maandag, 8 december 2014
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Worden personeelstekorten in de verpleegkunde opgelost?

565_Care_Staff_AreaDe SP heeft weer een leuk plan uitgevonden. Er moet een eis komen aan de hoeveelheid personeel dat ingezet moet worden in verpleeghuizen. Er blijkt een gebrek aan goed opgeleid personeel te zijn en aangezien ik niet met de materie bekend ben geef ik hier de SP het voordeel van de twijfel.

Het klinkt goed en zelfs kinderlijk eenvoudig, een verpleeghuis te verplichten voldoende personeel in dienst te nemen. Dan ben je immer verzekerd van genoeg personeel om de zorgtaken te vervullen toch? In de praktijk zal het echter niet zo gemakkelijk gaan. Voordat er personeel kan worden aangetrokken moet dat tenslotte eerst van de opleiding af komen. Als er op dit moment geen ernstige werkloosheid heerst onder verpleegkundigen kan een verplichting natuurlijk onmogelijk worden nagekomen. Personeel dat er niet is kan niet in dienst worden genomen tenslotte.

Eén mogelijke oplossing voor het tekort aan verpleegkundigen heb ik vreemd genoeg nog niet langs zien komen. Op dit moment is de verpleegkunde een vrouwenbolwerk maar in tegenstelling tot mannenbolwerken heeft niemand daar een probleem mee. Teveel mannen ergens – behalve in de gevangenis – wordt gezien als een sexistisch probleem dat krachtig bestreden moet worden. Het enorme overschot aan vrouwen in de verpleegkunde wordt echter gezien als een logisch gevolg van de zorgzame natuur van vrouwen. Zolang bijna de helft van het arbeidspotentieel niet benut kan worden zal de verpleegkunde nog wel even met tekorten blijven kampen en daar zal geen enkele verplichting iets aan veranderen.

Verder zijn de salarissen in de verpleegkunde aan de lage kant, al doen ze niet onder voor het gemiddelde onder hbo’ers, hetgeen ook kan verklaren waarom mannen lang niet altijd staan te trappelen om de verpleegkunde in te gaan. Tenslotte zullen mannen vaker een gezin draaiend moeten houden op hun salaris dan vrouwen, voor een secundair inkomen geldt dit minder vaak. De salarissen binnen de ICT – een traditoneel mannenbolwerk – zijn juist weer relatief hoog, al zijn ze niet zo hoog als in kunstmatig beperkte markten als tandheelkunde. Zeker in de tijd dat ik met mijn opleiding begon, in 1997, leidde dit tot een grote toevloed aan studenten in de ICT. Een goed begin om personeelstekorten op te lossen toch?

Een probleem dat zich nu dus zal aandienen is het volgende: waar het verplicht aan te trekken personeel vandaan te halen? Als er op dit moment voldoende personeel is, waar is de verplichting dan voor nodig? Salarisstijgingen zijn welhaast onvermijdelijk, traditioneel een uitstekend middel om ergens meer personeel aan te trekken. De SP zal ongetwijfeld geen voorstander zijn van het aannemen van ongediplomeerd personeel, hoewel het ze een uitstekend excuus zal geven om over enkele jaren aan de bel te kunnen trekken. Ongekwalicifeerde handen aan het bed, dat moeten we niet willen toch?

De vraag is dus hoe dit gaat uitpakken? Gaat de verplichting tot meer personeel leiden en zo ja, waar komt dat dan vandaan?

Verder wil ik nog opmerken dat het aan de politiek is om te bepalen hoeveel geld er naar de ouderenzorg gaat en het is te hopen dat ze elk jaar weer het juiste bedrag weten te bepalen om het verplichte verpleegkundig personeel een salaris te betalen waarvoor ze de werkzaamheden willen verrichten.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Gezondheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Sander schreef op : 1

    Goed dat je over die verpleeghuizen begint. Toch zou ik hier ook het voorstadium willen benoemen: het verzorgingshuis. (Ja, het is allemaal een wat verwarrende terminologie maar ik heb het niet bedacht) Een verzorgingshuis dekt min of meer de eerdere betiteling van het bejaardenhuis.

    Allereerst: binnen deze verzorgingshuizen zie je nu letterlijk(!) de impact van de multiculturele samenleving.

    Uiteindelijk moeten alle oudjes die verzorgingshuizen verlaten, gedwongen, nieuwe inschrijvingen zijn niet meer mogelijk. TENZIJ je een allerhoogste indicatie hebt, dan moet je nog steeds weg, maar dan word je overgeheveld naar het verpleeghuis. E.e.a. betreft een geleidelijk voortschrijdend proces. Maar wat is dan de letterlijke praktijk?

    Omdat de verzorgingshuizen langzaam leeglopen, maar er toch voor het complete pand (OG) en energie moet worden betaald, worden nu piepjonge studenten, Polen, Irakezen, Ethiopiërs en Roemenen binnengehaald met een tijdelijk huurcontract. Tot het complete pand sluit. En die worden dan langs en tussen de hulpbehoevende oudjes gepleurd. Zie je het al voor je? Maar het is wel de praktijk.

    Enerzijds begrijpelijk dat de eigenaar van het onroerend goed initiatieven neemt om zijn rekeningen te kunnen betalen, maar anderzijds hebben die oudjes en hun familie natuurlijk nooit getekend voor verblijf en opname in een multiculturele U.F.O. voor jong en oud. Want dan hadden ze ook wel in het plaatselijke café of op de Efteling kunnen gaan slapen en daar hun persoonlijke verzorging kunnen ontvangen. Stuk gezelliger.

    En hier zie je dan in ieder geval als neveneffect de letterlijke verdringing van opa en oma door Ahmed en Januschz.

    Maar dit alles betekent dan weer dat enerzijds de verpleeghuizen steeds voller lopen, met patiënten, maar niet met personeel. Die zijn daarvoor immers niet opgeleid. En dan zijn we weer terug bij de aanvangstekst van dit artikel…

    Maar wellicht dat nu wat duidelijker wordt waar dit specifieke personeelsgebrek vandaan komt?

    Anderzijds weer, komt het personeel van de verzorgingshuizen (incl. directie en schoonmaaksters) op straat te staan. En bij deze groep is de veronderstelling dat zij de ouderen die voorheen naar het verzorgingshuis togen, nu thuis zullen gaan bedienen. En dit weer onder de noemer ‘thuiszorg’.

    Maar waar het personeel vandaan te halen voor de verpleeghuizen? In ieder geval niet uit het buitenland want dat werkt door taalbarrières absoluut niet! Daar heeft vergelijkbare praktijkervaring ondertussen al voldoende wetenschappelijk bewijs voor geleverd. Keer op keer. Dat kost meer dan het oplevert, en niet alleen geld maar ook levens. Uit eigen land dan? Of uit Vlaams België?

    En dan denk ik dat hier inderdaad een schone taak voor de overheid ligt, als we dan toch een overheid hebben. Het opleiden van werklozen en het gegarandeerd plaatsen van werklozen. Bovendien in een groeimarkt! En nog een keer bovendien: nu kosten ‘de op te leiden’ ook al veel gemeenschapsgeld, dus per saldo ook nog eens ‘kosteloos’.

    En ik meen stellig dat er met 1 miljoen++ werklozen best wel 10.000 kandidaten zullen zijn te selecteren. En daarmee denk ik dat dit SP idee -onder de huidige omstandigheden in de huidige realiteit- op zijn minst het overwegen waard is. En wellicht bovendien de best denkbare optie.