Reacties
  1. toute va bien schreef op : 1

    Ja zeker, ik hoor hier ook bij, ben mijn hele leven al een rebel, ik rebeleer maar in stilte, draag het uit maar op een ongrijpbare sluwe wijze, in kleine dosis, omkleed met humanité en liefde, en daar hebben deze domme stumperds niet echt een antwoord op, Salutations !!!

  2. toute va bien schreef op : 2

    Mooie film maaaaaaaaar, je moet ongrijpbaar blijven, ze vinden het heerlijk je af te maken, het liefst op zo’n oude burgelijke manier, speel je spel, steek ze een mes in hun rug, zo hoord dat, het is jij of hij, de rede is hier lang geleden al gestorven, daarom rebeleer in stilte en sla toe op het juiste moment !

  3. Nico schreef op : 3

    “To Honour the Dissidents”… een interessante casus van emotionele en intellectuele misleiding. Met niet al te veel woorden kan zo’n verhaal gekraakt worden tot de naakte feiten overblijven.
    In een artikel over Donald Trump, Niet ‘fucked’. En nu? komt een in deze context relevante zinsnede voor:
    ” is een [politieke] strijd losgebarsten die doet denken aan hoe geschiedkundigen redetwisten: de feiten worden erkend, maar de meningen lopen uiteen over welke feiten ertoe doen en waarom.”
    Daar lopen ook dissidenten tegenaan.

    Het filmpje draait om liberalisme. Ooit kennelijk een dissidente, reactionaire beweging jegens adel en geestelijkheid; het Ancien régime. De guillotine draaide destijds kennelijk overuren.
    Waar adel door de activiteit van geestelijkheid bepaalde aandachtspunten niet voor zichzelf op een rijtje kreeg, zo gaat dat tegenwoordig kennelijk met liberalen (of breder; politiek rechts) door activiteit van pseudo-wetenschappers. Dit te kort door de bocht opgemerkt, maar toch.

    Telkens weer loop je tegen misleidende framing aan. Neem de theorie over de breuk der continenten; zie het supercontinent Rodinia. Het verhaal wordt eigen neergezet alsof er ooit één ‘terra firma’ (continent) was dat uiteen viel in meerdere firma’s. Pardon, continenten. Met oceanen er tussen die als gigantische sociale breuklijnen fungeren. Of een oceaan als ‘pool’ van medewerkers.
    Anders geframed wijst de naam Rodinia via Slavische talen naar rodina, voor (individueel) gezin. Vanaf dat vertrekpunt kan een andere geschiedenis in beeld worden gebracht. Inclusief evolutie of juist degeneratie. En door derden veroorzaakte generatiekloven, om grip op volgende generaties te kunnen krijgen.

  4. Nico schreef op : 4

    Offtopic: Donald Trump doet denken aan een haai zoals die in bestuurskamers voorkomen. Beeldtaal.
    Gisteren in het nieuws: Gigantische witte haai overschat zichzelf en stikt in zeeschildpad. De witte haai wordt neergezet als de top van de voedselketen, in oceanen en zeeën. Hoewel ook gezien als een prooi voor landbewoners, die bijv. tanden als amulet gebruiken – bijgeloof. De haai als het mythologische beeld van een halfgod. Voeg daar een bericht aan toe Witte haai gezien voor Spaanse kust, voor het eerst in 30 jaar en je zou bijna aan de veronderstelde wederkomst van Jezus gaan denken 😉

    Ook in dit soort beelden valt op dat framing gebrekkig en misleidend is. Zo merkte ik hier op dat een moeras een (lastig) overgangsgebied wordt genoemd, terwijl het omgekeerde het geval kan zijn en de huidige situatie wereldwijd – de huidige wereldorde – dat in feite is. Het beeld: Moerassen staan bekend als uiterst vruchtbaar, met vaste grond en water naast elkaar zonder elkaar te bijten. Een heel ander beeld dan sociale breuklijnen met groepen in de rol van tectonische platen die zich tegen elkaar verzetten. En vooruitgang? In de ‘heilige naam’ van vooruitgang is veel gesloopt en verziekt. In moeras-klimaat is er een ander soort vooruitgang, vruchtbaar van aard.

  5. toute va bien schreef op : 5

    Nico moerassen zijn uitersr zuur van substantie, dus vruchtbaar naar de zure kant, maar zeker mooie natuurgebieden !
    Wat ik probeer weer te geven, nou ja voor wat het waard is, in wezen ben ik een republikein, mensen die over te veel geld beschikken zijn ziek, en moeten beter worden gemaakt, en daar kan ik ze goed bij helpen, groet !

    Nico [6] reageerde op deze reactie.

  6. Nico schreef op : 6

    @toute va bien [5]: Het is prima voorstelbaar dat alle geuren en smaken in een moeras kunnen groeien. Mijn punt was dat wat een overgangsgebied wordt genoemd, dat niet hoeft te zijn. Terwijl stapels ‘hier’ en gaten of kuilen ‘daar’ dat in feite wél kunnen zijn.

    Hierbij moet opgemerkt worden dat er voor in traditionele beeldtaal is gekozen rotsachtige kusten en stranden als overgangsgebied neer te zetten. Tussen verplicht spartelen en ‘vaste grond onder de voeten’. Rotsen en stranden zijn meestal zeer onvruchtbaar. Bij moerassen is dat anders. Er kan van alles groeien en ruimte voor monsters is er niet, zoals zeemonsters en wat dies meer zij. Qua beeld is een moeras daarom m.i. leerzamer en sprekender dan rotsige kusten en zanderige stranden.

Reageer ook, maar check eerst de huisregels

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Reacties met meer dan vijf links worden gemodereerd voor ze worden weergegeven om SPAM tegen te gaan. Je kunt <a> <b> <i> tags gebruiken in je commentaar.
Ga naar Gravatar om je Avatar aan te passen.