12 REACTIES

  1. En het gebruikelijke geweeklaag over het circus.

    Men is tegen het circus, of in ieder geval het optreden van het circus. Dus wat doet men? Men koopt toch maar elke keer weer een kaartje, in de hoop dat er eens andere clowns te zien zijn. Is men weer teleurgesteld dat het dezelfde clowns zijn, en dat het circus zijn optredens niet verandert. Men heeft ook eigenlijk niets met dat circus, maar ja, toch maar een kaartje blijven kopen anders zullen het altijd dezelfde clowns blijven, nietwaar?

    En zo blijft het circus bestaan, mede dankzij hun vastberadenheid een kaartje te blijven kopen, niet begrijpende dat er altijd meer mensen zijn die juist die clowns zo leuk vinden. Ze maken het circus succesvol, maar willen niet begrijpen dat zij daardoor zowel het circus als die clowns een reden geven te blijven komen.

    En wat doen ze, uit frustratie en woede? Ze kijken om, naar die mensen die niet gek zijn en die weigeren een kaartje te kopen, en geven hen de schuld dat er nooit andere clowns te zien zijn.
    Alsof wij een plicht hebben hen de clowns te geven die zij willen zien. We mogen dan niet kunnen zorgen dat dit vervloekte circus zijn clowns oplazeren, maar we geven ze tenminste geen bestaansrecht en legitimatie door een kaartje te kopen.

    Als je een kaartje koopt. dan krijg je het circus dat je verdient. Wij die geen kaartjes hebben gekocht, krijgen het circus dat we niet verdienen.

    Zij die gingen stemmen, legitimeerden het systeem en moeten daarmee de opperclown Frans Timmermans nu accepteren als het legitieme resultaat van hun deelname aan het systeem.
    Wij die niet gingen stemmen, wisten dat er sowieso een achterlijke en immorele clown zou winnen, hetzij Timmermans hetzij iemand anders. Wij hebben ze geen van allen onze goedkeuring verleend.

    Bertuz [2] reageerde op deze reactie.

  2. @Individualist [1]: Zij die dat bewust niet deden, legitimeerden het systeem eveneens. Immers er ligt een keuze aan ten grondslag tevens een teken van verzet. Ook uw uitlating hier legitimeert. Het raakt u ook. Anders zou u er geen aandacht aan schenken. Zo machtig zijn die clowns overigens ook weer niet. Ze delen de macht en vechten erom en houden elkaar lekker bezig. Precies dit laatste is een probleem. China gaat om straks voorbij.

    Floris van den Berg [3] reageerde op deze reactie.

  3. @Bertuz [2]: Wat bedoel je precies met legitimeren? Deze term kent namelijk nogal wat betekenissen. 1) Als echt erkennen 2) Echt verklaren 3) Rechtvaardigen 4) Vaststellen 5) Wettig maken 6) Wettigen 7) Toestaan of goedkeuren.

    Mocht je bedoelen “vaststellen [dat het bestaat]”, dan vind je me aan mijn zijde. Mocht je bedoelen “toestaan of goedkeuren”, dan zeker niet. Libertariers, anarchisten, etc. die principieel niet stemmen doen dat immers omdat ze niet goedkeuren dat hun lijf en goed structureel worden geschonden. Zij zien liever minder gewelddadige oplossingen. Juist als je stemt dan legitimeer je het systeem.

    johannes [4] reageerde op deze reactie.

    X [10] reageerde op deze reactie.

  4. Als ze op de slavenplantages democratie ingevoerd hadden, hadden slavenplantages nu nog bestaan. Ik weet het zeker ;D

    Ze maken de slaven op de ene plantage gewoon bang dat de andere slavenplantage hun slavenplantage voorbijgaat en dat we daarom een nieuwe meester moeten kiezen die ….. gaat doen om ……….. Wat precies weet niemand.

    Maar als je niet gaat stemmen nou dan ben jij de schuld van alle onheil wat er gaat gebeuren natuurlijk. lol. ;P

  5. Circus en clowns… is een grappig onderwerp voor satire. Maar ondertussen. Vergelijk je het clownsmasker met de persoonlijkheid (van het Latijnse ‘persona’), dan komt het thema ineens dichterbij. Want de clown is een act, net als een persoonlijkheid die wordt geacteerd. De vraag is dan… in hoeverre lijnt die persoonlijkheid uit met het innerlijke karakter. Die vraag heb ik wel vaker gesteld, ook op Vrijspreker.

    Praktisch: Zo lang als ik me kan herinneren heb ik mezelf afgevraagd hoe het nou zat met de theorie (woorden) en praktijk. Vroegste herinneringen die ik kan oprakelen zitten ergens in de vroege kleuterschoolleeftijd. Toen was ik nog echt kort, qua lichaamslengte. Er zweeft nog een foto rond waar ik een ‘hoodie’ droeg, een jas met capuchon op. Nou… ook in de ‘hood’ oftewel neighborhood de ogen en oren goed opengehouden. Vreemde mensen, die ‘volwassenen’. En de wereld wordt steeds ‘groter’. Door anderen ingedeeld bij ‘klootjesvolk’ en dan in Antwerpen bij een deftige advocaat logeren. En kijken, luisteren. Of bij ‘oma’ op bezoek, een deftige gouvernante (kouwe kak) en daar een sympathieke ‘ome Piet’ meemaken, volgens dit artikel (kadertje uit 2014 komt van mij) als gentleman-oplichter bekend. Ook weer een act, achteraf bezien kennelijk een dekmantel.
    In de loop der jaren zag ik allerlei acts voorbij komen. Geen clownsmaskers, maar wel personages. En wat ik nu schrijf is nog maar een topje van de ijsberg, ik zou een veel langere compilatie kunnen geven over acts die ik zag voorbijkomen, als voorbeelden die ik niet wilde navolgen.

    Denkend aan persona’s (maskers) komen natuurlijk overheidsdienaren voorbij, met het gezicht liefst strak in de plooi of met een stalen gezicht alsof je tegen een robot aan kijkt. Recenter zag ik een jongedame – in groen shirt. Ogen zijn de spiegel van de ziel hé? Nou… achter dat masker zit iemand die zichzelf kennelijk niet bloot mocht geven en daar moeite mee had. ‘Bloot’ in de betekenis van zeggen wat je nu echt denkt. Ambtenaar? Zo min mogelijk zeggen en bedekte termen termen ventileren, ken je dat? Jammer in elke denkbare richting. Een lichaam kan voor de geest soms zoiets zijn als een kooi voor een vogeltje.
    Handelaren doen hetzelfde, maar dan op een andere manier en met meer woorden, om ‘beter’ te kunnen onderhandelen. Verstoppen achter een masker, wel zo ‘veilig’. Wat ook geldt voor de charade van kenniswerkers, waarvoor een façade wordt opgetrokken waarvan je bijna zou denken dat het een clownsmasker is, compleet met tanden. Hoewel meer een figuurlijk kunstgebit. Kennelijk komt de bovenstaande foto uit intellectuele kringen, want waarom anders die uitstekende (verplaats even de klem-toon) tanden? 😉

    Anders uitgedrukt kunnen er van overheidswege wel vaccinaties worden gepropageerd, maar weet ik uit eigen ervaring dat je jezelf al heel jong kunt inenten. Figuurlijk, om resistent te worden tegen het project ‘beschaving’. Een nep-project door neppers. Hoe meer jaren verder, hoe meer de feitelijke diepte van de lading ‘nep’ tot je doordringt. ‘Wordt zoals wij, dan hoor je er écht bij’ is een boodschap die ons (man vrouw) wel is voorgehouden, maar telkens weer het tegenovergestelde bereikte. Zo gebrekkig en zo nep wilden wij niet worden. Op aandachtspunten dan. Dus dan maar een act opvoeren zoals oost-indisch doof, zo gaat dat. Als schijn ‘alles’ is, dan kunnen anderen die krijgen. Maar ondertussen. En dat laatste schijnt zowat in ieders gedachten te zitten, ongeacht in welke deel van welke sociale orde iemand is geplaatst.

    De vraag is wel wat wijsheid is. Meningen daarover verschillen. Is het nu wijs om naar zelf-redzaam gedrag te streven, autonoom denken, liefst zelf-voorzienend leven? Of juist andersom zoals de ‘wijzen’ voorhouden en blind varen op een bestuurlijk systeem dat voor je zal zorgen, of je dat nu wilt of niet? Wat ons betreft liever de eerste dan de laatste. De vraag wie er nu eigenlijk gek is, is ook een pijnlijke vraag – vanwege die hand die dan de eigen boezem probeert in te komen. Hoe zit dat nou, met die ‘inconvenient truth’?

    Gisteren hier een begin van een ongemakkelijke maar toch ook bemoedigende les voor militairen; ik schreef “Wel grappig hé, om jezelf even zo af te kraken?” Uiteraard kraakte ik niet mezelf af, maar het beeld dat anderen nu eenmaal van een ander proberen te scheppen. Van militairen wordt gezegd dat ze afgebroken worden om vervolgens opnieuw opgebouwd te worden. Qua karakter, hoewel het eigenlijk meer persoonlijkheid betreft. Slopers slagen er gelukkig niet in om alles weg te slopen. In de casus gisteren sloopte ik even wat mogelijke ‘reputatie’ om ‘bouwrijp’ te maken en naar eigen inzicht zelf te kunnen herbouwen. Dat soort dingen kun je maar beter zelf doen, daar zijn geen mannetjes-makers voor nodig.
    De boodschap van dit soort acties is dat iemand helemaal zelf het eigen karakter – en de manier waarop dat naar buiten komt, de persoonlijkheid – kan her-vormen. Kost wel wat moeite, maar dan héb je ook wat. Een interessant klusje voor durf-kapitalisten die maximaal ROI en liefst ook EROI willen zien. Het is maar net waar je kapitaal en rendement zou willen zien groeien. En wat je eronder verstaat. Een steeds ‘vettere’ bankrekening of…

    Nico [9] reageerde op deze reactie.

  6. Er zweeft nog ergens een ‘evolutionair lijntje’ in mijn gedachten rond. Die is wel leuk als een soort goddelijke komedie: Van Jezus wordt gezegd dat hij op schier wonderbaarlijke wijze brood en vissen vermenigvuldige. Ooit las ik een boek “Eli” over een Amerikaanse profeet á la Jezus die hamburgers en frietjes vermenigvuldigde. Terwijl in de praktijk overheden gezeik en stront vermenigvuldigen. Da’s nogeens evolutie hé? Of was het degeneratie?

    Het is een goede gewoonte om een bandje terug te spoelen om eens te kijken hoe een verhaal nu eigenlijk begon. Terug naar Jezus zou je ook kunnen denken dat ieder zelf brood kan bakken en zelf aandachtspunten kan opvissen uit vijvers van kennis. Voor mijn part uit zeeën. En overbevissen kun je die zeeën niet hé, want als je zo’n ‘vis’ opvreet krijgt ‘ie het eeuwige leven in jou 😀 En kun je ‘m vermenigvuldigen door ‘m te delen. Tenzij je schijtziek van zo’n ‘visje’ wordt en er weer vanaf wilt, dan komt ‘ie weer netjes naar buiten. Even ‘drukken’… en ja hoor…

    Het religieuze concept ‘bekering’ betekent zoveel als jezelf ergens vanaf keren. Zoals van ‘vliegende vissen’, aandachtspunten die voorbij vliegen. Ze lijken ‘eruit te springen’, maar eigenlijk is dat te vaak meer een kwestie van iemand die rotzooi probeert te verkopen.

  7. Even gezocht voor de leestip Eli. Er is ook een Nederlandse versie van. Deze auteur schrijft goeie boeken, maar volgt wel de traditie van om de hete brij heen draaien.

  8. @Nico [6]: Da’s nou toevallig… gezien dat lesje voor militairen… zojuist gespot: Hoe de ‘zelfsloper’ Nadal de tennissport definitief veranderde.

    Gezien waanideeën in staatsreligie: Is het nou zo dat iemand zichzelf overstijgt, of eigenlijk dat eruit komt wat er al in zat? Die verwachtingen van anderen hé… die kunnen meevallen of juist tegenvallen. Wat aan de andere kant van de spiegel (je ogen) ook voor jezelf geldt…

    Opmerkelijk in dat artikeltje… zelf-herstellend vermogen. Wat ieder in zich heeft.

  9. @Floris van den Berg [3]: inderdaad. Door niet te stemmen heb je ook als enige reden om te mogen klagen over het systeem. Wie stemt, stemt ook in met het democratische systeem an sich en weet dat de uitkomst daarvan mogelijk niet in zijn straatje past.

    Overigens is democratie als doel (ipv een middel) een logisch incoherent systeem. Wat zou er moeten gebeuren als meer dan 50% geen democratie meer wenst? In het geval dat democratie dan toch moet blijven bestaan, wordt een ondemocratische (arbitraire) beslussing genomen. Het faat immers in tegen de wil van de meerderheid. Wordt er wel gehoor aan gegeven, betekent het het einde van de democratie. Zie hier de democratische paradox.

    Democratie werkt niet voor grote samenlevingen, hooguit voor kleine gemeenschappen. Als samenlevingsvorm worden mensen er gereduceerd tot een nummertje en tegen elkaar opgezet en uitgespeeld. Denk bv aan “de ouderen tegen de jongeren”, “werknemers tegen werkgevers”, “allochtonen tegen autochtonen”, “mensen met kinderen tegen mensen zonder kinderen”, “mannen tegen vrouwen”, “werkenden gegen werklozen”, “rijken tegen armen”. Afhankelijk van tot welke groep(en) je behoort probeer je met je stem zoveel mogelijk voordelen eruit te slepen en de rekening zoveel mogelijk bij mensen uit andere groepen neer te leggen. Zie hier Thomas Hobbes’ oorlog van allen tegen allen, maar dan in het stemhokje.

    Individualist [11] reageerde op deze reactie.

  10. @X [10]:

    Overigens is democratie als doel (ipv een middel) een logisch incoherent systeem. Wat zou er moeten gebeuren als meer dan 50% geen democratie meer wenst? In het geval dat democratie dan toch moet blijven bestaan, wordt een ondemocratische (arbitraire) beslussing genomen. Het faat immers in tegen de wil van de meerderheid. Wordt er wel gehoor aan gegeven, betekent het het einde van de democratie. Zie hier de democratische paradox.

    Het zou inderdaad een paradox zijn, als je überhaupt gelooft dat de “wil van de meerderheid” ooit het ware doel was van democratie, en niet slechts het valse masker waarachter de heersende elite zijn eigen heersen verbergt.

    Waar geen democratie is, komt uiteindelijk de revolutie. En revoluties pakken heel slecht uit voor elites. Dus waarom zou je het volk niet pacificeren met de illusie dat ze macht en invloed hebben over het bestuur van een land?

    Uiteraard kun je met democratie best wat dingen veranderen, maar de waarheid ligt niet alleen in de dingen die je kunt veranderen, maar ook in de dingen die je absoluut niet kan veranderen omdat de heersende elite er niet bij gebaat is. Zo kun je als volk wat knabbelen aan de marges, maar blijft de kern onaangetast. Het systeem is zo in elkaar geknutseld dat het volk door laag na laag aan bestuur en bureaucratie moet worstelen. En het merendeel van het volk heeft daar gewoon de kracht, de tijd en het uithoudingsvermogen niet voor.

    Niets ontmaskert het ware tekort aan democratische gezindheid van de heersende elite meer dan een poging om aan die kern te knabbelen. Daarom ook de grondige haat jegens referenda; zelfs adviserende referenda als eenmaal blijkt dat de uitkomst onwenselijk is, want het deficit tussen het volk en de elite wordt keihard blootgelegd. De leugen van ware vertegenwoordiging wordt duidelijk. En de elite bepaalt de regels, dus de elite zet gewoon een dikke streep door dat referendum als blijkt dat de indoctrinatie toch nog niet effectief genoeg is gebleken.

    Als men stelt dat parlementaire democratie de ware democratie is, bedoelt men in werkelijkheid dat het ’t benodigde masker is om de oligarchie te bedekken waaronder we daadwerkelijk leven.

    Het is via deze parlementaire democratie dat men de bevolking, bij onenigheid over bestuur, kan besodemieteren met valse verkiezingsbeloften, in de trechter van de elite kan leiden door middel van “concessies” bij formaties, en bijsturen via propagandakanalen zoals o.a. NPO, papieren media en verplicht staatsonderwijs.
    Vandaar dat de vrije, alternatieve media de komende jaren waarschijnlijk nog verder als staatsvijand zal worden behandeld en uiteindelijk aan banden gelegd.

    Het is mijns inziens dus niet echt een paradox omdat de besluiten gewoon worden genomen door die elite en niet door de meerderheid van een bevolking.
    Men liegt, bedriegt, en geeft slechts een heel beperkt buffet aan standpunten weer. En als je gekozen hebt mag je vier jaar lang je waffel houden want de boven-ons-gestelden zullen het wel regelen. En als er dan uiteraard een outsider komt, die dusdanig buiten de pot van de elite pist dat hij te gevaarlijk is voor hun belangen, dan is daar altijd nog de demonisering (inclusief potentieel een uitschakeling door een “lone gunman”) en het cordon sanitair, met als enig alternatief dat deze outsider zich dusdanig schikt naar de elite-belangen dat zijn gevaar volstrekt geneutraliseerd is.

    Stemmen is nutteloos, want het is niet de bedoeling dat er ooit iets echt verandert. Het is eerder de bedoeling dat er extra kleren mee over de keizer worden gegooid.

    Nico [12] reageerde op deze reactie.

  11. @Individualist [11]: “Zo kun je als volk wat knabbelen aan de marges, maar blijft de kern onaangetast.”

    Scherp opgemerkt!
    Ondertussen is het wel een feit dat er ook zoiets is als een ‘pot verwijt de ketel’ verhaal. Want wat is eigenlijk kern-gezond?

    Het goede nieuws is dat het in ieders eigen-belang is (de krachtigste motivator!) om die kern gezond en schoon te krijgen, voor zover nog mogelijk. Even een kruisverbandje leggen… zie hier voor waar verwrongen denkbeelden vandaan (kunnen) komen.
    Aangetast en verwrongen omkeren is een kwestie van… denk aan martial arts en de kracht van de ander gebruiken door die in een bepaalde richting te leiden. Dat principe kan gebruikt worden om een ander er onder te krijgen, of juist andersom. Uit eigen kracht. Daar hebben artsen kennelijk nog niet aan gedacht, want die doen vooral aan onder controle krijgen en houden. Omdat alles om geld moet draaien kennelijk. En dan liefst het grote geld.

Comments are closed.