Onze voorvaderen slaakten vermoedelijk geen kreet, als zij hun hoofd stootten tijdens een tocht door het oerwoud en als zij een uurtje later dan gedacht op hun pleisterplaats aankwamen, zal dat waarschijnlijk geen probleem zijn geweest.

De moderne mens heeft een lagere pijndrempel en lager tolerantieniveau en raakt al verstoord, als de wijn tien minuten te laat wordt geserveerd, op een  verkeerde temperatuur is of als zijn vliegtuig na een intercontinentale vlucht enkele uren te laat aankomt.

Voor twee zaken schijnt het mensdom echter een grote tolerantie te bezitten:

een steeds hogere belasting- en regeldruk en een steeds meer dalend onderwijsniveau.

Op het stuk van algemene ontwikkeling en reken- en taalvaardigheid lijkt het streven wel, het Amerikaanse niveau te bereiken.

Verzet, hoe goed bedoeld, is waarschijnlijk zinloos: de ton die van de berg rolt, valt niet meer te stuiten.

Hugo van Reijen

42 REACTIES

  1. Past dit niet precies in het plan? Het sneeuwvlokje dat huilend naar het meldpunt (links) twittert als de hamburger koud is. De bankmedewerker die niet in staat is om een rond bedrag voor 6 te delen, uit zijn hoofd (heb ik zelf meegemaakt).

    Ik heb nog het staartje van het oude schoolsysteem meegemaakt in de jaren ’70. In rijen zitten. Tafels leren. Grammatica stampen. Nu moet het allemaal leuk zijn en kan een koter geen probleem meer oplossen zonder google.

    Is de westerse wereld in verval, of worden wij oud? Ik denk allebei. Onafhankelijke en zelfredzame mensen zijn een bedreiging (of concurrentie?) voor politiek en ambtenarij. Want wij hebben dat volk nergens voor nodig.

  2. Ja het is allemaal wat, maar we oogsten wat we zaaiden, kinderen overbeschermd opgevoed de laatste 40 jaar en die kregen ook weer kinderen, centrale verwarming mobiele telefoons en internet, zij weten niet beter. Weten niet hoe het was, geen dubbel glas, kolenkachel altijd uit s’morgens, woensdag een ei en alleen zondag een stukje vlees, geen frisdrank maar thee en noem maar op.

  3. Pijn is een vreemd verschijnsel. Bij een te hoge pijndrempel is iemand afgestompt geraakt. Bij een te lage tolerantie treden overgevoelige reacties op. Kennelijk moet dat zo, traditioneel, want nadat iemand ‘koud’ is gemaakt (afstompen) moet diegene kennelijk voortaan ‘cool’ zijn als een reptiel. Koudbloedig betekent zelf je eigen temperatuur regelen, psychisch gezien vanaf het absoluut nulpunt tot koeltjes. Maar van origine werkt dat anders, dan varieert het tussen absoluut nulpunt en de temperatuur van een vulkaanuitbarsting. Waarbij emotie en pijn dan eigenlijk hetzelfde zijn; aan blinde razernij heb je even weinig als aan afgestompt of overgevoelig zijn.

    Vandaag masseerde ik via een omweggetje de emotionele pijndrempel van koning Willem-Alexander, om eens te kijken of die verlegd kan worden. Voor zover masseren op afstand lukt, want dan moeten inlichtingenwerkers hun werk wel eerst doen.

    Er kwam hier een inspirerende meme voorbij, een plaatje waarbij God een pilsje drinkt en Petrus aan de hemelpoort iemand weigert omdat ‘ie geen lever heeft meegenomen. Voor kaaskoppen is zoiets ‘kaasje’ zeg maar. Niet dat ik bij de club kaaskoppen hoor, maar toch. Om dit plaatje om te zetten in inspirerende woorden volgde het volgende:

    Aftrapt: Orgaandonatie. Met God als rukker die het duw- en rukwerk aan Petrus uitbesteedt.

    Als God hier de rukker is, dan is Petrus hier de assistent-rukker. Rukken-by-proxy zeg maar. Het is dan aan Petrus om al duwend en trekken de boodschap erin te masseren, dat een bezoeker toch echt een lever moet meenemen, zodat die bezoeker kan opzwellen van trots. Vreemd genoeg wordt die bezoeker vervolgens een slappe lul, want zo gaat dat na voldoende masseren, rukken etc.

    Ik maak er hier even een soort van goddelijke komedie van hé? Dan zie je beter wat er feitelijk gebeurt.

    Het zou kunnen dat die pint met bier een subtiele verwijzing is naar koning Willem-Alexander, ooit bekend als ‘prins pils’. Mocht deze goddelijke komedie via inlichtingenwerkers bij hem terecht komen, dan is mijn wat uitdagende vraag: Wie heeft er nou zin in om met bepaalde manieren van denken lastig gevallen te worden? Dat kan toch ook wel anders? Want laten we eerlijk zijn, ook vorsten en edelen worden lastig gevallen door rukkers die zitten te duwen en trekken tot zo’n vorst of edele gaat doen wat een ander wil.

    Willen we zo’n wereld, gevuld door onvruchtbare rukkers die onvruchtbare situaties creëren en handhaven? Het bovenstaande is best wel iets om over na te denken. Vooral omdat rukken gender-neutraal is 😀 Zowel mannen als vrouwen doen eraan. En wat te denken van kinderen die aan hun ouders zitten te duwen en trekken om een boodschap in te masseren? Is anderen hun zin geven aanleiding om op te zwellen van trots?

    • Detail: De bovenstaande afbeelding die ik noemde, is een cartoon. Vreemd woord eigenlijk, want een cartoon kan ook een auto-toon worden genoemd. Zoals bekend betekent het woord ‘auto’ zoveel als ‘vanuit jezelf’. En dat is dan weer een sleutelwoord, want ‘auto’ is vaak zowel de sleutel als het slot om een situatie op slot of juist los te krijgen.

  4. Nee Nico dat is zeker geen aanleiding op te zwellen van trots, het is de weg van de minste weerstand. Er bevinden zich nog maar weinig ruggengraten in de “moderne” samenleving en zelfs dan zijn de wervels zich al aan het confirmeren naar het gebogen hoofd (door veelvuldig gebruik van de smartphone) naar het schijnt.
    Vroeger was nee gewoon nee en hield je je daar niet aan dan waren de rapen gaar, dan kun je je afvragen of op die manier je wil opleggen wel verstandig was maar dat was het omdat er veel minder afleiding was en het mijn en dijn nog waarde had. Goed gedrag (geconfirmeerd.beschaafd gedrag) betaalde zichzelf uit, nu is het andersom en doet slecht gedrag zichzelf uitbetalen, letterlijk en figuurlijk. Geef een kind een vinger en ze gaan grenzen verleggen en sta je niet sterk in je schoenen ben je je hele hand kwijt waar het kind zeer ongelukkig van wordt en steeds gekker gaat doen in de (onbewuste) hoop om toch maar aan grenzen gehouden te worden en te voelen dat er wél van ze gehouden wordt en dat ze wel degelijk mee tellen.

    • De vraag is natuurlijk welke richting wilskracht in wordt gestuurd. Wat de gevolgen ervan zijn. Ervaring leert dat het duivelse dilemma “ja” of “nee” gepareerd kan worden door een andere richting in te wijzen. Om het even ‘technisch’ te framen, zou je het dan kunnen hebben over de richting van bloedcirculatie, als in pompen of zuigen. Of het verleggen daarvan, als in kijken waar bloed nou eigenlijk thuishoort en dan in een bepaalde richting sturen.

      Vergelijk bloed, als metafoor, met aandacht en (jezelf en/of anderen) helpen. Die aandacht en hulp hoort ergens thuis of juist niet. Bijvoorbeeld niet in een bloedbank, ‘op voorraad’. Dat is geen goed voorbeeld. Bloed is er om te circuleren, niet om te stollen of gemengd te worden met conserveringsmiddelen. Of om zodanig gefilterd te worden dat bloedarmoede ontstaat. Of om ‘verrijkt’ te worden met in feite gif. En zo verder. Dat zijn zo een aantal dingen om over na te denken.

    • Willem, ik zet het nog even wat puntiger, wat scherper neer voor je. Je weet misschien wel dat hoge adel soms neergezet worden als vampieren, zoals graaf Dracula. Een typisch verhaal van ‘wat je zegt ben je zelf’, aan beide kanten van de streep.

      Stel je voor: Er komt een stel energievampier aan, die met betoverende praatjes aandacht willen zuigen. Of doodgewoon hun tanden in anderen zetten. Vergelijkbaar met degenen die niet willen denken, en van anderen willen dat die dat voor hun gaan doen. Actie veroorzaakt reactie, dus wordt dat omgekeerd en vinden de denkers dan doeners dan maar hun ‘batterij’ annex energievoorraad moeten worden om eenmaal bedachte plannen uit te voeren. Wat je in zo’n situatie dan krijgt is dat beide partijen jegens elkaar de vampier spelen en elkaar als ‘bloedbank’ zien om aandacht en hulp van elkaar te krijgen.

      Dit is zeg maar de traditionele framing, waar de Nieuwe Wereld op een extremistischer manier mee is verder gegaan. Maar eigenlijk… maken partijen elkander tot een soort levende doden. Met wat handige voodoo-priesters die de boel coördineren en tot zombee gemaakten aansturen. Hóe zo’n verhaal ook geframed wordt, van dergelijke framing klopt geen hout. Vandaar dat dergelijke framing nogal simpel te kloppen is.

      • Duidelijk Nico, het is nog niet eens figuurlijk maar de realiteit, dat energie zuigen is heel bekend en ook dat het alle kanten op kan gaan, ook niet menselijk.

    • Absoluut waar, kinderen houden van duidelijke grensen, naar ik dacht mensen ook, voorkomt veel problemen, duidelijk te zien bij de allochtonen, kennen hun grensen niet, waar ze van daan komen wordt ze dit hardhandig bij gebracht, aardig symphatiek en respectvol, leggen zij uit als zwakte, hun leven bestaat uit nemen pakken wat je kan, als het binnen bereik is, moeilijk onderwerp, maar onze samenleving wankelt, en wij hebben verleerd om om ons zelf te verdedigen, de meesten gaan er van uit dat de overheid werl zorg voor ze draagt, welke misrekening !, daar wordt heel duur voor betaald !

  5. Dat de mensen ouder worden is apekool, dit was even zo, de curve is weer neerwaards, slechte voedsel, luchtvervuiling, tranquilizers, etc moet betaald worden met inleveren van levensjaren, de allochtonen betalen de hoofdprijs, hun nieren zijn er niet tegen bestand, hun denken ? ook niet, pijn kun je beredeneren, en de drempel is heel onderscheidelijk per persoon, ook hoe en wanneer je de pijn krijgt toegediend, in een gevecht zorgen de toegediende chemische moluculen voor het verhogen van die pijndrempel, de natuur is altijd aanwezig, mensen met arthrose arthritisch hebben constant pijn, dus constant pijnstillers, of je zelf trainen, met bewegings leer tesamen met homeopathische middelen is ook een weg, oud worden gaat altijd over pijn !

    • De Romeinen hebben pijn (lijden) ooit op een voetstuk gezet. Op de een of andere gekke manier dachten die rare Romeinen dat wie tegen veel pijn kan meer waard zou zijn. Misschien een criterium bij de rekrutering van vechtjassen? Alleen… de hoeveelheid pijn die iemand kan verdragen zegt niets over de innerlijke aard, het karakter wat in iemand zit. Om dan ‘stoere’ lijders tot leider te maken… lijkt me nogal onverstandig. Je weet dan nooit wat voor rottigheid je in huis haalt.

      Misschien vandaar dat ‘burning houses’ zijn ontstaan. Zo’n evolutie gaat via ‘haunted houses’ waarin gekwelde zielen door anderen verplicht moeten blijven dolen, richting binnenbrandjes en vervolgens richting uitslaande branden. Maar ja. Het was voorspelbaar. Spoel je het bandje van verhalen als dat terug, dan zie je dat er een dwaalweg is ingeslagen. Geestelijken en zo zijn er kennelijk best ‘goed’ in om op een dwaalweg te leiden. Gewiekste verkopers zijn het.

      • The house of the rising sun, de vorm veranderd maar de inhoud niet, maar we willen het niet weten, maar leven in een bijzondere goede tijd, al heel lang geen oorlog, dat was de kwade geest vroeger van de mensen, honger en ziektes dunde regelmatig de boel uit, de mensen waren sterker op alle vlakken, overlevers !!!, nu hoop het niet mee te maken, wanneer de grote chaos komt, ze hebben niet geleerd zich te redden, ze zullen hun Iphone om hulp vragen, maar die is ook dood en overleden !

      • V.w.b. die ‘houses’ wil ik neutraal zijn. De Nieuwe Wereld wil die huizen kennelijk liefst platgebrand zien. Een verhaal van groepen die met elkaar in conflict zijn, wat tot extremistisch denken en gedrag leidt. Vanuit een neutrale positie maakt het echt niet uit of ‘huizen’, oud of nieuw, elkaar afbranden. Hoewel enig leedvermaak niet ontkend hoeft te worden.

        Olifant in de kamer is hardnekkig en stijfkoppig naar elders kijken. Dat mag wel, maar… zowel oude als nieuwe huizen willen ‘kind aan huis’ bij ‘het publiek’ zijn. En vallen desnoods met de deur naar binnen. Omdat er per definitie van buiten naar binnen wordt gewerkt, ongeacht schadelijke gevolgen. Dat vereist traditie en gaat met moderne technologie doodgewoon door. Wat er dan niet gezien wordt, is dat van origine, van nature groei van binnen naar buiten plaatsvindt. Dus eigenlijk zou je hardnekkig en stijfkoppig om moeten draaien door primair naar binnen te kijken, iets anders dan naar buiten.

        Eerlijk is eerlijk, ieder denkbaar probleem is ooit in de individuele psyche begonnen. Om daarna tot een economisch, financieel, militair of politiek probleem gemaakt te worden. Zowel de probleembron als zelf-herstellend vermogen zit van origine, van nature in ieder. Wat door die-hards ontkend wordt, omdat die liever van buitenaf lucratieve lapmiddelen aanleveren. En desnoods door strotten duwen. Waardoor in feite alleen maar meer problemen ontstaan. Want extremisten kweken extremisten. Terwijl ‘logischerwijs’ iedere extremist ontkent dat ‘ie tot een extremist is verworden.

      • Voor vandaag tot slot een zieke grap die voldoende leerzaam is:

        Leclerc: “Wat Max Verstappen zegt, is een grap”. Gisteren werd Verstappen (door Ziggo) gevraagd naar de ontbrekende snelheid van Ferrari, waarop hij antwoordde “Dat krijg je als stopt met vals spelen!”.

        Anders neergezet, zijn onvoldoende innerlijke vermogens wat je automatisch ‘krijgt’ als je vals speelt met je originele innerlijke natuur. Zoiets doe je natuurlijk niet uit jezelf, daar is een soort duiveltje voor nodig die je dat influistert. Of doodleuk in je oren schreeuwt dat je dat toch echt moet doen. De grappenmaker…

      • Nico schreef: “Geestelijken en zo zijn er kennelijk best ‘goed’ in om op een dwaalweg te leiden. Gewiekste verkopers zijn het.”
        Ja dat zijn het en waren het, de mooiste (of meest kwaad-aardige) is wel die van, “Werk hard, klaag niet, luister naar je meerderen, wees tevreden met je karig loon en wat je hebt en tel je zegeningen, want na je dood zul je beloond worden in de hemel.” Geniaal bedacht en men trapte er in, misschien omdat ze geen keus hadden maar goed, verzin het maar.

  6. Een ton bestaat uit duigen, een ton kan best gestopt worden, een klein object is voldoende om hem uit zijn koers te brengen, ik heb me nog nooit bezig gehouden met belasting, daar had ik mijn criminele adviseurs voor boeven vang je met boeven, wie zijn kinderen lief heeft kastijd hen, leren is een must, maar er bestaan diverse technieken voor, maaaaaaaaaaar als de docenten niet goed opgeleid, ongeintereseerd, etc zijn, daalt het weten in rap tempo, heb ondervonden bij mijn eigen twee kinderen, dat het oude Engelse zo je wilt Wales systeem, van het samen zijn in religie en onderwijs geeft rust en een goedgevoel van niet alleen te zijn, en helpt ook de competitie onderling naar een niveau van elkaar helpen te brengen, we hebben het er nog vaak over aan tafel hun vele mooie herinneringen, die gek genoeg bij mijn kleinkinderen niet aanwezig zijn, Franse scholen zijn heel onpersoonlijk, gericht op klasse en afkomst, gang land, de republiek van de kastes !

  7. Gezien de tolerantiegrens richting islam is er niets mis met de pijngrens van de Nederlanders/landverraders. Dit artikel doelt slechts op een paar zeikerds, maar toch niet op degene die zich stelselmatig vrijwillig overhoop laten schieten of steken, de keel laten doorsnijden, (dochters) laten verkrachten, in elkaar laten rammen en bedreigen of tot voorbij de drempel lachend laten afmaken. Want dat zijn de moedigen onder ons, de Brave Bearts en de Die Hards.

    Als de Staat der Nederlanden en het koningshuis verstandig zijn dan overhandigen alvast de sleutels aan de islam, dan kunnen we een heel lang en tergend tenenkrommend proces van machtsovername sneller volbrengen.

    Heeft de Marokkaanse adviseur van Willem Alexander al geopperd wie de Arabische koning wordt van Nederland?

    Huifkarren met ezels en een economische failliet van Nederland, mede door vijf keer per dag bidden, wie zou koning van zo’n land willen worden? Het land in deplorabele staat met dijken die het niet meer doen en iedereen in een Turkebak Ferrari met rolex pronken over de koude, grauwe, lage Landen.

    De Noordzee geeft en de Noordzee neemt, daar zou wel eens de redding kunnen liggen.

    • Men leest en volgt het nieuws, ervaart, ruikt en proeft, opent de blauwe envelop, ligt krom en kan doodvallen, maar begrijpt nog steeds niet de boodschap???

    • Het klinkt als een parodie, maar is in wezen niet ver bezijde de waarheid, maar ze luisteren niet, kijken weg, en blijven opschikken in de hoop van een wonder !

      • Ze zijn wij allemaal, staaltje machteloos gemaakt, tot het te ver gaat, denk aan Joegoslavïe waar de Moslims en Christenen vakkundig tegen elkaar werden uitgespeeld, nu hebben ze allemaal een eigen plekje en is iedereen weer blij. Slachtoffers? Zand erover.

  8. Willem en anderen: Ik zag iets over kinderen voorbij komen, weten hoe het vroeger was en beschermd opgroeien. Dat doet denken aan 2 dingen die met pijn en pijndrempel te maken hebben:

    1) Huidige bestuurlijke denkbeelden komen via wat stappen uit het Babylonische rijk. Baby-lonisch. Het idee is kennelijk dat iemand zich lonely (eenzaam) moet gaan voelen en dat ‘baby’ iets is om naartoe te werken. Moeilijk of niet alleen kunnen zijn heeft te maken met zelfvertrouwen. Alleen zijn en omsingeld worden kan een militaire strategie zijn om dat zelfvertrouwen te verminderen of breken. In deze context misschien interessanter is het deel ‘baby’:
    Wat je om je heen ziet is dat er zijn die best wel mogen volgroeien maar niet te zelfverzekerd mogen worden. Volgens anderen. Gebeurt dat toch, dan wordt er kennelijk toegewerkt naar zoiets als dementie, ‘kinds’ worden. Terwijl andersom anderen zo snel mogelijk ‘oud’ oftewel ‘wijs’ gemaakt moeten worden, lees, volgestopt moeten worden met kennis. Grijze haren achter de schermen, voor decision making en zo. Hou langer ‘oud’ en ‘wijs’, hoe ‘beter’. Als je goed hebt opgelet, dan zie je dat volgroeid karakter en een gezonde individuele evolutie hierdoor in feite gesaboteerd worden. Want het gaat om de kennis, pleziertjes en speeltjes. En meedoen met anderen. Maar niet om zelf goed nadenken en zelf richting kiezen, die dan misschien anders zou zijn dan in dit soort geforceerde, beknellende situaties waarin de richting eigenlijk bepaald wordt door kanalen die anderen hebben gegraven. Toch iets anders dan zelf je weg zoeken en al doende leren. Levenservaring eigenlijk, waarvoor je niet teveel lastig gevallen moet worden door anderen die je bij willen sturen. Want hoe ga je dan bepaalde ervaringen opdoen? Undercover, liefst buiten beeld van…?
    Dat doet pijn, omdat de pijndrempel van anderen in een wat gekke richting is gelegd en alarm slaat als de grenzen van dat kanaal niet eerbiedigt worden. Terwijl, hoewel bepaalde grenzen gezond uitwerken, bepaalde grenzen van zo’n kanaal juist schadelijk uitwerken.

    2) Kinderen en ‘volwassenen’ worden soms (of vaak?) lastig gevallen met de wens of eis tot navolgen of opvolgen. Wat hebben navolgen en opvolgen met elkaar gemeen? Erfelijke belasting. Bij kinderen die de troonopvolger worden van een (handels)imperium, levert de voorganger e.e.a. aan waarmee ‘de broek opgehouden kan worden’. Zoals medewerkers en statutaire activiteiten. Die laatste zijn als een kanaal waarbinnen de opvolger moet blijven. Ketenen eigenlijk, met grenzen. Bij landen iets dergelijks: Een “Bible belt” van heilig verklaarde (wet)boeken om ‘de broek op te kunnen houden’, hoewel eigenlijk de erfelijke belasting van een gif-belt en de berg stront die voorouders hebben geproduceerd. Met vereende krachten. En hoe zat het met statutaire activiteiten? In de mond van een bij zit zoet, aan de achterkant de angel en gif. Om van bepaalde erfelijke belasting af te komen, moet je zowel van angels als gif af. Want ook ‘des duivels’ kan als erfelijke belasting doorwerken. Landen zijn gebouwd op verovering en onderwerping. Op bloedvergieten. Probeer maar eens van dat soort erfelijke belasting af te komen. Een staatshoofd (president of vorst) wordt direct bij aantreden vastgeketend aan de erfelijke belasting die is vastgelegd in bijv. tradities en wetboeken. Dat zal waarschijnlijk wel pijn doen. Hoe krijg je dan een schone lei?

    Gelukkig is mijn insteek altijd zelfstandig zijn geweest. Hoe sneller hoe beter, daarna dat in stand houden. Dan begin je automatisch met schone lij. Hoewel er wel anders-soortige erfelijke belasting vanuit de omgeving op je terecht komt. Gifkikkers die wijzen op een berg stront, pardon, wetgeving en zo. Waar dan weer allerlei onnodig gezeik van komt. Het doet niet alleen pijn om jezelf te trainen om zoveel als mogelijk zelfstandig te worden, maar ook als er zijn die dat liever niet zien. En je mag drie keer raden wie dat zijn… overheidsdienaren, werkgevers, financierders en zo. Voor ‘het publiek’ is het eigenlijk wel verfrissend om daarover te horen, hoewel datzelfde publiek ook weer dagelijks een koude douche krijgt vanwege de baan die als zo gewoon wordt voorgeschoteld en waar anderen dan aan vast geketend zitten. Denken ze. Een ‘clash of cultures’ zeg maar. Die ín ons en die om ons heen. Wat best wel anders kan. Waar een wil is…

  9. Terwijl ik dit vanmorgen schreef keek ik tegen een lijk aan, vanwge een overlijden na hartstilstand. Een lichaam als lege huls zeg maar. En ja, dan laat je je gedachten even ergens anders over gaan. Zo gaat dat.

    Wel interessant hoe het met figuurlijk over-lijden kan gaan. Dan kan iemand zomaar, ploep, ‘opstaan uit de dood’. Uit de schijndood zeg maar. Kiekeboe! Daar ben ik weer!

    Verder bedacht ik me dat ook problemen die doodgereguleerd zijn bij een systeem-crash ineens weer tot leven kunnen worden en gaan rondspoken. Dus doodreguleren helpt niet.

    En tenslotte… herhaal ik nog even dat beschaving-naar-het-idee van anderen voor mij dood is. Allang. Je zou zeggen… dat dat dan weer ruimte maakt voor leven. Toch? Hoewel niet iedere kans gegrepen hoeft te worden. Wie weet, zijn er die dat soort kansen dan weer willen doodreguleren 😀 En ja, daar gaat ‘ie dan weer… een volgend gevecht tussen leven en dood.

    • Na figuurlijk over-lijden is er logischerwijs wel wat magie voor nodig om die ‘opstanding uit de dood’ op gang te brengen. Dat spreekt voor zich.

    • Soms met snel ingrijpen, kan iemand weer ntot leven worden gewekt, maar je moet heel alert zijn, maar de meesten zijn verstijft van schrik bij het zien van de dood, als een mens verstild hoeft hij nog niet clinische dood te zijn !
      De genen die heersen over dood en leven, kunnen indien zij dit willen, door een simpele aanraking op de juiste plaats iemand uit de dood opwekken, bewezen feit !
      Zelf gered door een Bhudistische monnik in Nepal, doodziek, was er al klaar mee dat ik zou sterven, deze monnik heeft mij terug geroepen, met gebeden en ja, met dat weet ik helaas niet, kreeg wel steeds kleine slokjes uit een kannetje, maar voor mij was het, het mirakel van mijn leven, heb hem heel lang bedankt door hem geschenken te sturen tot ik vernam dat hij was heen gegaan, hij is en blijft in mijn gedachten zo als zoveel andere mensen uit mijn leven, RIP voor hen, groet !

      • Er zijn culturen die je verplichten voor degene wiens leven je redde te blijven zorgen omdat je ingreep in het voorbestemde. Maar ja dan kan je ook redeneren over het waaróm die ander erbij was om je te redden Geleende tijd kent geen tijd. Wat een fijne discussies hier, erg zinvol.

      • In mijn gevoel heeft hij mij altijd begeleid, mijn intuïtie deed me dit voelen, hij was er altijd, ook anderen waar ik verder mee leef, hun ame dan, beetje twijfelachtig, dat begrijp ik van anderen, alles wat gevoelsmatig is, is moeilijk verklaarbaar, is ook beter om voor je zelf te houden, je geeft het zelf aan de suggestie !

    • Ja dat zijn weer heel andere ervaringen Nico, over het lijden heen, sommigen gebruiken “heen gegaan” klinkt aardiger maar waar heen dan? Die woorden weten wat, babylonisch (waar alle verschillende talen vandaan kwamen opdat men elkaar niet meer kon verstaan?), Babel. bijbel? Adam, Atom? Alles is dermate vaak herschreven door allerlei types die alles naar hunner hand wilden zetten omdat dat beter uit kwam. God is het woord en het woord is God, dat zegt het al, het zijn slechts woorden. Heel krachtig ook die woorden want vertel aan iemand, “wat zie jij er goed uit” dan neemt de ontvanger het met een ach welnee korrel zout, zeg,”wat zie jij er rottig uit zeg” en iemand zijn dag is volkomen verpest, negatieve woorden hebben heel veel invloed. Zo kun je ook beter alles (althans veel) omdraaien want we “leven” (andersom nevel of live evil) op een andersom of negatieve wereld.Kunnen we er iets aan doen? Ja maar dat wordt ons onmogelijk gemaakt door de voor velen niet zichtbaren. Daar zijn er genoeg van namelijk, ja met dit verhaal scoor je geen punten en hou je weinig kennissen over maar goed, ik heb het niet verzonnen allemaal, het is nu eenmaal zo

      • Cultuur schijnt nogal wat eeuwen om de dood te draaien, met de dood als overgangsritueel. Je ziet dat in Egypte (Osiris met het Veer der Waarheid), het Romeinse rijk had er een versie van etc.

        Na een overlijden vannacht was ik vandaag even heel dichtbij een doodscultuur, via een aantal routes. Wat een circus wordt ervan gemaakt, wat een bijgeloof, wat een money machine, wat een pogingen om in te dringen om naar de hand te zetten. En ook wel grappig om niet alleen tegenkracht te retourneren, maar ook ludieke manieren te bedenken om het mysterieuze geloof in de dood etc. om te toveren naar geloof in leven.

        Gek misschien, maar zo bezien kan een overlijden en reacties daar omheen best inspirerend uitwerken. Dat komt ervan als anderen te bang zijn voor, en veel te dol zijn op de dood… Dat is te dolletjes zeg maar 😉

      • Dat is zeker waar Nico, was het een naaste van je? Het is maar net hoe je er tegenover staat, je kunt jezelf gek of gek laten maken uiteraard maar met jouw logisch denken en realiteitszin is het heel ander verhaal. Heb er zelf ook niets mee, van mijn aanhang zijn de meesten al dood, treuren is omdat je zelf iets of iemand kan gaan missen. Kan een schok zijn, het lijkt zo definitief maar als je het niet met bijgeloof of sprookjes omringd dan is het een heel ander verhaal. Ja die angst voor de dood, maar zolang je leeft is het er niet en ben je dood dan weet je het niet.

      • Via de Vrijspreker beperk ik me tot principes, hoewel er soms wat details in illustratieve anekdotes doorschemeren. Om wie het gaat is in wezen niet zo interessant. Waar het meer om gaat is denk ik wat er is zonder sprookjes, waandenkbeelden etc. Sommigen denken dat dat te hard zou zijn om te slikken, maar vreemd genoeg is eerlijk nooit zo hard als misleiding. Omdat misleiding op onnodige wreedheden uitdraait. Hoewel… wreedheden m.i. per definitie onnodig zijn.. En dát… is dan ook weer iets om over na te denken. Want hoe zit het nu eigenlijk met de naakte feiten?

      • Op o.a. het overlijden dat ik noemde kom ik later vandaag of morgen terug. Er ligt hier een stapeltje actiepunten om eerst over na te denken, vervolgens af te werken. Als het even stormachtig druk is is het onverstandig onderweg je hoofd te verliezen 😉

  10. In antwoord op het boven omschrevene, mijn belevig is heel anders, misschien voor anderen overdreven melancholisch, maar ik beleef het verlies van ? intens heel intens, de over deze gevoelens geschreven muziek vertalen dit nog het beste, deze kille wijze van benadering vind ik niet passent, kan ook zijn om zijn eigen gevoelens te verbergen natuurlijk, vindt het ook niet respectvol, naar het leven doe, om zo laat dunkend over het heen gaan van een individu te redeneren, neen dank je wel !, wilik niets mee van doen hebben, het wordt bijna een psychiatrisch onderwerp, op deze manier, of het om een dood gereden hond gaat !

    • De kracht van nuchter denken: je bent niet kwetsbaar voor emotionele manipulatie. Passend is je eigen hoofd (denken) helder houden. Nuchter bezien kun je van iedere situatie leren en op die manier de best mogelijke route kiezen richting een gezonde(re) toekomt. Zo simpel is het eigenlijk.

  11. Ach nee zo’n hartvochtig standpunt ten aan zien van de dood van ons mensen wil ik niet innemen.
    In de dood zijn we allen gelijk, dan nog de vraag als het lichaam ophoudt te zijn, is de ziel dan nog aanwezig of nog niet uit getreden, en dan nog je behoord niet te waken bij een overleden persoon, als je geen liefde voor die persoon gevoeld hebt, verkeerde resonantie, wilde ik even laten weten, groet !

      • Nee mijn relaas is 100% op intuitie gebaseerd, ik neem mijn intuitie altijd voor wat het waard is, aan jouw om mij terug te wijzen, je weet dat ik daar geen probleem mee heb,
        maar onderwijl laat ik je wel mijn standpunt weten, groet !

      • Geen probleem hoor. Via een toetsenbord is het per definitie onmogelijk om voldoende aan te voelen. Hoewel er via telepathie soms wel wat duidelijkerer wordt 😉 Zoals ik eerder schreef: Er gaat niets boven oog-tot-oog contact. Bij sommigen wil je dan zowaar wat dieper in die spiegel van de ziel kijken. whahaha….

  12. Hugo, Willem en Toute va bien: Het verhaal over pijn(drempel) en misleiding die wreedheden veroorzaakt behoeft nog enige aanvulling. Door drukte hier was ik daar niet aan toe gekomen.

    Eerder schreef ik hier iets over figuurlijke hersenchirurgie, als praatplaatje voor de ‘vorming’ van de individuele psyche. En hier een praktische vertaling v.w.b. het snijden in die psyche, met ‘isme’ als kapstokken voor nogal snijdende identiteitspolitiek.

    Eerder stelde ik ook dat er m.i. een dwaalweg is ingeslagen na de instelling van monarchie. Ietsjes preciezer: Monarchie hoeft geen probleem te zijn, monarch-isme kan een eerste fijntjes snijdende toestand worden en vanaf feodalisme wordt er nogal beslist toegewerkt naar wreedheden die ik in het verhaal over ‘ismen’ beschreef. Die daarna van kwaad tot erger gaan.

    Ter illustratie uit de geschiedenis van Israël (tegenwoordig bekend als joden): Ze wilden een koning (naar Egyptisch model). Daarmee was de vraag in feite monarchie pur sang en monarchisme voorbij, want in feite vroegen ze om feodalisme. Een profeet waarschuwde voor de gevolgen daarvan. Je leest daarover in 1 Samuël 8 (jawel, religieuze boeken illustreren weleens iets zinvols 😉):
    “Dit zal de handelwijze zijn van de koning die over u regeren zal: hij zal uw zonen nemen om hen voor zich in te zetten bij zijn wagens en zijn ruiterij, en om hen voor zijn wagen uit te laten lopen. Hij zal hen aanstellen tot bevelhebbers over duizend en tot bevelhebbers over vijftig. Zij zullen zijn akker moeten ploegen, zijn oogst binnenhalen en zijn strijdwapens en zijn wagentuig maken. Uw dochters zal hij nemen als zalfbereidsters, kooksters en baksters. Uw akkers, uw wijngaarden en uw olijfgaarden, de beste zal hij nemen en ze aan zijn dienaren geven. Van uw zaaigoed en uw wijngaarden zal hij het tiende deel nemen en dat aan zijn hovelingen en zijn dienaren geven. Hij zal uw slaven, uw slavinnen, uw beste jongemannen en uw ezels nemen om daarmee zijn werk te doen. Hij zal het tiende deel van uw kudden nemen, en u zult hem tot slaven zijn. U zult het in die dagen uitschreeuwen vanwege uw koning, die u zich gekozen hebt, maar de HEERE zal u op die dag niet antwoorden. Maar het volk weigerde naar de stem van Samuel te luisteren. Zij zeiden: Nee, er moet toch een koning over ons komen. Dan zullen wij ook zijn als al de volken; onze koning zal ons leiding geven en hij zal voor ons uit gaan en onze oorlogen voeren.”

    Dat soort toestanden wil je toch niet? Dus waarom dan daarom vragen? Toen ik eens met een arts sprak, lokte ik een reactie uit door te zeggen dat opvoeden zoveel is als gevoeliger of juist ongevoeliger maken. Hij werd prompt ja-knikker. Goed bedoeld allemaal, maar opvoeden lijkt me meer een kwestie van als trainer helpen om innerlijke vermogens zodanig te gebruiken dat er minstens geen onnodige schade ontstaan. Bewust ‘maken’ is iets anders dan (on)gevoelig maken. Waar komt dat laatste idee vandaan? Geen idee. Maar, gezien wreedheden leek het me zinvol om er wat dieper op in te gaan. Monarchen, presidenten en joden opgelet!

    Een penis kan verharden (erectie) en verzachten. De innerlijke natuur die dat aanstuurt heeft zelf-beheersing nodig, vanuit de psyche. Zo niet, dan komen daar wreedheden van (verkrachting). Een praatplaatje over gevoeligheid (je hoeft niet door te duwen), of juist ongevoeligheid (doodgewoon doorduwen). De voorhuid die weggeschoven kan worden is zeg maar de buffer, om van ongevoelig naar gevoelig te kunnen gaan. Israëliërs werd verweten een hardnekkig volk te zijn (zie Exodus, Deuteronomium). En kregen daarom de instructie:
    “Besnijdt dan de voorhuid van harten en weest niet meer hardnekkig.” (Deuteronomium 10:16)
    Een figuurlijk verhaal, reden voor Paulus om aan de Romeinen te schrijven:
    “Want niet hij is een Jood, die het uiterlijk is, en niet dat is besnijdenis wat uiterlijk, aan het lichaam, maar hij is een jood, die het in het verborgen is, en de ware besnijdenis is die van het hart, naar de psyche, niet naar de letter.”

    Of iemand via die route een crypto-jood wordt of gewoon openlijk ‘uit de kast’ komt doet niet ter zake. Maar pas op. Zoals ik hierboven schreef, heeft een bij zoet in de mond en gif in de kont. En een angel ergens verstopt. Wat ook geldt voor het verhaal over gevoeliger of juist ongevoeliger maken. Als je dat zelf regelt, als met een figuurlijke voorhuid, dan is het een kwestie van zelf-training. Als er echter van buitenaf een soort figuurlijke besnijdenis wordt uitgevoerd, een wreedheid, dan krijgen dat soort snijdende toestanden gevolgen. Er worden overgevoelige figuren door ‘geproduceerd’, of juist geharde vechters, ongevoelig en al, die lijken alsof ze Viagra hebben geslikt en de obsessieve neiging hebben om hun obelisk erin te rammen als dat ‘nodig’ mocht zijn. Wat dan weer volgende schade veroorzaakt. Traditioneel wordt een gehard kopstuk wat afgeremd door (over?)gevoelige raadgevers. Maar het zou gezonder zijn om terug te gaan naar een psychische toestand vóór die ‘ingrepen’ van buitenaf, want dat is immers van origine de norm. Je kunt jezelf trainen in gevoeliger of juist ongevoeliger reageren. Ook ná bepaalde ‘operaties’.

    De traditie om met ‘chirurgische ingrepen’ proberen een ander naar gewenst model te vormen, heeft als neveneffect dat een gehard kopstuk nogal ongezeglijk kan zijn geworden. Hardnekkig, stijfkoppig. Maar waarom zou iemand per sé van ‘de troon’ gestoten moeten worden en als verliezer moeten afdruipen? Of ‘overruled’ moeten worden door een hoger gepositioneerde? Dat zou zeer harteloos, liefdeloos zijn. Hartelijker, liefdevoller zou zijn om op een andere manier van denken te wijzen. Als een functie iemand te zwaar wordt, dan kun je meer functionarissen aanstellen of functionarissen vervangen, maar daarmee wordt een functie niet lichter. Door een andere manier van denken wel. Vooral bij een kern-gezonde manier van denken. Die al eeuwen bestreden wordt door… juist ja. Geharde kopstukken. En degenen die in hen geloven, zoals financierders en kiezers. Dus wat dan? Is het dan aan financierders en kiezers om aan te sturen op een kern-gezonde manier van denken? Zodat aangestelden zich daarnaar gaan richten? En oh ja, een aangestelde is pas geloofwaardig indien lang genoeg in een functie. Beginners worden afgewimpeld met ‘later praat je wel anders’, krijgen jaren vertraging voor hun kiezen bij aanstelling. Geloofwaardig zou zijn: Wordt eerlijk, biecht op. Een paus die eerlijk vertelt op welke punten vanuit zijn organisatie misleid is en wordt, etc. Het doet pijn, maar dan ben je wel over de drempel richting een gezondere toekomst. En anderen wellicht ook. Angst mag niet in de weg staan richting een gezondere toekomst!

  13. Hier boven vloog iets voorbij over een overlijden. En over kilte van onze kant. Mede vandaar schreef ik iets over gevoelig(er) of ongevoelig(er) reageren. Want het gaat erom hoe iets werkt. De principes zeg maar. Daarover nu iets meer.

    Je kunt in allerlei richtingen denken, zoals de Romeinse richting die kruistochten kennelijk wel een goed idee vond. Maar eigenlijk is de Romeinse richting die van een sekte. compeet met sekt-ariërs. Het is namelijk beslist geen kern-gezonde manier van denken. Waaruit volgt dat wie in de Romeins-Europese richting denkt, in feite een kruis-vaarder is jegens een kern-gezonde manier van denken. Samen op kruis-tocht is comfortabeler dan versnipperd. En, samen kun je krachtiger op kruis-tocht. Met slopende gevolgen aan beide kanten van de streep. Pyschisch gezien. Hoewel een kern-gezonde manier van denken als een diamant is, vanuit Grieks Adamas voor ‘onverslaanbaar’. Hoogstens kunnen kruis-vaarders lichamen schenden, schaden, slopen, uithongeren etc.

    Voor Willem die schreef over Adam, atom etc.: Een manier van denken is onverslaanbaar. Een individu kan gesloopt worden, lichamelijk en misschien ook psychisch. Hangt af van denkbeelden die in iemand zitten. Een interessant weetje: Het woord individu komt vanuit Latijn voor ‘ondeelbaar’, net als het Griekse woord voor atoom. Je eigen lichaam is ondeelbaar (tenzij met een bijl etc.) en bij een kern-gezonde manier van denken is het lichaam ondeelbaar van de psyche die daarin zit
    De Grieken maakten overigens deelbaar door het lichaam van de geest annex psyche te scheiden, een ontsporing. Tegenwoordig kan iemand met job-hoppen in een ander ‘lichaam’ annex functieplaats springen en zo van ‘eeuwig leven’ genieten, totdat job-hoppen ophoudt.

    In een cultuur die om de dood draait wordt iemand (psyche) door anderen uitgespeeld tegen zichzelf (lichaam).
    In een cultuur die om leven draait is dat precies andersom en leert iemand beide zoveel als mogelijk kennen om leven in stand te houden.
    Vandaar dat wij (man vrouw) heel veel liever leven zien, dan een in feite doodscultuur. Maar dan wel voor ieder, dus zonder sekt-arische grappenmakerij.

    Dan terug naar het overlijden dat ik meldde. Overlijden is als een soort handvat voor een doodscultuur om grip op iemand te krijgen via emotionele manipulatie. Soms ook intellectuele manipulatie, maar beide zijn in feite psychische manipulatie. Dus… toen ik iets schreef over overlijden, wist ik vooraf dat daar kruisvaarders op af zouden gaan komen. Als in ‘een uitstekende kans’. Als je dat aan ziet komen, dan kun je zo’n aankomende kruisvaarder vrij simpel pareren door een passende koelte uit te stralen en waar nodig hard te pareren. In het verleden pareeerde ik dat soort kruisvaarders soms koeltjes en als ze te hard widen botsen ging de vlammenwerper aan, ter voorbereiding op een harde botsing. Maar ja, dan moet je maar niet gaan kruisvaren tegen ons, m.a.w. een kern-gezonde manier van denken. Voor klachten over botsen, koelte, hard of vlammend vanuit ons moet je dan als kruis-vaarder bij jezelf zijn, de veroorzaker. Niet bij ons.

    Dit betekent logischerwijs niet dat in ons geen emoties zijn, maar bij bewust gedrag en in aantocht zijnde kruis-vaarders laat je emoties op de achtergrond stationair ronken. Een ander in de hoedanigheid van kruis-vaarder heeft er geen moer mee te maken wat er precies in kern-gezond denken rondgaat, nietwaar? Waarbij aangetekend kan worden dat in een situatie waarin kern-gezond denken als norm is gesteld, je elkaars woorden onderstreept of woorden overbodig zijn. Kruis-vaarders proberen kern-gezonde woorden te door-kruisen, door-strepen, een heel ander verhaal.
    Al met al wordt er veel onnodige pijn veroorzaakt, alleen maar omdat de traditie van kruis-varen tegen een kern-gezonde manier van denken is ingesteld. Hoewel bijv. Egyptenaren dat niet zo noemden maar wel deden. Het wordt als liefdevol verkocht, maar is in feite zeer liefdeloos. En dat doet zeer, voor zolang je jezelf psychisch gezond kunt houden. Dat veroorzaakt littekens op de ziel, die vervolgens niet als rotsmoes misbruikt moeten worden om ongevoelig of juist overgevoelig gedrag goed te praten.

    • Nico, dit is natuurlijk wel jouw denken, gebaseerd op jouw aannames, die absoluut niet de mijne zijn, en kan me ook niet vinden in sommig woordgebruik, maar sans rancune, we gaan gewoon door zelfde richting ander weggetje, groet !

    • Wat voor een ander aannames lijken, kan voortgekomen zijn uit eigen ervaringen. Die in een bepaalde richting wezen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in