Bericht overgenomen van vriendenplek.nl: En daar zit je dan, maandag, leeg en uitgeput. Even geen “zin” in zaken die zo normaal zijn (geworden). Even geen zin in griepjespraat, even geen zin in linkjes posten, even geen zin in filmpjes uploaden. Geen zin in, tsja, wat dan ook. Gewoon even alleen zijn met me, myself and I. Even werken aan kleine conflictjes tussen mind, body and soul. Even afstand nemen van een altijd maar dreigende terroristische overheid met hun angstverhalen. Even afstand nemen van de misschien nog wel meer terroristische media met hun extra opgeklopte mediaverhalen. Beide schuwen de leugens niet meer, het is onderdeel geworden van hun bestaan, en ze verwachten dat ik en u daarin meegaan. Als het niet zo ernstig zou zijn, was het gewoon lachwekkend. Dat laatste is ook iets waar ik steeds meer naar toe ga. Ik vind het steeds lachwekkender worden, de status serieus en belangrijk is allang het station gepasseerd.

Al twee keer hebben we in het kader van “normaal is terug” het huis vol gehad en gaan we weer gewoon op bezoek bij familie en vrienden. En god, wat voelt dat normaal toch goed! Het is en blijft een heerlijke jas, en past perfect. Het is mooi en opmerkelijk te zien, hoe snel mensen weer mee gaan in het normaal, prachtig te mogen ervaren! Zelf heb ik zelden gauw last van angst, maar ik bemerkte dat ik te snel rekening hield met anderen die angst voor mij hadden. Ook dat stuk laat ik nu los, het maakt mij down en negatief. Een persoon die ik van nature niet ben. Nooit heb ik angst gehad voor het leven, en ik heb niet de behoefte dat anderen mij dat ongevraagd geven. Ben 3x voor de dood weggehaald, heb het bekende witte licht gezien. Na 33 operaties ben je niet angstig voor het leven, maar besef je dat je elke dag uitbundig moet leven, hoe uitbundig ook moge zijn. Heb wel vaker geschreven, sterven doe je zeker, hoe en wanneer weten we niet, ik ook niet. Hoeveel reden wil je hebben om het maximale uit het leven te halen? Ongeacht wat het maximale voor een ieder ook is. Doe één ding; LEEF!

De enige fout die we maken is de erkenning van een externe zeer negatieve autoriteit

Hoe waanzinnig is het dat één of andere autoriteit besluit, ongevraagd, controle te nemen over jouw en mijn leven? We zijn hier niet gekomen om de explosie van het bruisende eeuwige leven weg te geven aan één of andere autoriteit. Het zou niet goed zijn om zomaar jouw leven weg te geven. Je hele leven neem je beslissingen, makkelijke en moeilijke, om je pad te bewandelen, jouw pad, niet die van de machthebbers. En nu, met een vingerknip laat je je leven leiden door een autoriteit die niks anders doet dan angst verspreiden? Denk daar eens over na! Laat het eens bezinken! Hoe idioot is dat in vredesnaam? Als ik mijzelf tot een autoriteit benoem, ga je toch ook niet doen wat ik je opdraag, ongeacht hoeveel angst ik over je uitstrooi?

Dan ga je toch ook zeggen: Doe je even normaal? Het is mijn leven, niet het jouwe! Er is maar één eigenaar over jouw leven en lichaam, en dat zijn niet de autoriteiten, maar dat ben jijzelf. Er is geen enkele autoriteit die mijn lichaam en mijn leven kan en mag claimen, behalve mijn eigen autoriteit. Mijn eigen autoriteit bepaalt wat ik met mijn lichaam en mijn leven doe, zelfs mijn geliefden mogen en kunnen dat niet doen, hoeveel ik ook van mijn geliefden hou.

Als je dit kan of wil begrijpen, ontwikkel je jezelf naar de ware ultieme vrijheid. De vrijheid in en met jezelf. Je gaat zien en voelen hoe volkomen achterlijk de autoriteit bezig is om jouw bestaan te claimen. En het lijkt er steeds meer op dat dat niet in jouw belang is, maar het een ander groter belang is, wat dit ook mag zijn. Het is waanzinnig te zien in welke onmogelijke, haast kinderachtige bochten de autoriteit zich wringt om macht te hebben over jouw zijn. Velen zijn opgevoed met het aloude gezegde; “angst is een slechte raadgever”. Toch lijken we deze wijsheid te zijn vergeten en geven velen zich over aan de angst. Niet alleen de gewone man/vrouw in de straten, maar zelfs sommige artsen en professoren zijn bereid de regels van de menselijke maat te buigen om jou in de wereld van de angst te krijgen.

Dit doen zij vanuit diezelfde angst, angst om hun baan of status te verliezen. Ze hebben geen macht meer over zichzelf, maar ze hebben zichzelf, hun menselijkheid, weggegeven onder druk van de altijd negatieve angst. Daarmee zijn ze onbetrouwbaar geworden en vanzelfsprekend ook onmenselijk. Arts of professor, deze negatieve mensen heb je liever niet in je leven. Ze voegen niets toe, behalve het vergroten van je angst. Het is zinloos en levenloos. En dat is niet wat het leven is! Hoe lastig je het ook kan hebben op sommige momenten in je leven, maar al te vaak komt het weer goed. Zeker wanneer jij bepaalt. Jij als enige ware autoriteit over je leven en lichaam. Jij bent jij, jij bent de enige die bepalen kan en mag! Jij bent dé enige ware autoriteit over jezelf. Stel jezelf op als een ware autoriteit, een autoriteit over jouw leven. Het leven is jou gegeven, jij, jou, Jouw leven is niet gegeven aan een externe autoriteit! Niemand anders! Neem het stuur terug in je handen, jouw stuur. Stuur het leven de kant op de jij wilt, die jouw eigen autoriteit voor ogen heeft. En niet één of andere externe autoriteit die controle over jou wil hebben in de vorm van angst. Dat is niet wat jij wil! Jij wil, net als ik, en als de meeste andere mensen, een mooi, liefdevol leven, vanuit de prachtige en mooiste bron die er bestaat en allang verbindt, het leven zelf. Eer het leven, geniet het leven, wees het leven. We hoeven niet hopeloos te zoeken naar een redder of verbinding, echt niet. De redder zit in onszelf en de verbinding is er allang, het mooie leven is de verbinding! Laat ons leven, laat ons verbinden, laat ons leven in verbinding.

De enige fout die we maken is de erkenning van een externe zeer negatieve autoriteit. We blijven het zelf voeden. Het is van groot belang, het belang van het leven van jezelf dat we deze valse autoriteit en de valse erkenning loslaten. Stop met het voeden van negativiteit! Het is zinloos, vermoeiend en extreem vernietigend. Dat is niet wat we voor ogen hebben met onze mensheid, niemand wil dat echt. U niet en ik ook niet. Leef het leven!

5 REACTIES

  1. Enige andere positieve gedachte kan zijn dat de geestelijk verziekte autoriteiten als “bruikbare idioten” een houdbaarheidsdatum hebben. Zodra de huidige opruiming middels spuit van het zichzelf dom houdende volk is geklaard zullen de ‘machtige’ wappies op gepaste wijze van het toneel verdwijnen. Is misschien mosterd na de dood, maar voor nu een leuk voorspel om opgewonden van te raken en toch nog met enige bevrediging uit dit leven te gaan.

    Yuri Bezmenov ex KGB. Waring to America, 1984, ook dat nog.
    https://youtu.be/IQPsKvG6WMI

  2. Tja, het boek van Larken Rose beschrijft heel goed de immoraliteit en waanzin van de (r)overheid.
    Het is ook “Het meest gevaarlijke bijgeloof”waar de mensheid in zit, en wat de titel van het boek is.

    Echte vrijheid kan niet onder de juk van de WET, bepaald door welke overheid ook.
    Dan zou je zelfs kunnen zeggen dat een gedetineerde vrij is, binnen de PBW. (penentiaire beginselen WET).

  3. Je bevrijden is meer dan je je van je ketenen te ontdoen. Zeker als je ketenen ziet waar ze niet zijn.
    Men neme bijvoorbeeld het vrouwenquotum; je telt het aantal mannen en vervolgens bepaal je aan de hand daarvan het quotum voor het aantal vrouwen. Dan ben je nog steeds niet bevrijd van de rol van de man. De man is de toetssteen. Veel libertariërs doen hetzelfde. Men neme de overheid. En daar zet men zich tegen af. Dat is geen bevrijding. Links begrijpt dat beter. Links zet een stip op de horizon. De liberatariër hangt als dood gewicht aan de staart van het schaap dat op die stip afgaat. Niet per se omdat bij de stip iets bijzonders te vinden is, maar uit pure nieuwsgierigheid. Vrijheid moet je begrijpen voordat je het kan vinden en krijgen. Verzet is erkenning van de heerser. Een stip zetten, wekt interesse en doet mensen overstappen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in