De tweede wereldoorlog is voor mensen die dat hebben meegemaakt levens-veranderend geweest. De corona crisis kan net zo bepalend zijn. Je had een leven voor de corona crisis, en je hebt een ander leven daarna.

Corona zette binnen een paar weken je leven op zijn kop. Je werd bang gemaakt. Deskundigen bepaalden wat je wel en niet mocht doen. In veel landen kregen mensen huisarrest en mochten alleen naar de dichtsbijzijnde supermarkt. En moesten ze aan social distancing doen. Activiteiten werden verboden. Met name sociale activiteiten. Teamsporten. Theaters. Restaurant en cafe bezoek. Een afgedwongen eenzaamheid, gebaseerd op een aangepaste homo homine lupus gedachte. De mens is een gevaar voor anderen. In het kader van de nieuwe normaal werden sociale contacten tegen gegaan. Vervangen door zoom en team meetings. De burger werd een machteloze entiteit, de vrijheid om te leven werd afgenomen. Want leven is sociale interactie. De wereld werd in een paar weken tijd gedegradeerd tot een veld met miljarden pionnen bestuurd door outbreak management teams.

Dit is een ongekend dwangmatig sociaal experiment. Virologische en epidemiologische  richtlijnen bepalen ons lebensraum. En dat is lange tijd steeds beperkter geworden. Dit is niets anders dan een ongekende machtsgreep door outbreak management teams. Een instituut dat niet in de grondwet is benoemd bestuurt de facto het land. En niet alleen in Nederland. Bijna overal heeft een virologisch of epidemiologisch instituut de macht naar zich toegetrokken. Vaak gesteund door media. Die mensen die vraagtekens bij deze machtsgreep als “wappies” wegzetten.

Ik ga het nu niet hebben over de enorme economische en financiële kosten van de lockdowns. Ik ga het niet hebben over het zeer beperkte risico dat covid 19 voor de volksgezondheid meebrengt. Voor 80 procent van de bevolking is het een minimale bedreiging. Ik ga het hebben over de sociale kosten.

De mens is meer dan een verzameling cellen die door een ziekte kan worden aangetast. De mens heeft behoefte aan sociale interactie en zelfverwezenlijking. Dit is ons afgelopen 15 maanden ontnomen. Bejaarden die niet langer bezocht worden of wier laatste ademtocht in eenzaamheid plaats vond. Of kleiner leed. Mensen die lange tijd niet met vakantie kunnen gaan. Mensen die niet langer die dingen konden doen die het leven zin geven. Aan wie kunst en cultuur en voetbal is ontnomen. Die slechts alleen op hun kamer kunnen dansen. Die niet langer voor hun vrienden kunnen koken.

De autistische technocraten van de outbreak management teams hebben hier geen oog voor. Ze blazen een beperkte bedreiging maximaal op. En zetten gesteund door de uitvoerende macht dit sociale experiment op. Een experiment dat neerkomt op de ontkenning van basale menselijke behoeftes. Onder dwang en propaganda wordt een mechanistische nieuwe mens geschapen. Een mens zonder het menselijke. Dat is wat de wereld het afgelopen jaar heeft ondergaan. En dat is wat er blijft gebeuren als we in overheden en de oplossingen van “deskundigen” blijven geloven.

Afijn, een hele lange intro. Ik zag deze filmpjes over depressie en wenste deze te delen. In hoeverre bent u depressief geworden?

Hieronder de oorzaak van een depressie:

Dit is overigens geen sponsored content. U ziet op wikipedia meer kenmerken.