeld ook over de FED.

    Dat de FED geen concurentie heeft en dus een redelijke vrijheid heeft (doch ze kunnen zeker niet ‘alles’ en ‘ongestraft’ doen) is waar, maar de laatste 100 jaar werkt het eigenlijk vrij goed. De VS is het machtigste land ter wereld en ook zo ongeveer de rijkste.

    Wat is het dat de FED zo verkeerd doet? Natuurlijk als je perse de goudstandaard als Goddelijk Dogma wilt hanteren is de FED heel abject, maar dat is wat ik probeer aan te geven tussen de werkelijke wereld en het libertarisch Utopia. Dingen die slecht zijn in het laatste kunnen soms best redelijk werkend in het eerste. De FED is verre van ideaal, maar is wel goed in staat gebleken de USA door de eeuw heen te leiden.

    Als er een betere oplossing is graag, maar behalve academische studieoplossingen als de goudstandaard zijn er geen praktisch gebleken. Het is geen FED vs GoudStandaard en kleine liberale staat, maar FED vs een overheid van Bush of Clinton. Is de FED dan nog zo slecht?

  15. Albert S. schreef op : 15

    [8] De inflatie in Japan was al behoorlijk in de jaren 80 t.a.v. de onroerendgoedprijzen. De deflatie die sinds 1993 is geweest is als gevolg van de voorafgaande inflatie. Deze duurt nog steeds voort, ongeacht de monetaire inflatie die de Bank van Japan in gang heeft gezet. Kredietdeflatie als het eenmaal begint is niet meer te stuiten. Hetzelfde staat te gebeuren in de VS en de rest van de wereld. Inflatie, ergo fiatgeldexpansie, is feitelijk te allen tijde slecht voor iedereen uiteindelijk.

  16. Albert S. schreef op : 16

    [14] De goudstandaard is geen dogma, maar de werkelijke wereld. Zoals al is aangetoond is de goudstandaard nog steeds de maatstaf zelfs voor centrale banken. Het is juist het fiatgeldsysteem dat onrealistisch is. De goudstandaard is door niemand aanbevolen of geimplementeerd, maar bestaat reeds 5000 jaar. Dit komt omdat men zeldzame zaken van waarde heeft ontdekt door de eeuwen heen die uitstekend geschikt waren als om als ruil- en spaarmiddel te dienen. We zien dus een herleving van de klassieke goudstandaard. Rusland, China, Argentinië, Polen, Saoedi-Arabië etc. zijn hun monetaire reserves aan het versterken met goud. Mexico is van plan om de zilveren peso te herintroduceren na een afwezigheid van 80 jaar.

  17. Armin schreef op : 17

    [16] Ik heb een snaar geraakt. Jammer, want er wordt niet ingegaan op mijn argumenten. De discussie was of de FED slecht was. Tot nu toe lijkt het enige argument dat het slecht is omdat beter zou zijn de goudstandaard in combinatie mete en kleine staat naar het model van de Founding fathers.

    Goed, daar kun je over discussieren, maar beide zaken zijn geen realiteit. De goudstandaard bestaat al zo’n 80 jaar niet meer en de staat van de Founding Fathers is vrij snel na de schichting verloren gegaan. Daar kun je over treuren of juichen, maar laten we nu niet alles beoordelen tov ‘Wat als die er wel was’. Het is er niet meer!

    Dus terug naar de FED. Uitgaande van die (vervelende) realiteit, wat is er zo slecht aan de FED?

    Een academische discussie van de Oostenrijkse school (die in strijd is met enkele van de de libertarische beginselen) is leuk, maar in feite zeg je dan dat alles wat niet overeen komt met dat utopische wereldbeeld van de goustandaard en kleine overheid is ‘slecht’. Goed vanuit die visie is de FED slecht, maar leg me dan eens uit wat daar niet dogmatisch aan is?

    Mijn argumentatie dat gezien de niet ideale realiteit, de FED helemaal geen slecht idee is wordt niet aangetast door enig argument.

    Overigens was de FED er eerder dan het verlaten van de goudstandaard, dus er is ook een praktisch probleem bij FED-bashing. Ik zie zelf nog steeds enkel de voordelen van het verwijderen van het monetair beleid bij de overheid.

  18. Jozef schreef op : 18

    [7] Is het niet zo dat de hoeveelheid gedolven goud in 2000 jaar is toegenomen? En dat de waarde van kleding door industrialisering enorm is afgenomen? Dit zou inhouden dat je voor een ounce goud veel minder koopt dan 2000 jaar geleden.

  19. Armin schreef op : 19

    [15] Dat is een andere discussie dan de FED en schuldexplosies. Of inflatie altijd slecht is. Inflatie kan bestaan zonder schuldexplosies.

    Je redeneert nu trouwens wederom vanuit die utopie.

    Ik gaf aan dat ik schuldexplosies op korte termjin gevaarlijk vindt. Inflatie als die klein is vind ik juist positief. In deel 1 van deze 4 artikelen heb ik al een rij argumenten gegeven waarom in de niet-utopische realiteit inflatie juist heel nuttig kan zijn.

    1) Inflatie: Eén van die argumenten (maar er zijn er véél meer) is vakbonden die soms belachelijke looneissen stellen en gesteund door overheden (bindende CAO’s, rigide ontslagrecht, etc) die ook kunnen opleggen. Economische groei en herstel wordt daardoor ernstig aangetast. De moderne economische leer (in een verdere uitwerking van de monetaristen van Friedmann) stelt dat economisch herstel komt door daling van de reele prijzen. Omdat prijzen (inclusief lonen) star zijn is de enige manier om prijzen en lonen te laten dalen via inflatie.

    Tja, nu kun je beargumenteren dat het juist het overheidsingrijpen is dat dit verreist en je hebt helemaal gelijk. Maar die zaken zijn er en zullen niet verdwijnen. Binnen deze realiteit heeft inflatie ook positieve effecten heeft.

    Nog nooit echter in deze discussie heeft iemand een poging gedaan uit te leggen waarom de eeuwig opnieuw opgeratelde negatieve effecten groter zouden zijn. Dat kan, maar er wordt alleen eenzijdig gepraat over die negatieve effecten vanuit een begin 19e eeuwse visie.

    2) Kredietexpansie. Als je de 4 artikelen leest van schuldgeld zie je dat de discussie omtrent inflatie en schuldexpansie gemengt wordt. Deel begrijpelijk want ze zijn verwant, maar deels ook niet. Omdat libertariers (ten onrechte!) altijd met die Oostenrijkse school komen aanlopen en dus de goudstandaard meenemen, worden beide onderwerpen ten onrechte als synoniem gezien. Ze zijn verwant, maar niet synoniem.

    Kredietbellen zijn op korte termijn enorm gevaarlijk. Op lange termijn (20 jaar en langer) vallen ze gelukkig reuze mee, maar individueen die ermee te maken hebben zien hun leven wel potentieel geruineerd.

    Er zijn echter ook andere manieren om hiermee om te gaan, dan het invoeren van de goudstandaard. Goed een aanhanger van de Oostenrijkse school zal die wellicht minder goed vinden, maar het dogma heerst teveel dat dit het Enige Juiste™ middel zou zijn.

  20. Jozef schreef op : 20

    [17] De gigantische inflatie is één van de zaken waar de FED schuldig aan is. Dit is bewust beleid om sparen te ontmoedigen. Eerder merkte je op dat de FED de VS toch maar mooi als rijkste land door de 20e eeuw heeft gesleept, maar is dat niet hetzelfde als beweren dat de PvdA van Nederland een rijk land heeft gemaakt? Amerikanen zijn een veerkrachtig volk, dat ondanks belemmeringen blijft produceren. Zo is dat in Nederland ook, hoewel ik geloof dat we ondertussen het keerpunt bereikt hebben hier.

    De termen goed en slecht zijn nogal subjectief, maar het lijkt me niet aan te moedigen dat een instantie de macht heeft om je kapitaal in waarde te doen afnemen.

  21. Armin schreef op : 21

    [18] Klopt, maar dat is een marginaal probleem gezien de beperkte hoeveelheid goud op deze planeet. Idee is dat het extra goud dat ‘toegevoegd’ wordt ongeveer gelijk moet zijn met de economische groei.

    Omdat de reele economische groei lager is in een wereld met goudstandaard (getalsmatig, want er is geen inflatie om het getal kunstmatig op te hogen), dan nu zal dat goed haalbaar zijn.

    Meer problematisch is dat goud voor producten gebruikt wordt. Maar ook dat is waarschijnlijk te compenseren door de productie te regelen.

    Maar … ja dat ‘regelen’ geeft je een eerste hint over waarom libertariers toch wat sceptisch moeten zijn tov de Oostenrijkse school en haar goudstandaard.

    Overigens hebben diverse leden van de Oostenrijkse school geoppert niet enkel goud te nemen, maar een aantal producten. Je vangt daarmee een aantal schommelingen al goed op.

  22. Armin schreef op : 22

    Overigens, is WiKi een uitstekende bron van informatie

    Zie vooral het stuk na

    Effecten van een door goud gedekte economie

    nl.wikipedia.org…

  23. Armin schreef op : 23

    [20] "De gigantische inflatie is één van de zaken waar de FED schuldig aan is"

    De FED of het verlaten van de goudstandaard? Het is natuurlijk het laatste, en niet het eerste.

    De FED is ouder dan het verlaten van de goudstandaard. En ook jij kunt niet aangeven waarom uitgaande van het keiharde feit dat de goudstandaard niet meer onder ons is, het een beter idee zou zijn om politici aan de drukpers te zetten ipv de FED. Dat laatste is immers wat door sommigen beweerd wordt …

    Mij lijkt het hebben van een FED een uitstekend iets, aannemend dat er geen goudstandaard is. Andersom, zou je wel een goudstandaard hebben is het vrij onbelangrijk of de FED of een overheidsdepartement de drukpersen bediend.

  24. wladi schreef op : 24

    banken mogen iedere ingelegde euro 12 keer uitlenen, ze hoeven dus per 12 uitstaande euroos er maar eentje echt in bezit te hebben en dat is helemaal een goudmijn. Voor die euro betaalt de bank zeg maar 3% rente= 3 cent maar vangt 12 keer 5% = 60 cent.

    Die 12 keer is als de bank de uitstaande credieten en de daar tegenoverstaande zekerheden niet verder beoordeelt.

    Met de BASEL2 regelegeving kan het zelfs voordeliger worden voor de bank. De leningen en de zekerheden worden dan beoordeeld naar allerlei criteria zoals de kredietwaardigheid van de schuldenaar, de hardheid van de gegeven zekerheden en zo en dan kan blijken dat het uitstaande crediet van een bank zo goed is dat een bank een ingelegde euro zelfs 20 keer zou mogen uitlenen.

  25. Jozef schreef op : 25

    [23] Na de krach in de jaren ’20 is op advies van Keynes het beleidsmatig bepaald dat inflatie (en overheidsinvesteringen) nodig is om de economie draaiende te houden. Men wilde dat het geld zou rollen, en om oppotten te ontmoedigen werd (en wordt) bewust teveel geld gedrukt.

  26. Andre schreef op : 26
    Andre

    [14]
    Wel of geen utopia is besides the point.

    "… Tijden veranderen en oplossingen daarom ook. Toen de FED opgericht werd, had je een andere werkelijkheid dan bij de stichting en andere werkelijkheid dan nu."

    Ik zie eerlijk gezegd de laatste 250 jaar alleen maar het constante gevecht tussen collectivisme en individualisme, waarbij de eerste altijd gepaard gaat met veel macht bij een kleine inner circle.
    De werkelijkheid is, en ik herhaal het nog maar een keer, dat de FED zich in een monopoliepositie bevindt: veel macht bij een kleine inner circle. Wat daar zo goed aan is, mag jij me uitleggen. Nelie Smit Kroes zou er zo maar op tegen kunnen zijn, niet ?

    Waarom moest de FED er zo nodig komen, terwijl het niet-gecentraliseerde systeem vóór die tijd prima functioneerde ? Hoe effectief is de FED in bijvoorbeeld 1930 en 1931 geweest ? Is het niet zo, dat de FED de chaos aanzienlijk heeft vergroot ?

  27. Armin schreef op : 27

    [26] Wel of geen utopia is nu net hét kernpunt. Maar je laatste post geeft het eindelijk toe (al besef je het waarshcijnlijk nog niet 🙂 ). Je kritiek uit zich op het toenemend collectivisme.

    Echter wat ik stel, is dat aannemend dat dat collectivisme er nu eenmaal is – zonder daar een waardeoordeel bij te plaatsen – een FED zo slecht nog niet is. In ieder geval minder slecht dan een politicus die zelf aan de drukpers mag zitten.

    En nee, ik zie dus niet in dat de FED chaos geschapen heeft, laat staan hem groter gemaakt. En als je verwijst naar inflatie en kredietexpantie die onstond door het afschaffen van de goudstandaard. Denk je echt dat als politici vanaf die afschaffing in 1933 rechtstreeks aan de drukpers hadden mogen draaien er geen inflatie en kredietexpansie was geweest?

    Dat is de kernvraag namelijk!

    Ik durf te beweren dat zonder FED het ‘nog slechter’ zou zijn. Immers de FED heeft er in ieder geval geen rechtsreek korte termijn belang bij de drukpers aan te zetten. Een politicus verkozen op basis van populariteit vaak wel.

    Dat het misschien nog beter zou zijn met een goudstandaard is momenteel een geheel lostaande issue van enkel academische aard. Dat de FED wellicht overbodig was als los orgaan als we de goudstandaard is ook enkel filosofisch.
    De goudstandaard is immers niet meer onder ons.

    En binnen die harde werkelijkheid ben ik in ieder geval heel blij dat Bush niet aan de drukpers mocht draaien. En dat bij ons Bos niet de DNB aanstuurt.

  28. Andre schreef op : 28
    Andre

    [27]
    Bush niet aan de drukpers mocht draaien ?!? Hoe kom je daar bij ? Kun jij me uitleggen, hoe de War on Terrorism wordt gefinancierd, terwijl de belastinginkomsten niet omhoog zijn gegaan ?

    Ik kan je een boek van Milton Friedman aanraden om je wat historisch inzicht te verschaffen van de achtergronden van de Fed en waarom de resultaten slechter zijn mét Fed dan zónder Fed: Capitalism en Freedom, 40th Anniversary Edition, Chapter III: The Control of Money.

    Ik ga nu zelf eerst nog even wat in near-Utopia ofwel New Hampshire rondrijden om van de natuur te genieten. De libertarische atmosfeer, gedragen door veel mensen ook buiten de FSP, bevalt me uitstekend. Kan ik je aanraden 😉

  29. peterk schreef op : 29

    [14]
    Twee opmerkingen:
    1."tijden veranderen en oplossingen daarom ook". Naar mijn mening is het dat beslissingen tot gevolg hebben dat tijden veranderen.

    2. Of de FED abject is en zoveel slechter dan de kleine liberale markt?
    Welnu, dat is smaak. Zonder het loslaten van de standaard was er nooit ruimte geweest voor zoveel productie. Maar of dat vele produceren en bezitten een tegenwicht is voor een meer rustige en wat minder hoog (technische) ontwikkelde wereld.
    Geschmacksache, zou ik zeggen!!

  30. Andre schreef op : 30
    Andre

    [28]
    Over smaakzaak gesproken: Utopia heeft een mooie natuur.