Het is een vreemde maand. Aan de ene kant lijken we soms aan de rand van WO III te staan. En aan de andere kant is er de mogelijkheid dat Trump achter de schermen bezig is met twee grote deals. Daarnaast is er nog de mogelijkheid dat de actie in Syrië het einde heeft ingeluid van de dominantie van de kruisraket.

Noord Korea

De Trump administratie praat op hoog niveau met Noord Korea. Na het getwitter over wie de grootste raketten heeft, lijkt men nu vrede na te streven. Trump heeft Noord Korea bedreigd als geen andere president tijdens de afgelopen decennia, maar biedt tegelijkertijd een diplomatieke uitweg. Een uitweg die vrede mogelijk maakt op het Koreaanse schiereiland. Als dit gebeurt, dan heeft Trump een enorme triomf bereikt, en heeft hij meer voor de vrede betekend dan de meeste van zijn voorgangers.

Syrië

Een andere nederlaag voor het militair industriële apparaat is de mogelijke terugtrekking uit Syrië. Na het bombardement lijkt Trump echt te overwegen zijn militairen terug te trekken. Als dat gebeurt dan laat hij in de praktijk Syrië over aan de oude bondgenoot van Assad. Hij accepteert hiermee Russische militaire aanwezigheid in het Midden Oosten en verzet zich niet langer tegen twee marine havens in de Middellandse zee voor Rusland. Een enorme strategische concessie. Assad lijkt met de verovering van heel Ghouta de dominantie over een groot deel van Syrië verkregen te hebben. En zal met de Russen in de rug gesteund in het zadel blijven en wederom de dominante macht in Syrië worden.

Minder strafexpedities

Om de verwarring compleet te maken. De kruisraketten diplomatie lijkt ten einde te komen. Indien tijdens de actie in Syrië inderdaad meer dan de helft van de kruisraketten uit de lucht zijn geschoten. Dan kan men niet langer risicoloos met kruisraketten een land bombarderen. Men moet piloten gevaar laten lopen en kan niet langer de raketten de eerste slag doen uitdelen. Dit maakt de drempel voor westerse strafexpedities een stuk hoger.

De hoop

Al met al kan april 2018 een maand worden waarin het kader is geschapen om twee conflicten op te lossen. Vrede op het Koreaanse schiereiland, en het in sterke mate verminderen van de intensiteit van de proxy oorlog in Syrië.

De realiteit?

Dit alles zijn slechts mogelijke scenario’s. Het is mogelijk dat april 2018 de belangrijkste maand is in het presidentschap van Trump. Het is echter ook mogelijk dat Trump volgende week toch besluit dat oorlog leuker is dan vrede. Of dat hij de Mexicanen gaat dwingen om de muur te betalen. En de Chinezen nog een paar honderd miljard importheffingen moeten dokken. Of dat hij iets doet waardoor de beurs klapt.

Om libertarisch te eindigen, het is heel eng dat een kleine groep mannen zoveel macht heeft en de wereld in grote ellende kan storten.

7 REACTIES

  1. Scott Adams (van Dilbert) heeft inmiddels aardig naam gemaakt als politieke observator. Hij heeft het nu zelfs over een “gouden eeuw”, dwz we zouden op de rand van een gouden eeuw kunnen staan.

  2. Slechts 1 kritisch puntje. Na de amerikaanse terugtrekking is het de bedoeling dat hun rol wordt overgenomen door een even zo illegale coalitie van Arabische landen. De vrede in syrie is daarmee dus niet echt veel dichter bij gekomen.
    Het kan zo maar de situatie verslechteren omdat die coalitie minder moeite zal hebben met “boots on the ground” dan dat de Amerikanen dat tot nog toe hebben gehad.

  3. Trump is nu juist verkozen, omdat hij alle Amerikaanse troepen wilde terugtrekken en zich alleen nog met binnenlandse problemen wilde bezighouden. De Amerikaanse neocons zijn daarin niet geïnteresseerd. Die houden de oorlog in Syrië aan de gang.

    Hun politiek is nooit nog een militaire macht te laten ontstaan die de VS er onder kan krijgen, zoals de SU dat kon tijdens de Koude Oorlog. Maar Rusland en China spelen niet mee. En wanneer China en Japan er genoeg van hebben om de Amerikaanse oorlogen te financieren, door de Amerikaanse staatsschuld en de dollar overeind te houden, dan is het voorgoed afgelopen met de VS.

    ======================================

    Voor Seneca 😉

    “De gifgasaanval in Douma heeft NIET plaatsgevonden” – Stan van Houcke en Karel van Wolferen (19 april 2018)
    https://www.youtube.com/watch?v=Dqrrt4_grtU

  4. @mario [3]:

    Dat klopt, China heeft aan de kant van Assad meegeholpen om IS te verdrijven. Het gaat de Chinezen vooral om de Soenitische Oeigoeren, waar ze ook in China oorlog tegen voeren. Dat plaatst China in Syrië dus tegenover de VS, Saudi-Arabië en Turkije, dat de Oeigoeren steunt.

Comments are closed.