
Staken is belachelijk. Er bestaat niet zoiets als ‘recht op werk’ en wie staakt dient per direct naar de uitgang geëscorteerd en op straat gezet te worden wegens werkweigering.
Een werkgever neemt werknemers in dienst omdat hij werk heeft dat hij niet alleen kan doen, maar op de uitvoering van dat werk wel winst dient te maken om de toekomst van het bedrijf veilig te stellen.
Een werknemer gaat met een werkgever in zee omdat hij een inkomen wil verwerven en zelf geen ondernemer wil of kan zijn. Hij levert dus een prestatie in dienst van de ander en ontvangt daarvoor een beloning die in overeenstemming is met de waarde van die prestatie voor de werkgever.
Als die beloning te hoog is gaat de werkgever failliet, als die te laag is zal de werknemer de prestatie niet willen leveren. Vrijwillig contract, waar beiden beter van worden.
Als de zaken goed gaan, en de waarde van de prestatie voor de werkgever hoger wordt, wordt ook de beloning hoger. Maar dat is geen automatisch recht. Indien de werknemer niet langer bereid is de overeengekomen prestatie te leveren voor de overeengekomen beloning resten hem/haar twee opties:
- bij de concurrent kijken of hij/zij daar meer kan verdienen, of
- zelf een bedrijf beginnen.
Hij heeft op geen enkele wijze het ‘recht’ zijn productie te staken en zijn werkgever schade te berokkenen.
Werkgevers hebben sowieso al veel te veel verplichtingen (van staatswege) naar hun werknemers, die als ‘rechten’ van die werknemers worden gezien. Positieve rechten dus, die voor hen die deze dienen te verschaffen niets anders zijn dan slavernij.
Denk alleen al aan de absurde perioden van ‘zwangerschapsverlof’ gedurende welke de werkgever wel geacht wordt de beloning door te betalen terwijl er geen enkele prestatie tegenover staat. En er vaak iemand ingehuurd moet worden om die prestatie toch geleverd te krijgen, een prestatie die op dat moment ruim twee keer betaald wordt, maar slechts één keer genoten.
Het probleem is de alomtegenwoordige bemoeienis van de staat met de economie, haar belastingen, haar regelgeving en en het daar weer uit voortkomende corporatisme van het bedrijfsleven. Niets anders. Keynes = roofbouw. Nochtans wordt in het staatsonderwijs nog steeds Keynes gepromoot, niet de Chicago School (Friedman) en al helemaal niet de Oostenrijkse School (Mises, Rothbard).
Who is John Galt?






















@Wim Bierman [14]: ‘Er is een verschil tussen collectieve lasten voor wegen en infrastructuur en het krijgen van kinderen, het laatste is eigen keuze. Het eerste is noodzakelijk om de maatschappij te laten draaien.’
Zonder kinderen heb je zolang een maatschappij, totdat van de laatste twee mensen er een sterft. Dan sterft de mens uit…
@Polity [17]: Dat geld apart zetten moet ze wel hebben. Ze moet dus ruim meer verdienen dan ze uitgeeft…
Een vrouw alleen heeft dus vrijwel geen kans om kinderen te krijgen, tenzij ze een goedbetaalde baan heeft, en de werkgever haar terug wil…
Dus diegene die veel verdienen kunnen zich veel veroorloven, diegene die weinig verdienen moeten maar tot de conclusie komen dat ze eigenlijk loonslaven zijn.
Zou het neveneffect van libertarisme soms een kleinere mensheid zijn?
@Hub Jongen [18]: ‘– a.Een werkgever en een werknemer maken een afspraak. (contract). Daarin kunnen ze elke bepaling overeenkomen die ze zelf willen. Vrije overeenkomst.’
Wat klopt hier nu niet. Oh ja, vrije overeenkomst. Dan zal er heel wat moeten veranderen, want als je naar de huidige situatie kijkt, heeft feitelijk de werkgever de macht om te bepalen wat er in het contract komt te staan, niet de potentiele werknemer, vooral niet als het geen hoge functie, of uiterst noodzakelijke functie is. De werkgever legt dan een contract voor, en als je niet tekent kan je ophoepelen. Voor jou tien andere werkslaven…
@Dennis Snel [19]: Dat is hetzelfde als niet met een knuppel slaan, maar er wel mee dreigen…
@GB [21]: Dus… u mag staken, maar als u staakt ontsla ik u onmiddelijk. Zoiets?
GB [37] reageerde op deze reactie.
R. Hartman (NI) [45] reageerde op deze reactie.
@R. Hartman (NI) [25]: Als ik op wil stappen dan heb ik me gewoon te houden aan de opzegtermijn, ondanks dat ik genoeg vrije dagen heb om onmiddelijk te stoppen, en tot nu toe ben ik niemand tegengekomen die per onmiddelijk ontslag nam, en ook daadwerkelijk per direkt stopte. Alleen bij direct ontslag, of bijzondere situaties (zoals ernstige ziekte)…
R. Hartman (NI) [45] reageerde op deze reactie.
@Rob ter Horst [35]:
Die consequentie kan er aan hangen voor de werknemers.
Maar een baas zou ook moet beseffen dat niet elke staker een ongeintresseerde lamstraal is maar het ook een betrokken werknemer kan zijn die het met bepaalde misstanden binnen het bedrijf niet eens is.
Staken is wel een uiterst middel. De relatie is dan vaak al zo verziekt dat je beter uit eigen beweging op kunt stappen.
Het kan ook een wake up call zijn voor de echte top van een bedrijf die vaak geen besef heeft wat er op de werkvloer gebeurt omdat het daar gewoon niet doorkomt.
Het hoeft niet altijd over loon te gaan maar kan ook veiligheidssituaties betreffen.
Rob ter Horst [43] reageerde op deze reactie.
@Tony [24]: Goh, wat zal er een verloop van personeel zijn in bedrijven die zo zijn als jij voorstelt. Wat zal het personeel vrolijk zijn en gemotiveerd. Bij dat soort steriele, koude en sfeerloze bedrijven blijven alleen mensen hangen die niet anders kunnen, en dat zijn meestal niet de beste werknemers. De rest denkt, snel weer wat anders zoeken…
@Sander [28]: 🙂
Aan al diegene die stakende werknemers en zwangere vrouwen eigenlijk zeer lastig vinden het volgende: schaf een robot aan.
Die klaagt nooit, die staakt nooit, die werkt 24 uur door, en je hoeft het ook geen loon te geven, hoogstens wat stroom en af en toe wat onderhoud…
Mavado [56] reageerde op deze reactie.
@Tony [29]:
Ik zit met het volgende probleem:
“ieder mens heeft het recht zijn leven te leiden zoals hij zelf wil, zolang hij datzelfde recht van ieder ander respecteert”
Jij begint alweer met Iemand MOET geld hebben om eten te kopen.
Waarom???
Misschien wil ik juist wel een leven voeren, geheel alleen op een stukje grond, kan ik mezelf daarvan bedruipen, en wil ik helemaal niet participeren met een ander systeem.
Rob ter Horst [42] reageerde op deze reactie.
Tony [44] reageerde op deze reactie.
@Sander [41]: Hoe kom je aan dat stukje grond? 😉
@GB [37]: Klopt.
@Sander [41]:
Natuurlijk moet je op een stuk grond kunnen leven als je dat wilt. Maar dat zul je niemand hier horen ontkennen. Zolang hierbij geen dwang of agressie jegens anderen is gepleegd.
Mijn voorbeeld van dat “moeten” was een voorbeeld die uitging van jouw analyse over de overheid, die vindt dat dingen MOETEN.
Ik geef aan dat zelfs als je niet onder zo’n overheid uit kunt komen, als je dus dingen “moet” van een bepaalde partij, je nog steeds geen “recht op werk” kunt hebben, omdat je hierbij zelf altijd weer de rechten van anderen aantast.
Ik gebruikte het voorbeeld van de overvaller omdat die je mogelijkheid om aan eten te komen ontnam door je te dwingen je geld aan hem te geven. Dat gaf je nog niet een “recht” op andermans geld, ook al heb je eten nodig.
Als een overheid je dwingt binnen een bepaald kader te begeven, geeft dat je nog niet een “recht” op werk. Zelfde principe. De analogie is die tussen de overheid en de rover.
Je mag dan misschien wel een “recht” van de overheid krijgen, maar dat is hetzelfde soort “recht” dat je van een rover kunt “krijgen”. Niet een recht, maar een privilege die je wordt gegund door iemand met alle macht.
@Rob ter Horst [35]: Zie hier jouw zoveelste conclusie gebaseerd op de overtuiging dat werkgevers er slechts zijn om werknemers aan een inkomen te helpen, in plaats van dat er sprake is van vrijwillige samenwerking ten voordele van beide partijen. Zucht.
Daarbij is de werkgever eigenaar van zijn bedrijf, en dus degene die het beleid bepaalt. Een betrokken werknemer zal meedenken en suggesties doen, maar de werkgever bepaalt. Kan de werknemer zich daar niet in vinden, dan heeft hij geen enkel recht de werkgever te dwingen. Hij kan zich ofwel schikken, ofwel opstappen.
@Rob ter Horst [36]: Ik schreef:
Begrijpend lezen valt nog niet mee, zo blijkt maar weer.
Ik heb nergens beweerd dat je je niet zou hoeven te houden aan de opzegtermijn, maar slechts dat je tijdens die opzegtermijn, die dus nog wel doorbetaald wordt effectief niet hoeft te werken als je nog voldoende vakantiedagen hebt staan, die je dus nog dient op te nemen.
Als je bv. een maand opzegtermijn heb en je hebt nog 21 dagen of zo aan vakantie staan ben je dus die hele maand gewoon vrij. En nee, dat hoeft niet altijd zo te worden ingevuld, maar gebeurt vaak wel zo. Soms gaat de werknemer tijdens die maand zelfs al bij zijn nieuwe baas aan de slag…
Rob ter Horst [46] reageerde op deze reactie.
Rob ter Horst [47] reageerde op deze reactie.
@R. Hartman (NI) [45]:
‘Zie hier jouw zoveelste conclusie gebaseerd op de overtuiging dat werkgevers er slechts zijn om werknemers aan een inkomen te helpen, in plaats van dat er sprake is van vrijwillige samenwerking ten voordele van beide partijen. Zucht.
Daarbij is de werkgever eigenaar van zijn bedrijf, en dus degene die het beleid bepaalt. Een betrokken werknemer zal meedenken en suggesties doen, maar de werkgever bepaalt. Kan de werknemer zich daar niet in vinden, dan heeft hij geen enkel recht de werkgever te dwingen. Hij kan zich ofwel schikken, ofwel opstappen.’
Ik geloof dat ik hier in de loop van de tijd al vaker heb geschreven, dat ik genoeg methoden weet om tonnen geld te besparen voor mijn werkgever, maar dat hij anders kiest. Overigens kiest hij niet gemotiveerd, maar doet er gewoon niets mee. Ik ben me er overigens ook van bewust dat die methoden ten koste gaan van medewerkers…
Ik ga met heel veel plezier naar mijn werk, niet alleen omdat ik van nature een vrolijk persoon ben, maar ook omdat ik het werk (dozenschuiven) plezierig werk vindt, zelfs al is het werken bij -25 graden. Ik verdien goed. Het werk beinvloed mijn leven niet, dus ik denk vaak genoeg mee, en doe vaak genoeg suggesties. Ik heb ze dus, door mijn preventief handelen, al heel wat kosten bespaard. Maar denk je nu echt dat de baas het altijd beter weet. Waarom gaan er dan jaarlijks vele bedrijven over de kop, en kom niet aan dat dat alleen aan de overheid, belastingdruk, en regelgeving ligt. Het ligt wel degelijk ook aan die baas, vooral die baas die het beter denkt te weten dan z’n werknemer, die misschien al vele jaren meer ervaring en kennis heeft.
R. Hartman (NI) [48] reageerde op deze reactie.
@R. Hartman (NI) [45]: ‘Ik heb nergens beweerd dat je je niet zou hoeven te houden aan de opzegtermijn, maar slechts dat je tijdens die opzegtermijn, die dus nog wel doorbetaald wordt effectief niet hoeft te werken als je nog voldoende vakantiedagen hebt staan, die je dus nog dient op te nemen.
Als je bv. een maand opzegtermijn heb en je hebt nog 21 dagen of zo aan vakantie staan ben je dus die hele maand gewoon vrij. En nee, dat hoeft niet altijd zo te worden ingevuld, maar gebeurt vaak wel zo. Soms gaat de werknemer tijdens die maand zelfs al bij zijn nieuwe baas aan de slag…’
Mijn ervaring is dus anders, ook persoonlijk. Ik heb altijd doorgewerkt tot de laatste dag, en gewoon de vakantiedagen met het laatste loon laten uitbetalen. De ervaring die ik heb bij de bedrijven waar ik werkte en nog werk (ook grotere) laat mij zien dat de meesten van mijn ex-collega’s diezelfde keuze maakten.
Overigens werk ik nu weer voor de tweede keer bijna tien jaar voor een bedrijf. Dat zegt ook genoeg…
@Rob ter Horst [46]: Maar denk je nu echt dat de baas het altijd beter weet.
Nee. Uiteraard niet. Maar de werkgever runt het bedrijf voor eigen rekening en risico. Dus als hij eigenwijs is en daarmee zijn bedrijf ruïneert, is dat jammer, dom, zonde, onverantwoordelijk, kapitaalvernietiging en vervelend voor het personeel. Maar het is zijn eigendom dus kan hij er mee doen wat hij wil.
Niet voor niets komt het regelmatig voor dat een failliet bedrijf door het personeel wordt uitgekocht en voortgezet, omdat het personeel betere ideeën had. Wie ‘gelijk’ heeft is niet het punt, wie het eigendom heeft wel.
Rob ter Horst [53] reageerde op deze reactie.
@Paul Martens [30]: “Nee, ik bedoelde financiële overheidsdruk. Naast de belastingen zijn er ook andere verplichtingen, zoals verplichte verzekeringen en verplichte vergunningen die door de overheid worden opgelegd. De belastingdruk is wel de grootste financiële druk, maar niet de enige.”
Maar hoe kom je dan op die 60 procent? Los van de vraag of alles wat de overheid doet slecht is.
“Voor die optimale 15-17% beroep ik me op onderzoeken van anderen, bijvoorbeeld Friedman. Maar dat zul je niet accepteren, want toen ik over die familiebedrijven een andere onderzoeker citeerde accepteerde je dat ook niet.”
Dat was wat anders. Jij besefte dat je een bewering had gedaan die je absoluut niet waar kon maken en sleepte er ten einde raad maar een artikel bij, om van mijn vraag af te zijn. Je ging er ook niet meer op in. Maar jij noemt alleen de naam Friedman zonder verder op mijn punt in te gaan. Waarom 15-17 procent? Was of had hij een soort supercalculator?
“Terwijl de overheid niet anders doet dan statistiekjes (vaak zeer gekleurd of gemanipuleerd) en onderzoeken van derden gebruiken om hun wetjes te “onderbouwen”, schijn je daar op deze website (internetPLAATS voor Nederlandse taalpuristen met Engelse schuilnaam) wat meer moeite mee te hebben.”
Precies. Want jij haalt Friedman aan en geeft verder geen enkele verklaring voor de 15-17 procent. Hoe is dat percentage bepaald?
“Als cost engineer kan ik je het waarschijnlijk niet uitleggen: het zou wellicht te moeilijk worden.”
Nou ja, het is juist een talent om ingewikkelde dingen eenvoudig uit te kunnen leggen.
Hoe kom ik aan die 60%? Dat is een gemiddelde, als je bekijkt wat iemand van zijn 100% bruto beloning uiteindelijk (tot na het moment dat de belastingen over zijn erfenis betaald zijn) over heeft gehouden aan netto restgeld en nettowaarde van zijn bezittingen. Het zit grofweg tussen de 50 en 70% (in Nederland), afhankelijk van elk individu’s inkomen en situatie.
Reken zelf maar uit het verschil tussen bruto-netto salaris. Maar dan ook eerst nog alle overheidskosten (belastingen, vergunningen, e.d.) meerekenen die het bedrijf waar je werkt al betaald heeft: vennootschapsbelastingen en al die honderden dingen voordat er wordt overgegaan tot betaling van lonen.
Dat verschil tussen bruto-netto loon bedraagt gemiddeld al heel gauw 30% (en dit is heel gunstig uitgedrukt). Ik reken hier ook de verplichte pensioenverzekeringen e.d. mee, want die zijn door de overheid bepaald.
Okay, dan heb je netto geld over, ruwweg 70% van jouw beloning, wat eigenlijk minder is, want jouw baas (bedrijf) heeft al een verplichte overheidssponsoring moeten verrichten: zoals gezegd allerlei belastingen en verplichtingen en vergunningen en Kamer van Koophandel kosten enz, enz.
Op alles wat je van je “netto” geld koopt zit 6% of 19% BTW, auto’s hebben op dit moment 40% BPM, accijns op tabak, alcohol en brandstof, belasting als je geld gespaard hebt, successierechten, enz. enz. Met een beetje nadenken zul je met me eens moeten zijn, dat de financiële overheidsdruk zeker 60% is. Ik noem hier een heleboel kosten nog niet eens, zoek die zelf maar op.
Als je bij elk citaat of boekenvoorbeeld nog verder jouw vragen gaat zitten uitmelken, heb ik maar 1 antwoord voor je: kom van je luie gat en doe zelf eens wat onderzoek op de juiste plekken (dus niet alleen de gemaninpuleerde overheidscijfertjes). Ik noem je al 1 voorbeeld van een boek. Wil je dat ik dat boek hier ook nog voor je ga zitten overtikken? Elke vraag die jij stelt om het helemaal uit te kauwen voor je, doet mij haast vermoeden dat je een ambtenaartje bent. Daar moeten we ook al alles voor open en bloot leggen.
En daarvoor ben je bij mij aan het verkeerde adres. Je kunt op deze website een schat aan bronnen vinden. Verdiep je erin en maak jezelf wijzer, in plaats van steeds maar verder de vraag uit gaan zitten melken en een ander voor jouw gerief laten werken. Heb ik ook gedaan zonder “op de zak van anderen” gaan zitten teren door iedereen hun kennis aan mij ten toon te laten spreiden. Ik koop mijn boeken ook zelf en ik les ze zelf. Er is geen een Vrijspreker die mij zijn boeken heeft voorgelezen. Doe zelf wat, profiteer minder van anderen.
Dat heet zelfwerkzaamheid of zelfredzaamheid of eigen initiatief. Geef er maar een mooie naam aan, maar het zijn allemaal eigenschappen waarmee je jezelf kunt ontwikkelen. Doe je best en succes.
Jouw denigrerende vraag of ik het als cost engineer uit wil leggen, krijg je op dezelfde wijze terug, ambtenaartje.
Vraag het maar aan Atlas!
Prof. Dr. Klavan [52] reageerde op deze reactie.
@Civil Servant [51]:
http://www.ratebeer.com/beer/atlas/8758/33703/
Civil Servant [55] reageerde op deze reactie.
@R. Hartman (NI) [48]: Dat klopt, en inderdaad is dat meer dan vervelend alleen voor de werknemers. Maar hoe zou een bedrijf zijn, als die ‘baas’ inzag wat voor een kennis en potentieel hij niet aan boord heeft…
Ikzelf ben ook diverse keren chef geweest. Maar mijn motto is, gewoon meedoen, niks chef. Ik draag alleen meer verantwoordelijkheid, heb meer inzicht en overzicht. Een chef, een baas moet zelf ook niet bang zijn om de handen uit de mouwen te steken, en gewoon meewerken met zijn medewerkers.
Ik vindt het huidige bedrijfsleven teveel gebaseerd op ego’s, hierarchie en te weinig op samenwerken…
Veel bedrijven hadden nu nog kunnen bestaan als die enkele personen maar niet zo’n grote ego hadden, zo van, ik ben de baas dus ik weet het beter. Ik weet al van jongs af aan dat je met samenwerken veel verder kan komen. Dat is iets dat het bedrijfsleven nog moet ontdekken, als ze het al ontdekken.
“Als je bij elk citaat of boekenvoorbeeld nog verder jouw vragen gaat zitten uitmelken, heb ik maar 1 antwoord voor je: kom van je luie gat en doe zelf eens wat onderzoek op de juiste plekken (dus niet alleen de gemaninpuleerde overheidscijfertjes). Ik noem je al 1 voorbeeld van een boek. Wil je dat ik dat boek hier ook nog voor je ga zitten overtikken? ”
Nou nee, het is een zwaktebod om te zeggen: ga meer even een boek van honderden pagina’s lezen om mijn punt te begrijpen. Je moet het zelf in een paar alinea’s duidelijk kunnen maken. En jij kan dat blijkbaar wederom niet. Net als bij de familiebedrijven.
“Jouw denigrerende vraag of ik het als cost engineer uit wil leggen, krijg je op dezelfde wijze terug, ambtenaartje.”
Helemaal niet denigrerend, kostenmenneke. Als iemand die percentages kan verklaren ben jij het wel: belezen libertarist, publicist en kosteningenieur.
@Prof. Dr. Klavan [52]: Who is Alfred Heineken?
@Rob ter Horst [40]:
De onderhoudsmonteur kan ook staken…
@Tony [29]:
Geen recht op werk?
Hier kom ik nog een keertje op terug want mijn nekharen gaan volledig overeind bij het lezen van zo een krankzinnige mening. Maar daar bent u vrij in om te geven dat wel maar ben nu te moe. Ik kom er later op terug.
gr
Tony [58] reageerde op deze reactie.
@Jan [57]:
Ik zou niet weten hoe.
Het “recht hebben op werk” is namelijk krankzinnig.
Hoe kun je recht hebben op iets waar een ander voor moet zorgen?
Als iemand recht heeft op werk, betekent dit slechts iets zolang er werk IS. Maar er kan alleen werk ZIJN, als anderen hiervoor zorgen.
Jouw “recht op werk” is dus volledig afhankelijk van de “plicht op werkverschaffing” die anderen dan opgelegd moet worden. Het recht van de ene, wordt zo per definitie een inbraak op het recht van een ander, om GEEN werk te hoeven verschaffen voor anderen.
“Recht op werk” is een stompzinnig verzinsel door mensen die totaal niet doordenken naar de implicaties die dergelijke “rechten” met zich meebrengen. Je kunt geen morele “rechten” hebben, die alleen bij inbreuk van andermans rechten kunnen bestaan. Dat zijn rechten die slechts met de loop van een geweer van machthebbers kunnen bestaan.
Je gaat hierbij uit van een bestaande situatie, bombardeert deze als een “natuurlijk staat van zijn” die oneindig is en geen specifieke, op vrijwilligheid gebaseerde oorzaak heeft (investeringen, risico nemen met welk product of dienst je biedt e.d.), en haalt hier vervolgens rechten uit alsof er een oneindige hoeveelheid banen behoren te zijn, en werkgevers de verplichting hebben mensen in te huren zelfs als ze dit niet willen.
Een typisch voorbeeld van niet nadenken over oorzaak en gevolg, en van het perverteren van het concept recht door dit woord te gebruiken, waar je in werkelijkheid “privilege” bedoelt.
Je hebt geen “recht” op werk, Jan.
Hierbij bedoel ik uiteraard niet dat een ander (met als uitzondering de potentiële werkgever) het recht heeft je werk te ONTHOUDEN.
Tony [59] reageerde op deze reactie.
@Tony [58]:
Bovenstaande moet zijn:
“Je gaat hierbij uit van een bestaande situatie (die waarin banen al geleverd worden dankzij de beperkte hoeveelheid economische VRIJHEID die er is), bombardeert deze TOT een “natuurlijke staat van zijn” (met andere woorden de aanwezige economie en daarbij behorende werkverschaffing is “natuurlijk” en heeft geen voorwaarden), die oneindig is (zodat je je niet hoeft af te vragen of bepaalde politieke bemoeienissen de groei of krimp ervan beïnvloeden), en geen specifieke op vrijwilligheid gebaseerde oorzaak heeft (iemand begint VRIJWILLIG een bedrijf, investeert er VRIJWILLIG in, laat het bedrijf VRIJWILLIG groeien en zorgt dus VRIJWILLIG voor nieuwe banen), en haalt hier vervolgens zogenaamde “rechten” voor burgers uit alsof er een oneindige hoeveelheid banen kunnen danwel behoren te zijn, en dat anderen de plicht hebben die te verschaffen.
Dat is namelijk de implicatie, als je van werk een “recht” maakt.
Nogmaals. Het gevolg van totaal niet na- of doordenken, en de pervertering van het woord “recht”.
Werk is een privilege, en niet meer dan dat.
“Recht op werk” voor persoon A zou “plicht op werkverschaffing” voor persoon B inhouden, en NIEMAND kan een moreel recht hebben, op andermans recht inbreuk te plegen.
Prima idee om het ontslagrecht van zwangere vrouwen op te heffen. De werkgever kan zelf kiezen of hij haar in dienst wil houden. Laat kinderen krijgen maar eens een bewuste keuze worden. Bovendien kan iets minder kinderen krijgen in het overvolle Nederland geen kwaad.
Zwangerschapsverlof wordt volgens mij niet door de werkgevers betaald, maar uit een speciaal potje dat door ons allemaal wordt gevuld. Ook dat is natuurlijk immoreel, want waarom moet ik opdraaien voor het zwangerschapsverlof van een ander?
Comments are closed.