De Almachtige: Nee ik heb het niet over fictief gedachtespinsel waar je in moet geloven, maar de rauwe werkelijkheid van veelvratende overheden die steeds meer macht naar zich toetrekken. Zoals de Verenigde Staten met in haar voetsporen de EU, China en de afzonderlijke landen.

Nadat de VS merkte dat onder het mom van terrorisme bestrijding ‘alles’ mocht: drone moordaanslagen op niet-VS-burgers in het buitenland, martelingen op legerbases, of bankgeheim opheffen in heel andere soevereine landen waaronder Zwitserland, volgden andere ‘democratische’ landen snel.

In eerste instantie vanwege ‘terrorisme bestrijding’, worden zo ook bankgeheim opheffing en afluistertechnieken breed toegepast om het ontduiken van belastingen tegen te gaan. En we weten, het allerergste dat je tegen een Staat kunt doen, is te weinig aan haar grijpgrage klauwen te geven.

Wereldwijde betaalsystemen als SWIFT, maar ook uw eigen bankrekening zijn basis voor verregaande onderzoeken. Inmiddels heeft de RABO-bank al meer opsporingsmensen (1600)  in dienst dan de FIOD( 1500).

Waarom werken die bedrijven als RABO zo vriendelijk mee?

Allereerst omdat de boetes bij niet meewerken fenomenaal zijn. Vervolgens, het niet krijgen van vervolg-overheidsopdrachten is vaak gezien de grootte van de overheid en daardoor dus grote opdrachten, niet handig. Verder is een belangrijke reden dat je als groot-bedrijf, invloed op het overheidsbeleid kunt krijgen (denk aan het dividendverhaal begin dit jaar) en daarmee jezelf kunt bevoordelen tov  (buitenlandse) concurrentie.

Op zich kan ik om die laatste reden het linkse gedoe tegen de macht van multinationals wel enigszins volgen. Echter, wat links vergeet is dat juist omdat die multinationals vaak in bed bij de overheid liggen, die multinational het snelst geknecht worden of meespelen met die overheid.

En dan is het kleinbedrijf en de u consument wederom duurder uit.

 

10 REACTIES

  1. “Waarom werken die bedrijven als RABO zo vriendelijk mee?.”

    Door mee te werken krijgen ze invloed op de aard van controles, en daarmee kunnen ze barriéres opwerpen voor nieuwkomers. Hun eigen positie dus versterken.

    In het ideale geval kunnen ze zelfs “zichzelf” reguleren en zo nieuwkomers (bijna) volledig weren.

  2. Wat bedoeld schrijver met links ?, in de Nederlandse geschiedenis van speciaal de arbeiders klasse, kun je lezen dat de mensen veel sociale verworvenheden te danken hebbeb aan het nu zo mismoedige bejegende “LINKS”, want wat nu als links geld, is een onduidelijke afspiegeling van wat eens was, het hart van het oude links was protestants gemengd met sociaal denken, Domela Nieuwenhuis, en dan de harde CPN, die door de geschiedenis van de sovjet zionisten omzeep is geholpen, maar de arbeiders wel op de kaart heeft gezet, vooral in de armste gebieden in noord Nederland, maar men vergeet gouw, dan slaap je beter, groet !

    Diftar [6] reageerde op deze reactie.

  3. De Staat, overheden, overheidsorganisaties, (multi)nationals lijken me handen op één buik. Zoals gezegd in Faust:
    “War, Commerce, and Piracy are inseparable.”

    De HEERschappij van sommigen ‘vereist’ systematische onderwerping van anderen. En voorbeeld doet volgen. Het gedrag vanuit overheidsorganisaties doet denken aan het monster van Frankenstein dat zich tegen zijn schepper keert, zoiets als robots die zich tegen hun ‘maker’ keren. Waaruit volgt dat denken dat je ‘het gemaakt hebt’ best weleens een denkfout kan zijn.

    Het moet weer eens gezegd worden: Groepsvorming veroorzaakt groepsmechanismen, zoals groepen annex organisaties die anderen ‘muteren’ zodat ze mee kunnen doen, om vervolgens als een soort sociale kankergezwellen te gaan functioneren. De arrogantie van de macht? Een illusie á la “wij zijn met meer en ‘dus’….”? Hoe dan ook, vroeger werd God als Almachtige versleten, tegenwoordig overheidsmachinerie, beide zijn aparte leugens. Of wensdenken, maar beslist geen self-fulfilling prophecy. Wat aan aandacht krijgen allerlei stropoppen, stromannen en stropopredeneringen hé? Kan dat niet anders?

  4. De stroman: O.a. bekend van het politieke toneel. Die soms (of vaak?) met straw purchases in verband wordt gebracht, wat dan weer tot verschijnselen als odious debt kan leiden. Het wordt als een spel gespeeld, geraffineerd, maar outsiders moeten dat ontgelden. Want die worden ermee belast, tenzij ze die last van zich afwerpen. Wat dan weer gedonder van chagrijnig geworden figuren veroorzaakt, als rookgordijn voor van wat anderen liefst niet mogen weten. “Als je iets zegt wat me niet bevalt, dan zorgen wij er met vereende krachten voor dat niemand het te horen krijgt”. Zo ongeveer. Misbruik van macht annex mogelijkheden annex zeggenschap over anderen.

  5. @toetoet va bien [2]:

    De arbeidersklasse is een verzinsel van Karl Marx. Geen enkel rationeel mens weet wat dat is. Handig ook om mensen tegen elkaar op te hitsen.

    Karl Marx was trouwens naast een fantast van de eerste orde ook een klaploper die zijn leven lang op andermans zakken heeft geteerd. Niet iemand om jezelf mee te vereenzelvigen. Maar daar denken “sociale” “linksmensen” anders over.

    Interessant ook om Marx z’n 10 recepten voor een betere wereld eens te vergelijken met wat de EUSSR en de nederlandse staat aan wetten en regels heeft geïmplementeerd. Je zou zo maar kunnen concluderen dat die betere wereld van Marx in feite een slechtere wereld is. Socialisme maakt meer kapit dan alcoholconsumptie goed kan maken.

    @Scrutinizer [5]:

    Dank voor de tip. Meer waard dan die bullshit posts van de soosjalen hierboven.

  6. De afbeelding boven dit artikel is kennelijk zorgvuldig gekozen. Nogal symbolisch.

    Ondertussen is er iets gaande wat qua symboliek de schijn meebrengt van een worsteling tussen monarchisten en republikeinen; strubbelingen rondom Zandvoort. De koningsklasse wordt te hoge stikstofuitstoot verweten. Hoewel het de vraag is of daar niet iets gaande is á la ‘wat je zegt ben je zelf’ (verstikkend).
    Republikeinen denken kennelijk aan een monarchie met daaraan een feodaal systeem gekoppeld. Maar het zou zomaar kunnen zijn dat een minimale monarchie minder verstikkend uitwerkt dan een republiek. Ieder monarch (‘sole ruler’) over het eigen leven en zo. Kwestie van grondwetten, want het is een internationale kwestie die ieder wereldwijd aangaat.

    @Scrutinizer [5]: De auteur is kennelijk deze.
    Aan secessie wordt waarschijnlijk alleen gedacht wanneer sociale ordening nogal verstikkend uitwerkt. Of iemand voor anderen verstikkende plannen heeft 😉

    Diftar [8] reageerde op deze reactie.

  7. @Diftar [8]: Dat is een feit. Zij het dat niemand van origine, van nature, aan een ander ondergeschikt hoort te zijn. Zolang een monarch dat eerbiedigt is er op zich niets aan de hand.

    Daarnaast is het vrij logisch en voorspelbaar dat monarchie niet zo geliefd is. Monarchen gingen immers op jacht – of waren aan de organisatie daarop verbonden – op bijv. joden. Om raadgevers te verkrijgen. Niemand wil als prooi gezien en behandeld worden. Het werkt wel (lees bijv. het verhaal over Daniël in Babylonische ballingschap), maar ten koste van wat?

    Monarchie is een idee met potentie, maar moet niet schadelijk uitwerken. Wat ook geldt voor republieken. Veel onenigheid tussen monarchisten en republieken gaat over weinig meer dan wie er de baas mag zijn. Maar niet over de inhoud. Zou een andere verpakking helpen als er sprake is van een gebrekkige, rottige inhoud? Daar geloof ik helemaal niets van. En nee, shit uit het verleden is niet per sé mest voor de toekomst. Vooral niet als de chemie daarvan gemuteerd en vervuild is.

  8. @Diftar [8]: Gisteren reageerde ik vanwege tijdgebrek snel. Voor wie last heeft van bepaalde inkomende dwang en op simpele aandachtspunten gehinderd of tegengewerkt wordt maakt de staatsvorm denk ik niet uit. Een heerser ergens op afstand is dan meer een kracht achter de schermen, want je hebt dan concreet met diens dienaren te maken. Een monarchie of republiek is vooral geliefd bij degenen die denken daar stevig voordeel uit te kunnen halen. Anderen kijken er neutraal naar vermoed ik. En die anderen zijn toch de meesten.

    Eigen ervaring; je verlaat het ouderlijk thuis en wilt zelfstandig zijn. Maar een omgeving is erop ingericht afhankelijkheid af te dwingen. Je emigreert omdat je van een cultuur om je heen af wilt. Maar aan de andere kant van de grens is er ook een cultuur gekweekt. In beide gevallen blijf je last houden van wat anderen door je strot willen duwen. We hebben in twee koninkrijken en één republiek gewoond. In de kern vielen beide ons lastig met dwingend gedrag dat we niet konden, niet kunnen en niet willen waarderen. Dit met veel gevoel voor understatement geschreven.

    Verder is het verstandig om te beseffen dat op afstand en zeker via een toetsenbord per definitie in het duister wordt getast. Inlichtingenwerkers die aan internet-surveillance doen zien hoogstens wat symptomen voorbij komen. Daar kan misschien iets uit gedistilleerd worden, tendensen, maar lang niet voldoende. Want waar komen tendensen eigenlijk vandaan?

    Zoals wij (man vrouw) het zien, hebben door anderen gepositioneerden, die op opgestapeld geld en zeggenschap zitten, last van blinde vlekken, dode hoeken, oogkleppen, unnelvisie. Een gevolg van wat hen is aan- en afgeleerd. Hoewel ook wij niet alles weten. Dat is allemaal theorie. Praktisch gezien hebben wij daar inmiddels ons leven lang last van. Aan jezelf ergens van bewust zijn, kennis, ervaring, inzichten heb je niets als je naar Europese traditie gehinderd en uiteindelijk gekruisigd wordt voor de denkfouten van anderen. Hoe bot, grof of scherp of juist ‘fatsoenlijk’ denkfouten ook opgedrongen worden, het is weinig meer dan overlast die geprobeerd wordt door de strot te duwen. En voor ons… is dat doodgewoon de dagelijkse praktijk. Iedere dag weer. Hoe langer je ‘nee’ blijft zeggen om af te remmen en af te weren, hoe duidelijker wordt waar anderen feitelijk voor staan. Qua kern van hun denkbeelden en redeneringen.

Comments are closed.