11 REACTIES

  1. Waarom draaien we niet gewoon de hele zaak om, wij laten het gebeuren de meerderheid, geleid door het onverstand, uit gemakzucht en ondenken !
    De overheid is een rottingsproces, het wordt steeds groter en vieser, tot er niets meer te verrotten valt, dan moeten ze omzien naar een nieuwe appel en begint dit proces opnieuw !

    • [rotting] niet mee eens.
      Heel wat zaken kan je beter gezamenlijk aanpakken.
      Democratie heeft wel wat valkuilen zoals het gevaar dat alles direct politiek wordt, het gelijk van de meerderheid geen waarheid inhoudt , gevoeligheid voor paniekzaaierij , loze beloftes van politici en vooruitschuiven van de rekening.
      Een goed rechtssysteem moet geld = macht voorkomen.

  2. Het wordt heersers ook wel erg makkelijk gemaakt. Mensen roepen veelal zelf om meer overheidsinterventie. Zie het klimaatactivisme, het stikstofactivisme en vele andere activismen. Je zou als heerser wel gek zijn om aan al dit geroep geen gehoor aan te geven. Ook hier werkt het vraag en aanbod beginsel en opportuniteit. De mens vraagt, de heerser biedt het aan. En vraagt daar wat voor terug. De kwaliteit van het product van heersers komt merkwaardig genoeg weinig ter sprake. Bovendien is het heersen ook het werk van de heersers. Zij kunnen zich er 24/7 mee bezig houden. De overheersten niet. Zij hebben andere dingen te doen. Een parasiet moet je bestrijden. Een manier voor zijn gastheer is dood te gaan. Maar wie wil dat? Wie doet dat vrijwillig? Zo leeft de parasiet voort.

  3. Nu op enkele kleine hiaten na heb je gelijk, de heersers creéeren de vraag dit is een stapje verder, de mensen worden dag en nacht met angst psychoses om de oren geslagen, de zwakkeren onder ons en dat is de meerderheid, kiest de gemakelijkste weg, hun weerstand is gebroken, de Bilderberg opdracht wordt stipt uitgevoerd, jaar na jaar na jaar, de uitvoerders veranderen van gezicht, maar de opdracht, het vernietigen van persoonlijk denken en doen, blijft het zelfde, de bedoelde parisiet, is beter omschreven als de gekochte pseudo eliti, die nu practies in handen is, van niet heteroseksuele mensen , die keus wordt gemaakt, van het eenvoudiger kunnen chanteren, groet !
    PS het Gladio gebeuren is ook nooit gestopt !

    • Dat is niet het punt. Het vreemde is dat de mensen vrijwillig hun hoofd op het hakblok leggen en de aanbieder van het hakblok de hoofden er niet altijd af hakt. Soms vragen de mensen zelfs om een hakblok.

      • Ja het is een psychologisch machtsspel, als ze zien en voelen dat ze de baas over je zijn, is het goed, wij kunnen dit spel meespelen, en le moment venu, hun koppen er af hakken ! groet

  4. Het probleem van heersen is dat je daardoor problemen veroorzaakt. Verbiedt anderen iets zelf te regelen, verplicht bijdragen om het te laten regelen, en er ontstaat wat de psycho-analist Wilhelm Reich het ‘orale karakter’ noemde. Als in “Als ik van jou (of jullie) niet voor mezelf mag zorgen, dan eis is dat jij de boel zodanig goed regelt en voor mij zorgt waar ik niet voor mezelf mocht en mag zorgen”. Een methode om problemen te veroorzaken dus.

    In een kleine organisatiestructuur werkt dat voor beide kanten van de streep lastig uit. In grotere organisatiestructuren creëer je doodgewoon een massa medewerkers die van alles voor beide partijen doen. Is ieder individueel zelfstandig, zonder gezagsverhoudingen, dan komt het aan op een volgroeid karakter in jezelf kweken, zelf oplossingen voor je eigen problemen bedenken en die zelf praktisch uitvoeren. Eigenhandig. Voordelen daarvan zijn dat je jezelf belast in plaats van door anderen belast wordt, dat als je fouten maakt je zeker weet dat je dat zelf gedaan hebt en zelf verder maar moet oplossen, en misschien vooral dat je geen overconsumptie wilt. Want al die overconsumptie moet eerst georganiseerd worden en vergt vervolgens onderhoud om aan de gang te houden.

    Een zelfstandige is veel minder gevoelig voor allerlei luxe dan bijv. een werkgever of werknemer. Want, als je dat wilt is het aan jezelf om dat te regelen. Je belast jezelf ermee. Soms is dat nodig of gewenst, soms overbodig. Aan een ander kunnen, mogen of zelfs moeten overlaten maakt laks, lui, kortzichtig, onmatig etc.
    Zo bezien zijn Atlassen die de lasten van anderen dragen en supermensen die de problemen van anderen oplossen misschien meer verwenners (ver-wennen, afkorting voor ‘verkeerd wennen’) dan ‘nutsmiddelen’. Hun innerlijke capaciteiten moeten zo nodig omhoog, zodat de innerlijke capaciteiten van anderen omlaag gaan, misschien zelfs wettelijke verplicht gesaboteerd. Tsjonge, wat een ‘vooruitgang’.

    • Een mooi artikel. Lezenswaardig. V.w.b de eindconclusie in de laatste alinea: Het kunnen beschikken over de levensenergie van anderen is kennelijk ooit tot sport gemaakt. Om dat op ‘klinische afstand’ te kunnen doen worden die anderen dan kennelijk als materialen beschouwd en behandeld. Maar uiteindelijk is dát waar het voor sommigen om draait; zeggenschap over anderen. Dat zit diep in het bestuurlijke DNA. Met de beeldvorming dat iemand dan tot het selecte gezelschap van de ‘happy few’ hoort of iets in die geest.

      Vreemd genoeg laten velen zich indoctrineren en gaan daarin mee. Ik sprak eens een manager over zelfstandig zijn, die meldde dat hij het aan zijn opvoeding te danken had, en aan het voorbeeld van zijn ouders, dat een baan bij een werkgever voor hem ‘natuurlijk’ aanvoelde. Tsja.. gevoel is bedrieglijk. Het kan van buitenaf bespeeld worden, als je dat toestaat.

      De zonnige kant van dit verhaal is dat diegene gelukkige wel het besef had dat vroegere schoolvriendjes met initiatiefrijkere ouders vanwege andere voorbeelden van hun ouders wél voor zichzelf gingen werken. Alleen schoot dat dan door en verwerden ze van zelfstandige werkgever. Als gevolg van voorbeelden vanuit hun omgeving. Voorbeeld doet volgen. Waaruit volgt dat met andere voorbeelden anders gevolgd wordt 😉

      • Dank voor deze vriendelijke woorden.
        Ik ben geen ondernemer maar heb vrije keuzes kunnen maken om maatschappelijk nuttig werk te doen.

Comments are closed.