Onderstaande video laat de economische macht van de verschillende landen zien van 1896 tot heden. Heel leuk om je economische theorie te testen. Ik beschouw economische vrijheid als belangrijk en zie een sterke overheidsinvloed op de economie als negatief. Ik heb Noord en Zuid Korea vergeleken en West en Oost Duitsland. De economisch vrije landen doen het economisch veel beter. Dit komt ook naar voren uit de index of economic freedom (1) en (2) die tot op heden jaarlijks wordt opgeleverd.

Onderstaande video laat echter een aantal opvallende zaken zien. Als maatstaf geldt het BNP, bruto nationaal product. Dat is een maatstaf waar je veel vraagtekens bij kan zetten maar het is een maatstaf die bij gebrek aan beter de nationale productie waardeert. Er is ook inflatie, waardoor de absolute bedragen niet goed over de jaren vergeleken kunnen worden. De meerwaarde van deze video is het zichtbaar maken van de relatieve verhoudingen over de decennia. Het BNP van een kolonie wordt in deze video overigens niet opgeteld bij dat van het moederland. Dit zie je in 1947 als India zelfstandig wordt, het Britse BNP neemt niet af ten opzichte van 1946.

Met 16 miljard was de Indiase economie 40 procent ten opzichte van de Britse. India was derhalve erg belangrijk voor de macht van het koninkrijk. Dit betekent ook dat de cijfers van het begin van de video, 1896, die suggereren dat Amerika het dominante land was, met een korreltje zout genomen moeten worden. Daar was de eerste wereldoorlog voor nodig.

Tel je de economische macht van de verschillende koloniën bij elkaar op dan duurde het tot het einde van de eerste wereldoorlog voordat het BNP van Amerika groter was dan dat van de Britten.

Wat ook opvalt is dat als je zonder de koloniën mee te rekenen het Duitse rijk in 1896 economisch min of meer gelijkwaardig was aan het Britse. Dit kan een latere Duitse drang naar territoriale expansie, lebensraum verklaren, want de Britten wisten het totale BNP van hun rijk daarmee te verdubbelen ten opzichte van de Duitsers.

Wat interessant is, is het samengestelde BNP van de Fransen, Britten en Engelsen samen. Dat is soms hoger en soms lager dan dat van Amerika. Er lijkt dus Amerikaanse dominantie te zijn, maar dat viel soms best wel mee. De Verenigde Staten beslaan bijna een heel continent met alle relevante hulpbronnen. De Fransen, Duitsers en Britten doen het met veel minder grondgebied en inwoners en bereikten geregeld samen een hogere economische productie. Alhoewel na de WOII dit niet meer het geval was.

De video:

Drie beklemmende grafieken

Als je het filmpje verder bekijkt zie je iets dat me verontrust, hoe dictaturen die niet echt staan voor economische vrijheden het toch economisch goed doen:

In 1929 lijkt alles nog in orde, USA 1, UK 2. De Sovjet Unie staat met een BNP van 8 miljard op de zesde plaats. Wellicht is dit een statistische fout, maar in 1932 (grafiek hieronder)  staat de Sovjet Unie op de tweede plek met een verdrievoudigd BNP:

Duisternis valt verder over Europa, zie de grafiek hieronder van 1939. De communisten doen het in de Sovjet Unie heel goed, ze laten het UK ver achter zich. De Duitse fascisten doen het economisch ook uitstekend, in plaats van onder de UK tijdens de Weimar republiek staan ze nu ver boven de UK. Merk op dat de economie van het UK duidelijk is toegenomen tussen 1932 en 1939. De economische groei van de fascisten en de communisten is echter veel groter. Zelfs de Italianen hebben de Fransen economisch verslagen. Dit is niet wat ik vanuit mijn libertarische overtuiging verwacht. Het is kennelijk mogelijk dat fascisme en communisme een economische boom kunnen scheppen. Waarbij de Sovjet economische boom vrij lang aanhield.

Na de oorlog, let op Japan en de Sovjet Unie

Na WOII domineerde Amerika, het BNP was veel hoger dan het BNP van de UK, West Duitsland en Frankrijk tesamen. Ondanks de regelgeving en lobbygroepen was Amerika nog steeds economisch gezien een erg vrij land en domineerde dit land de wereldeconomie. Wat opvalt is dat zelfs onder Stalin de Sovjet plan economie het helemaal zo slecht niet deed. Je kan vraagtekens zetten bij de economische vrijheid in Engeland, wellicht had de grote stroom rijkdom uit de koloniën de Engelsen lui gemaakt, wellicht is er ook een genetische verklaring, de beste en slimsten van 2 generaties bleven dood achter op de slagvelden. Dit argument zou dan ook moeten gelden voor West Duitsland dat een nog hogere menselijke tol had betaald maar in de jaren hierna een wirtschaftswunder heeft neergezet. Net als de Japanners.

In 1971, voor het sluiten van het gouden window, deed Amerika het nog steeds goed. Japan was van de negende plek opgeschoven naar de derde, en West Duitsland liet met zijn wirtschaftswunder Frankrijk en het UK ver achter zich. De krachtigste Europese economie is echter nog steeds communistisch, ervan uitgaande dat deze cijfers min of meer kloppen is dit een pijnlijk feit. Wat wel opvalt is dat China op de achtste plaats staat en India op de tiende. De Chinese planeconomie was economisch verre inferieur, zelfs aan de Russische. En India, een land met weinig economische vrijheid bleef achter.

De decennia tussen 1970 en 1990 brachten grote veranderingen. Niet voor China, dat onderaan bungelde op plek tien, de economische vrijheid moest daar nog komen. Japan groeide spectaculair. En de Sovjet Unie, lang de grootste economie van Europa, klapte in elkaar en werd de vier na grootste economie van Europa. Amerika stond nog op nummer 1.

In de jaren daarna wist Japan nog sterk te groeien, het bleek een Keynesiaanse Bubble te zijn, hier het hoogtepunt in 1995:

De Japangekte op de beurzen bereikte het hoogtepunt in 1990, hier de grootste bedrijven ter wereld gemeten in beurswaarde:

Deze lijst werd steeds gedomineerd door Amerikaanse bedrijven, in 1990 was het beurssentiment echter zeer positief gestemd over Japanse bedrijven. Het leek er echter op dat de beurzen de ellende aan zagen komen, tijdens het hoogtepunt van de Japanse economie in 1995 stond er geen enkel Japans bedrijf in de top tien naar beurswaarde. Het was weer 100 procent Amerikaans, met natuurlijk als uitzondering de Koninklijke olie. In 1995 was China het enige totalitaire land in de top 10. Op plek 7.

De opkomst van China

In 2009 haalde China Japan in. China en Japan samen zijn groter dan de drie grote Europese landen. Amerika neemt afstand.

Het is 2021, China lijkt net zo hard op weg te zijn Amerika te verslaan als Japan ooit in de jaren negentig. China heeft de laatste jaren net als Japan veel investeringen gedaan die niet echt rendabel zijn, de banken raken in problemen, de groeicijfers zijn mogelijk net zo goed een bubble als in Japan. De Covid strategie die bureaucraten en de partij macht geeft lijkt belangrijker te zijn dan welvaart voor de burgers. Naast Japan valt de relatieve stagnatie van de drie grote Europese landen op, zeker ten opzichte van de Verenigde Staten. Ondanks alle manipulatie, QE politiek, special interest wetgeving, lijkt Amerika nog steeds economisch een relatief vrij land. De opkomst van China valt samen met toenemende economische vrijheid, die thans stagneert. De productie van 1.4 miljard inwoners uit India lijkt eindelijk de productie van 67 miljoen ingezetenen uit het VK in te halen.

Nawoord algemeen

Het BNP is eigenlijk een foute maatstaf. Ik heb het ooit als leugen betiteld in dit artikel. Er wordt hier niet gekeken naar BNP per persoon, ik kijk hier naar de kracht van landen. Ik weet het, collectivisme. Ik doe ook geen poging een koopkrachtpariteitscorrectie door te voeren. Een simpele vorm van dit soort correcties die makkelijk te begrijpen is, is de big mac index. Volgens mij kan je het BNP als grove maatstaf zien voor relatieve economische machtsverschuivingen over de decennia. Economische vrije landen het vaak goed te doen. Wat daarnaast opvalt is de economische dominantie van Amerika. En de langdurige relatieve teruggang van West Europa, gemeten in Frankrijk, Duitsland en het VK samen. En dat boom bust cycli niet altijd in jaren te meten zijn maar in generaties. Een generatie maakte de Japanse opkomst mee, en nu is er een generatie die de stagnatie meemaakt. Het uitstellen van economische pijn zorgt voor een decennia lange stagnatie. De welvaart wordt verkwanseld om zombie banken en ondernemingen in stand te houden. In Rusland resulteerde een planeconomie een generatie lang in een relatief groot economisch succes. Het bleek echter geen duurzaam systeem te zijn.

Nawoord cultuur en andere aspecten

De cultuur kan naast het niveau van economische vrijheid invloed hebben op een economie. De DDR was economisch onvrij, maar was wel het economisch meest succesvolle oostblokland. Daarnaast is er invloed van de demografie. Helaas blijkt uit de cijfers niet dat individuele vrijheid gekoppeld is aan economisch succes. Individueel onvrije landen als China kunnen economisch succesvol zijn.

Het is een snelle analyse over een complex onderwerp. Dwang zorgt voor macht, denk aan de koloniën. Denk ook in zekere mate aan de petro dollar. Ik weet niet wat de lezers als patronen zien.Ik weet niet wat ik allemaal gemist heb.

19 REACTIES

  1. idd om dit te bereiken werd geen middel ongebruikt gelaten
    1) omverwerping regimes dan wel vermoorden van leiders
    2) het ontwikkelen van middelen om dit in stand te houden door
    o.a. oorlogstuig en beïnvloeding opinie”
    3) creëren van een vijand om bovenstaande in leven te houden en het verdienmodel te stimuleren

    Blijft de vraag waarom dit zo makkelijk in z’n werk gaat en pers dan wel overheidsdienaren hiermee akkoord gaat.

    • nb.; om een bekende trainer aan te halen
      “ben jij nu zo dom of ……”

  2. De cijfers uit communistisch Rusland kloppen waarschijnlijk niet. Vandaar dat niemand van de zogenaamde experts de val van het communisme heeft zien aankomen: ze kregen voortdurend foutieve cijfers gepresenteerd.
    Verder vertekenen de cijfers omdat zowel de VS als China heel groot zijn, zeker in vergelijking tot Europese landen. Per capita zou al een beter beeld geven, maar ook dat vertekend omdat het inkomen afgezet moet worden tegen de levenskosten.
    Als je naar het lijstje kijkt per land met Purchasing Power Parity, dan staat China al boven de VS.
    India komt er hard aan en Rusland, Brazilie, Indonesie, ook Turkije en Mexico gaan goed. De BRICS komen er aan.
    https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_GDP_(PPP)

    Als je dan een lijstje maakt van BNP in PPP per capita per land dan staan de kleine, meer libertarisch georganiseerde landen zoals altijd bovenaan.
    https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_GDP_(PPP)_per_capita

    Maar het is al een tijdje duidelijk dat de VS over the hill zijn. Zoiets gaat meestal langzaam en er zullen zeker plekken in de VS overblijven waar het aangenaam toeven is. Goede kans ook dat het uit elkaar gaat vallen omdat de sociale cohesie volledig uiteen gereten is. Met dank aan het multiculturalisme en de permanente politieke indoctrinatie.

    • @Youp, dank voor je opmerkingen. Echter *** Maar het is al een tijdje duidelijk dat de VS over the hill zijn *** wil ik nuanceren. Hetgeen het meeste opvalt is de gestage relatieve afname van economische output in Duitsland, Frankrijk en het VK. Deze landen zijn niet langer dominant. Europa is relatief betekenisloos geworden. Daarnaast dacht de wereld in 1990/1995 dat Japan het stokje zou overnemen. Is niet gebeurd, Japan is weggezakt. Volgt China het model van Japan? Zeer goed mogelijk. Brazilie is volgens mij een standaard Latijns Amerikaans land, zodra de economie een beetje is gegroeid komt er weer een herverdelende socialist aan de macht die de groei teniet doet. Ook nu weer. Saudi Arabie heeft al een keer eerder afstand proberen te nemen van de VS en is toen al snel weer met hangende pootjes teruggekeerd.

      • Europa is meer dan honderd jaar geleden al voorbij gestreefd als supermacht waarvan het VK de laatste iteratie was. Toen was het de vraag of het recent verenigde Duitsland de nieuwe supermacht zou worden of de VS. Duitsland had goede papieren maar twee hele grote oorlogen hebben anders beslist. Persoonlijk denk ik dat die oorlogen niet los gezien kunnen worden van de dreiging van Duitsland’s aanstormende suprematie. En ja, de Heartland theorie komt hier ook weer om de hoek kijken. Ofschoon Europa als geheel nog wel wat economische kracht heeft zijn we tegenwoordig weinig meer dan een aanhangsel van de VS. Wat via de EU ook steeds directer door de VS bestuurd kan worden.

        Echter, nu zijn de VS aan de beurt om hun suprematie in te leveren. Ze laten alle kenmerken daarvan zien. China is een voor de hand liggende kandidaat, maar meer waarschijnlijk lijkt een multipolaire wereldorde met verschillende grote spelers. Een belangrijk voordeel is dat iedereen weet hoe je tot economische groei komt nu de socialistische experimenten overduidelijk mislukt zijn. Tegelijkertijd is dankzij de globalisering vrijwel alles overal te krijgen en te maken. De beslissende factoren zijn dan intelligentie en culturele kenmerken als organisatievermogen, arbeidskracht en ondernemingszin waardoor het meestal stuivertje wisselen is tussen Europese en Oost-Aziatisch volkeren waarbij de Aziaten intelligenter zijn en harder werken, maar de Europeanen vindingrijker zijn. Japan is nog altijd een grote economie, net als Zuid-Korea, maar geen kandidaat voor de wereldhegenomie. Daar zijn ze ook te klein voor. Het is heden ten dage niet meer voor te stellen dat kleinere landen als België of Portugal de wereld besturen. Brazilië is een moeilijk land met ontwrichtende hoeveelheden criminaliteit. Ik heb me laten vertellen dat rijke Brazilianen een chip laten implanten zodat ze 24 uur per dag gemonitord kunnen worden door een private beveiligingsorganisatie. Zodra de persoon zich op een plek bevindt waar hij niet behoord te zijn wordt een groep hele fitte commando’s daarheen gestuurd om hem te bevrijden omdat aangenomen moet worden dat hij ontvoerd is.

      • Voor wie dat interesseert, een vrij kort essay van Sir John Glubb over de ‘Fate of Empires’. Hij heeft een studie gemaakt van de opkomst, bloei en ondergang van alle grote culturen de laatste 3000 jaar en ziet verassende overeenkomsten. Zowel hier in Europa als in de VS zitten we overduidelijk in ’the Age of Decadense’. Even gekopieerd uit de samenvatting:
        (a) We do not learn from history because our studies are brief and prejudiced.
        (b) In a surprising manner, 250 years emerges as the average length of national
        greatness.
        (c) This average has not varied for 3,000 years. Does it represent ten generations?
        (d) The stages of the rise and fall of great nations seem to be:
        The Age of Pioneers (outburst)
        The Age of Conquests
        The Age of Commerce
        The Age of Affluence
        The Age of Intellect
        The Age of Decadence.
        (e) Decadence is marked by:
        Defensiveness
        Pessimism
        Materialism
        Frivolity
        An influx of foreigners
        The Welfare State
        A weakening of religion.
        (f) Decadence is due to:
        Too long a period of wealth and power
        Selfishness
        Love of money
        The loss of a sense of duty.
        (g) The life histories of great states are amazingly similar, and are due to internal
        factors.
        (h) Their falls are diverse, because they are largely the result of external causes.

        https://ia902705.us.archive.org/26/items/pdfy-2F_iHS6BLtGJb2ad/TheFateofEmpiresbySirJohnGlubb.pdf

      • Mijn follow up reactie zit in het spamfilter, vrees ik. *** Ratio: uit spam gehaald, is een lange tijd goed gegaan, hopen maar dat de ellende niet opnieuw begint ***

    • Een ander probleem is dat het BNP niet kijkt naar daadwerkelijke productie. Mijnbouw, landbouw, visserij, fabrieken, bouw, al die zaken produceren iets van werkelijke waarde. De gehele westerse economie drijft echter op een bubbel van ‘diensten’ die vaak nog niet eens echt wat van waarde betekenen en die in het geval van problemen nog erger dan waardeloos zijn omdat de werknemers in die sectoren verder meestal geen enkele ervaringbof kennis hebben.
      Ook zij dat soort diensten het eerste waar mensen op zullen bezuinigen.
      Als men gaat kijken naar wat er van werkelijke waarde wordt geproduceerd dan valt het hele westen weg uit de top.

  3. Een dictatuur is per definitie efficiënter dan een vrije economie. Er worden immers een beperkt aantal doelen gesteld en iedereen wordt gedwongen zich daarvoor in te zetten (zoveel miljoen ton graan, zoveel miljoen ton staal, etc).

    Een vrije economie is als een productielijn waar iedere medewerker autonomie heeft om de eigen doelen en inzet te bepalen. De afstemming tussen de individuele medewerkers kost dan meer tijd en geld. Je koopt daar uiteraard meer vrijheid voor, maar het betekent ook, dat een vrij land niet per definitie het meest welvarend is en een gereguleerde economie niet per definitie het armste.

    Bij volledige autonomie en een geheel zelfvoorzienende economie moet je alles zelf moet doen. Je productiviteit is dan het laagst en je welvaart dus ook. Naarmate je meer vrijheid inlevert en door arbeidsdeling je afhankelijkheid van anderen vergroot, stijgt je productiviteit en dus ook je welvaart.

    Het kost je dan echter ook meer tijd en geld om alles goed af te stemmen. In een dictatuur zorgt een grote bureaucratie voor deze afstemming, in een vrije economie is een zeer uitgebreid legal system met tal van gespecialiseerde dienstverleners daarvoor noodzakelijk. Beide oplossingen zijn zeer kostbaar en drukken de welvaart. Er is dus een optimum voor vrijheid vs welvaart.

    Kijken we naar innovatie dan is het genereren van nieuwe ideeën (het innovatietempo) het grootst onder druk van concurrentie.

    Deze 2 aspecten (efficiency en innovatietempo) waren veruit het grootst onder het fascisme van nazi-Duitsland. Het culturele aspect van de Duitsers (vakmensen, die trots zijn op hun werk, respect voor hun collega’s en voor de leiding hebben en hun uiterste best doen om iets goeds af te leveren) droeg hier nog extra aan bij.

    • Het is overigens beter om het voor koopkracht gecorrigeerde per capita BNP te vergelijken. Dat laat immers zien wat iemands inzet echt waard is.

      Ook interessant zijn de uitersten, nl het percentage miljonairs en het percentage mensen onder de armoede grens.

      Per capita BNP ppp

      Wereld
      Miljonairs 1%
      In armoede 10%

      Singapore $131.426
      Miljonairs 5%
      In armoede 7%

      Zwitserland $84.469
      Miljonairs 8%
      In armoede 8%

      US $75.180
      Miljonairs 2%
      In armoede 12%

      NL $69.715
      Miljonairs 3%
      In armoede 7%

      China $21.291
      Miljonairs 0.1%
      In armoede 1%

      Noord-Korea $1.700
      Miljonairs 0.004%
      In armoede 60%

      Zuid-Korea $53.574
      Miljonairs 2%
      In armoede 14%

      • @Peter, ik heb in het artikel al gewezen op ppp. Ik had er meer nadruk op moeten leggen, gezien ook de opmerkingen van Youp.

        Je geeft een hele leuke lijst met uitersten met name China en Noord Korea. Zwitserland en Singapore hebben een economisch model en / of een cultuur die zorgt dat veel mensen rijk worden zonder dat er een hoog percentage in armoede leeft.

      • Miljonairs zijn in de verstrekte gegevens mensen met een belegd vermogen van 1 mln en meer? Dus exclusief de waarde van het woonhuis?

    • @Ratio,

      Nee, miljonairs zijn mensen met een totaal vermogen van 1 miljoen en meer. Dus inkl. aandelen, huizen, jachten, auto’s, kunstwerken, etc minus hun leningen. De cijfers zijn slechts een ruwe indicatie, want ze fluctueren sterk. Maar het geeft wel de orde van grootte aan.

      Vergelijk ook:

      Monaco $173.688
      Miljonairs 32%
      In armoede 0.0%

      Hong Kong $69.987
      Miljonairs 8%
      In armoede 18%

      Oostenrijk $66.680
      Miljonairs 3%
      In armoede 1%

      Taiwan $69.500
      Miljonairs 4%
      In armoede 1%

      Japan $48.813
      Miljonairs 3%
      In armoede 14%

      Rusland $31.967
      Miljonairs 0.3%
      In armoede 13%

      India $8.293
      Miljonairs 0.1%
      In armoede 37%

      Je ziet, dat de vrije zones de grootste welvaart genereren en ook de meeste kans geven om serieus rijk te worden.

      Het lijkt of de socialistische landen mensen beter tegen ernstige armoede kunnen beschermen, maar dat hangt van het gemiddelde welvaartsniveau af. In India bv is dit nog te laag. Een groot deel van de bevolking leeft dan onder de armoedegrens. Noord-Korea is helemaal een ramp met bijna 2/3 van de bevolking in armoede door veel te laag BNP.

      China is het gelukt om het welvaartsniveau flink op te krikken en honderden miljoenen mensen uit de armoede te halen. Zonder de dollars van Amerikaanse en Europese consumenten was dat uiteraard niet gelukt.

      Je ziet ook, dat de kapitalistische economie van Taiwan het op alle punten beter doet dan China, hoewel beide landen op hetzelfde moment zijn gestart.

      Monaco blijft een bijzonder uithangbord voor het kapitalisme. Het is een van de weinige landen ter wereld, die 0,0% armoede kennen. Dat is dus het model dat alle landen zouden moeten nastreven, dunkt mij.

      Een eeuw terug leefde nog 90% van de wereldbevolking onder de armoedegrens, nu is dat nog slechts 10%. Het is dus geen kwestie van de verschillen verkleinen en de economische koek met overheidsdwang te herverdelen, maar die koek met zijn allen veel groter te maken, zodat iedereen de kans krijgt zich uit de armoede omhoog te werken.

      • helemaal mee eens met *** Een eeuw terug leefde nog 90% van de wereldbevolking onder de armoedegrens, nu is dat nog slechts 10%.***

        Die boodschap en de onzin van de onheilsboodschappen mbt milieu moeten we vaker verspreiden

      • De gelijkheidszeloten wijzen altijd op het verband tussen inkomens- en vermogensongelijkheid en maatschappelijke spanningen, resulterend in hoge criminaliteitscijfers (Gini-coefficient). Maar dat verband blijkt niet te bestaan.

        Gini-coefficient
        (0 = max gelijkheid, 100 = min gelijkheid)

        NL 29,2
        Oostenrijk 30,2
        EU 30,6
        Zuid-Korea 31,4
        Japan 32,9
        Zwitserland 33,1
        Taiwan 33,6
        India 35,7
        Rusland 36,0
        Wereld 38,0
        China 38,2
        US 41,5
        Hong Kong 53,9

        De per capita misdaadcijfers van Japan, Zwitserland, Monaco, Hong Kong, Singapore en Taiwan zijn extreem laag. Die van de VS, Rusland en India zijn zeer hoog. China, NL en Oostenrijk zijn vergelijkbaar laag.

        De veronderstelde correlatie tussen ongelijkheid en misdaad is er in de praktijk niet. Het welvarende Hong Kong kent een grotere ongelijkheid dan het arme India, maar er is minder misdaad.

        De cultuur van een land is bepalender. Japanners hebben extreem veel respect voor elkaar en elkaars spullen. In NL ontbreekt dat respect volledig. Het misdaadcijfers in NL is dan ook veel hoger dan in Japan, terwijl de gelijkheid hier groter is.

      • @Peter, helemaal eens dat gelijkheid nastreven de criminaliteit niet oplost. Ik ben van mening dat gelijkheid nastreven een dodelijke illusie is. Het maakt niet alleen de economisch succesvolle mens onderworpen aan de minder economisch succesvolle medemens, die in naam van de gelijkheid moet worden geholpen door gedwongen belastingheffing. Het verlaagt de welvaart van het hele land en zorgt voor stagnatie, ook stagnatie in wetenschap en productontwikkeling, die juist goed kan zijn voor milieu, welvaart, levensverwachting en welzijn. De prijs van belastingheffing en nivellering is gemiste vooruitgang. En onderworpenheid van de ingezetenen aan een herverdelende overheid.

    • Dankzij de geopolitieke spanningen is de trend dat BRICS landen steeds minder de USD als internationaal betaalmiddel gebruiken. Zodra dat helemaal wegvalt verdwijnt een heleboel vraag naar de USD en zal de prijs ervan onherroepelijk sterk gaan dalen. Ook het aantal miljonairs zal dan snel dalen. De koers van de USD wordt heden ten dage zwaar overgewaardeerd versus de kracht van de Amerikaanse economie. Het is de kunstmatige vraag naar USD die het mogelijk maakt krankzinnige hoeveelheden USD in omloop te brengen zonder noemenswaardige represailles. Allemaal het gevolg van de extra-briljante zet van Henry Kissinger om olie in USD te laten afrekenen toen in 1971 de goud-wisselstandaard werd losgelaten en Kissinger de petro-dollar introduceerde om zodoende permanente vraag naar USD te scheppen en in zekere zin de USD te laten dekken door olie ipv goud.

Comments are closed.