Jordan Peterson legt uit dat de huidige universiteiten niet van het individu uitgaan maar van de groep. Dat alle waarheden volgens hen subjectief zijn. Behalve de waarheden van de professoren. Die anti kapitalistisch zijn, die gelijkheid in uitkomsten als hoogste goed zien. De een individu niet beoordelen op inspanning of talent. Maar een individu slechts zien als lid van een groep. Een groep die naar het idee van de klassenstrijd van Marx ofwel wordt onderdrukt ofwel de onderdrukker is. In hun wereld zal er altijd discriminatie zijn. En moet de overheid altijd ingrijpen om gelijkheid af te dwingen. Argumenten doen er niet toe. Vrijheid van meningsuiting moet de onderdrukker worden ontzegd. Dialoog is zinloos. Kritisch denken een verspilling van tijd. De onderdrukten moeten hun rechten halen. Een academische vorming in een post modernistische wereld waarin waarheid subjectief is bestaat uit het vormen van een politiek correct kader. Waarin de onderdrukkende klasse zich moet schamen. En niets goeds kan doen. Er is slechts vrijheid in collectivisme.

Dit klinkt allemaal leuk, lekker trappen tegen politieke tegenstanders. Maar doet onrecht aan de professoren die gewoon hun werk doen. Die wel uitgaan van objectieve waarneembaarheid van feiten. Die hoog opgeleide medici afleveren, die fysici afleveren. Als je politicologie of sociologie gaat studeren, ja dan weet je wat je kan verwachten. Wat wel een schande is, is dat de bestuurders van veel universiteiten meegaan in het door Peterson beschreven gedrag.

2 REACTIES

  1. Dialoog is inderdaad zinloos, heb veel van Peterson gezien in de loop der jaren en het werd van kwaad tot erger, die kinderen begonnen te krijsen en achterlijk te doen omdat ze helemaal nog niet in staat zijn tot een dialoog maar ze willen wel gehoord worden. Het is alsof je 3 jarige in/op een draaimolen zit en bij ieder rondje hoor je papa of mama en dan moet je zwaaien, ieder rondje.
    Zou het een nieuw syndroom zijn? Het aandachtstekortsyndroom, het verwaarlozen op geestelijk vlak syndroom, het ik krijs want jullie zien me niet syndroom, eigenlijk een rottijd voor de jeugd.

    • tja Willem.. recent daar nog een voorbeeld van gezien..zo’n groep die de uitschieters eruit wilden schieten..geen mooi gezicht. Kwam volgens mij omdat verstrekte informatie van getalenteerden bedoeld was de eigen soevereiniteit te herontdekken en je los te maken van de slang..die na het vervellen andere laat kiezen welke kleuren patroon het aanneemt..grappig want het ging niet meer over symptomen maar mogelijke oplossingen in jezelf gedragen. ik noem het het stookbrood syndroom en dat komt van brood en spelen.

Comments are closed.