Het is de ChristenUnie die heeft gesproken. En daarmee een meerderheid verschafte aan de moties van afkeuring. Die vandaag een tweede politieke slachtoffer eisten. Einde Ank Bijleveld. De voorleesoma van defensie is hedenmiddag afgetreden.

Zij liet in een verklaring weten: ‘Kabinet, inclusief mijzelf, heeft gisteren al aangegeven dat er dingen niet goed zijn gegaan. Mijn prioriteit ligt nog steeds bij het in veiligheid brengen van tolken die nog in Afghanistan zijn’. Ze lijkt niet te beseffen dat haar foute inschattingen en maandenlange inactiviteit om de tolken te redden haar hebben gediskwalificeerd. En dat ze de afgelopen periode met haar gedraai om op het pluche te blijven zitten iedere goodwill, voor zover ze daarover beschikte, heeft verspeeld.

Iedereen, zelfs ik, kon zien aankomen dat het fout ging met de tolken. In mei schreef ik over het lot van de tolken:

Feit is dat met het vertrek van de overwegend westerse troepen een bijltjesdag nakende is. En dat de Nederlandse regering en haar bureaucratische instellingen waarschijnlijk niet tijdig en effectief zullen ingrijpen.

Niet alleen in Afghanistan wordt het bijltjesdag. Het is de ChristenUnie die wellicht uit frustratie over het onvoldoende christelijke stempel van het afgelopen kabinet hier corrigerend ingrijpt. Of is het een uiting van ongenoegen naar Kaag die na de verkiezingen de ChristenUnie uitsloot als coalitiepartner voor Rutte IV? Wat het ook is. Ga me niet zeggen dat de ChristenUnie opeens last heeft van een geweten, het zijn politici en dat zijn opportunisten. Als ze beschikten over een geweten hadden ze het kabinet jaren geleden verlaten over bijvoorbeeld de toeslagen affaire. Dat er tienduizenden mensen beschadigd werden en dat dit zo lang door bleef gaan en zelfs met de mantel der liefde leek te worden bedekt is mede aan de ChristenUnie te danken. De ChristenUnie was doof voor de wanhoop van tienduizenden ouders en vele tienduizenden kinderen. Hun loyaliteit lag elders. Bij de pluchezitters. En nu, nu het nergens meer over gaat, hebben ze opeens wel last van normen en waarden. En euthanaseren ze twee terminale mede-bewindslieden.

Ik wil er overigens op wijzen dat het opstappen van de bewindslieden geen bewijs is van enig zelfreinigend vermogen in de politieke arena. Dit is geen triomf van democratie. En er zal niets veranderen. De voorraad kandidaten die enigszins capabel zijn en bereid zijn bewindspersoon te worden lijkt zo’n beetje te zijn opgedroogd. Er komen geen betere of eerlijkere of moreel hoogstaandere vervangers.

Het enige dat is gebeurd is dat de ChristenUnie constateerde dat het hun partij meer zilverlingen politiek rendement opleverde als ze de moties van afkeuring steunde.

10 REACTIES

  1. Komt weer verse mest voor terug. De agenda wordt gewoon voort gezet door het grootste stinkdier.

      • Inderdaad. Er komt een stoelendans. Daarna komen ze terug in een nieuw kabinet of in een ander baantje er dichtbij. Hoewel de ‘dames’ nog niet eens capabel zijn om achter de kassa bij de Action te werken.

  2. Actie leidt tot reactie, een natuurwet.
    Kaag schoffeerde de CU en die zagen terecht een grote kans om Kaag terug te pakken.
    En wat te denken van de PvdA? Die waren de medeopstellers van de motie tegen Kaag en Bijleveld en vinden vervolgens dat de CU door hun motie te steunen Kaag een mes in de rug stak.
    De gedachtenkronkels in de politiek zijn ondoorgrondelijk en onlogisch.

    • Jazeker jhon, Machiavelli voor strategie en Alinsky voor tactiek.

      Graag voeg ik de historische context hieraan toe: de Bataafsche Republiek bracht soevereiniteit tussen 13 maart 1798 en september 1801 (met de invoering van het Koninkrijk Holland). Dus, sinds september 1801 tot en met september 2021 is er géén enkele sprake van soevereiniteit. Kortom, een periode van 220 jaar onderdrukking!

      Dus, vanaf september 1801 is er door de elite constant en gestaag gewerkt aan het proces dat ons heeft gebracht waar we nu staan; tirannie. Totale overheersing van het volk door een populatie ambtenaren.

      De Bataafsche Republiek is onze standaard.
      Machiavelli is onze leermeester.
      En Alinsky is onze bondgenoot.

  3. Piepkleine observatie: de titel van het artikel sluit niet aan op de (logische) inhoud van het artikel.

    • Klopt, vandaar dat ik de ondertitel heb toegevoegd, samen geeft dit een beeld wat de lezer kan verwachten. Helaas is de ondertitel nogal onopvallend.

Comments are closed.