zaterdag, 20 april 2019
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Hub spreekt: Is de staat terrorist of maffia?

Hub schreef dit artikel in 2007: Dat de overheid een maffia organisatie is, is in deze kolommen al vaker aangetoond.*) Nu horen we van topadvocaat Gerard Spong dat ze ook nog terroristen zijn.

Wikipedia: “De term wordt tegenwoordig ook gebruikt voor georganiseerde misdaad in het algemeen.
Onder elkaar spreken maffiosi nooit over hun organisatie in termen van “maffia”, eerder gebruiken ze termen als “de Familie” of “Cosa Nostra”, wat zoveel betekent als “onze zaak” . Ook hebben ze het soms over ‘onze organisatie’. Ze noemen zichzelf ook geen maffiosi maar “Uomini d’onore” of “mannen van eer”.
En:
“Raad van Europa en de Europese Unie echter vier criteria vastgesteld welke minimaal aanwezig moeten zijn wil er sprake zijn van georganiseerde misdaad. Deze zijn:
1.Samenwerking van twee of meer personen.
2.De samenwerking heeft plaats over een langere periode.
3.Om ernstige misdaden te plegen.
4.Met als doel macht en geldelijk gewin.

Wel, welke “naam” of dekmantel je ook gebruikt, het gaat om de handelingen. En dan voldoet de overheid heel duidelijk aan de genoemde criteria.

Gerard Spong zegt terecht dat de door de Nederlandse staat gemaakte definitie van terrorisme ook de activiteiten van diezelfde overheid omschrijft:
“Onder terroristisch oogmerk wordt in onze strafwet verstaan het oogmerk om de bevolking of een deel der bevolking van een land ernstige vrees aan te jagen, dan wel een overheid of internationale organisatie wederrechtelijk te dwingen iets te doen, niet te doen of te dulden, dan wel de fundamentele politieke, constitutionele, economische of sociale structuren van een land of een internationale organisatie ernstig te ontwrichten of te vernietigen.” **)

De voorbeelden Afghanistan en Iran die Spong noemt kloppen helemaal. Bij het voorbeeld Antillen zet ik nog een vraagteken. Daar wordt wel (onterechte) druk op uitgeoefend, maar de Nederlandse overheid zou daar eenvoudig kunnen stoppen met het brengen van karrenvrachten Nederlands belastinggeld. En die eilanden gewoon loslaten of verkopen.

Het antwoord op de in titel gestelde vraag is dus:”Beide”!

Het is belangrijk dat zoveel mogelijk mensen dit inzien en begrijpen. Dit kan dan mogelijk leiden tot het inzicht dat de overheid immoreel is en dat de enige morele vorm van samenleving wordt gebracht door het libertarisme.
In het libertarisme wordt immers niemand gedwongen om dingen te doen die hij niet vrijwillig doet.

—————————————————————————-
*) Vraag onder “ZOEKEN” naar “maffia” en je vindt een keur van artikelen. Onder andere:
www.vrijspreker.nl

**) Bron AD: www.ad.nl

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Nico schreef op : 1

    Georganiseerde misdaad bestond ook voor overheden. Denk aan een groepje rovers. ‘Wederrechtelijk’ zegt niets. Misdaad kan middel wetgeving gelegaliseerd worden, terwijl gedrag dat gewoon gezond is via wetgeving gecriminaliseerd kan worden. Op dit gebied is er kennelijk sprake van een Babbylonische spraakverwarring. Allerlei gebabbel, zonder elkander te (kunnen of willen) begrijpen.

    Bertuz [2] reageerde op deze reactie.
    X [3] reageerde op deze reactie.

  2. X schreef op : 3

    @Nico [1]: Wederrechtelijk zegt wel degelijk iets. Afgaande op de rest van je commentaar lijkt het erop dat je wet en recht op een hoop gooit of stelt dat recht bepaald wordt door de wetten. Zo komt het althans op mij over.

    Recht heeft in wezen niets met wet te maken. Simpel gezegd: Recht is het instrument om vrijheid onder gelijken te waarborgen; om de natuurlijke orde van het samenleven te bewaken, volgens het principe van “ieder het zijne”.

    Recht kan men objectief bepalen, terwijl wetten subjectieve bevelen van machthebbers zijn. Veel (bijna alle) wetten zijn vormen van onrecht.

    Bertuz [4] reageerde op deze reactie.
    Nico [5] reageerde op deze reactie.

  3. Bertuz schreef op : 4

    @X [3]: Recht is subjectief en wat recht is wordt vaak achteraf bepaald, wat leidt tot willekeur. Wetten zijn geobjectiveerd recht. Je kunt het van te voren kennen en je kunt het in bronnen vinden. Soms bevat de wet recht. Maar recht is niet altijd gelijk aan de wet. Toepassing van wetten gebeurt vaak op a-morele wijze, waar ik voor ben. Soms op immorele wijze, waar ik op tegen ben, maar als de wet niet geschonden wordt, kan ik er mee leven. Belastingontwijking is wellicht immoreel, maar wat mij betreft geen probleem.

  4. Nico schreef op : 5

    @Bertuz [2]: Prikkelende illustratie. Maar… het punt?

    @X [3]: Het is me inmiddels tientallen jaren duidelijk dat recht iets anders is dan wetgeving, een kapstok voor verondersteld recht spreken. Een illustratieve uitspraak van ‘de Heer’, opgetekend door Jesaja:
    ” Hij verwachtte goed bestuur, maar zie, het was bloedbestuur; rechtsbetrachting, maar zie, het was rechtsverkrachting.”

    – Bloedbestuur is zoiets als bestuurlijke methoden die het bloed onder de nagels van aan wetgeving onderworpenen halen.
    – Rechtsverkrachting is zoiets als de geest verkrachten door ‘vrij’ naar de letter te interpreteren. De geest maakt levend, de letter dood en zo.

    Gevolg van dit soort verschijnselen: Wetsverachting. Volgens Jezus naar Matthëus 24:12 :
    “En omdat de wetsverachting toeneemt, zal de liefde van de meesten verkillen.”
    Noem het maar Global Cooling. Hoewel er dan wel onderhuids vulkaanuitbarstingen voorbereid worden.

    Da’s zo’n beetje de dynamiek van oorzaken en gevolgen die kennelijk naar de eindtijd en de val van beschavingen leidt. Ooit ging het Romeinse rijk ten onder door decadente figuren die laks en lui waren geworden, het werk aan slaven overlieten. Reken maar dat die na bloedbestuur, rechtsverkrachting en wetsverachting zeer welkom was, voor wie geestelijk gezond was gebleven. Iets dergelijks geldt voor de ‘islamitische holocaut’ die door keizer Genghis Khan werd uitgevoerd. Moslims waren destijds maar wat blij dat ze van die bestuurlijke rottigheid af waren.

    Bertuz [6] reageerde op deze reactie.

  5. Nico schreef op : 7

    @Bertuz [6]: Ooit hoorde ik… ‘wat je zegt ben je zelf’. Psychologen noemen dat projectie. Da’s wel iets om over na te denken hé? Wie projecteert er in welke richting?

  6. johannes schreef op : 9

    Als mens moet je je door een ander mens – individu geen onrecht laten aan doen, ik vindt wraak een prima iets die de boel heel fijn in evenwicht brengt, houdt kan houden, als ik zie wat Fransen andere Fransen aan doen, dan valt hun situatie weg, beide mensen, onderdanen van de zelfde republiek, er wordt ze ook gevraagt om zelfmoord te plegen, beetje rauw, nu waarom, sommige handelingen roepen om wraak, de wijze waar op, en de toegebrachte verminking, en dan de rede, zelfde als het non respect van mijn vrouwelijke familie leden, zal op korte of lange duur worden verrekend, als je dit aanvaard zonder wraak kun je je spiegelbeeld niet meer aan zien, groet fijne Paasdagen !

    Nico [10] reageerde op deze reactie.
    Scrutinizer [12] reageerde op deze reactie.

  7. Nico schreef op : 10

    @jhon [8]: Formeel in geen enkel land. Wie zelf de eigen richting kiest, onder meer door een ander te corrigeren, kan de eigen gang gaan. Tot er een wet wordt overtreden. Een decadente bovenlaag gaat al snel jammeren lastig gevallen te worden. Er is dan altijd wel een wetje te vinden om een agent mee op pad te kunnen sturen. Mishandeling hoort één kant op te gaan…

    @johannes [9]: Als wraak gedoseerd is, bedoeld om een evenwicht te herstellen en overlast weg te knippen… geen probleem.
    In de Bijbel komt de term ‘day of wrath’ – volgens een concordante functie – 4x voor (Job 11, Spreuken 11, Zefanja 1, Romeinen 2) en dat zonder uitzondering in de context van het van rechtvaardig gedrag.
    Wraak zonder passende dosering is onrechtvaardig, een perversiteit.
    Het is wel de vraag wat de maatstaf is die toegepast wordt. Wordt een dier lastig gevallen, dan neemt een dier wraak door van zich af te bijten. Kan fatale gevolgen krijgen. Wordt echter een decadent figuur lastig gevallen, dan wordt wraak genomen door decadentie (verval) af te dwingen. Da’s qua maatstaf nogal een verschil. Het eerste om gezond te handhaven of herstellen, het laatste om handhaving van verziekt af te dwingen.

    Het woord ‘vergelden’ heeft de bijsmaak van betalen, waarmee het een religieuze bijsmaak heeft gekregen. Alsof alles in geld en schulden uitgedrukt zou kunnen worden.
    Taal… kan nuttig zijn, maar ook een last. Non-verbale communicatie is eerlijker, omdat het daarmee lastiger is om te verhullen en misleiden.

  8. Scrutinizer schreef op : 12

    @johannes [9]: Het is niet omdat wraak geoutsourcet is (in casu: aan een overheid) dat het ophoudt wraak te zijn. Probleem is wanneer er sprake is van gedwongen outsourcing waarbij de derde dan bovendien niet slechts uitvoert doch tevens eigenhandig bepaalt hoe die wraak er zal uitzien en zelfs OF die er ueberhaupt wel zin in heeft.
    Hemeltergend dus wanneer een crimineel zijn geoutsourcte wraak ontloopt omwille van een precedurefout begaan door de overheid die het monopolie op wreken opeiste en jou niet de keuze lief of je wel met hen in zee wil gaan.

    Nico [13] reageerde op deze reactie.
    Nico [15] reageerde op deze reactie.

  9. Nico schreef op : 13

    @johannes [11] en @Scrutinizer [12]: Over wraak bestaan teveel misverstanden. Wanneer is wraak bevredigend en rechtvaardig?

    Traditioneel (feodalisme) wordt wraak kennelijk gezien als de corrigerende actie van de Heer (vorst). Tegenwoordig kennelijk vooral als alsnog de eigen zin doordrijven. Maar… er is meer. Het gaat dieper dan dat. Aangezien wij (man vrouw) nogal geïnteresseerd zijn in de individuele aard, karakter en de aard van verhoudingen, het karakter daarvan iets over:

    De aard van verraad en wraak
    Ver-raad is kennelijk een afkorting voor verkeerde raad. Betrayal zoiets als een door een werkbij (van een organisatie) aangeven spoor volgen, een dwaalweg op. Misleiding, bedrogen uitkomen, ook al werd de raad met goede bedoelingen gegeven. Achteraf te herkennen aan pijnlijke ontdekkingen.
    Een variant op dat thema is hoogverraad, hoog-verraad. Iemand stelt zich als hoger dan jou op en verwacht dat je jezelf naar misleidende raad verpakt als een bevel of opdracht schikt. Wat t/m traumatisch kan uitwerken. Je kunt ook hoogverraad jegens jezelf plegen door jezelf neer te leggen bij iets waarvan je weet dat het schadelijk uitwerkt.

    Geestelijken en bepaalde wetenschappers doen aan verraad en hoogverraad. Geestelijke onder dreiging van straf van God, die op ongehoorzaamheid aan de Heer staat. Overheidsdienaren worden door overheden en politici in de vorm van sekteleiders aangezet tot hoogverraad. Je zou zeggen… aanzetten tot een misdaad is…

    Verraad en hoogverraad leidt tot wraak. Vengeance in de Engelse taal. Qua woordbeeld weerspiegelt het oude traditie. De overwinnaar (dominator) zijn en doen wat je zelf noodzakelijk vindt, of dat nu rechtvaardig is of niet. Wrak kan van alles betekenen. Ter illustratie een citaat van Tennessee Williams:
    “We moeten elkaar wantrouwen. Het is onze eigen verdediging tegen bedrog”
    Anders uitgedrukt is de enige zelf-bescherming tegen misleiding oftewel (hoog)verraad wraak nemen door mis-leiding niet (langer) te aanvaarden. Daarmee wordt ook steeds duidelijker waar (hoog)verraders en misleiders feitelijk voor staan. Ze worden dan als het gefolterd doordat ze hun zin niet krijgen en reacties daarop spreken boekdelen. Vandaar het gezegde “hongerstaking is het enige resterende wapen van de machteloze”. Niet langer slikken wat machtigen eisen, ongeacht de gevolgen.

    Wie goed heeft opgelet, kan constateren dat wraak tot dusver weliswaar een geestelijk conflict is dat er gewelddadig aan kan toegaan (“nee is nee”), maar nog geen lichamelijke gevolgen heeft gekregen.
    Hoogverraders schakelen meestal door naar de volgende trede op de escalatieladder en gaan dan bijvoorbeeld iemand beroven, iemand isoleren, uithongeren etc. Een (deels?) gezond leven (verder?) verzieken. Al het ‘noodzakelijke’ om hun perverse zin door te drijven. Waardoor de volgende stap van de escalatieladder in beeld komt. Zie bijvoorbeeld hier over de val van een beschaving door een ‘intelligente vulkaanuitbarsting’. Alleen de woningen van leden van de heersende klassen werden erdoor gesloopt. De leden zelf mogelijk ook. Dat komt ervan, als een regime in feite weinig meer is dan hoog-verraad en tirannie. De wraak komt vanzelf. Eerst door niet langer mee te werken, vervolgens door perverse eisers uit te schakelen.

    Hedendaagse sociale orden staan bol van verraad en hoogverraad (oftewel misleiding, vanuit welke rol dan ook). Het is een kwestie van tijd voor de wraak komt. Misschien vandaar de angst voor Global Warming. Elites zorgen ervoor dat er geen recht is, maar wetgeving misbruikt wordt. Gezond wordt op allerlei manieren bestreden om een verziekte, ziekelijke status quo af te dwingen. Dat gaat ‘goed’ tot het fout gaat. En nee, wraak is niet zoet. Het is bitter, zuur. Want het is te gek voor woorden dat juist degenen die ‘leiden’ gecorrigeerd moeten worden. Dat juist verhevenen (gepositioneerden) nog niet eens in staat zijn om zichzelf te leiden, anders dan door anderen te schaden. Hoe onzichtbaar die schade ook kan zijn. Een logisch gevolg van een gebrekkige filosofische (zelf)bestuurlijke kern, vanwege denkbeelden die rammelen. Natuurlijk kan dat anders, maar niet zonder grondig naar oorzaken van allerlei problemen te kijken en die aan te pakken.

  10. Nico schreef op : 14

    Volgens Mahatma Gandhi: “Wantrouwen is een teken van zwakheid “
    Vertaal dit naar de zwakheid van bestuurlijke en politieke elites die wantrouwen veroorzaakt. Die krijgen wraak voor hun kiezen doordat misleiding niet (langer) wordt aanvaardt. Op steeds grotere schaal. Decadentie (verval) komt in de ‘beste kringen’ voor.

  11. Nico schreef op : 15

    @Scrutinizer [12]: Die verplichte uitbesteding schiet velen in het verkeerde keelgat.

    Illustratieve anekdote: Gisteren sprak ik een meisje. Woont nog niet zo lang op zichzelf. Ze had een wasmand bij zich. Het verwarmingselement van haar wasmachine was defect geraakt. De rest van haar verhaal was opmerkelijk: Ze had haar moeder gebeld om een reparateur te bellen en ging nu bij haar moeder wassen. Op zo’n moment handhaaf ik een stalen gezicht en vraag mezelf een aantal dingen af: Kan ze zelf niet bellen? Waarom die afhankelijkheid? Waarom vuile was afgeven en niet eigenhandig wassen? Wasmachines kunnen handig zijn, maar onze ervaring leert dat je soms beter eigenhandig te werk kunt gaan. Wasmachine of niet.

    Waar het gaat om wraak, corrigeren, lijkt het me in sommige kwesties verstandiger om met militairen te praten. Die denken anders dan burgers, overheden en dienaren van die partijen. Hoewel dat beslist niet zaligmakend is, want ook bij militairen hangt het er zeer vanaf hoe ze worden aangestuurd.
    Als je standen en treden van een denkbeeldige sociale ladder ziet als een ruggengraat waarvan wervels onderling verschoven zijn en spieren er omheen in een kramp zijn geraakt… met nog wat kankercellen hier en daar… dan kan het een hele kunst zijn om op een bevredigende, gezonde toestand aan te sturen – en die nog te bereiken ook. De eerste en ergste rotzooi is te doen, maar voor een kern-gezond einddoel kunnen een aantal generaties nodig zijn. Dat komt ervan, van achterstallig onderhoud in sociale orden.