Verleden week bevond ik mij drie dagen in Lombok. Gedurende de gehele periode van mijn verblijf was ik de enige gast in het Sheraton hotel, dat 154 kamers telt.

Daarvoor bevond ik mij in Jogyakarta, waar vijf kamers bezet waren in een hotel met 269 kamers; iets dergelijks in Solo, waar de kamerbezetting vier procent bedroeg.

Men kan vaststellen, dat de ontstane paniek vele keren zoveel schade veroorzaakt als het virus zelf. Hoe lang dit vol te houden is? Vermoedelijk niet al te lang. Veel hotels hebben hun deu­­ren reeds gesloten.

Ook de vliegtuigen hebben een beladingsgraad van slechts enkele procenten.

Hugo van Reijen

4 REACTIES

  1. De toeristensector gaat een zwaar jaar krijgen. Lullig voor ze. Maar ik moet zeggen dat ik een jaar zonder toeristen hier in de stad een verademing vind voor de verandering. De hordes barbaren die massaal naar ‘freaks’ zoals ondergetekende komen kijken, tussen het zuipen en blowen door, zal ik niet missen. Opvallend is ook dat de stad veeeeeel schoner is nu deze barbaren er niet zijn om al hun vuilnis (en pis, poep, kots) op straat te pleuren.

  2. Voor de getroffen investeerders en ondernemers is dit iets waar je je niet op kan voorbereiden. De respons van de overheden is iets dat niemand echt kon voorzien. De maatregelen treffen ook de zwaksten in de samenleving, de mensen in de derde wereld die afhankelijk zijn van westerse toeristen. Vaak binnenlandse gastarbeiders die van de armste regio’s van bijvoorbeeld Indonesie naar Bali of andere welvarendere gebieden trekken. En die nu weer terug moeten naar Sumatra of waar ze ook vandaan komen. Tenminste, dat was mijn observatie na de Bali bombings toen ik daar kwam. Volgens mij worden honderdduizenden in de derde wereld weer in abjecte armoede gedreven.

    • Geheel correct.
      De viruspaniek is voor Bali en Lombok een veel grotere ramp dan Bali bom 1 en bom 2.
      Hotels zijn leeg en de hele toeleveringsindustrie heeft
      niets te doen.

Comments are closed.