plaatje dogma

Voor de zoveelste keer kreeg ik te horen dat feiten er niet toe doen: het gaat om de innerlijke gevoelsmatige beleving.

Dat gevoel, dat wat makkelijk is en wat prettig voelt, meer waard is dan de werkelijkheid, is blijkbaar de maatstaf. En wanneer ik dan tracht wat tegenstrijdigheden aan te tonen in zo’n wereldbeeld, wordt ik al snel in vakjes geduwd als: wappie, antivaxxer en of complotdenker. En zodra zo’n etiketje is opgeplakt, heeft/voelt de ander het morele overwicht om niet meer naar mij(n feiten) te hoeven luisteren. Stigma en dogma liggen dan dicht bij elkaar

Een mooi voorbeeld van dat niet-denken las ik in een zeer lezenswaardig artikel van Karel Beckman in de Andere Krant waarbij hij ingaat op commentaar van nota bene een onderzoeksjournalist.

Hou het kort, zei de veroordeelde tegen de beul op het schavot. En in deze tijd van max 300 tekens is een etiket opplakken, zodat antwoord, ontwijking van feiten, morele superioriteit verklaren en veroordeling, in een klap/plak door de hoogstaande plakker worden vastgesteld.

En ach dat etiket mag ook nog opgeplakt worden omdat de wetenschap alles al bewezen heeft. Daarbij gaat men er ook al weer voor het gemak van uit dat wetenschap definitief is en door proletarisch te winkelen in welgevallige onderzoeken, zijn morele gelijk te halen. Helaas is echte wetenschap, per definitie, niet definitief! Waarmee de domheid van dat dogma dus wel bewezen is.

Of ik me dan moreel hoger ‘voel’ staan tov de dogmatici? Nou nee, laten we vooral doorgaan hier op Vrijspreker.nl de voors en tegens van veel zaken te behandelen en een evenwichtig, ander geluid dan de standaard etiketten te behandelen. Zodat diegenen die echt geïnteresseerd zijn, blijven nadenken over dogmatische tegenstrijdigheden. Best leuk om er een paar aan te tonen LNG en Twijfel. Dat heeft denk ik meer zin dan te trachten een dogmadraaiende  etiketttenplakker te overtuigen.

7 REACTIES

  1. “Of ik me dan moreel hoger ‘voel’ staan tov de dogmatici? “.

    De waarheid is veel dieper dan dit kulprobleempje. Veel dieper naar binnen in de mens zijn geest. (Brein/hersenen/bewustzijn. (Hoe dát precies zit weet ik niet, ik probeer te schetsen met woorden.))
    Als je een probleem hebt, zoals Voelen of Verstand, het verschil, de keuze, de beslissing, de wijsheid, dan moet je zo diep mogelijk gaan in het zoeken van een oplossing. Niet oppervlakkig stellen wat je stelt met wat je schrijft.
    En het (veel) proble(e)m(en) liggen in de diepte van het bewustzijn. Niet aan de oppervlakte dus. Dus moeten we het diep beschouwen. Meen ik tenminste.

    De mens is meestal zo gehersenspoeld dat hij van binnen naar buiten kijkt. (Letterlijk kijken met de ogen, het voelen, reuken. Alles van de buitenwereld naar de mens toe gericht.) Om te relativeren moet men echter voornamelijk naar binnen denken. Dat is (dus) omgekeerd aan wat we gewend zijn, omdat de natuurlijke staat van het dier mens zo nu eenmaal ingericht is om oorspronkelijk te overleven. Men moet kijken (naar buiten dus, van binnen in het hoofd naar buiten uit het oog) om te eten, drinken, een wijfje te zoeken.
    Dus om wérkelijk te relativeren moet men eigenlijk onnatuurlijk gedrag vertonen.
    De Geest (noem ik dat), dat zelfbewustzijn, zal in tegenstelling tot de natuurlijke staat/houding naar binnen moeten kijken en dan zelf de waarheid in zichzelf moeten zoeken. (Hoe raar dat ook klinkt) Tenminste, als hij, die geest (wat de mens hoofdzakelijk ‘is’) wijs wil zijn. Maar. eenvoudig is dat niet, die omgekeerde blik. Daarom kunnen alleen de intelligenste en de meest wijs aangelegde mensen dat eerder dan dommeriken. En dan vaak ook nog pas na de 50-e. Dan pas kan de geest van de werker/arbeider rust krijgen (als het normaal is) om ook eens naar zichzelf te leren kijken. Vroeger kan ook, maar dan moet er al vroeg onderwezen worden in zelfreflectie. Wie ben ik, wie kijkt er, wie denkt er. Kan ik anders denken dan gebruikelijk? Kan ik denken wat ik wil? Ben ik geconditioneerd, en zo ja, moet ik dat ongedaan maken.

    Het is dus niet zo eenvoudig, dat verlichtere denken. Dat vergeten mensen wel eens. Die denken dat als je iemand iets verteld, dat ze het dan ook kunnen. Net als bokkiespringen of leren fietsen. Dat vertellen werkt dan niet. Dan moet er geoefend worden. Jaren lang. Ik zou zeggen, wie nog niet begonnen is, die begint nu. En als je geen zin hebt, maak je die maar, lui varken! Ahum, dit is tegen het ego gericht van jou, lezer. Je bent niet wat je denkt, meen ik. (Oh, met dat luie varken ben ik de aandacht kwijt.) Was grapje, hè?
    Een ego-grapje. Want het ego is namelijk nogal gevoelig. Teer zieltje noemen ze dat. Lichtgeraakt. EN DAT IS JE ZWAKTE!

    LOL. Niemand begrijpt dit!

    (Bovendien is heel de zondige (Ik gebruik een vage term) wereld juist gebaad bij domme onwetende ‘burgers’. Dat kun je waarnemen. Hè? Dus daarom zijn dit soort zaken, die ik meld, wat vreemd om te lezen, vindt u niet? Dat komt door het ‘systeem’ ook.)

  2. “het gaat om de innerlijke gevoelsmatige beleving.” Dat wordt als feit neergezet. En dat terwijl feiten er niet toe doen.

  3. Aanvulling en voorbeeld:
    Jiddu Krishnamurti legde uit dat hebzucht (dierlijk egoïsme) de grootste vijand van de mens is. Datzelfde egoïsme is verantwoordelijk voor de staat waarin 90% van de mensheid zich bevindt. Vooral politici zijn slachtoffer van deze ongebreidelde hebzucht. Die hebzucht is de natuurlijke dierlijke staat waarin de mensenwereld zich normaal bevindt. Dat is dus het normaal.
    Onwetende mensen hebben nog nooit diep nagedacht over dit fenomeen. En zijn als een onbestuurbaar bootje, afhankelijk van hun gevoel. Voelt het goed, dan vindt men het goed. voelt iets naar, dan keert men zich af. Volkomen natuurlijk.
    Maar . . . Men kan dan wél via de gevoelens bespeeld worden door dogmatici. Die lui werken namelijk met regels. Vaak regels die degene die ze verzonnen hebben goed uitkomt. (De hoge mensen zijn meestal te lui om zelf te werken en leiden anderen op om dat te doen.) Als je de mensen eenmaal regels laat koppelen aan een goed gevoel (‘opleiding’) dan kweek je regelvolgers; dogmatici. En degene die de hoogste cijfers haalt, die krijgt de hoogste plaats, want dat is immers iemand die de lessen (regels) goed volgt.

    Gevoel staat eigenlijk los van de waanwereld. (Ja, je moet wél gezond zijn natuurlijk, daar heb ik het niet over. En je moet eten en een dak hebben.) Geluksgevoel bijvoorbeeld, zit ín de mens. Niet daarbuiten. Dus als je geluk zoekt, dan kun je eerder in jezelf zoeken dan daarbuiten. Maar de meesten zoeken het buiten zich. Zo gemaakt door de opleiding. Strebers, zelfzuchtige mensen. En dat krijg je er lastig weer uit. Vandaar dat er geen normaal gesprek mogelijk is over dogma’s. Dan speelt het ‘gevoel’, dat op angst gefundeerd is. Op school wordt waarschijnlijk je angst gekoppeld aan de regels. En nogmaals, eenmaal zo geconditioneerd, is lastig te ontkoppelen.

    Hierdoor geloven mensen de televisie wel en een zelfstandig denkend mens meestal niet. Ze geloven de ‘experts’ en de ‘deskundigen’. Dat ze liegen begrijpen de gewone mensen niet. Te moeilijk. Vandaar dat slechteriken vaak kunnen doen wat ze doen.

    Wat feiten betreft; kijk niet wat ze zeggen, maar wat ze doen. De boom herkent men aan de vrucht. Geen woorden maar daden.

    En nogmaals. Praten of schrijven hierover lost niets van wat ‘het probleem’ betreft. Het is het doen waar het op aankomt.
    Maar de Westerse mens is tamelijk armoedig opgevoed wat ‘de geest’ betreft. Oosterse mensen zijn vaak verder op dit pad. Dat zit meer in hun systeem. Die weten dat je op een gegeven moment het geestelijk pad kunt ontwikkelen. Met wel ‘dogma’s’, maar die hebben ten doel de lering van de weg. Het zijn hulpmiddelen, geen feitelijke zaken waar het om draait. Meditatie is een middel, geen doel bijvoorbeeld.
    O, schrijver, wat gaat uw stuk eigenlijk diep. Het gaat in feite altijd (ook) om ‘zelfrealisatie’, gekoppeld aan een gelukkige samenleving. Dus het is juist géén egoïsme om verlicht proberen te worden. Het is de zelfopoffering van het ego. Nou, ja zelfopoffering. . . Het is eerder ergens niet zoveel last meer van hebben. En wat sterker in de schoentjes komen te staan.

    Ik zou willen verwijzen naar Jiddu Krishnamurti, Osho, Jezus van Nazareth en anderen zoals de Boeddha. Lees en probeer te begrijpen dat het over je geest en geluk gaat.

    • MOOI! Het klopt helemaal wat Antisoof schrijft. Dit zijn waarheden veel ouder dan een koe. Niet alleen die Antisoof hier noemt zeiden dat, relatief ‘recent’. Ook de oudste geschriften ter wereld: die van het Hindoeisme beschrijven dit: de hymnen van de Rig Veda, en veel meer en beter uitgewerkt de Bhagavad Gītā, geschriften waarvan men zelf niet weet hoe oud ze zijn, maar zeker van duizenden jaren voor onze jaartelling zijn. De christus op het kruis geslagen heeft als diepere betekenis het ‘kruisigen van het Ego’. Het lijkt of dit soort leren ook dogmatisch zijn, maar dat is iets dat de Westerling niet kan begrijpen. In Zen wordt er een uitspraak van een van hun eerste leraren gedaan: dat je de boot moet verbranden zodra je de rivier overgestoken bent. De boot staat dan voor de leer of de dogma’s die je gebrúikt om verlichting / wijsheid of hoe je het ook wil noemen te bereiken. Die dogma’s moet je niet als een zware boot op de andere oever achgter je aanslepen maar verbranden. We zouden van dat soort wijsheden in Europa nog heel wat kunnen leren.

  4. Vraag een zieke wie hij als arts wil. A of B? Mocht hij voor A kiezen zeg dan dat A niet als arts is geschoold, maar op zijn gevoel afgaat. Ook als het op opereren aankomt. Zeg ook dat B een vooraanstaande medische opleiding heeft en veel ervaring als arts heeft opgedaan. Wedden dat de zieke zijn keuze herziet en voor B gaat.

  5. Tja, dogma; wat moet je ermee. Om het overzicht niet te verliezen laat de praktisch ingestelde soevereine mens zich slecht leiden door twee principes: zelfbeschikking en zelfrealisatie. Alle kwesties en personen die men in het leven tegenkomt kan men vervolgens afzetten ten opzichte van deze twee principes; waarde toevoeging of nutteloos is dan vervolgens de beoordeling.

    Zo vermijdt men discussies zoals deze en wordt tempoverlies voorkomen (het leven is kort).

    • Zelfbeschikking: know the world.
      Zelfrealisatie: know thyself.

Comments are closed.