maandag, 3 december 2018
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Aangewezen overlever

Vrijspreker: Waarom denkt U dat onderdanen zo opofferingsgezind zijn voor hun heersers?

Opperdienaar: Ik denk dat er evolutionair iets in onderdanen zit dat ze niet met grote groepen kunnen omgaan. In een kleine groep hebben ze beter door dat het raar is om jezelf op te offeren voor het belang van een ander lid van de groep. Bij grotere groepen, is dat wat lastiger. Zeker als ze geleerd wordt zich voor een concept op te offeren, dat dan gecontroleerd wordt door een paar heersers. Maar ik denk dat dit niet alles verklaart. Het is evolutionair gezien natuurlijk catastrofaal om jezelf op te offeren. Waarschijnlijk moet je het zoeken in andere instincten, zoals het voorrang geven aan vrouwen en kinderen bij de reddingsboten.

Vrijspreker: Wat heeft dat er mee te maken?

Opperdienaar: Als je regelmatig met zware natuurrampen te maken hebt en een hongersnood hier en daar, dan is het voor de overleving van de hele populatie van belang dat er minimaal 1 man overblijft en zoveel mogelijk vrouwen en kinderen. Een populatie met 1 man en vele vrouwen, is zo weer boven Jan na een zware winter. Een populatie met vele mannen en 1 vrouw is waarschijnlijk nog steeds ten dode opgeschreven. Richard Dawkins beschreef al in zijn boek ‘The Selfish Gene’ dat menselijk gedrag er niet alleen op gericht is om als individu te overleven en je voort te planten, maar dat er ook een drang is voor de soort om te overleven. Individuen die gedrag vertonen die de soort doet overleven zelfs als het individu sterft, geven de soort een grotere kans te overleven.

Ik zie de heerser dan ook als een soort ‘designated survivor’, een aangewezen overlever. Als de hongersnood toeslaat en iedere man zijn productie aan de heerser geeft, heeft die heerser en zijn favoriete vrouwen een redelijke kans te overleven. Als ieder zijn eigen productie zou houden of ruilen, dan gaat iedereen dood in de hongersnood, maar concentratie van voedsel in de maag van de heerser, doet de heerser overleven, terwijl alle anderen dood gaan. Maar voor de soort is dit de beste kans te overleven. Dit gedrag wordt dus beloond.

Vrijspreker: Maar dit opofferingsgedrag voor de goede zaak heeft voor 260 miljoen doden gezorgd in de 20ste eeuw. Hoe kan dit goed voor de soort zijn?

Opperdienaar: Het kan zijn dat dit opofferingsinstinct gedrag niet meer past in de moderne industriële samenleving, met industriële voedselproductie en oorlogsvoering. Goedgelovige opofferingsgezindheid voor de goede zaak zal dan vanzelf weer uitgeselecteerd worden. De meest goedgelovige opofferaars gingen het snelst naar de loopgraven in WWI/2 om de wereld beter te maken.

Vrijspreker: Op zich moet de dienstplicht er toch voor zorgen dat de mix van goedgelovige opofferaars en cynische egoïsten niet verstoord wordt?

Opperdienaar: Die dienstplicht heeft inderdaad wel wat gelijkenis met de tactiek om te zorgen dat insecten niet snel resistent worden tegen bestrijdingsmiddelen. Hierbij wordt niet alle gewas besproeid. Dit zou zorgen dat de overgebleven insecten allemaal redelijk resistent zijn en hun voortplanting leidt tot snelle complete resistentie. Daarom laat men vaak een veldje onbesproeid. Zeg maar een opofferingsveldje. Dat zorgt ervoor dat de genen van niet resistente insecten langer in de populatie blijven. Met andere woorden, zorg dat goedgelovige opofferaars niet te snel uitsterven, geef ze een kans, bescherm ze en voedt ze. Als heerser moet je de genenpool reguleren door idioten te voeden door slimmere onderdanen uit te buiten. Noem het subsidie/uitkering. Bescherm je proles. Een heerser is niet gebaat bij wakkere onderdanen. Van nature zou de populatie snel slimmer worden, die natuurlijke trend moet je ten koste van alles bevechten als heerser.

 

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. ratio schreef op : 1

    Het is niet alleen opofferingsgedrag dat negatief is. Het is ook respect voor autoriteit. En daarnaast de liefde van met name mannen voor de strijd. Deze zaken moet je samen zien.

    Het in groepsverband optreden en andere mannen proberen te doden terwijl je zelf gevaar loopt te sterven schijnt een zeer bevredigende ervaring te zijn. Tenminste, als de veteranen de waarheid spreken. Aan de ene kant vinden ze strijd verschrikkelijk, aan de andere kant kan geen enkele andere ervaring er tegen op. Het is intens. En dit is volgens mij waar mannen voor gebouwd zijn. Het beschermen van de groep. Vooral tegen andere mannen.

    Er zit dus een monstertje in je…. Diep verborgen. Ook al zullen velen het liever ontkennen. Dus die 260 mln komt niet alleen uit opofferingsgezindheid, maar ook door andere genetisch verankerde driften.

    Pcrs [2] reageerde op deze reactie.
    johannes [4] reageerde op deze reactie.

  2. Nico schreef op : 3

    Het accent ligt op opofferingsgezindheid, hoewel ook de concepten hongersnood en Designated Survivor voorbij kwamen. Over de laatste is o.a. een TV-serie gemaakt.

    Opofferingsgezindheid is strijdig met de eigen overlevingsdrang. Je investeert van nature. Wat een offer wordt genoemd is in feite meer zoiets als door omstandigheden gedwongen worden, of in ieder geval dat zo ervaren. Om een einde aan bepaalde overlast te maken, of die nu alleen denkbeeldig bestaat of ook feitelijk.
    Bij escalerende omstandigheden kan iemand tot de conclusie komen dat bijvoorbeeld de ‘andere helft’ of kinderen moeten overleven, ook al kost dat het eigen leven. Dat impliceert geen offer, maar door degene zelf aanvaard verlies omdat het kennelijk niet anders kan. Geen beeldtaal hier.

    Een Survivor is iets anders dan een Designated Survivor. De eerste heeft iets voor elkaar gekregen, de laatste wordt nadien ook aangesteld voor een taak. Daarbij kan opgemerkt worden dat overleven van lichamelijke, geestelijke of intellectuele aard kan zijn:
    – Meestal wordt survival betrokken op lichamelijk overleven.
    – Intellectueel kan het betrokken worden op het intellectueel overleven van bepaalde tests, om te kwalificeren.
    – Geestelijk overleven heeft te maken met denkbeelden waarmee het intellect aan het werk gaat. Gebrekkigheid, rot, vervuiling verzwakken geestelijk.
    Een ‘dodenleger’ bestaat kennelijk uit degenen die geestelijk niet hebben overleefd omdat hun denkbeelden van buitenaf zijn gekraakt en vervangen, hoewel ze intellectueel misschien een hoog IQ hebben en lichamelijk sterk kunnen zijn.

    Droogte en hongersnood kan in meerdere dimensies plaatsvinden. Er kan letterlijk gebrek aan voedsel zijn, ‘men’ kan dorsten naar kennis, stromen van spontane behulpzaamheid kunnen opdrogen, er kan veel kwantiteit aan diensten en producten zijn terwijl de kwaliteit voor kwalitatieve uithongering zorgt etc. Ik kan me voorstellen dat een Designated Survivor in al deze dimensies voorstellingsvermogen heeft, of in ieder geval zou moeten hebben.

    Het traditionele concept van een Designated Survivor, dat reeds eeuwenlang bestaat, betreft hoofdzakelijk bestuurlijke aangelegenheden. Er moeten bepaalde praktische problemen worden opgelost.
    Geestelijken (tegenwoordig eerder wetenschappers) die een bestuurder, heerser, Designated Survivor etc. aanwijzen en aanstellen zijn tijdens hun opleiding en/of inwijding m.i. ook met een bepaalde vervuiling voor hun geest gevoerd, die logischerwijs (zelf)bestuurlijk doorwerkt en garandeert dat bepaalde problemen chronisch van aard worden en telkens weer opnieuw ontstaan. Hoewel telkens weer bij anderen. Degeneratieve aandoeningen en gebreken, geestelijk van aard waardoor geestelijke handicaps ontstaan die in een heersende cultuur gezien worden als capaciteiten of verworvenheden. Je vraagt jezelf weleens af hoe gek ‘men’ het zou willen maken.

    Volgens dit artikel zijn luciditeit, moed en helderheid sleutelbegrippen om een kapotte wereld te repareren. En een duidelijke en veeleisende pedagogie. Een andere ‘narrative’ oftewel andere beeldvorming.

  3. johannes schreef op : 4

    @ratio [1]:
    Ja ik ken dat gevoel ook gek genoeg, alhoewel ik toch heel vredesgezind ben.
    Als ik de oude Garde van Napeleon zie die liever sterven dan zich overgeven, of een mooie cavalarie charge, ja ik ken die geluiden en de geur die daar bij horen, gek genoeg schrikken ze mij niet af, brengen eerder tranen naar mijn ogen, en een zeker verlangen ergens bij te horen, groet

  4. johannes schreef op : 5

    Mooi woord Nico, luciditeit, waarom waren de café vroeger vol drinkende en verhalen vertellende mannen, beetje ruziën elkaar op de schouder slaan, het echte tribunale gebeuren, ja het zit of liever zat in ons, maar met de vorige generaties begraven, nu hangt het als los zand aan elkaar, het voortdurende gezeik over die enkeling die liever een mannen reet prefereerd, jeetje het man vrouw zijn is wat de wereld gemaakt heeft en doet draaien !

    Nico [9] reageerde op deze reactie.

  5. DzVzTkM schreef op : 6

    Omdat de overheerst ervan uitgaat dat de uitgestoken vinger de hele hand betekent.
    De overheerser wil nu eenmaal zo weinig mogelijk doen en is van nature lui.
    De overlever is zich bewust van de groepsinzet en de voordelen hiervan, echter heeft nadien geen of onvoldoende tijd om zich er nadrukkelijk mee bezig te houden.
    Van deze wetenschap/dit vertrouwen maakt een heerser gebruik/misbruik en overspeelt uiteindelijk zijn hand. De kosten overtreffen de baten.

  6. johannes schreef op : 7

    Er bestaat een enorme verscheidenheid aan denkende overheersers en idem dito pour de overheersten, van daar alle bekende samenlevings systemen, het is een hele ingewikkelde amalgame van ideéen en denken, die dan weer heel verschillend zijn in hun uitvoeringen, moeilijk onder één noemer te plaatsen !

  7. jhon schreef op : 8

    @Pcrs [2]: Primair wordt de mens geleid door “angst” en “eigenbelang” (overleving instinct) !
    D.m.v. “drugs” (morfine, heroïne, fluor, kamfer…. etc) worden de hersens van soldaten chemisch gecontamineerd.
    De hiërarchische macht piramide (gezag op leven en dood) ondermijnt een sociaal cohesie onder de soldaten (verraad, desertie, zelfmoorden, martelingen ontucht …..etc.
    Indoctrinatie, dreigementen, beschietingen door de “vijand” is de druppel op zich te zelfmoorden (opofferen) !

    Pcrs [11] reageerde op deze reactie.

  8. Nico schreef op : 9

    @johannes [5]: Die drie sleutelbegrippen zijn in het artikel uitgewerkt. Lezenswaardig.

    Het begrip luciditeit wordt in het artikel gekoppeld aan het licht van inzichten verspreiden. Moed wordt gekoppeld aan ergens voor staan, ook als dat met gevaar voor eigen leven is. Op het randje van wat velen als zelf-opoffering beschouwen misschien.

    Bij moed wordt in het artikel ter illustratie de Tsjechische filosoof Jan Patočka gehaald, “een van de ondertekenaars van Charta 77, een beweging van intellectueel verzet tegen de ‘normalisering’ van de Tsjechische samenleving door het socialistische regime”.

    Jan Patočka vulde fenomenologie, dat zich op verschijnselen en het wezen daarvan richt, aan met aandacht voor de basisstructuur van “in de wereld zijn” (in-der-Welt-sein). Interessante gedachten, vooral omdat ik geen enkele filosoof ben tegengekomen die zodanig elementair te werk gingen dat ze individuele verschijnselen vanuit het wezen van het individu überhaupt konden beschrijven. Als het met de kern van denkbeelden niet lukt, dan kan van het vervolg hetzelfde verwacht te worden.

    Helderheid als sleutelbegrip kan geplaatst worden door onderscheid te maken tussen puur natuurlijk licht, kunstlicht en mogelijke lichtvervuiling.
    Traditionele opofferingsgezindheid komt m.i. voort uit kunstlicht (kunst-matig) en ‘hier’ verduistering (dom houden), ‘daar’ lichtvervuiling (misleiden).

    Eerder stelde ik dat de kosmos vervuild is geraakt. Welk soort licht geven sterren zoals ook de zon? Zo bezien kunnen vraagtekens gezet worden bij de afsluiter van het artikel:
    “Als we onze kapotte wereld willen repareren ‘is het hoog tijd de sterren weer te laten oplichten’, en niet alleen die van de Europese vlag, zoals de Franse dichter Apollinaire in een van zijn mooiste gedichten schreef.”

    Als alles hopeloos lijkt, zoals bij een verslonsd huishouden, dan lijkt me opruimen en schoonmaken één van de eerste stappen. Dat lijkt misschien gevoelsmatig op in een enge achtbaan plaatsnemen, maar fleurt de boel weer op, geeft weer nieuwe moed!

  9. johannes schreef op : 10

    Ja ja Nico klinkt goed de boel opfleuren, heb net een pannetje soep naar de op wacht staand “Gele Jasjes” gebracht uit eindelijk staan ze daar ook voor mij, groet !

  10. Pcrs schreef op : 11

    @jhon [8]: Het is de laatste opoffering. Zo kosten alleen maar geld. Hun enige nut, in hun eigen beleving, is geeld gebruiken. Als veteraan verloren ze zelfs dat.

  11. ratio schreef op : 12

    @Pcrs [2]: ***Kennelijk voelen ze zich toch niet zo happy na de enerverende ervaring van de strijd voor de belangen van anderen.*** Ze vechten vooral voor elkaar. Ze vormen daarmee een enorm hechte groep. Die letterlijk voor elkaar door het vuur gaat. Ze riskeren hun leven voor elkaar. Deze intensiteit, bewust je leven in gevaar brengen, om een maat te redden, of bij te staan, komen ze daarna niet meer tegen. Ze vallen in een gat. Dat ze opvullen met riskant gedrag. Motorrijden, drugs. Of ze gaan terug naar Afghanistan. Om het nogmaals te beleven.

    Mijn punt is dat het verder gaat dan opofferen. De jager verzamelaar groep die hun mannen zo ver kreeg hun leven voor elkaar op deze manier in de waagschaal te leggen, en dat dit deep down, op een zeer basaal niveau, de mannen enorme bevrediging gaf, die ze bijna nergens anders konden vinden, die wist te overleven.

    Deze demonen leven nog in de meeste mannen, verborgen. Ze zijn er en ze zijn helaas net zo natuurlijk als liefhebben. Tenminste, dat is een hypothese die ik overweeg. Het gaat niet alleen om geweld, of opoffering, het zit volgens mij veel dieper, het is een broederschap. Trouw, loyaliteit, een gevoel van verbondenheid die soms ook in biker clubs naar voren komt.

    jhon [13] reageerde op deze reactie.

  12. ratio schreef op : 14

    @jhon [13]: Het gaat de soldaten in de frontlinie echt niet om de staat of de idealen, wellicht was dat ooit de reden om voor het leger te tekenen, maar als het bloed begint te vloeien dan geldt volgens de onderzoeken vooral de kameraadschap, de kleine groep naasten. De enorme bonding die dan plaats vindt.

    Er ontstaat een cocktail van emoties, het samen standhouden tot de dood. Het is mijn hypothese dat de mannen hierop genetisch zijn geselecteerd, doordat de stammen waar mannen dit niet hadden, en waar de mannen liever vluchten, dan streden, waar ze niet zo close met de stamgenoten tot de dood streden, en dus 1 voor 1 op de vlucht werden neergeknuppeld, dat die in het stof van de geschiedenis zijn verdwenen.

    Als je van mening bent dat jager verzamelaars onderling niet handelden, dan is een onderling strijd model aannemelijk, is dat aannemelijk, dan is het aannemelijk dat de man door honderdduizenden jaren strijd genetisch gevormd is. Niet allen fysiek maar ook psychisch. En dat mondt uit niet alleen in opofferingsgezindheid, maar een heel scala aan waarden die thans diep zijn weggestopt. Maar die in een extreme situatie worden onthuld. Deze waarden zijn mogelijk de diepste waarden van het man zijn. Of we dat nu willen erkennen of niet.

    jhon [16] reageerde op deze reactie.
    Pcrs [17] reageerde op deze reactie.

  13. Nico schreef op : 15

    Er lijkt op bepaalde uitkomsten gespeculeerd te worden, wat op gokken lijkt.

    Wie uitgaat van gokken, een maakbare werkelijkheid / maatschappij / mens denkt vaak, om het maar zou uit te drukken, binair; een reactie op een actie moet 0 of 1 worden, zwart of wit, gewenste uitkomst of niet.
    Kwantumfysica is nauwkeuriger en kent net als een analoog signaal allerlei varianten op en om de uitersten. Superpositie wordt dat genoemd, een nogal suggestief woord dat o.a. veronderstelt dat de uiteindelijke positionering op of om extremen afhangt van de hoeveelheid krachten die op – in deze context – iemand worden uitgeoefend worden.

    Een individu kan op verschillende punten reageren op gebeurtenissen; negeren, compenseren, overcompensatie, eventueel gevolgd door hypercorrectie. Het is maar net waar hij of zij voor kiest, en dat beslissingsproces is van buitenaf niet transparant.

    Een individu in de rol van groepslid reageert anders, beïnvloedt door groepsmachanismen. Alleen al het groepslidmaatschap en wat samen bereikt kan worden werkt als een soort synthetische drug. Een individu wordt sneller dan alleen high (overzichtsblik) en/of stoned (versteend, kil of ijskoud doorgaan). Dat werkt voor sommigen verslavend uit, vanwege andere of meer hoogtepunten dan zonder groepslidmaatschap.

    Uiteindelijk hangt het waarschijnlijk vooral van individuele geestelijke kracht en zelfbeheersing af of en hoe iemand overleeft, en of iemand bijv. een Survivor wordt of een Designated Survivor. De waard moet niet ‘buiten de waard’ en andere factoren rekenen; individueel gedrag is meer dan een rekensom.

  14. jhon schreef op : 16

    @ratio [14]: “volgens de “onderzoeken” vooral de kameraadschap” ! doden spreken niet !
    overlevenden kampen met een plaatsvervangende paradoxale “survivor quilt” (solipsisme) !

  15. Pcrs schreef op : 17

    @ratio [14]: handelen is waarschijnlijk veel gebeurd door jagers verzamelaars. Wie een hert dood, kan het niet zelf opeten voor het bederft. Feestje geven en delen en een IOU blijft over. Vandaar dat 150 getal, die IOU’s kun je bijhouden. Vandaar dat schuld zo diep verankerd is en mensen geneigd zijn schulden af te lossen. Vandaar dat geld op schuld gebaseerd zo goed werkt. Uiteindelijk allemaal terug te voeren op ons oerbestaan. Het lijkt me niet dat vechters een voordeel hebben over same werkers. Ik denk dan ook dat dit pas veranderd is na de landbouwrevolutie. Dat concentreerde kapitaal zodat afpersen ging lonen. Bij jagers verzamelaars heeft uitbuiten geen zin omdat er te wei IG kapitaal is om het productief te maken.

    ratio [18] reageerde op deze reactie.

  16. ratio schreef op : 18

    @Pcrs [17]: Het gaat mij niet om het eventuele handelen binnen een groep, daar doe ik geen uitspraak over, maar om handel tussen groepen. Aangezien er niet of nauwelijks wordt geproduceerd, maar vooral geconsumeerd, valt er tussen stammen niet veel te ruilen. En dan is de kans groot dat het conflictmodel het overneemt. Binnen de stam moet er intern juist eenheid zijn, en dan is onderlinge verbondenheid en handel juist een voordeel.

    Pcrs [19] reageerde op deze reactie.

  17. Ratio schreef op : 20
    Ratio

    @Pcrs [19]: Het gaat wel degelijk om groepen, er is een sterk wij – zij gevoel. De mensen zijn loyaal binnen de eigen groep. En als er geen handel is tussen groepen of individuen van verschillende groepen, dan is er niets te winnen bij vriendschap. Je hoeft niet eens te communiceren met de andere groepen, zie de hoeveelheid talen in papoea nieuw guinea. Men ontwikkelt zich geheel zelfstandig ten opzichte van groepen die wellicht 10 km verderop wonen. Als er interactie is, is dat met geweld. Want men kan niet op andere wijze communiceren

    Pcrs [21] reageerde op deze reactie.

  18. Pcrs schreef op : 21

    @Ratio [20]: waarom geweld? Was is daar de winst verlies rekening van? Je zegt zelf dat er niets te handelen valt tussen leden van verschillende groepen. Met welk doel gaan ze dan het risico lopen hun hersens ingeslagen te krijgen? Ik zie alleen een enorme min voor geweld in dat soort situaties.
    Of er valt wat te ruilen en dan biedt handel een evolutionair voordeel boven roof, of er valt niets te ruilen en dan valt er niets te roven en is er geen reden voor geweld.

    ratio [22] reageerde op deze reactie.

  19. ratio schreef op : 22

    @Pcrs [21]: je kan altijd nog vrouwen of kinderen roven. En door volwassenen te doden krimpt hun territorium. Je ziet geweld voorkomen tussen primitieve stammen. Geweld en de dreiging van geweld kan de sociale structuur versterken, evenals de positie van de leiders.

    Bovendien geldt Malthus in die zin dat er Malthussiaanse druk moet zijn geweest, en dan is er sowieso een menselijk surplus, dat ofwel door de hongerdood, ofwel door strijd zal sterven.

    Pcrs [24] reageerde op deze reactie.

  20. Nico schreef op : 23

    Pcrs en Ratio: Ten diepste gaat het om de individuele mores, die voortkomt uit de innerlijke natuur. Daarnaast zijn er nog groepsmechanismen en stropoppen zoals de Heilige Naam van een groep.

    Als in verschillende gebieden verschillende talen gesproken worden kan gesproken worden over een taalgroep en een taalbarrière. Dat wordt pas een probleem als de mores ongezond, pervers, schadelijk in elkaar zit. Want er zijn meer talen dan spreektalen of de taal van geweld. Ook al is er alleen maar lichaamstaal als bruikbaar instrument, dan nog gaat het erom of de een de ander wil begrijpen. Wat afhangt van de mores. Is die wil er, dan kun je daarmee verrassend ver komen. Hoewel uiteraard niet zo ver als met woorden erbij.

    De escalatieladder gaat van nature vanaf praten t/m een klap voor de harses of iemand doden. Hoeft geen probleem te zijn. De vraag is vooral welke denkbeelden, filosofie, ethiek algemeen worden aangeleerd. Op dat gebied zijn innovaties mogelijk, een interessant Q-project.

  21. Pcrs schreef op : 24

    @ratio [22]: Bij schaarste van voedsel zit je zowieso al vlak voor de landbouw revolutie. Ik denk meer aan de situatie voor de populatie groei die situatie bereikte. Dan is er plenty territorium en weinig kapitaal goederen. Geen reden om gevaarlijke dingen te gaan doen. Niet binnen een groep en ik zie niet in waarom je die houding zou veranderen als het om mensen buiten de groep gaat. De afwegingen blijven hetzelfde.

Reageer ook, maar check eerst de huisregels

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Reacties met meer dan vijf links worden gemodereerd voor ze worden weergegeven om SPAM tegen te gaan. Je kunt <a> <b> <i> tags gebruiken in je commentaar.
Ga naar Gravatar om je Avatar aan te passen.