De gedachte dat er een partnerschap kan zijn tussen private ondernemers en overheid, tussen productie en dwang, is een verkrachting van de taal. Het is een fascistisch concept. Er kan geen partnerschap zijn tussen gewapende bureaucraten en private partijen die zich niet kunnen verdedigen.

Zonder overheidsdwang worden de bekwaamste ondernemers rijk. Degene die welvaart scheppen. Met overheidsdwang worden de foutste ondernemers rijk, de parasieten, zij die profiteren van dwang.

3 REACTIES

  1. Fascisme, socialisme, libertarisme, het isme allemaal wat, het is uiteraard allemaal goed bedoelt maar ja, mensen hé. Alles moet nog steeds in het geduchte “hokje” passen zodat “we” elkaar aan kunnen wijzen als “anders” en daarom niet goed genoeg. Ben groot voorstander van aanhalingstekens, zouden naast ieders hoofd constant aanwezig moeten zijn opdat wij niet alles te serieus nemen. Rare mannetjes die zichzelf boven anderen stellen en zich dan opblazen als een kikker om toch vooral maar belangrijk over te komen, mammie mammie kijk eens hoe groot ik ben!! Het is toch te hopen dat deze beschaving nooit opgegraven wordt.

  2. De bureaucraten hebben zich kunnen bewapenen met toestemming van het volk. Dat is juist zo wrang daaraan. Je kunt de bureaucraten wel boos aankijken, maar het is het volk dat het heeft goed gevonden. Gelukkig staat het de bureaucraten niet vrij de wapens naar believen in te zetten. De inzet is aan voorwaarden gekoppeld. Vrij vanuit de heupen schieten, mag niet. Doet een bureaucraat dat toch dan zijn er gevolgen. Private partijen kunnen zich prima verdedigen. Er is nog zoiets als rechtspraak. Er is nog zoiets als de macht van het geld, van invloed. Een private partij kan de overheid voor de rechter slepen. Bekwame ondernemers worden ook wel rijk bij dwang. Anders zouden het geen bekwame ondernemers zijn. En ondernemers die van dwang profiteren zijn niet per se fout. Ze hebben kansen gezien. Ook nu tijdens corona is er sprake van dwang. Ook nu zijn er ondernemer die kansen zien.

  3. Met overheidsteun : Extreem Rijk
    Zonder oversteun : Rijk

    Bij de eerste is er geen grens.
    Bij de tweede is de concurrentie die de grens bepaald.

Comments are closed.